Μετά τα «άμεσα μέτρα ανακούφισης», μετά την αισχρή προεκλογική φιέστα με τα τριχίλιαρα και τα δεκαχίλιαρα, που μετέτρεψε τους πυρόπληκτους σε ντεκόρ για την προεκλογική εκστρατεία της κυβέρνησης, ήρθε η ώρα της «παραγωγικής ανασυγκρότησης». Οι κοινωνικοί ψυχολόγοι γνωρίζουν ότι σε περιπτώσεις τέτοιων καταστροφών, μετά το πρώτο σοκ έρχεται η ώρα της περισυλλογής και της αγωνίας για το μέλλον. Αγωνίας που γίνεται μεγαλύτερη όταν μιλάμε για πληθυσμό στην πλειοψηφία του φτωχό και σχετικά γερασμένο. Γι’ αυτό και η αστική πολιτική ηγεσία έσπευσε να «γεμίσει» τα κενά της περισυλλογής και της ελπίδας, τάζοντας λαγούς και πετραχήλια. Ετσι και πάρει κανείς τοις μετρητοίς αυτά που τάζουν θα μετατραπεί σε φαντασιόπληκτο που θα βλέπει στην Ηλεία έναν επίγειο παράδεισο, με γάργαρα νερά να κυλούν ανάμεσα από καταπράσινες πλαγιές, ευτυχισμένους τσοπάνηδες να σαλαγούν τα γιδοπρόβατα στα διάσελα και γελαστούς γεωργούς να τρυγούν τους καρπούς των υπερσύγχρονων καλλιεργειών τους φορώντας ατσαλάκωτες φόρμες και καπελάκια αμερικανικού τύπου. Κάτι σαν το… «Μικρό σπίτι στο λιβάδι», δηλαδή.
H κυβέρνηση κάνει παιχνίδι κυρίως με τα βοηθήματα και τις αποζημιώσεις, θεωρώντας ότι έτσι μπορεί να εξαγοράσει τις ψήφους στις πυρόπληκτες περιοχές. Το ΠΑΣΟΚ ήταν αναγκασμένο να απαντήσει διαφορετικά, αφού δεν έχει τριχίλιαρα και δεκαχίλιαρα να μοιράσει. Εφτιαξε στο πόδι ένα «πρόγραμμα ανασυγκρότησης» και κατέβηκαν ο Γιωργάκης με τον Λαλιώτη να το παρουσιάσουν σε φιέστα στον Πύργο. Ενα πρόγραμμα που πλειοδοτεί σε σχέση με τα όσα μοιράζει η κυβέρνηση (ψηφίστε μας να πάρετε και συμπλήρωμα) και φτάνει σε τέτοιο σημείο πολιτικής απατεωνιάς, ώστε να τάζει εγγυημένο αγροτικό εισόδημα, που απαγορεύεται αυστηρά και διά ροπάλου από την ΕΕ!
Ο Καραμανλής, αισθανόμενος τον κίνδυνο να πάνε χαμένα τα τριχίλιαρα, κατέβηκε στην Τρίπολη, για να κάνει «ρελάνς». Εταξε «πλήρη αποζημίωση των αγροτών για το φυτικό και ζωικό κεφάλαιο» (γράψαμε αναλυτικά στο προηγούμενο φύλλο γιατί αυτό είναι ένα ακόμη ψέμα), έταξε κι αυτός «εγγύηση του εισοδήματος» των αγροτών (κι ας ξέρει και αυτός ότι απαγορεύεται).
Στην πραγματικότητα, η καταστροφική πυρκαγιά στην Πελοπόννησο είναι μια πρώτης τάξης ευκαιρία για να ξεφορτωθούν το γερασμένο φτωχό αγροτικό πληθυσμό της περιοχής, που τους είναι βάρος, να συγκεντρωθεί η γη στα χέρια πλούσιων αγροτών και άλλων καπιταλιστών και στις ομορφότερες περιοχές να στραφούν σε τουριστικές μπίζνες (ξενοδοχεία, γκολφ, αγροτουρισμός κ.λπ.). Θα δούμε παρακάτω τι προβλέπει το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ. Η ΝΔ προτίμησε σ’ αυτή τη φάση να μιλήσει με γενικολογίες. Ομως, ακόμα και μέσα στις γενικολογίες μπορεί να διακρίνει κανείς την καταστροφική προοπτική για τη φτωχή αγροτιά στις πυρόπληκτες περιοχές. Φτάνει να γνωρίζει την πρόστυχη τεχνοκρατική γλώσσα.
