Εξι Ισραηλινοί στρατιώτες, οι οποίοι υπηρέτησαν για 15 μήνες στον πόλεμο της Γάζας, αρνήθηκαν να επιστρέψουν λόγω εξουθένωσης. Δύο από αυτούς, που βρίσκονται σε ενεργό υπηρεσία στην Ταξιαρχία Ναχάλ καταδικάστηκαν σε 15 ημέρες φυλάκιση σε στρατιωτική φυλακή, επειδή αρνήθηκαν να επιστρέψουν στη Γάζα, επικαλούμενοι ψυχική και σωματική εξάντληση. Ένας τρίτος στρατιώτης αρνήθηκε επίσης να συμμετάσχει στις μάχες, αλλά δεν τιμωρήθηκε, καθώς παρουσίασε γνωμάτευση στρατιωτικού ψυχιάτρου. Οι υπόλοιποι δεν έχουν ακόμη δικαστεί για άρνηση εκτέλεσης διαταγών.
Yedioth Ahronoth
Tαξιαρχίες του Μάρτυρα Ιζ Ελ-Ντιν Αλ-Κασάμ
Στο πλαίσιο της σειράς επιχειρήσεων “Πέτρες του Δαβίδ”
Πλάνα από ελεύθερους σκοπευτές και στοχεύσεις στρατιωτών του εχθρού στον άξονα προέλασης στη συνοικία Σουτζαΐα, ανατολικά της πόλης της Γάζας.
Σημειώσεις:
0:15 – Επιχειρήσεις Πέτρες του Δαβίδ
0:36 – “Στο όνομα του θεού, Αλάχου ακμπάρ”
1:30 – “Επιχείρηση προσέλκυσης μιας σιωνιστικής δύναμης πεζικού στην περιοχή ενέδρας, με δύο τηλεκατευθυνόμενες εκρηκτικές συσκευές”
Ο στρατιωτικός και στρατηγικός αναλυτής, ταξίαρχος Ηλίας Χάνα (Λίβανος) έκανε μια ανάλυση των επιχειρήσεων της Παλαιστινιακής Αντίστασης:
Η εντεινόμενη δραστηριότητα των παλαιστινιακών αντιστασιακών δυνάμεων στη Λωρίδα της Γάζας αντικατοπτρίζει μια ξεκάθαρη στρατηγική μετατόπιση στον τρόπο αντιμετώπισης και εξυπηρετεί έναν μεγαλύτερο στόχο: την αποτροπή της ισραηλινής κατοχής από τον έλεγχο της γης.
Οι σκηνές στόχευσης Ισραηλινών στρατιωτών στη συνοικία Σουτζαΐα της πόλης της Γάζας δείχνουν ποικιλία στην τακτική και ακρίβεια στην επιλογή του κατάλληλου όπλου για κάθε σημείο. Η χρήση του τουφέκιου ελεύθερου σκοπευτή “Ghoul” αποδεικνύει υψηλό επίπεδο επιχειρησιακής προσαρμογής από την Αντίσταση. Η Σουτζαΐα αποτελεί ένα εξαιρετικά περίπλοκο πεδίο μάχης και έχει γίνει θέατρο περισσότερων από 45 ειδικών επιχειρήσεων από την έναρξη του πολέμου, συμπεριλαμβανομένων άμεσων συγκρούσεων και επιθέσεων αυτοθυσίας – γεγονός που αποδεικνύει ότι ο ισραηλινός έλεγχος της περιοχής είναι ακόμη ανέφικτος.
