Ασορτί με το Τριώδιο είναι οι διαπραγματεύσεις με την τρόικα, που ξεκίνησαν την περασμένη Δευτέρα, με την ελπίδα ότι θα ολοκληρωθεί στα βασικά του σημεία το στοιχειωμένο πέμπτο review (η ελληνική λέξη «επιθεώρηση» δεν τους αρέσει, γιατί παράγει ανεπιθύμητους συνειρμούς), ώστε ν’ αποτελέσει τη δικαιολογητική βάση για την εκταμίευση των ποσών που σε κάθε περίπτωση θα αποδεσμευτούν, προκειμένου να πληρωθούν τα ομόλογα που λήγουν το Μάη (γύρω στα 9 δισ. ευρώ).
Η τρόικα έχει σαφείς εντολές από τ’ αφεντικά της: δεν ακουμπάτε τα ζητήματα του δημοσιονομικού κενού του 2014 και του 2015! Για ποιο λόγο; Γιατί το δημοσιονομικό κενό, όσο κι αν προσδιοριστεί τελικά, οδηγεί σε μέτρα για την κάλυψή του. Και συζήτηση για νέα μέτρα δεν πρέπει να γίνει μέχρι τις ευρωεκλογές. Αυτό δεν συμφέρει ούτε την ελληνική κυβέρνηση, που η εντολή είναι να στηριχτεί, ούτε τη γερμανική και τις άλλες κεντροευρωπαϊκές κυβερνήσεις, που δε θέλουν συζητήσεις που μπορεί να τροφοδοτήσουν τα λεγόμενα ευρωσκεπτικιστικά ρεύματα.
Ετσι, έχουμε φτάσει σε καρναβαλίστικα φαινόμενα. Να έχουν αναγορευτεί σε μείζονα θέματα διαπραγμάτευσης ο χρόνος διάθεσης του «φρέσκου» γάλακτος, η ενιαία τιμή των βιβλίων και η πώληση των Μη Συνταγογραφούμενων Φαρμάκων και εκτός φαρμακείων (στα σούπερ μάρκετ δηλαδή). Τρία από τα περίπου 200 διαρθρωτικά μέτρα που περιλαμβάνει η περιβόητη «εργαλειοθήκη» του ΟΟΣΑ, που ακόμη κι αν δεν υιοθετηθούν ή αν υιοθετηθούν με τρόπο που να ικανοποιεί εσωτερικές ισορροπίες στην Ελλάδα, δε θα γίνει και τίποτα σπουδαίο, δε θα πέσει έξω το «πρόγραμμα», αφού αυτά τα μέτρα δεν έχουν καμιά δημοσιονομική επίπτωση. Υπάρχει, βέβαια, ενδιαφέρον από κάποιες πλευρές (π.χ. από ευρωπαϊκές γαλακτοβιομηχανίες που θέλουν να φέρνουν και «φρέσκο» γάλα πια στην Ελλάδα, από αλυσίδες σούπερ μάρκετ που θέλουν να πουλάνε και φάρμακα, από πολυκαταστήματα που χρησιμοποιούν το βιβλίο σαν κράχτη, την ίδια στιγμή, όμως, υπάρχουν ευρύτατα μεσαία στρώματα (κτηνοτρόφοι, φαρμακοποιοί, βιβλιοπώλες-εκδότες-συγγραφείς) με τα οποία η κυβέρνηση δεν έχει κανένα λόγο να συγκρουστεί για τέτοια θέματα και μάλιστα σε προεκλογική περίοδο.
Επειδή, λοιπόν, δεν είναι δυνατόν να χαλάσει το παζάρι γι’ αυτά τα εντελώς ασήμαντα (από την άποψη του συνολικού «προγράμματος») θέματα, η κυβέρνηση τα δραματοποιεί σκόπιμα και τα παπαγαλάκια του Μαξίμου τιτιβίζουν ότι «ο πρωθυπουργός έδωσε εντολή στους υπουργούς για το πού θα τραβήξουν την κόκκινη γραμμή», ώστε η συμφωνία, που θα είναι κοντά στις κυβερνητικές θέσεις, να παρουσιαστεί σαν νίκη, η οποία οφείλεται στο ότι τα πράγματα «πάνε καλύτερα απ’ όσο προβλεπόταν» και η χώρα «ανακτά τη διαπραγματευτική της ισχύ».
Υπάρχουν, βέβαια, και άλλα ζητήματα, πιο σημαντικά, τα οποία περνούν σε δεύτερη μοίρα. Οπως το θέμα των ομαδικών απολύσεων, στο οποίο η κυβέρνηση παρουσιάζει την πρόταση στην οποία συμφώνησαν καπιταλιστές και εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ, να δίνει το Ανώτατο Συμβούλιο Εργασίας την έγκριση για απολύσεις πάνω από το προβλεπόμενο όριο, την οποία στο τέλος θα αποδεχτεί η τρόικα. Οπως το θέμα της μείωσης των «εργοδοτικών» ασφαλιστικών εισφορών κατά ένα επιπλέον 3,9%, το οποίο η κυβέρνηση θέλει να «μοιράσει» (2,9% οι εργοδοτικές και 1% οι εργατικές εισφορές), για να προσφέρει ένα «τυράκι», το οποίο θα διαφημίσει ως «έμμεση αύξηση μισθών κατά 1%».
Δεν ξέρουμε αν θα το δεχτεί η τρόικα (το Μνημόνιο είναι σαφές, μιλά για μείωση μόνο των «εργοδοτικών» ασφαλιστικών εισφορών), όποια κι αν είναι η συμφωνία, όμως, το βέβαιο είναι ότι θα καταργηθεί το επίδομα τέκνων σε όσους εργαζόμενους το έπαιρναν από τον ΟΑΕΔ, ενώ τα ασφαλιστικά ταμεία (κυρίως το ΙΚΑ) θα δεχτούν ένα ακόμη ισχυρό πλήγμα. Η φιλολογία περί αναπλήρωσης της απώλειας από τον κρατικό προϋπολογισμό είναι καθαρά παραπλανητική. Το Μνημόνιο είναι σαφές: απαγορεύεται οποιαδήποτε αναπλήρωση από τον κρατικό προϋπολογισμό. Θα την πληρώσουν οι ασφαλιστικές παροχές και η ώρα που θα πετσοκοπούν και οι κύριες συντάξεις (μετά το εφάπαξ και τις επικουρικές που θα ξαναπετσοκοπούν τον Ιούνη) πλησιάζει. Και βέβαια, δεν πρέπει να ξεχνάμε τις διαθεσιμότητες και τις απολύσεις.
Με το που θα τελειώσουν οι εκλογές, χιλιάδες εργαζόμενοι από τους διαθέσιμους (και όχι μόνο) θα πεταχτούν στο δρόμο (αναλυτικά γράφουμε στη σελίδα 11).
Η τρόικα θα φύγει, θα επιστρέψει μια-δυο φορές για τις επόμενες επιθεωρήσεις και από τον επόμενο χρόνο ίσως δε θα την ξαναδούμε. Η κινεζοποίηση, όμως, θα παγιωθεί και θα βαθύνει. Ο Σαμαράς με τον Βενιζέλο θα «μοιράσουν» τμήμα του συμφωνημένου πρωτογενούς πλεονάσματος, σε μια προσπάθεια να κρύψουν την αλήθεια.
