Η Αστυνομία ψάχνει τον Ζήση και δεν τον βρίσκει! Ούτε στην Αθήνα, ούτε στην Καρδίτσα που έχει μετακομίσει η μητέρα του! Αυτό μήνυσε σοβαρά-σοβαρά στο δικαστήριο. Και ο εισαγγελέας, σαν να μην τρέχει τίποτα, πρότεινε να αναγνωστεί η κατάθεσή του.
Αίτημα με το οποίο συμφώνησε ο Κ. Αγαπίου.
Εδώ παίζεται ένα θέατρο του παραλόγου, σχολίασε αργότερα ο Χρ. Τσιγαρίδας; Ξέρετε τι λέει ο Ζήσης στην κατάθεσή του; –είπε απευθυνόμενος προς τους δικαστές. Λέει ότι τα έπαιρναν το ΚΚΕ, το ΠΑΣΟΚ και ο Κόκκαλης.
Αμήχανος ο πρόεδρος απάντησε πως είναι υποχρεωμένος να διαβάσει και πράγματα που είναι περιττά!
Αργότερα, ο Χρ. Τσιγαρίδας, με προφανή ειρωνική διάθεση, είπε στο δικαστήριο πως υπάρχουν τρεις διευθύνσεις που μπορούν να βρουν τον Ζήση. Η μία είναι η διεύθυνση του περιοδικού «Αντί», η δεύτερη ένα μεγάλο κτίριο στη λεωφόρο Κατεχάκη (η έδρα της ΚΥΠ) και η τρίτη είναι η διεύθυνση του Βαβύλη, που όπως γράφουν οσονούπω θα παραδοθεί.
Ο Ζήσης δεν βρίσκεται, προσήλθε όμως για δεύτερη φορά ο μάρτυρας Ν. Ταραβήρας, διαχειριστής στην πολυκατοικία της Πολέμωνος 13 στο Παγκράτι. Ταλαιπώρησαν για δεύτερη φορά έναν ηλικιωμένο και άρρωστο άνθρωπο, για να του ζητήσουν τη διεύθυνση του ιδιοκτήτη του «επίμαχου» διαμερίσματος (κατοίκου Κερκύρας) και ενός εξαδέλφου του, κατοίκου Αθηνών, που το διαχειριζόταν. Φώναξαν, δηλαδή, τον παππού για μια δουλειά που θα μπορούσε και έπρεπε να κάνει η Αστυνομία.
Ο κ. Ταραβήρας είπε πως έχει το τηλέφωνο του ιδιοκτήτη στο σπίτι του και ευχαρίστως θα τους το δώσει. Και αμέσως μετά πέταξε τη «βόμβα», χωρίς να έχει τέτοια πρόθεση. Η Αντιτρομοκρατική του είχε πει ότι είχε έρθει σε επαφή και με τον Κερκυραίο ιδιοκτήτη και με τον ξάδερφό του, που έμενε κάπου στο Μενίδι, αλλά «δεν τους βοήθησε»! Δηλαδή, και οι δύο είναι γνωστοί στην Αστυνομία, η οποία δεν τους έφερε για μάρτυρες, προφανώς επειδή δεν δέχτηκαν να παίξουν το παιχνίδι της αναγνώρισης της Κυριακίδου και του Κανά, που υποτίθεται ότι νοίκιασαν το διαμέρισμα με ψεύτικη ταυτότητα. Αυτό σήμαινε το «δεν μας βοήθησαν», που είπαν οι ασφαλίτες στον κ. Ταραβήρα.
Στη συνέχεια διαβάστηκαν 22 καταθέσεις μαρτύρων που είτε έχουν πεθάνει είτε δεν βρέθηκαν για να κληθούν. Καταθέσεις αδιάφορες, που περιέγραφαν τις ζημιές που είχαν γίνει από τις εκρήξεις και βέβαια δεν περιλάμβαναν καμιά αναφορά για τους κατηγορούμενους.
Μετά τη διακοπή ανακοίνωσε ότι το δικαστήριο διατάζει τη βιαία προσαγωγή μιας σειράς μαρτύρων που δεν εμφανίστηκαν να καταθέσουν (πρόκειται προφανώς για μάρτυρες χωρίς ιδιαίτερη σημασία, όπως και οι προηγούμενοι) και θα αναγνώσει την κατάθεση Ζήση.
Ο εισαγγελέας πρότεινε να αναγνωστεί ως έγγραφο, γιατί πρόκειται για αναφορά.
Ο Χρ. Τσιγαρίδας επανέλαβε την πάγια θέση του, ότι δεν συμπράττει στην εξέταση του αδικήματος της «συμμετοχής», γιατί δεν υπάρχει τέτοια κατηγορία.
Ο Κ. Αγαπίου είπε πως η μη προσέλευση του Ζήση είναι σκόπιμη, όμως θέλει να διαβαστεί η κατάθεσή του γιατί αποδεικνύει ότι ο ίδιος δεν έχει καμιά σχέση με την υπόθεση.
Ο Α. Κανάς ζήτησε να διαβαστεί η κατάθεση Ζήση, μολονότι –όπως είπε- δεν αναφέρει τίποτα για τον ίδιο.
Η Γ. Κούρτοβικ (υπεράσπιση Σερίφη), αφού διευκρίνισε ότι το ζήτημα δεν αφορά τον εντολέα της, έθεσε το τεράστιο δικονομικό πρόβλημα που δημιουργείται με την παραβίαση της αρχής της προφορικότητας της δίκης. Κακώς –είπε- ο ανακριτής δέχτηκε το χαρτί του Ζήση και κάκιστα αυτή θα πάρει τη μορφή του αναγνωστέου εγγράφου, διότι σε καμιά περίπτωση οι προσωπικές απόψεις του οποιουδήποτε δεν μπορούν να αποτελέσουν έγγραφο, όπως ορίζει η δικονομία. Η κατάθεση ενός μάρτυρα –κατέληξε- υποβάλλεται στη βάσανο των ερωτήσεων και απαντήσεων και αξιολογείται, ενώ ένα έγγραφο έχει διαφορετική αποδεικτική βαρύτητα.
Ο Κ. Αγαπίου ξαναπήρε το λόγο για να πει ότι είναι σωστές οι παρατηρήσεις της Γ. Κούρτοβικ, όμως υπάρχει το προηγούμενο ότι αυτή η κατάθεση διαβάστηκε στο προηγούμενο δικαστήριο.
Το δικαστήριο αποφάσισε να αναγνώσει την κατάθεση Ζήση, χωρίς τη συνημμένη αναφορά, για την οποία επιφυλάχτηκε να αποφασίσει όταν έρθει η ώρα της ανάγνωσης των εγγράφων.
Η Γ. Κούρτοβικ παρενέβη πάλι, για να πει στο δικαστήριο πως δεν μπορεί να θεωρούνται έγγραφο οι απόψεις ενός πολίτη. Αν πρέπει να αναγνωστεί –κατέληξε- να αναγνωστεί τώρα, σαν τμήμα της κατάθεσης Ζήση.
Πλην, όμως, φωνή βοούσης εν τη ερήμω. Το χαφιεδοπόνημα του Ζήση κρατήθηκε, για να εκτιμηθεί (και μάλλον να αναγνωστεί) ως έγγραφο. Αναγνώστηκε μόνο η κατάθεσή του, που δεν έλεγε απολύτως τίποτα. Η συνεδρίαση τέλειωσε νωρίς (γύρω στις 12:20), επειδή δεν υπήρχαν μάρτυρες για εξέταση.