Η συνεχής και αυξανόμενη συχνότητα των επιχειρήσεων δείχνει ότι η Αντίσταση εφαρμόζει τακτική φθοράς, αναγκάζοντας τον ισραηλινό στρατό να εμπλακεί σε ταυτόχρονες μάχες σε πολλαπλά μέτωπα, επιβραδύνοντας την προέλασή του και εξαντλώντας τις δυνάμεις του. Η Αντίσταση έχει εγκαταλείψει τη στρατηγική της στατικής άμυνας και βασίζεται πλέον στην κινητικότητα και τις επιθέσεις τύπου “χτύπα και φύγε”, παραχωρώντας προσωρινά έδαφος για να καθυστερήσει την προώθηση των ισραηλινών δυνάμεων, με την ελπίδα ότι αυτή η τακτική θα οδηγήσει σε πολιτικές ευκαιρίες μεσοπρόθεσμα.
Οι επιχειρήσεις δείχνουν ξεκάθαρη ικανότητα στη χρήση ενός «οπλικού συστήματος» που περιλαμβάνει ελεύθερους σκοπευτές, εκρηκτικούς μηχανισμούς και μη εκραγέντα πυρομαχικά, ώστε να προκαλείται το μέγιστο δυνατό πλήγμα με τους λιγότερους δυνατούς πόρους. Ο σχεδιασμός αυτών των επιχειρήσεων διακρίνεται από ευελιξία και ταχύτητα – από την κατασκευή της θέσης και τον εντοπισμό του στόχου, μέχρι την εκτέλεση της επίθεσης, όλα εκτελούνται σε ελάχιστο χρόνο. Αυτό αντικατοπτρίζει άρτια ικανότητα εκτίμησης και υψηλό επίπεδο επαγγελματισμού.
Πρέπει να τονιστεί η ικανότητα της Αντίστασης να επιβάλλει υποχρεωτικές διαδρομές κίνησης των ισραηλινών δυνάμεων – όπως έγινε στη Χαν Γιούνις,, όπου μονάδα του εχθρού παρασύρθηκε σε συγκεκριμένο άξονα που είχε ναρκοθετηθεί εκ των προτέρων και πυροδοτήθηκε σε κρίσιμη στιγμή. Κάθε πολεμικό πεδίο έχει τις ιδιαιτερότητές του – με διαφορετικές τακτικές να εφαρμόζονται στη Σουτζαΐα, στη Μπέιτ Λάχια ή στη Χουζάα – κάτι που δείχνει βαθιά κατανόηση του πολεμικού περιβάλλοντος και επιχειρησιακή ευελιξία που αυξάνει τη δυνατότητα της Αντίστασης να αντέξει.
Το ισραηλινό σχέδιο βασίζεται στον εκτοπισμό των κατοίκων του βορρά και στην εμπέδωση ελέγχου στο 75% της Λωρίδας της Γάζας – κάτι που η Αντίσταση προσπαθεί να αποτρέψει μέσω εξαντλητικών μαχών, εμποδίζοντας τη δημιουργία ενός νέου τετελεσμένου επί του πεδίου. Το Ισραήλ επιχειρεί τώρα να επεκτείνει τη λεγόμενη “νεκρή ζώνη” στο βορρά, μετατρέποντας τους Παλαιστίνιους σε δύο πολιορκημένες ομάδες – μία γύρω από την πόλη της Γάζας και μία στον νότο κοντά στη Μαουάσι – προετοιμάζοντας ένα ευρύτερο σχέδιο αποδόμησης της Αντίστασης.
Ταξιαρχίες Αλ-Κουντς
- Πλάνα με μαχητές μας να καταρρίπτουν ένα ισραηλινό κατασκοπευτικό drone και να βομβαρδίζουν με όλμους εχθρικές δυνάμεις που είναι σταθμευμένες ανατολικά της συνοικίας Αλ-Τουφάχ, στην ανατολική Πόλη της Γάζας.
Σημείωση: Προβάλλεται αφίσα του μάρτυρα ηγέτη Χαλίλ Αλ-Μπαχτίνι, διοικητή του βόρειου τομέα της Λωρίδας της Γάζας.
