Επί τρίωρο περίπου συνεχίστηκε η ανάγνωση των πρακτικών που περιλαμβάνουν την απολογία Γιωτόπουλου στην πρώτη δίκη. Μάλιστα, ο Α. Γιωτόπουλος παρακολουθούσε προσεκτικά την ανάγνωση των πρακτικών και σε αρκετές περιπτώσεις διόρθωσε τους δικαστές που δε διάβασαν σωστά κάποια λέξη. Μετά το τέλος της ανάγνωσης, σε σύντομη δήλωσή του, ο Ι. Μυλωνάς χαρακτήρισε νομικό σκάνδαλο την καταδίκη Γιωτόπουλου για ηθική αυτουργία.
Στη συνέχεια ο εκπρόσωπος των Αμερικανοβρετανών Η. Αναγνωστόπουλος αναφέρθηκε σε απόφαση καταδίκης του Ν. Παπαναστασίου για κλοπή το 1985. Φρόντισε και πήρε, όπως είπε, τη σχετική δικαστική απόφαση. Πριν προχωρήσει στην παρουσίαση και το σχολιασμό της απόφασης, η υπεράσπιση Παπαναστασίου υπέβαλε ένσταση. Δεν ξέρω τι λέει το αμερικανικό δίκαιο –είπε ο Σπ. Φυτράκης- αλλά το ελληνικό δίκαιο δεν επιτρέπει να εισάγονται έγγραφα μετά την απολογία ενός κατηγορούμενου. Η αποδεικτική διαδικασία ως προς αυτόν τον κατηγορούμενο έχει ολοκληρωθεί και μόνο με μια ακραία κατασταλτική ερμηνεία μπορούμε να πούμε ότι θα εξακολουθούμε να φέρνουμε έγγραφα και να επανερχόμαστε. Ο Η. Ανωγνωστόπουλος υποστήριξε πως η αποδεικτική διαδικασία δεν έχει ολοκληρωθεί, πως συνεχίζεται με τις απολογίες άλλων κατηγορούμενων και οι υποθέσεις συνεκδικάζονται. Επομένως, έχει δικαίωμα να προσκομίσει νέα στοιχεία.
Υποστήριξε ότι δεν αιφνιδιάζει τον κατηγορούμενο, γιατί φέρνει μια δικαστική απόφαση που αφορά τον ίδιο. Την αναζήτησε –κατέληξε- γιατί ο Παπαναστασίου στην απολογία του αρνήθηκε να απαντήσει σε ερωτήσεις γι’ αυτό το θέμα.
Ο Ν. Παπαναστασίου δήλωσε ότι θα ζητήσει να απολογηθεί εκ νέου και οι συνήγοροί του ότι αν ξεκινήσει αυτή η ιστορία θα ζητήσουν να εξεταστούν μάρτυρες. Η εισαγγελέας υποστήριξε τα ίδια με την πολιτική αγωγή (οποία πρωτοτυπία!). Ο Π. Ρουμελιώτης ξεκαθάρισε ότι η συγκεκριμένη απόφαση δεν έχει καμιά σχέση με την υπόθεση που εκδικάζεται. Ο μόνος λόγος για τον οποίο έρχεται αυτή η απόφαση και ζητείται η ανάγνωσή της είναι για να δημιουργηθούν εντυπώσεις και να απαξιωθεί ο Παπαναστασίου. Σε καμιά δίκη δεν διαβάζονται αποφάσεις που αφορούν άλλες υποθέσεις. Η ανάγνωση του ποινικού μητρώου θεωρείται αρκετή. Ερχεται μια απόφαση που αφορά τον Παπαναστασίου στο τέλος της δίκης, τεσσεράμισι χρόνια μετά τη σύλληψή του για τη συγκεκριμένη υπόθεση. Τίποτα δε θα προσθέσει αυτή η ανάγνωση, πλην της προσπάθειας απαξίας του κατηγορούμενου. Μ’ αυτή τη λογική, θα έπρεπε να φέρουμε όλες τις αποφάσεις που αφορούν δίκες κατηγορούμενων στο παρελθόν, για να στοιχειοθετήσουμε μέσω αυτών καταδικαστικές κρίσεις. Πέρα απ’ αυτό, όμως, η αποδεικτική διαδικασία σε σχέση με τον Παπαναστασίου έχει τελειώσει. Γι’ αυτό έρχεται και σας λέει ότι θέλει να απολογηθεί ξανά. Και εμείς θα ζητήσουμε δυο μέρες προθεσμία να δούμε και τα άλλα έγγραφα της δικογραφίας, να εξετάσουμε και δυο μάρτυρες και να μπούμε έτσι σ’ ένα φαύλο κύκλο που δε θα τελειώνει ποτέ.
