Με ένα μέλος λιγότερο στη σύνθεσή του βρήκε η επιστροφή από τις πασχαλινές διακοπές το έκτακτο τρομοδικείο του Κορυδαλλού. Ο αναπληρωτής εφέτης Λιάζος έσπασε το πόδι του και αναγκαστικά αποχώρησε από τη σύνθεση. Η συνεδρίαση συνεχίστηκε με την κατάθεση μαρτύρων υπεράσπισης του Γιάννη Σερίφη.
Ο Σ. Μπαζιώτης, υπάλληλος του ΗΛΠΑΠ, αναφέρθηκε στη γνωριμία του με τον Σερίφη από το 1982 που ο τελευταίος προσλήφθηκε στον ΗΛΠΑΠ μέχρι το 1989 που συνταξιοδοτήθηκε. Αναφέρθηκε στην ταξική συνδικαλιστική του δράση και στο κυνηγητό του από τις διωκτικές αρχές. Τον Ιούνιο του 2002, είπε, λίγες μέρες πριν σκάσει η βόμβα στα χέρια του Σάββα Ξηρού, έγινε διάρρηξη στα γραφεία του σωματείου τους και οι διαρρήκτες πήραν το βιβλίο πρακτικών του ΔΣ. Το σωματείο κατήγγειλε το γεγονός στην Αστυνομία και οι συνάδελφοί του ήταν βέβαιοι πως το γεγονός συνδεόταν με την υπόθεση Ραφτόπουλου. Κάποιοι ήθελαν να αφαιρέσουν από τον Σερίφη στοιχεία υπεράσπισης του εαυτού του. Ο μάρτυρας δεν θυμόταν αν τη συγκεκριμένη μέρα ο Σερίφης ήταν στη δουλειά. Βρέθηκε όμως η κάρτα του που το πιστοποιούσε. Ο ίδιος βεβαίωσε ότι ο Σερίφης ήταν κάθε μέρα αρκετή ώρα πριν την έναρξη του ωράριου στο χώρο εργασίας του.
Ο Ι. Παπαβασιλείου, προϊστάμενος στο συνεργείο του ΗΛΠΑΠ που εργαζόταν ο Σερίφης, κατέθεσε για την κάρτα εργασίας που ζήτησαν από την υπηρεσία, όταν πήγε και τους το ζήτησε ο Σερίφης. Περίπτωση να χτύπησε άλλος την κάρτα δεν υπάρχει, βεβαίωσε. Αλλωστε, το συνεργείο είναι σε ένα χώρο 150 τετραγωνικών και όλοι γνωρίζονται πολύ καλά μεταξύ τους, ώστε δεν υπάρχει περίπτωση να περάσει απαρατήρητη κάποια απουσία.
Ο Κ. Ηλίας, εργαζόμενος στο Δήμο Βόλου, κατέθεσε ότι γνωρίζει τον Γ. Σερίφη από την εποχή της πρώτης δίωξης και φυλάκισής του. Πώς γίνεται να διώκεται όλες αυτές τις δεκαετίες ένας άνθρωπος; ήταν το ερώτημα που έθεσε, για να αναφερθεί στη συνέχεια στις εκδηλώσεις συμπαράστασης που έχουν γίνει στο Βόλο για τον Σερίφη. Στο πρόσωπό του –είπε- διώκεται το αδέσμευτο και ασυμβίβαστο στους κοινωνικούς αγώνες. Αυτή είναι η πεποίθηση πολλών ανθρώπων στο Βόλο και αυτή την πεποίθηση ήρθα να μεταφέρω στο δικαστήριο.
Ο Π. Γαλάζιος, επικεφαλής της ΔΑΚΕ στον ΗΛΠΑΠ και άμεσος προϊστάμενος (εργοδηγός) του Γ. Σερίφη στη δουλειά του, εξέφρασε την αγανάκτησή του για τις πολύχρονες διώξεις του πρώην συναδέλφου του. Κατέθεσε την προσωπική του αντίληψη για την υπόθεση. Εφτά παρά δέκα –είπε-, όπως κάθε μέρα, ο Σερίφης πήρε δουλειά από μένα. Εκανα αίτηση το 2003 και έλεγξα ο ίδιος το παρουσιολόγιο. Ηταν στη δουλειά του επί 8 ώρες, όπως κάθε μέρα. Δεν μπορεί κανένας άλλος να χτυπήσει κάρτα. Εκτός του ότι υπάρχουν τρεις θυρωροί στο χώρο που χτυπιούνται οι κάρτες, στέλνουμε εμείς οι εργοδηγοί αναφορά κάθε μέρα για τις δουλειές που γίνονται και ποιοι τις χρεώνονται.
