Αλλη μια ομάδα μαρτύρων υπεράσπισης του Γιάννη Σερίφη απασχόλησε τη σημερινή συνεδρίαση.
Ο Θοδωρής Δρίτσας, δημοτικός σύμβουλος Πειραιά (επικεφαλής του συνδυασμού «Το λιμάνι της αγωνίας») κατέθεσε πως από τη στιγμή που αποφάσισε να έρθει ως μάρτυρας υπεράσπισης θεώρησε υποχρέωσή του να μιλήσει με κόσμο στον Πειραιά, για να έχει και να μεταφέρει και μια εικόνα των αντιλήψεων της κοινής γνώμης γι’ αυτή τη δίκη.
Συζήτησα –είπε- με πολύ κόσμο. Μιλάμε για δυο-τρεις εκατοντάδες άτομα, απ’ όλη την κοινωνική διαστρωμάτωση, όλων των ηλικιών και όλων των πολιτικών πεποιθήσεων. Εκείνο που συνήγαγε ο μάρτυρας είναι πως το κατηγορητήριο, όχι μόνο σε βάρος του Σερίφη αλλά και σε βάρος των άλλων κατηγορούμενων, δεν πείθει. Είναι διάχυτη η εντύπωση πως πρόκειται για ένα σαθρό και κατασκευασμένο κατηγορητήριο, με παντελή απουσία στοιχείων. Αναφέρθηκε ιδιαίτερα στη χρήση αρχείων μυστικών υπηρεσιών, η οποία στηλιτεύεται ιδιαίτερα από το νομικό κόσμο του Πειραιά.
Στη συνέχεια, ο Θ. Δρίτσας αναφέρθηκε αναλυτικά και με πολλές λεπτομέρειες στα γεγονότα του 1977 και στο στήσιμο της σκευωρίας σε βάρος του Γ. Σερίφη, από την κρατική-παρακρατική ομάδα του Καραθανάση στον Πειραιά. Γεγονότα που ο ίδιος γνώριζε πολύ καλά, γιατί τα είχε παρακολουθήσει και ήταν μάλιστα και μάρτυρας υπεράσπισης ενός 16χρονου παιδιού, που το συνέλαβαν να μοιράζει προκηρύξεις αλληλεγγύης και το βασάνισαν άγρια στο ΑΤ Ρέντη, άνθρωποι της ομάδας Καραθανάση.
Ο μάρτυρας είχε μαζί του και στοιχεία, δικαστικές αποφάσεις και δημοσιεύματα εκείνης της εποχής, που αποδεικνύουν πώς στήθηκε εκείνη η σκευωρία τότε, πώς στήνονται τέτοιες σκευωρίες, πώς επιλέγονται άνθρωποι και διώκονται επί σειρά ετών κ.λπ.
Η Ρόζα Κοβάνη, επιμελήτρια κειμένων, αναφέρθηκε στη γνωριμία της με τον Γ. Σερίφη σε χώρους κοινωνικών αγώνων, μίλησε για την προσωπικότητα και τους κοινωνικούς του αγώνες και καταδίκασε την πολύχρονη συνεχή δίωξή του.
Ο Κώστας Σβώλης είπε πως γνώρισε τον Γ. Σερίφη από τη στιγμή που ο ίδιος εντάχθηκε στο κίνημα της ριζοσπαστικής αριστεράς. Για μας, τη νεότερη γενιά των αγωνιστών –είπε- ο Γ. Σερίφης ήταν από τους ανθρώπους που συμβόλιζαν τη ζωντανή ιστορία μας. Ο άνθρωπος που δεν εξαργύρωσε την αντιστασιακή του δράση αλλά παρέμεινε πάντα ένας αγωνιστής εργάτης, που δούλευε για ένα εργατικό κίνημα χωρίς χειραγώγηση και κηδεμόνευση. Γι’ αυτή του τη στάση διώκεται.
Ο Δημήτρης Παπαχρήστος αναφέρθηκε στον πολύχρονο διωγμό του Γ. Σερίφη και συνέδεσε την τωρινή του φάση με την τρομοϋστερία και τις υπαγορεύσεις των ΗΠΑ. Εχω παρακολουθήσει τη δίκη –είπε- και γνωρίζω ότι δεν υπάρχουν στοιχεία. Ως δημοσιογράφος ξέρω ότι στην κοινή γνώμη υπάρχει η πεποίθηση για τη διεξαγωγή μιας δίκης χωρίς στοιχεία.
