Το έχετε προσέξει σίγουρα, ότι κάθε φορά που είναι στριμωγμένος, ο Μητσοτάκης κάνει μια επίσκεψη στη Σακελλαροπούλου. Ντεμέκ για να την ενημερώσει για την πορεία της χώρας. Λέει ο Κούλης -on camera φυσικά- αυτά που έχει προγραμματίσει να πει, κρέμεται από τα χείλη του η Κατερίνα, κοιτώντας τον προσεκτικά και ανοιγοκλείνοντας γρήγορα τα μάτια της, στο τέλος απαγγέλλει κι αυτή μια παπάρα, πάντοτε αβανταδόρικη για την κυβέρνηση, και το κακόγουστο σόου λαμβάνει τέλος.
Αυτή τη φορά το τερμάτισαν. Η πρόκληση ήταν και πολιτική και θεσμική (από την άποψη των αστικών θεσμών).
Η κυβέρνηση αντιμετώπιζε πρόταση δυσπιστίας στη Βουλή. Ο πρωθυπουργός όφειλε ν’ αφήσει την πρόεδρο της Δημοκρατίας έξω από την πολιτική αντιπαράθεση. Να αφήσει να ολοκληρωθεί πρώτα η κοινοβουλευτική διαδικασία, να ανανεώσει την ψήφο εμπιστοσύνης και μετά να πάει στην πρόεδρο. Δεν είχε δα κάτι επείγον να συζητήσει μαζί της. Οσο για το επιχείρημα ότι ήταν η προγραμματισμένη μηνιαία συνάντησή τους, είναι γελοίο και εξοργιστικό συνάμα. Οταν η Βουλή αναστέλλει κάθε προγραμματισμένη διαδικασία, μόλις υποβληθεί πρόταση δυσπιστίας προς την κυβέρνηση (σταματά και το νομοθετικό έργο και ο λεγόμενος κοινοβουλευτικός έλεγχος), και συζητά μόνο την πρόταση δυσπιστίας, δεν μπορούσε να περιμένει τρεις μέρες μια τυπική συνάντηση πρωθυπουργού-ΠτΔ (ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι ήταν προγραμματισμένη για τη συγκεκριμένη μέρα);
Η συγκεκριμένη συνάντηση, όμως, έπρεπε να γίνει αμέσως μετά την υποβολή πρότασης δυσπιστίας από την αξιωματική αντιπολίτευση, για να χρησιμοποιηθεί η Σακελλαροπούλου ως γλάστρα σε ένα σόου, μέσω του οποίου ο Μητσοτάκης προσπαθούσε να ενισχύσει την εικόνα του, ενόψει της συζήτησης της πρότασης δυσπιστίας. Ο Μητσοτάκης αναζητούσε λίγη από τη «θετική αύρα» που αποπνέει η Σακελλαροπούλου, καθώς πρωταγωνιστεί σε καθημερινή βάση στο δικό της σίριαλ επίδειξης «εθνικής υπευθυνότητας» και «αλληλεγγύης προς τους πάσχοντες». Θα μπορούσε η Σακελλαροπούλου να αρνηθεί ευγενικά τη συνάντηση, ενόσω εκκρεμούσε η πρόταση δυσπιστίας στη Βουλή. Δεν το έκανε. Το πιθανότερο είναι πως δεν προσπάθησε κάν να το κάνει. Στον Μητσοτάκη χρωστάει την εκλογή της και του το ξεπληρώνει κάνοντας τη γλάστρα στα τηλεοπτικά σόου που οργανώνουν οι αμερικανοί image makers του Κούλη.
Aφού έγινε το «θεσμικό ατόπημα», άρχισαν τα πολιτικά ψέματα (παλιά του τέχνη κόσκινο του Κούλη).
«Η έμφασή μας ήταν στο να κρατηθεί ανοιχτή η Αθηνών – Λαμίας, γιατί εκεί πάντα είχαμε τα προβλήματα και κρατήθηκε ανοιχτή. Μας προέκυψε δυστυχώς ένα πρόβλημα στον βασικό αυτοκινητόδρομο της Αθήνας, την Αττική Οδό, για λόγους για τους οποίους έχουμε εξηγήσει και δεν νομίζω ότι χρειάζεται να αναλύσουμε πολύ περισσότερο»! Χρειάζεται ιδιαίτερος σχολιασμός; «Ενα πρόβλημα» προέκυψε στην Αττική Οδό, μην το κάνουμε θέμα. Οσο για τη Μεσογείων, την Κατεχάκη, τη Μαραθώνος, ο αποκλεισμός ανθρώπων εκεί επί δεκάωρο και βάλε, έχει ήδη ξεχαστεί.
Περισσότερα από 250.000 νοικοκυριά έμειναν χωρίς ρεύμα τουλάχιστον επί τριήμερο. Πολλά απ’ αυτά τα νοικοκυριά, ολόκληρες περιοχές, εξακολουθούσαν να είναι χωρίς ρεύμα για πέμπτη μέρα, την ώρα που Μητσοτάκης και Σακελλαροπούλου έδιναν το σόου τους μπροστά στις κάμερες, αυτός σαν Σεφερλής της αστιικής πολιτικής κι αυτή σαν κομπάρσα του Δελφινάριου που πλασάρει τις ατάκες στον Σεφερλή. Και τι είπε ο Μητσοτάκης;
«Θέλω να τονίσω ότι στο ζήτημα της αποκατάστασης της ηλεκτροδότησης κινηθήκαμε πολύ πιο γρήγορα απ’ ότι είχαμε κινηθεί σε σχέση με τη “Μήδεια”, γιατί διαπιστώσαμε τότε ότι υπήρχαν αδυναμίες στον σχεδιασμό μας και γιατί είχαμε φροντίσει να έχουμε κινητοποιήσει πολλά περισσότερα συνεργεία για ν΄ αντιμετωπίσουμε ένα πρόβλημα το οποίο εμφανίζεται σε κάθε μεγάλη χιονοθύελλα. Νομίζω το καταλαβαίνουν οι πολίτες, είδαν τον όγκο του χιονιού που έπεσε και τι συμβαίνει όταν πέφτει ένα δέντρο και κόβει έναν πυλώνα μέσης ή χαμηλής τάσης. Είχαμε 200.000 νοικοκυριά το βράδυ της Δευτέρας χωρίς ρεύμα. Και η αποκατάσταση της ηλεκτροδότησης υπήρξε πολύ πιο γρήγορη από αυτήν της προηγούμενης χιονοθύελλας»!
Γι’ αυτό έστησε εσπευσμένα το σόου στο προεδρικό μέγαρο ο Μητσοτάκης. Για να πει τα ψέματα και να συνοψίσει με τη φράση ότι «η δουλειά που έχει γίνει στον τομέα της Πολιτικής Προστασίας αυτούς τους 30 μήνες θεωρώ ότι είναι πολύ σημαντική»!
Οσο για τη Σακελλαροπούλου, φόρεσε το ύφος της σοφής και απεφάνθη: «Το μοντέλο αντιμετώπισης κρίσεων θα πρέπει να μπορεί ακόμη και σε ακραίες συνθήκες, με τον κατάλληλο συντονισμό και συνεργασία όλων των εμπλεκόμενων φορέων και τη σωστή υλικοτεχνική υποδομή να εξασφαλίσει και να προσφέρει στους πολίτες ασφάλεια και προστασία» και γι’ αυτό στον τομέα της Πολιτικής Προστασίας «είναι πολλά αυτά που πρέπει να γίνουν»…
