Ομορφα, ήσυχα, ειρηνικά, ρίχνοντας το μαγικό χαρτάκι στην κάλπη, θ’ αλλάξουμε το νεοφιλελευθερισμό και θα έχουμε έναν άλλο καπιταλισμό, που θα λειτουργεί προς όφελος της κοινωνίας. Σ’ αυτό ο πρόεδρος του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ ήταν κατηγορηματικός: «Υπάρχει λοιπόν κρίση δημοκρατίας, εμείς είμαστε εδώ πρωτίστως για να υπερασπιστούμε το Σύνταγμα και τη δημοκρατία, να υπερασπιστούμε τη νομιμότητα, για να σας θυμίσω μια φράση του αείμνηστου Ηλία Ηλιού σε άλλες δύσκολες εποχές “είμαστε εδώ για να τους ταράξουμε στη νομιμότητα”. Ετσι δεν είναι Τριαντάφυλλε, έτσι δεν έλεγε ο Ηλιού;» («ξέχασε» ότι εκείνη την εποχή ο Τριαντάφυλλος Μηταφίδης ήταν ηγέτης τροτσκιστικής ομάδας και έσουρνε τα χίλια μύρια στον Ηλιού, τον Κύρκο και τους άλλους πολιτικούς προγόνους του Τσίπρα).
Αν ο Κουβέλης στηρίζει την κυβέρνηση σαν αντιπολιτευόμενο δεκανίκι, ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ στηρίζει τον καπιταλισμό, προβάλλοντας μια αισχρή διαχειριστική γραμμή, βουτηγμένη σε μια άκρατη εξουσιολογνεία. Από την άποψη αυτή και λόγω του σχετικά μεγαλύτερου μεγέθους αυτού του σχήματος, οι υπηρεσίες του προς το σύστημα είναι σημαντικότατες.
Ας το ξεκαθαρίσουμε από την αρχή, για να μη μας πουν διάφοροι Συριζαίοι ότι αυτά είναι θέσεις του ΣΥΝ και όχι του ΣΥΡΙΖΑ. Ο Τσίπρας πήγε στη Θεσσαλονίκη και έδωσε συνέντευξη Τύπου ως πρόεδρος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ, γεγονός που αναγράφεται φαρδιά-πλατιά και στην ιστοσελίδα του ΣΥΝ. Ο,τι είπε, λοιπόν, αντανακλά σε όλο το σχήμα και όχι μόνο στον ΣΥΝ. Και τι είπε;
Κατέβαλε φιλότιμες προσπάθειες για να ωραιοποιήσει τον καπιταλισμό. Εχουμε μεν «κρίση του παγκόσμιου καπιταλισμού», όμως αυτή σηματοδοτεί «το τέλος της εποχής της νεοφιλελεύθερης ηγεμονίας». Μπορούμε να επιστρέψουμε σ’ έναν άλλο καπιταλισμό, μη νεοφιλελεύθερο, ανθρώπινο, ηθικό, αγγελικά πλασμένο. Γι’ αυτό και δεν χρειάζονται επαναστάσεις και άλλα τέτοια πολεμοχαρή. Δεν χρειάζεται καν σύγκρουση με τις καθεστωτικές δυνάμεις.
Είναι δύσκολο να σταχυολογήσεις και να σχολιάσεις όλα όσα είπε ο Τσίπρας. Τι να πεις, για παράδειγμα, για μεγαλοφυείς διαπιστώσεις του τύπου «η ΕΕ με ηγεσίες πολύ κατώτερες των περιστάσεων και δέσμιες των πιο ακραίων νεοφιλελεύθερων αντιλήψεων και πολιτικών», που δίνει άφεση αμαρτιών στην αστική εξουσία, μιλώντας όχι για την ίδια, αλλά για κάποιους διαχειριστές της που είναι απλώς… ανίκανοι. Μένουμε, λοιπόν, σε μερικά ζητήματα ουσίας.
Οι λύσεις, κατά τον ΣΥΝ/ ΣΥΡΙΖΑ δεν πρέπει να αναζητηθούν στην ανατροπή του καπιταλισμού, αλλά στη «ριζική ανατροπή του σημερινού παραγωγικού και κοινωνικού μοντέλου … του πελατειακού και αντιπαραγωγικού κράτους, των παραγωγικών προτύπων στην οικονομία και στην κοινωνία»!!!
Οσο για το χρέος, όχι τίποτα άγρια πράγματα, αλλά «επαναδιαπραγμάτευση του χρέους σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο αξιοποιώντας όλα τα όπλα που μπορούμε να έχουμε στη φαρέτρα μας για την επιλεκτική διαγραφή μεγάλου μέρους του χρέους και την εξασφάλιση ευνοϊκών όρων αποπληρωμής του υπόλοιπου ανάλογα και με τους ρυθμούς ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας». Πολιτισμένα πράγματα, δηλαδή, και πάντα μέσα στο ευρωενωσίτικο πλαίσιο. Το είχε ξεκαθαρίσει, άλλωστε, δυο μέρες πριν ο ΣΥΝ, σχολιάζοντας τα όσα είπαν Παπανδρέου και Βενιζέλος στη ΔΕΘ. «Απεμπλοκή από το μνημόνιο και επιθετική επαναδιαπραγμάτευση του χρέους στα πλαίσια μιας συνολικής ευρωπαϊκής πολιτικής για την αντιμετώπισή του, που θα στηρίζεται στην επαναθεμελίωση της ίδιας της ΕΕ».
Αυτή είναι η σάλτσα. Το ψαχνό είναι η πρόταση για «τη συγκρότηση ενός νέου συνασπισμού εξουσίας», που αποτελεί «βασική στρατηγική» του ΣΥΡΙΖΑ. Από άποψη ουσίας η πρόταση αυτή μπορεί να χαρακτηριστεί «τρίχες κατσαρές». Ακόμα και ο Κουβέλης την απορρίπτει. Οι Τσιπραίοι, όμως, εκτιμούν ότι μπορεί να τους δώσει ψηφαλάκια, ως πολιτική κερδοσκοπία με το παμπάλαιο ιδεολόγημα της «ενότητας της αριστεράς». Γι’ αυτό και μοστράρουν ως εν δυνάμει διαχειριστές της εξουσίας!