Απαντώντας σε ερωτήσεις της συνηγόρου Γ. Κούρτοβικ, σχετικά με την προσωπικότητα του Σερίφη, αναφέρθηκε στη δράση του και στην «κατάκτηση» όλων των συναδέλφων του, ανεξάρτητα από πολιτικές και ιδεολογικές διαφορές. Χαίρομαι που τον γνώρισα και που τον γνώρισα και στην οικογένειά μου, είπε χαρακτηριστικά. Ως εδώ και μη παρέκει, κατέληξε. Αυτόν τον συνάδελφο, αυτόν τον άνθρωπο, να μην τον κυνηγάνε άλλο. Είναι κρίμα, είναι ανάθεμα Θεού.
Ο Γ. Χρονίου, μηχανολόγος στον ΗΛΠΑΠ, αναφέρθηκε στην προσωπικότητα και τη συνδικαλιστική δράση του Γ. Σερίφη. Δεν θυμόταν, βέβαια, την παρουσία του εκείνη την ημέρα, γνώριζε όμως πως βρέθηκε η κάρτα του που πιστοποιούσε ότι εκείνη τη μέρα εργαζόταν κανονικά από τα χαράματα.
Ο Σ. Ζυγούνας, συνάδελφος του Γ. Σερίφη στην τεχνική βάση του ΗΛΠΑΠ αναφέρθηκε στη γνωριμία τους και στον τρόπο με τον οποίο χτυπιόταν οι κάρτες στην υπηρεσία τους, αποκλείοντας κάθε πιθανότητα κάποιος άλλος να χτύπησε την κάρτα του ερίφη και αυτός να έλειψε από τη δουλειά.
Ο Ε. Αντωνάκας, συνταξιούχος υπάλληλος των ΗΛΠΑΠ, αναφέρθηκε στην προσωπικότητα του Γ. Σερίφη, αποκλείοντας κάθε ανάμιξή του στην υπόθεση.
Ο Δ. Παγώνης, υπάλληλος του ΗΛΠΑΠ, γνωρίζει τον Σερίφη από το 1985 και συνεργάστηκαν στο ΔΣ του σωματείου των τεχνικών, στο οποίο ο μάρτυρας ήταν πρόεδρος. Αναφέρθηκε στη συνδικαλιστική δράση του Σερίφη υπέρ των δικαίων των εργαζόμενων και δήλωσε ότι δεν νομίζει πως ο Σερίφης έχει οποιαδήποτε εμπλοκή με την υπόθεση. Κατέθεσε ότι τη συγκεκριμένη μέρα ο Σερίφης ήταν στη δουλειά του και μάλιστα τότε ήταν και αντιπρόεδρος του σωματείου.
Με τα ίδια θερμά λόγια αναφέρθηκε στον Γ. Σερίφη και ο Κ. Γεωργαντόπουλος, τεχνίτης του ΗΛΠΑΠ, που συμμετείχε στη συνδικαλιστική παράταξη που είχε δημιουργήσει ο Γ. Σερίφης. Ηταν –είπε- συνεπέστατος εργαζόμενος, στην πρώτη γραμμή για τα συμφέροντα των εργαζομένων και καλός οικογενειάρχης.
Ο νυν πρόεδρος του σωματείου των τεχνικών του ΗΛΠΑΠ Κ. Καρατοσίδης χαρακτήρισε τον Γ. Σερίφη άνθρωπο με ακέραιο χαρακτήρα, άνθρωπο του μόχθου και της αγωνίας, με μεγάλο ενδιαφέρον για τα προβλήματα των εργαζομένων, οι οποίοι τρέφουν στο πρόσωπό του λατρεία. Ο άνθρωπος αυτός δεν θα μπορούσε να έχει οποιαδήποτε σκέψη για κάτι το αρνητικό. Χαρακτήρισε λάθος τη δίωξή του και είπε ότι τυχόν καταδίκη του θα ήταν αμάρτημα και απογοήτευση για την κοινή γνώμη.