Κανείς δε μπορεί να πει ότι δε γνώριζε την ύπαρξη της συγκεκριμένης απόφασης, σημείωσε ο Σπ. Φυτράκης. Σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας μπορούσε το δικαστήριο, η κατηγορούσα αρχή, η πολιτική αγωγή να ζητήσει να προσκομιστεί αυτή η απόφαση. Γιατί δεν το έκανε; Γιατί το ζητά η πολιτική αγωγή τώρα, μετά το πέρας της αποδεικτικής διαδικασίας; Ο νόμος και ουσιαστικά και γραμματολογικά δε δίνει αυτή τη δυνατότητα σ’ αυτό το στάδιο της διαδικασίας. Είναι καταχρηστική προσβολή των δικαιωμάτων του κατηγορούμενου. Τόσες ενστάσεις κάναμε και τις απορρίψατε, δε θα δεχτείτε ούτε αυτό το τελευταίο, που τόσα δικαστήρια το έχουν δεχτεί;
Μετά το διάλειμμα ο πρόεδρος ανακοίνωσε ότι το δικαστήριο «απορρίπτει το αίτημα περί αναγνώσεως του συγκεκριμένου εγγράφου». Ετσι, η προσπάθεια των Αμερικανοβρετανών να δημιουργήσουν εντυπώσεις την τελευταία στιγμή έπεσε στο κενό. Και κατάφερε να εκτεθεί και η εισαγγελέας, που ακόμα και σ’ αυτό το απλό ζήτημα δεν κατάφερε να απεμπλακεί από το μένος της και να υποστηρίξει το δικονομικώς ορθό, επιδιώκοντας την «έξωθεν καλή μαρτυρία» τουλάχιστον. Υπάρχει, όμως, ένα μελανό σημείο που πρέπει να το επισημάνουμε. Ανάλογη προσπάθεια έγινε προ ημερών και από την πολιτική αγωγή της οικογένειας Μπακογιάννη, η οποία έφερε έγγραφο που αφορούσε τον Κωστάρη μετά το τέλος της απολογίας του (σε χρόνο δηλαδή που ως προς αυτόν είχε ολοκληρωθεί η αποδεικτική διαδικασία). Και εκείνο το έγγραφο αναγνώστηκε κανονικά. Οχι πως επιβάρυνε τον Κωστάρη (μια φτηνή προσπάθεια δημιουργίας εντυπώσεων εκ μέρους της Τσόλκα ήταν), αλλά ή υπάρχει εμμονή στην τήρηση των δικονομικών κανόνων ή δεν υπάρχει. Δε μπορεί να ισχύουν δυο μέτρα και δυο σταθμά. Πάντως, το γεγονός ότι δυο διαφορετικοί συνήγοροι πολιτικής αγωγής έκαναν το ίδιο πράγμα για δυο διαφορετικούς κατηγορούμενους (προσκόμισαν μετά την απολογία τους έγγραφα που μπορούσαν να τα είχαν προσκομίσει μήνες πριν) δείχνει ανυπαρξία πραγματικών αποδείξεων ενοχής, που καταβάλλεται προσπάθεια να ισοσταθμιστεί με τη δημιουργία εντυπώσεων. Είχαν συνηθίσει στο κλίμα της τρομοϋστερίας, όπου ακόμα και η μεγαλύτερη παπάρα εμφανιζόταν ως «ατράνταχτηυ απόδειξη», και ζορίζονται κάπως τώρα που το κλίμα είναι πιο ήπιο. Το ίδιο πρόβλημα φαίνεται να έχει και η εισαγγελέας, γι’ αυτό και συντάσσεται τόσο απροκάλυπτα ακόμα και με τις χειρότερες «χοντράδες» της πολιτικής αγωγής.
Στη συνέχεια, ο Ι. Μυλωνάς ζήτησε να διαβαστούν μια σειρά έγγραφα που σχετίζονται με τη μήνυση που είχε κάνει ο Τζωρτζάτος για τα βασανιστήρια που είχε υποστεί (όλο το υλικό που σχετίζεται μ’ αυτή τη μήνυση, η οποία –όπως είναι γνωστό- πήγε στο αρχείο με συνοπτικές διαδικασίες). Ζήτησε την ανάγνωση –όπως σχολίασε στο τέλος ο συνήγορος- για να φανεί με πόσο προκλητικό και νομικά αστήρικτο τρόπο πετάχτηκε στα σκουπίδια η μήνυση του Τζωρτζάτου κατά των βασανιστών του. Μνημείο προκατάληψης, μεροληψίας και συνειδητής άρνησης να αξιολογήσει τα πραγματικά περιστατικά που καταγγέλλονται στη μήνυση, χαρακτήρισε ο συνήγορος τον ισχυρισμό του εισαγγελέα εφετών, ότι ο Τζωρτζάτος ήταν μέλος της 17Ν μέχρι τη στιγμή της σύλληψής του, ενώ ακόμα δεν είχε τελειώσει η δίκη στον πρώτο βαθμό.
Μετά απ’ αυτό και αφού ρωτήθηκαν όλες οι πλευρές αν θέλουν να συμπληρώσοηυν κάτι και απάντησαν αρνητικά, ο πρόεδρος κήρυξε το πέρας της αποδεικτικής διαδικασίας και έδωσε το λόγο στην εισαγγελέα, η οποία ζήτησε προθεσμία μέχρι και τη Δευτέρα για να προετοιμάσει την αγόρευσή της. Μολονότι η Γ. Κούρτοβικ υπέβαλε αίτημα (μέσω συνεργάτιδάς της) η επόμενη συνεδρίαση να γίνει την Τετάρτη, επειδή την Τρίτη έχει δίκη στο Αγρίνιο, το δικαστήριο με άκομψο τρόπο (είναι ο επιεικέστερος χαρακτηρισμός που μπορούμε να δώσουμε) αγνόησε το αίτημά της και διέκοψε για την Τρίτη στις 9 το πρωί, με το επιχείρημα ότι η Γ. Κούρτοβικ μπορεί να διαβάσει την αγόρευση της εισαγγελέα από τα πρακτικά!
