Οπως ήταν αναμενόμενο, το τρομοδικείο του Κορυδαλλού ανακοίνωσε την απόρριψη των ενστάσεων αναρμοδιότητας και κακής σύνθεσης του δικαστηρίου. Στη συνέχεια και στο πλαίσιο της συζήτησης για διακοπή ή μη της συνεδρίασης, λόγω του σοβαρού τραυματισμού του μέλους της ΣΠΦ Παναγιώτη Αργυρού, η πρόεδρος Μ. Τζανακάκη διεύρυνε τον κύκλο της ενοχοποίησης ανθρώπων και πέραν των συγκεκριμένων κατηγορούμενων. Στην επισήμανση του συνηγόρου του Θ. Μαυρόπουλου, Γ. Φωτόπουλου,ότι με το μέτρο της καταγραφής από τις αστυνομικές αρχές των στοιχείων των προσερχόμενων στο τρομοδικείο του Κορυδαλλούπαραβιάζονται προσωπικά δεδομένα, η πρόεδρος απάντησε ότι εδώ έχουμε μια ιδιαίτερη περίπτωση και ότι τα προσωπικά δεδομένα υποχωρούν σε δίκες που διεξάγονται με βάση το άρθρο 187Α του Ποινικού Κώδικα. Εμμέσως πλην σαφώς, η πρόεδρος του τρομοδικείου αναγόρευσε τους μεν κατηγορούμενους σε ενόχους, τους δε ανθρώπους που θέλουν να παρακολουθήσουν τη δίκη (που δεν περιορίζονται σε όσους εκφράζουν την αλληλεγγύη τους στους ενόπλους αντάρτες της ΣΠΦ) σε εν δυνάμει ενόχους, τα στοιχεία των οποίων πρέπει να καταγράφονται σε λίστες. Κατά την πρόεδρο, είναι θεμιτή η λήψη αστυνομικών μέτρων κατά των ανθρώπων που προσέρχονται να παρακολουθήσουν αυτές τις δίκες.
Μετά από δύο διαλείμματα, το λόγο πήρε ο εισαγγελέας Σ. Μπάγιας προκειμένου να εισηγηθεί επί των αιτημάτων των συνηγόρων υπεράσπισης να καταργηθεί το μέτρο της καταγραφής των στοιχείων των προσερχόμενων και να γίνει φωνοληψία-απομαγνητοφώνηση των πρακτικών της δίκης. Και για τα δύο αιτήματα η εισήγηση του εισαγγελέα ήταν απορριπτική, με επιχειρήματα κατώτατου επιπέδου που δεν αρθρώνονται ούτε από πρωτοετή της Νομικής. Για παράδειγμα, ενώ το αίτημα αφορούσε το μέτρο της κατακράτησης της αστυνομικής ταυτότητας, ο εισαγγελέας επιχειρηματολογούσε για το αν είναι νομότυπη η εγκατάσταση μηχανημάτων ελέγχου των προσερχόμενων στην δίκη, προκειμένου να διαπιστωθεί αν τυχόν φέρουν οπλισμό!
Υπήρξαν όμως και κάποια αξιοσημείωτα στην απορριπτική πρόταση του εισαγγελέα, που κρίνουμε σκόπιμο ν’ αναφερθούν.
Πρώτον, το επιχείρημα ότι μπορεί να υπάρχουν και άνθρωποι που αισθάνονται φόβο και ανασφάλεια από τη καταγραφή των στοιχείων τους από τις αστυνομικές αρχές. Κατά τον εισαγγελέα, οι φόβοι και οι ανασφάλειες αυτές εκδηλώνονται σ’ όλες τις εκφάνσεις της προσωπικής τους ζωής, γιατί οι άνθρωποι αυτοί δεν είναι ελεύθεροι! Η τοποθέτηση αυτή εκθέτει ανεπανόρθωτα τον εισαγγελέα, μιας και ούτε λίγο ούτε πολύ καταλογίζει –εμμέσως πλην σαφώς– στους ανθρώπους που διαμαρτύρονται για το αστυνομικό μέτρο της καταγραφής των στοιχείων τους έντονα ψυχολογικά προβλήματα!
Δεύτερον, το γεγονός ότι υποχρεώθηκε εισαγωγικά ν’ ανασκευάσει δήλωση που είχε κάνει σε προηγούμενη συνεδρίαση, ότι υπάρχει κενό ανάμεσα στο δικαστήριο και τους κατηγορούμενους και ότι το κενό αυτό καλείται να καλύψει το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο. Επειδή με τη δήλωσή του εκείνη εμμέσως καταλόγιζε μερίδιο ευθύνης και στους τακτικούς δικαστές, αναγκάστηκε με τη νέα βερσιόν να χρεώσει με αποκλειστική ευθύνη τους κατηγορούμενους και να τους καλέσει να έχουν τυφλή εμπιστοσύνη στις αποφάσεις των δικαστών!
Στη συνέχεια, ο συνήγορος του Χ. Χατζημιχελάκη, Σ. Φυτράκης, πρότεινε να διακοπεί η συνεδρίαση αυτή, σύμφωνα με απαίτηση του εντολέα του. Με την πρόταση συντάχθηκαν και οι υπόλοιποι συνήγοροι των μελών της ΣΠΦ, για ν’ ακολουθήσει η καθιερωμένη πλέον σε τέτοιες περιστάσεις άσκοπη συζήτηση από την πρόεδρο, προκειμένου να διατυπώσει, όπως δήλωσε, το σκεπτικό της απόφασης για διακοπή. Είμαστε σίγουροι ότι, εάν ο Σ. Φυτράκης δεν υπέβαλε πρόταση διακοπής της συνεδρίασης, η πρόεδρος θα τη συνέχιζε, αγνοώντας προκλητικά τον βαρύ και επικίνδυνο για την ίδια του τη ζωή τραυματισμό του Π. Αργυρού. Δείγμα κι αυτό της ειλημμένης απόφασης του τρομοδικείου να καταδικάσει όλους τους κατηγορούμενους, διεκπεραιώνοντας απλά τη διαδικασία όσο γίνεται πιο γρήγορα.
Τελικά, το τρομοδικείο αποφάσισε διακοπή για την Τετάρτη 9 Γενάρη 2013.