- Βομβαρδίσαμε με καταιγισμό όλμων μια συγκέντρωση σιωνιστικών στρατιωτών και οχημάτων εισβολής στην περιοχή γύρω από τη διασταύρωση Αμπού Ντάκα, στην περιοχή αλ-Φαχάρι, νοτιοανατολικά της Χαν Γιούνις.
Ο απόστρατος συνταγματάρχης και στρατιωτικός αναλυτής Χάτεμ Καρίμ Αλ-Φαλάχι, στο Al Jazeera:
Ο ισραηλινός στρατός “χειραγωγεί τις ορολογίες” όταν καλεί τους αμάχους στη Γάζα να εγκαταλείψουν τις περιοχές τους. Πρόκειται για συστηματική εκστρατεία εκτοπισμού και συνεχιζόμενη γενοκτονία. Το σχέδιο του Ισραήλ στοχεύει στον έλεγχο τουλάχιστον του 75% της Λωρίδας της Γάζας, ενώ στην πράξη επιδιώκεται πλήρης κατοχή και διαίρεση της Γάζας σε τρεις κύριες ζώνες. Είναι βέβαιο ότι το Ισραήλ επιχειρεί την εκκένωση εκτεταμένων περιοχών από αμάχους, ειδικά μετά την επιστροφή τους κατά την εκεχειρία και την ανταλλαγή αιχμαλώτων – συμφωνία από την οποία αργότερα αποσύρθηκε το Ισραήλ. Ο στρατός κατοχής εξαπολύει μαζικούς αεροπορικούς βομβαρδισμούς, ζητώντας στη συνέχεια από τους κατοίκους να φύγουν, σε μια ξεκάθαρη παραπλάνηση μέσω της γλώσσας. Το τελικό στάδιο του σχεδίου είναι να ωθήσει τους Παλαιστίνιους σε τρεις στενές περιοχές κοντά στη θάλασσα (δυτική Γάζα, κεντρική περιφέρεια και Χαν Γιούνις), προτού επιτραπεί η μετακίνησή τους προς τη Ράφα στα νότια, που παρουσιάζεται ως “ανθρωπιστική ασφαλής ζώνη”, με τελικό στόχο την εκδίωξή τους εκτός της Λωρίδας της Γάζας.
Οι επιχειρήσεις της Αντίστασης στα ανατολικά της πόλης Χαν Γιούνις (νότια Λωρίδα της Γάζας) επιβεβαιώνουν τη συνεχιζόμενη στρατιωτική δραστηριότητα κατά των ισραηλινών δυνάμεων κατοχής κοντά στη νεκρή ζώνη, όπου αυτές έχουν εγκατασταθεί εδώ και πολύ καιρό. Η Αντίσταση εξακολουθεί να διαθέτει ικανότητες και στρατιωτικά μέσα που της επιτρέπουν να εμποδίζει την προέλαση των ισραηλινών δυνάμεων στα ανατολικά της Χαν Γιούνις. Εξακολουθούν να υπάρχουν υποδομές που χρησιμοποιεί η Αντίσταση για να αντιστέκεται και να αντιμετωπίζει τις δυνάμεις κατοχής, παρά το γεγονός ότι ο στρατός κατοχής ζήτησε από τους κατοίκους της ανατολικής Χαν Γιούνις να εκκενώσουν την περιοχή (αναγκαστικός εκτοπισμός) και ότι ορισμένες περιοχές όπως η Χουζάα έχουν μετατραπεί σε ερείπια λόγω της καταστροφής. Ο στόχος της Κατοχής είναι να αποσπάσει την προσοχή της Αντίστασης μέσω πίεσης από πολλαπλούς χερσαίους άξονες, ειδικά τώρα που οι στρατιωτικές επιχειρήσεις επικεντρώνονται σε πολλές περιοχές στο βόρειο τμήμα της Λωρίδας.
