Νικήτας Κακλαμάνης με στήριξη (κατά πάσα πιθανότητα) και Πολύδωρα-Ζώη. Καπερνάρος από το κόμμα Καμμένου, με στήριξη και Καρατζαφέρη. Και οι δύο με στόχο –όπως λένε– να φράξουν το δρόμο στον Κασιδιάρη. Και στ' αριστερά τους ο Αρούλης, επίσημη υποψηφιότητα της ΝΔ, σύμβολο της «μεσαιοχωρίτικης» δεξιάς, με στήριξη από τον Καραμανλή (με τον οποίο έχει αποκαταστήσει πλήρως τις σχέσεις του) και το μητσοτακέικο (που με τη Μπακογιάννη έχει δομημένο μηχανισμό στην Αθήνα). Λίγο πιο πέρα ο Καμίνης, ανεξάρτητος δήθεν, με ισχυρά επιχειρηματικά συμφέροντα να τον στηρίζουν και με δικό του μηχανισμό πλέον, που τον έφτιαξε στην τετραετία της θητείας του, περιμένει στήριξη και από το ΠΑΣΟΚ (πέραν της ΔΗΜΑΡ, και της νεοφιλελεύθερης «Δράσης», που τον ξαναστηρίζουν και χωρίς τους Οικολόγους Πράσινους που έχουν γίνει από δυο χωριά χωριάτες). Και πιο πέρα ο υποψήφιος-αίνιγμα του ΣΥΡΙΖΑ Γ. Σακελλαρίδης, που δεν ποντάρει στο μηχανισμό της «Ανοιχτής Πόλης» αλλά στο ρεύμα του ΣΥΡΙΖΑ, και ο Ν. Σοφιανός του Περισσού με το στάνταρ ακροατήριο. Ετσι διαμορφώνεται μέχρι στιγμής το τοπίο των υποψηφιοτήτων για το Δήμο Αθηναίων.
Ενα πράγμα προκαλεί εντύπωση. Το πολιτισμένο κλίμα μεταξύ Σαμαρά και Κακλαμάνη. Ο πρώτος δεν έκανε καμιά δήλωση αποδοκιμασίας του «παλιού του φίλου», αλλά επέλεξε να στείλει ένα σιβυλλικό μήνυμα επισκεπτόμενος το καφενείο της Βουλής («όποιος καταθέτει –υποψηφιότητα– καταθέτει»), ενώ ο δεύτερος μίλησε για «πίκρα» και εντόπισε τη διαφωνία του στο ότι ο Σπηλιωτόπουλος, λόγω νεοφιλελεύθερου παρελθόντος, δεν είναι ικανός να σταματήσει τη διαρροή δεξιών ψηφοφόρων προς τον Κασιδιάρη, έργο που μόνο ένας «λαϊκός δεξιός» θα μπορούσε να φέρει σε πέρας (δεν παρέλειψε να δηλώσει και ότι σε κάθε περίπτωση –ακόμη και αν διαγραφεί από τη ΝΔ– θα εξακολουθήσει να στηρίζει την κυβέρνηση).
Θα πάει η ΝΔ μέχρι το τέλος με δυο υποψηφιότητες ή κάποια στιγμή ο Κακλαμάνης θα βγει από την κούρσα (έχοντας πάρει τα αναλογούντα πολιτικά ανταλλάγματα); Εχουν κάποιες μετρήσεις που τους δείχνουν ότι σε κάθε περίπτωση ο επίσημος κομματικός υποψήφιος θα περάσει στο δεύτερο γύρο, οπότε δεν ανησυχούν για τη διάσπαση των ψήφων και χρησιμοποιούν τον Κακλαμάνη ως δεξαμενή εκτόνωσης της ακροδεξιάς ψήφου, η οποία στο δεύτερο γύρο θα κατευθυνθεί στον επίσημο υποψήφιο; Κι αν ο Σπηλιωτόπουλος περνάει σε κάθε περίπτωση στο δεύτερο γύρο, ποιος θα είναι ο ανταγωνιστής του; Ο Καμίνης δεν μετράει καθόλου; Ο Σακελλαρίδης θα είναι οπωσδήποτε, αξιοποιώντας το γενικότερο ρεύμα υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ; 'Η μήπως θα είναι ο Κασιδιάρης;
Οπως καταλαβαίνετε, απαντήσεις σ' αυτά τα ερωτήματα δεν μπορούν να δοθούν. Αυτή τη στιγμή η ΝΔ εμφανίζεται στην Αθήνα με δυο υποψήφιους κι αυτό της κάνει γενικότερα ζημιά, συνδυαζόμενο και με τις εξελίξεις στη Βόρεια Ελλάδα, όπου ο βασιλόφρων Τζιτζικώστας αρνήθηκε να τεθεί αντίπαλος του Μπουτάρη στο Δήμο Θεσσαλονίκης και επιλέγει την Περιφέρεια, αντίπαλος πλέον του επίσημου υποψήφιου της ΝΔ Γιάννη Ιωαννίδη. Κάθε προσπάθεια να εκμεταλλευτεί η ΝΔ τα προβλήματα του ΣΥΡΙΖΑ με τους Βουδουροκαρυπίδηδες ακυρώνεται από τα ίδιου τύπου προβλήματα που αντιμετωπίζει στις δικές της γραμμές.
Εκείνο που είναι σίγουρο είναι πως οι διεργασίες από εδώ και πέρα θα τρέχουν γοργά. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα προσπαθήσει να δώσει δημοψηφισματικό χαρακτήρα στη μάχη της Αθήνας, προσπάθεια στην οποία θα βρει απέναντι όχι μόνο τη ΝΔ (η οποία με δυο υποψηφιότητες θα μπορεί να υποστηρίζει ότι σημασία έχουν τα πρόσωπα), αλλά και τον Καμίνη. Και βέβαια, θα έχει απέναντι τα μεγάλα αστικά ΜΜΕ, που δε θέλουν να πάρει αέρα ο ΣΥΡΙΖΑ. Αν το παιχνίδι παιχτεί σε επίπεδο «καταλληλότητας προσώπων» και ο ΣΥΡΙΖΑ το αποδεχτεί, ο υποψήφιός του θα είναι ο χαμένος. Αν το παιχνίδι παιχτεί σε πολιτικό επίπεδο (με τι μηχανισμό, όμως, να το επιβάλει ο ΣΥΡΙΖΑ;), τότε ο Σακελλαρίδης θα εισπράξει τα κέρδη από το ρεύμα που έχει το κόμμα του. Σε λίγο θ’ αρχίσουν και τα γκάλοπ, μέσω των οποίων θα επιχειρηθεί να διαμορφωθεί το κλίμα.