Ο Δ. Κακούρος, υπάλληλος του ΗΛΠΑΠ, γνώρισε τον Γ. Σερίφη το 1982. Είναι –είπε- ένας οικογενειάρχης, που έχει βγάλει δυο άξια παιδιά και ήταν πάντοτε άνθρωπος του μέτρου. Εργάτης αγωνιστής και πάντοτε μπροστάρης που τον εύρισκε δίπλα του όποιος χρειαζόταν βοήθεια. Ηταν αυτός που εμψύχωσε τους εργαζόμενους στους αγώνες του. Οι κατηγορίες σε βάρος του είναι ψέματα και κακοήθειες, γιατί δεν μπορεί ένας άνθρωπος να βρίσκεται εφτά παρά είκοσι στον Περισσό και εφτά παρά δέκα στη δουλειά, εκτός αν είναι τηλεοπτικός φαντομάς. Το θυρωρείο στο χώρο έχει και θυρωρό και ασφάλεια και δεν μπορεί άλλος να χτυπήσει την κάρτα. Ο Γιάννης ερχόταν πρώτος στο χώρο. Και να είχε παρακαλέσει άλλον να του χτυπήσει την κάρτα, αυτό θα γινόταν αργότερα και όχι τόσο πρωί που ερχόταν ο Γιάννης. Κάποιοι έχουν στόχο να βλάψουν το συνδικαλιστικό κίνημα και μάλιστα το ακηδεμόνευτο. Γιατί ο Γιάννης μας έμαθε στα τρόλει να έχουμε μέτρο και να βλέπουμε το συνδικαλισμό με τα μάτια των εργαζομένων και όχι με τα μάτια των κομμάτων. Ο μάρτυρας κατέθεσε επίσης ότι ο Σερίφης έκανε αίτηση να βρεθεί η κάρτα του και ο ίδιος την είδε, όπως και άλλοι συνάδελφοί του, όταν βρέθηκε.
Αμέσως μετά, η Γ. Κούρτοβικ έκανε ένα σχόλιο. Δεν καλούμε αυτούς τους μάρτυρες –είπε- για να στηρίξουμε κάποιο άλλοθι του Γιάννη Σερίφη για εκείνη τη μέρα. Δεν χρειαζόμαστε κανένα άλλοθι απέναντι σε ένα τόσο σαθρό κατηγορητήριο. Ολοι αυτοί οι μάρτυρες εκφράζουν μια πάνδημη αγανάκτηση όλων των εργαζομένων, όλων των συναδέλφων του Γ. Σερίφη. Δεν προσπαθούμε να ανταποδείξουμε τίποτα. Οι μάρτυρες αυτοί έρχονται γιατί προσφέρθηκαν αυτοβούλως να εκφράσουν τη συμπαράστασή τους στον Γ. Σερίφη.
Ο Ι. Φυσάκης, μηχανικός ΗΛΠΑΠ, γνώρισε τον Γ. Σερίφη όταν ο ίδιος προσλήφθηκε στον ΗΛΠΑΠ, το 1985. Πιστεύω ότι δεν έχει πειράξει ούτε κουνούπι, είπε. Ευγενικός πάντα, κύριος, σαν συνδικαλιστής έλεγε πάντα την αλήθεια.
Ο Σ. Γεωργόπουλος, παλιός συνδικαλιστής, μέλος της διοίκησης του ΕΚΑ και της ΟΣΠΑ (συνταξιούχος μηχανικός σήμερα), πρώην στέλεχος του ΚΚΕ και νυν μέλος της γραμματείας της ΚΕΔΑ, αναφέρθηκε στη γνωριμία του με τον Γ. Σερίφη από την πολιτική και κοινωνική του δράση. Αναφέρθηκε στη συνέπεια με την οποία ο Σερίφης υπηρέτησε τις αρχές και τις αξίες του, γεγονός που τον καταξίωσε όχι μόνο στο χώρο του ΗΛΠΑΠ, αλλά ευρύτερα στο συνδικαλιστικό κίνημα, στην Αθήνα και πανελλαδικά. Το τίμημα αυτής της συνέπειας πληρώνει και σήμερα ο Γιάννης, είπε. Η κατηγορία είναι κατασκευασμένη και προσωπικά ντρέπομαι που είμαι πολίτης μιας χώρας που δεν εξασφαλίζει στοιχειώδη δικαιώματα στους πολίτες της. Ο Γιάννης είναι αντιεξουσιαστής, δεν είναι το καλό παιδάκι. Σέβεται τις αξίες του και τις τηρεί στην πράξη. Παρά τις ιδεολογικές, πολιτικές και παραταξικές μας διαφορές, δεν μπορούσα παρά να του εκφράζω το σεβασμό που του αξίζει. Αν ο Γιάννης είχε τοποθετήσει μια βόμβα και τον ρωτούσατε, έχω βαθιά πεποίθηση ότι θα σας απαντούσε, ναι την έβαλα γι’ αυτό και γι’ αυτό το λόγο. Ο Γιάννης βρίσκεται εδώ γιατί είναι αξίωση των Αμερικανών, είναι θύμα των μηχανισμών. Πρέπει να τον απαλλάξετε γιατί δεν έχει καμιά σχέση με το κατηγορητήριο.
Το δικαστήριο απέρριψε το αίτημα να κληθεί ως μάρτυρας ο δημοσιογράφος Σ. Βορίνας και έκανε δεκτό το αίτημα να ζητηθεί από το πρώτο εσπερινό λύκειο έγγραφο για το αν και πότε φοίτησαν σ’ αυτό οι Κυριακίδου, Πουλλακίδας και Αμοιρίδης.
