Αμα ραγίσει το γυαλί…

Τι είναι το ΚΙΝΑΛ; Από οργανωτική άποψη, είναι μια σύμπραξη του εναπομείναντος ΠΑΣΟΚ (ΠΑΣΟΚ και ΚΙΔΗΣΟ του Γιωργάκη), με μερικά από τα «ορφανά» του Κουβέλη (ΔΗΜΑΡ), συν κάποιους πασοκοπαράγοντες σημιτικής απόχρωσης που είχαν αποχωρήσει κατά καιρούς από τον κομματικό κορμό, συν ελάχιστους νεόκοπους παράγοντες τύπου Καμίνη, συν το Ποτάμι, που συσπειρώνει τέως πασόκους, εκσυγχρονιστές «του κερατά» και επίσης μερικά από τα «ορφανά» του Κουβέλη (ομάδα Λυκούδη). Από άποψη κοινωνικής επιρροής υπάρχει μόνο ό,τι απέμεινε στο ΠΑΣΟΚ. Οι υπόλοιποι δεν είχαν ποτέ κοινωνική επιρροή. Κάποια στιγμή το Ποτάμι απέκτησε εκλογική επιρροή, όμως απ’ αυτή δεν έχει απομείνει τίποτα άξιο λόγου, τίποτα που να οδηγεί στο 3% που απαιτείται για είσοδο στη Βουλή. Ολ’ αυτά φάνηκαν και στις κομματικές διαδικασίες. Η Φώφη πήγε στο δεύτερο γύρο με αντίπαλο τον επίσης πασόκο Ανδρουλάκη, ενώ για να μην υπάρχουν μόνο πασόκοι στα διάφορα όργανα, έφτιαξαν συνέδριο με διορισμένους αντιπροσώπους και κεντρική επιτροπή επίσης με διορισμένα μέλη.
 
Τι θα μπορούσε να κρατήσει τυπικά ενωμένο όλο αυτό το σκορποχώρι; Μια δημοσκοπική άνοδος που θα έδειχνε ότι υπάρχει κάποια δυναμική. Ομως, ακόμα και στα «μαϊμουδισμένα» γκάλοπ δε φάνηκε κάποια ορμητική άνοδος. Κυρίως δε φάνηκε κάποια τάση υποκατάστασης του ΣΥΡΙΖΑ. Από την άλλη, οι τελευταίες εξελίξεις, με τη μετατόπιση της ΝΔ προς τα δεξιά στο «Μακεδονικό», έδειξαν ότι δημιουργείται ένας «κενός πολιτικός χώρος», που θα μπορούσε να καλυφθεί από τον «κεντρώο εκσυγχρονισμό». Βάλτε και το διαφαινόμενο διαζύγιο ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, που συζητείται ανοιχτά πλέον (πόσω μάλλον στα κλειστά διαβούλια Τσίπρα-Θεοδωράκη και στα μη ανακοινώσιμα διαβούλια στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ και του Πιταμιού), βάλτε και την ανοιχτή πίεση από την ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία για συνεργασία του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ με τον ΣΥΡΙΖΑ και θα αντιληφθείτε γιατί οι κεντρόφυγες τάσεις, που εξαρχής υπήρχαν, ξαφνικά απέκτησαν εκρηκτικό χαρακτήρα.
 
Περιττεύει να σημειώσουμε ότι δεν είναι οι «διαφωνίες αρχών» (π.χ. επί του «Μακεδονικού») που έχουν οδηγήσει το Ποτάμι σε τροχιά αποχώρησης από το ΚΙΝΑΛ. Σιγά μην έχουν (οποιουδήποτε είδους) αρχές ο Θεοδωράκης, ο Ψαριανός και οι υπόλοιποι. Είναι οι υπολογισμοί επί όλων αυτών που αναφέραμε παραπάνω που οδήγησαν σε δεύτερες σκέψεις και σε αναπροσαρμογές πολιτικών επιλογών. Αμα οι Θεοδωράκης και σία μπορούν να τα βρουν μόνοι τους με τον ΣΥΡΙΖΑ, γιατί να έχουν τη Φώφη και τους υπόλοιπους πασόκους ως ενδιάμεσους; Αμα εκτιμούν ότι μπορεί να το παλέψουν να μπουν πάλι στη Βουλή, γιατί να μην το κάνουν, αντί να τρέχουν να μαζεύουν σταυρούς και να μένουν εκτός νυμφώνος επειδή οι πασόκοι ψηφίζουν «μπετόν αρμέ» τους δικούς τους;
 
Κάπως έτσι, φτάσαμε στη σύγκληση της… Λόγια Τζίργκα του Ποταμιού (Μεγάλη Συνέλευση των Αντιπροσώπων), η οποία θα αποφασίσει αν θα μείνουν ή αν θα φύγουν από το ΚΙΝΑΛ. Περιττεύει να πούμε ότι η εξέλιξη μας είναι αδιάφορη. Προβλέπουμε ότι και οι πασόκοι θα το παίξουν αδιάφοροι, όμως η «ψυχούλα» τους το ξέρει πόσο θα πονέσουν. Το εγχείρημα θα υποστεί ισχυρό πλήγμα, ανεξαρτήτως του ότι το Ποτάμι είναι πια ξεδοντιασμένο από άποψη εκλογικής επιρροής. Το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ θα αρχίσει να συμπιέζεται στις δαγκάνες μιας μέγκενης: ο ΣΥΡΙΖΑ από τ’ αριστερά, το Ποτάμι από τα δεξιά. Πίεση θα αισθανθεί και η ΝΔ στ’ αριστερά της, καθώς μετατοπίστηκε αναγκαστικά προς τα δεξιά.
 
Ομως, ακόμα κι αν το Ποτάμι δε φύγει τελικά από το ΚΙΝΑΛ, το γυαλί έχει ραγίσει. Ενα φύσημα του ανέμου θα είναι αρκετό για να σπάσει. Η δυναμική του «φερέλπιδος φορέα της Κεντροαριστεράς» θα υποστεί πλήγμα (για να μην πούμε θα ανακοπεί) και το στίγμα του ΚΙΝΑΛ δε θα είναι το στίγμα της τρίτης δύναμης που μπορεί να συγκρουστεί με τις δυνάμεις του σημερινού δικομματισμού («ντέρμπι για τρεις» χαρακτήρισε πρόσφατα η Φώφη τις επόμενες εκλογές), αλλά το στίγμα της συμπληρωματικής δύναμης του αστικού πολιτικού σκηνικού.
 
Είναι χαρακτηριστικό το ότι και ο Θεοχαρόπουλος της ΔΗΜΑΡ λέει (συνέντευξη στο ΑΠΕ), ότι στο «Μακεδονικό» έχουν «διαφορετικές αναγνώσεις» στην ερμηνεία της συμφωνίας και δηλώνει ότι η θέση της ΔΗΜΑΡ είναι ότι «η συμφωνία κινείται σε θετική κατεύθυνση». Αρα, αν ο Ζάεφ ολοκληρώσει με επιτυχία τις διαδικασίες στη Μακεδονία και ο Τσίπρας πάει τη συμφωνία για κύρωση στην ελληνική Βουλή, το πρόβλημα δε θα το έχει ο Τσίπρας με τα καμώματα του Καμμένου (σ’ αυτό το πεδίο δε θα προστεθεί κάτι καινούργιο, το όποιο πολιτικό κόστος είναι δεδομένο), αλλά το ΚΙΝΑΛ, καθώς και ο Θεοχαρόπουλος θα ψηφίσει υπέρ της συμφωνίας, μαζί με το Ποτάμι.