BONUS TRACK: Ενας στρατιώτης του σιωναζιστικού στρατού κλαίει και ζητά την απόσυρση από την Παλαιστίνη, μετά τα ισχυρά πλήγματα της Αντίστασης
Ο Αϊζενκοτ αποδομεί τον Νετανιάχου για να σώσει τον εαυτό του και τον Γκαντζ
Χτες, ο πόλεμος του Κατακλυσμού του Αλ-Ακσα έκλεισε 600 μέρες. Στη σιωνιστική οντότητα έκαναν μνημόσυνο για τον μακρύτερο πόλεμο στην ιστορία της και έπεσε μπόλικο κλάμα. Αν ήταν να βάλουμε ένα γενικό τίτλο γι’ αυτό το μνημόνυνο, θα γράφαμε: «Αυτοί είναι οι λόγοι που δεν μπορέσαμε να πετύχουμε τους στόχους του πολέμου στη Γάζα».
Τα σιωνιστικά μίντια επικέντρωσαν την προσοχή τους στη συμπλήρωση 600 ημερών από την έναρξη του πολέμου στη Γάζα, αποδίδοντας την ευθύνη για τη συνέχισή του στον πρωθυπουργό Μπενιαμίν Νετανιάχου, ο οποίος καταζητείται από το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, καθώς δεν έχει καθορίσει σαφώς τι θέλει να πετύχει με τον πόλεμο. Συζητήθηκε επίσης η θέση του Τελ Αβίβ στις τρέχουσες διαπραγματεύσεις για κατάπαυση του πυρός και ανταλλαγή αιχμαλώτων και οι λόγοι για τους οποίους ο πόλεμος παρατείνεται.
Ο αναλυτής στρατιωτικών θεμάτων του Καναλιού 13, Αλόν Μπεν Νταβίντ, έλεγε: Δεν βλέπουμε καμία προοπτική για την επίτευξη των δύο βασικών στόχων του πολέμου: την απελευθέρωση των ομήρων και την ήττα της Χαμάς.
Ο πολιτικός αναλυτής Ραβίβ Ντρούκερ έλεγε σε πάνελ στο ίδιο κανάλι: Το αίσθημα ντροπής που αισθάνεται ο Νετανιάχου για την επίθεση της 7ης Οκτώβρη του 2023 δεν μπορεί να εξαλειφθεί ούτε με την επιστροφή των αιχμαλώτων ούτε με την κατάπαυση του πυρός. Σύμφωνα με τον Ντρούκερ, ο Νετανιάχου δεν έχει σαφές σχέδιο και το μόνο που κάνει είναι να συνεχίζει με περισσότερη και ωμότερη δύναμη.
Ολους τους ξεπέρασε ο Γκάντι Αϊζενκοτ, που μαζί με τον Μπένι Γκαντζ έχουν δημιουργήσει το κόμμα «Γαλάζιο και Λευκό». Ο Αϊζενκοτ έχει διατελέσει αρχηγός του Γενικού Επιτελείου του σιωναζιστικού στρατού (όπως και ο Γκαντζ). Και οι δύο μπήκαν στην κυβέρνηση του Νετανιάχου αμέσως μετά την 7η Οκτώβρη, έγιναν υπουργοί χωρίς χαρτοφυλάκιο και μέλη του Πολεμικού Συμβούλιου. Αποχώρησαν τον Ιούλη του 2024, διαφωνώντας με τη συνέχιση του πολέμου.
Ο Αϊζενκοτ διηγήθηκε τι συνέβη στη συνεδρίαση του Πολεμικού Συμβούλιο στις 25 Οκτώβρη του 2023, στην οποία έγινε ψηφοφορία για τη χερσαία επιχείρηση στη Λωρίδα της Γάζας. Οπως είπε, παρουσιάστηκαν οι στόχοι της επιχείρησης: αποδόμηση της Χαμάς, επίτευξη επιχειρησιακού ελέγχου και εγκαθίδρυση νέας πολιτικής διοίκησης στη Γάζα. Ομως, σύμφωνα με τον ίδιο, η υλοποίηση αυτής της στρατηγικής παρακωλύθηκε, καθώς υπήρχαν δηλωμένοι αλλά και κρυφοί στόχοι από μέλη του Πολεμικού Συμβούλιου, που επιθυμούν στρατιωτική κατοχή της Γάζας και επανεγκατάσταση εποίκων.