Ο δημοσιογράφος Παναγιώτης Λάμπρου κατέθεσε ότι προσωπικά γνωρίζει πολύ λίγο τον Γ. Σερίφη, όμως είναι μια πολύ γνώριμη φιγούρα. Τον γνωρίζει από το 1974. Είναι ένας άνθρωπος των κινημάτων, ένας αγωνιστής, ένας εργάτης συνδικαλιστής, μια ξεχωριστή προσωπικότητα. Μου κάνει εντύπωση –είπε- ότι ο Γ. Σερίφης, παρά τις συνεχείς διώξεις, εξακολουθεί να έχει παρουσία στα κινήματα. Σημείωσε πως του κάνει ιδιαίτερη εντύπωση ότι στην κοινή γνώμη, που δεν είναι ενιαία αλλά πολυμορφική, υπάρχει η κοινή πεποίθηση για τη σκοπιμότητα των διώξεων κατά Σερίφη.
Ο Λαμιώτης δικηγόρος Χρήστος Σταθόπουλος αναφέρθηκε με νομικούς όρους στο διάτρητο κατηγορητήριο κατά του Γ. Σερίφη. Αναφέρθηκε και στο κατηγορητήριο εναντίον των υπόλοιπων κατηγορούμενων, είτε αρνούνται τη συμμετοχή τους είτε έχουν αναλάβει την πολιτική ευθύνη, για το οποίο είπε ότι πάσχει νομικά, γεγονός που έχει επισημανθεί και από πλειάδα νομικών και πανεπιστημιακών. Εξέφρασε την προσωπική του ανησυχία και θύμισε λόγια του καθηγητή Μανωλεδάκη που εξέφραζαν τον ίδιο φόβο για κίνδυνο μετάλλαξης του συστήματος απονομής δικαιοσύνης.
Ο Φοίβος Ιωαννίδης κατέθεσε ότι γνώρισε τον Γ. Σερίφη από τις περιπέτειές του και αναπτύχθηκε μεταξύ τους μια συμπάθεια. Δεν έχουμε τις ίδιες αντιλήψεις –είπε- αλλά του αναγνωρίζω την αρετή ότι είναι καθαρός και άκαμπτος υπερασπιστής των απόψεών του. Σε μια εποχή που όλα έχουν πάρει τον κατήφορο, το ότι υπάρχουν μερικοί άνθρωποι που παραμένουν υπεραπιστές της άποψής τους είναι σημαντικό. Ο Σερίφης δεν έκρυψε ποτέ ότι είναι αντιεξουσιαστής. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι υπερασπίζεται ενέργειες βίαιης δράσης. Εχει δηλώσει πολλές φορές, δημοσίως και σε ανύποπτο χρόνο, ότι διαφωνούσε με τη δράση συγκεκριμένων οργανώσεων, γιατί δεν πιστεύει στην τρομοκρατία, αλλά σε άλλες δράσεις, με την ενεργοποίηση των μαζών. Αν ο Σερίφης ήταν κάτι άλλο, θα το υποστήριζε, θα κρατούσε τη στάση του κ. Τσιγαρίδα, σημείωσε. Αναφέρθηκε και στον περιβόητο Κορωναίο, στις αντιφάσεις του, στη διάψευσή του από τους ίδιους τους αστυνομικούς και εξέφρασε την απορία του για το πώς ο Σερίφης βρέθηκε κατηγορούμενος.
Απαντώντας σε ερώτηση της Γ. Κούρτοβικ και παρά την προσπάθεια του προέδρου να μη γίνει η ερώτηση, ο Φ. Ιωάννίδης είπε πως ο ίδιος καταψήφισε το νόμο, καίτοι κυβερνητικός βουλευτής, διότι έχει τη γνώμη ότι περιέχει αντισυνταγματικές διατάξεις, αναφέροντας ιδιαίτερα την αφαίρεση των –κατά το Σύνταγμα- πολιτικών αδικημάτων από την αρμοδιότητα των Μικτών Ορκωτών Δικαστηρίων.
Επιβεβαιώνοντας το χαρακτηρισμό του ευπατρίδη της αστικής πολιτικής, του συνεπούς φιλελεύθερου, ο Φ. Ιωαννίδης δεν δίστασε να θέσει –εμμέσως πλην σαφώς- το ζήτημα της αμνηστίας για τα πολιτικά αδικήματα, αναφερόμενος στο παράδειγμα της Ιταλίας.
Οταν είναι παγκοίνως γνωστό –είπε- ότι ο ΕΛΑ έπαψε τη δράση του από το 1995, η Πολιτεία έπρεπε να πάρει όχι μέτρα επιεικείας αλλά μέτρα συγγνώμης, διευκρινίζοντας (κατόπιν παρατήρησης του Κ. Αγαπίου) ότι αυτή του η αναφορά μόνο εκείνης που έχουν αναλάβει την πολιτική ευθύνη για τη συμμετοχή τους σε τέτοιες οργανώσεις και όχι εκείνους που κατηγορήθηκαν χωρίς να υπάρχει κανένα στοιχείο σε βάρος τους (με έχετε πείσει για την αθωότητά σας, είπε χαρακτηριστικά αναφερόμενος στον Κ. Αγαπίου). Στις πολιτικές αντιπαραθέσεις πρέπει να δίνεται πολιτική λύση, είπε με έμφαση.
Μίλησε ακόμη για υστερία που έχει καταλάβει την υπερδύναμη, που έχει καταλύσει το κράτος δικαίου μέσα στις ίδιες τις ΗΠΑ και, δυστυχώς, παρεσύρθησαν και οι ηγέτες της ΕΕ, επί των ημερών της δικής μας κυβέρνησης, και εθέσπισαν κάποια μέτρα που θίγουν τον πυρήνα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Κάποιοι γραφειοκράτες των Βρυξελλών ψήφισαν νόμους που περιστέλλουν τα ανθρώπινα δικαιώματα, οι οποίοι δεν πρόκειται να έρθουν προς έγκριση από κανένα νομοθετικό σώμα, ούτε από το Ευρωκοινοβούλιο.
Ο μάρτυρας είπε ακόμα ότι έχει ακούσει για την αντιστασιακή δράση του Κ. Αγαπίου και γνωρίζει εξ αποστάσεως τον Χρ. Τσιγαρίδα, όμως γνωρίζει την οικογένεια της Ειρ. Αθανασάκη, μια μεγάλη οικογένεια στο οροπέδιο Λασιθίου, στην εκλογική του περιφέρεια, και μεταφέρει στο δικαστήριο τη γενική πεποίθηση στην περιοχή για την αθωότητά της.
Η συνδικαλίστρια Ουρανία Μπίρμπα αναφέρθηκε στην προσωπικότητα του Γ. Σερίφη και στη δράση του και μετέφερε τη γνώμη των εργαζόμενων σ’ ένα μεγάλο εργοστάσιο, στο οποίο είναι πρόεδρος του σωματείου, ότι ο Σερίφης είναι αθώος και αυτή πρέπει να είναι και η απόφαση του δικαστήριου.
Ο γιατρός Αντώνης Καρραβάς μίλησε για τη συνδικαλιστική γνωριμία του με τον Γ. Σερίφη και στις εκδηλώσεις συμπαράστασης που έγιναν στο χώρο των πρωτοβάθμιων νοσοκομείων της Αθήνας και της ΕΙΝΑΠ. Δεν υπήρξε ένας εργαζόμενος –είπε- ανεξάρτητα από πολιτική τοποθέτηση, που να έβαλε ένα ερωτηματικό έστω για την ανάγκη να οργανωθεί κίνημα συμπαράστασης στον Σερίφη. Η πολιτική δράση του Γιάννη –κατέληξε- είναι εντελώς ασυμβίβαστη με αυτά για τα οποία κατηγορείται.
Ο συνδικαλιστής εκπαιδευτικός Θόδωρος Βουρεκάς αναφέρθηκε στη γνωριμία του με τον Γ. Σερίφη στο πλαίσιο του συνδικαλιστικού κινήματος, χαρακτηρίζοντάς τον εκπρόσωπο του ρεύματος της εργατικής αυτονομίας και απέκλεισε κάθε πιθανότητα συμμετοχής του στις οργανώσεις του ένοπλου, γιατί πρώτον δεν ταίριαζαν με τις ιδεολογικοπολιτικές του απόψεις και δεύτερο εκ των πραγμάτων δεν θα μπορούσε να συμμετέχει, επειδή ήταν ένας άνθρωπος δακτυλοδεικτούμενος.
Ο ιδιωτικός υπάλληλος Λάμπρος Μπαλωμένος αναφέρθηκε στο γενικότερο πλαίσιο της τρομοϋστερίας και της κρατικής καταστολής, εντάσσοντας και την παρατεταμένη ομηρία του Σερίφη –όπως τη χαρακτήρισε- σ’ αυτό το πλαίσιο.
Ο γιατρός Νίκος Μανιός είπε πως γνωρίζει τον Σερίφη 34 χρόνια και απ’ αυτά τα 28 καταθέτει ως μάρτυρας υπεράσπισής του.
Σκέφτομαι –είπε κάνοντας πικρό χιούμορ- σε καναδυό χρόνια που θα ‘χω πάει και στο εφετείο, να ζητήσω μια δεύτερη σύνταξη μαρτύρων σε αθωωθέντες και αδίκως κατηγορηθέντες. Αναφέρθηκε στο κατηγορητήριο εκφράζοντας και αυτός την απορία του για το πώς με τέτοιο υλικό έφτασε ο Σερίφης στο εδώλιο. Τον γνωρίζω –είπε- από την περίοδο της δικτατορίας και πάντοτε η δράση του ήταν ανοιχτή. Τον παρακολουθούν από το 1977 τουλάχιστον και δεν έχουν βρει τίποτα σε βάρος του. Νισάφι πια. Αναφέρθηκε ακόμα στην καθοδηγούμενη από τις ΗΠΑ «αντιτρομοκρατική» υστερία, που προσπαθεί να μετατρέψει όλο τον κόσμο σε ένα Γκουαντανάμο.