Επιπλέον, η στρατιωτική στρατηγική αποδείχτηκε ελλιπής, καθώς προτάθηκε επίθεση από τον νότο της Γάζας, αλλά η επίθεση ξεκίνησε τελικά από τον βορρά. Η μεγαλύτερη αδυναμία, τονίζει ο Αϊζενκοτ, παραμένει η άρνηση του Νετανιάχου να αντιμετωπίσει την πολιτική πρόκληση της “επόμενης ημέρας” του πολέμου, καθώς κανένας από τους στόχους του πολέμου δεν έχει επιτευχθεί μετά από 1,5 χρόνο.
Είναι προφανές ότι ο Αϊζενκοτ με τεχνοκρατικά ψευτοεπιχειρήματα για τη διαχείριση του πολέμου, προσπαθεί να αποσείσει τις δικές του ευθύνες και να τα φορτώσει όλα στην τριπλέτα Νετανιάχου-Σμότριτς-Μπεν Γκβιρ. Οι δύο τελευταίοι, όμως, δεν ήταν μέλη του Πολεμικού Συμβούλιου τότε, σε αντίθεση με τον Αϊζενκοτ και τον Γκαντζ, που ως πρώην αρχηγοί του γενικού επιτελείου διαδραμάτιζαν σημαίνοντα ρόλο. Αυτός ο πρώην μεγαλοκαραβανάς του σιωναζιστικού στρατού δεν έχει την… εντιμότητα μιας Θοδώρας Τζάκρη, ώστε να πει απλά: Τον ήπιαμε. Οι Παλαιστίνιοι ήταν καλά προετοιμασμένοι, ενώ πάντοτε υπερτερούσαν σε θάρρος, μαχητικότητα και πνεύμα αυτοθυσίας.
Σ’ ένα… εθνικό μνημόσυνο συμβαίνουν και… ατυχήματα. Σάλο προκάλεσε η δήλωση του
Από την πλευρά του, ο έφεδρου αξιωματικού Ελιάβ Ντικστάιν, που κάλεσε το Ισραήλ να λάβει την πολιτική απόφαση να θυσιάσει τους αιχμάλωτους στρατιώτες. «Ο αιχμάλωτος στρατιώτης είναι για μένα σαν νεκρός στρατιώτης», είπε ο Ντικστάιν, προκαλώντας εγκεφαλικά στις οικογένειες των αιχμάλωτων, που ξέσπασαν με οργή.
Σ’ ένα άλλο πάνελ, ο πολιτικός αναλυτής του Καναλιού 12, Αμνόν Αβραμόβιτς, έλεγε: Η κυβέρνηση Νετανιάχου στέλνει το μήνυμα ότι, αν θέλεις να σωθείς από την αιχμαλωσία, τότε χρειάζεσαι αμερικανικό διαβατήριο. Ο συνάδελφός του, Γκάι Μπελέγκ, απηύθυνε μήνυμα προς τον Νετανιάχου: Λίγη ευσπλαχνία, υποφέρουμε υπό το καθεστώς σου. Οι όμηροι αργοπεθαίνουν στα τούνελ. Λυπήσου τις οικογένειες των αιχμαλώτων, τους στρατιώτες που στέλνεις σε μάταιες μάχες και το ίδιο το κράτος του Ισραήλ μετά απ’ όσα του έχεις κάνει.
Γενικά, εξακολουθούν να είναι… μια ωραία ατμόσφαιρα εκεί στη σιωνιστική οντότητα.