Είπε ο Καραμανλής στο τηλεοπτικό διάγγελμά του στις 31.8.07: «Στις πυρόπληκτες περιοχές θα διατηρηθούν οι καλλιέργειες που συνδέονται με την αγροτική παράδοσή τους, αλλά θα γίνουν και οι αναγκαίες αναδιαρθρώσεις με την εισαγωγή νέων, πιο παραγωγικών καλλιεργειών και περισσότερο εμπορεύσιμων προϊόντων». Ποια είναι τα «περισσότερο εμπορεύσιμα» προϊόντα; Δεν το λέει (για ευνόητους λόγους) ο Καραμανλής, αλλά όσοι γνωρίζουν τα της αγροτικής παραγωγής καταλαβαίνουν ότι ο Καραμανλής μιλά για τον οριστικό θάνατο των μικροκαλλιεργητών, αφού είναι γνωστό ότι η ΚΑΠ «ξεσκίζει» πλέον τα βασικά αγροτικά προϊόντα (το λάδι, ας πούμε, βασικό προϊόν στις πληγείσες περιοχές) και η Ελλάδα εισάγει αβέρτα. Αντί, λοιπόν, για ελιές, θα πρέπει να φυτέψουν… ακακίες, για να κάνουν τον περίπατό τους οι πελάτες του ξενοδοχείου που θα ανεγερθεί.
Πιο καθαρά τα είπε ο υφυπουργός Αθ. Κοντός, όταν πήρε σβάρνα τις πυρόπληκτες περιοχές. Μαζί με την προεκλογική παροχολογία δεν παρέλειψε να ανακοινώσει, ότι στόχος είναι «να διαμορφωθούν νέες συνθήκες και θετικές προοπτικές με αξιοποίηση σύγχρονων μεθόδων καλλιέργειας, γενετικής βελτίωσης ζωικού κεφαλαίου, ανάπτυξης βιολογικής γεωργίας και κτηνοτροφίας, προώθησης ειδών της άλλης γεωργίας και όπου υπάρχει η δυνατότητα αναδιάρθρωσης της φυτικής παραγωγής. Επεσήμανε επίσης ότι είναι ευκαιρία ανασυγκρότησης για έναν πιο ανταγωνιστικό αγροτικό τομέα». Οταν ακούς ανταγωνιστικότητα, να καταλαβαίνεις ξεκλήρισμα της φτωχής αγροτιάς. Θυμηθείτε, ακόμη, τον Σημίτη που πρότεινε στους θεσσαλούς αγρότες να σταματήσουν να καλλιεργούν βαμβάκι και να βάλλουν… σπαράγκια. Περιγράφουν αγροτική οικονομία για λίγους πλούσιους αγρότες και όχι για τη φτωχολογιά, που αποτελεί την πλειοψηφία των πυρόπληκτων περιοχών.
Ας δούμε όμως και την πράσινη παροχολογία με το «Ολοκληρωμένο Πρόγραμμα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης των Πυρόπληκτων Περιοχών» του ΠΑΣΟΚ, που ξεπέρασε την κυβέρνηση στην παροχολογία και την οδήγησε στην εξαγγελία συμπληρωματικών μέτρων, που θα πεταχτούν στον κάλαθο των αχρήστων μετά τις εκλογές. Συνέβη ό,τι και στις παραμονές των εκλογών του 2004, με αντιστροφή των ρόλων.
Υπόσχεται το ΠΑΣΟΚ ότι θα δίνει στους ελαιοπαραγωγούς για 7 χρόνια και στους υπόλοιπους αγρότες για 5 χρόνια το μηνιαίο εισόδημα που έβγαζαν τις προηγούμενες χρονιές (πριν καταστραφεί δηλαδή το φυτικό, ζωϊκό, πάγιο και έγγειο κεφάλαιό τους). «Εγγυάται» ακόμη ελάχιστο μηνιαίο εισόδημα για τους αγρότες 1.000 ευρώ. Εχει άραγε καμιά βάση αυτή η υπόσχεση;
Η ΕΕ δεν επιτρέπει στα κράτη μέλη να δίνουν ενισχύσεις από τον κρατικό προϋπολογισμό για απώλεια εισοδήματος λόγω φυσικών καταστροφών, με το επιχείρημα ότι… «νοθεύεται ο ανταγωνισμός»! Οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ όχι μόνο εφάρμοσαν αυτή την απαγόρευση, αλλά και την υπερασπίστηκαν όσες φορές κλήθηκαν να ικανοποιήσουν αιτήματα αγροτών που είχαν υποστεί ζημιές από φυσικές καταστροφές. Το ΠΑΣΟΚ υπόσχεται στους αγρότες ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα μόνο και μόνο για να υπερκεράσει σε πλειοδοσία τη ΝΔ και να κερδίσει τις εκλογές. Ο Καραμανλής αναφέρθηκε γενικά και αόριστα σε «εγγύηση του εισοδήματος», αποφεύγοντας να αναφέρει ποσά.
Στις μονοετείς καλλιέργειες η ΕΕ δεν επιτρέπει την κρατική αποζημίωση των αγροτών για απώλεια παραγωγής λόγω φυσικών καταστροφών. Οι αγρότες αποζημιώνονται με ενίσχυση από τον ΕΛΓΑ που είναι ένας ασφαλιστικός οργανισμός που χρηματοδοτείται μόνο απ’ αυτούς. Φυσικά, ο ΕΛΓΑ δεν καλύπτει τους αγρότες καταβάλλοντας όλη την αξία της απωλεσθείσας παραγωγής. Η ΕΕ επιτρέπει να δίνεται από τον κρατικό προϋπολογισμό ενίσχυση για την απώλεια παραγωγής λόγω φυσικών καταστροφών στις πολυετείς καλλιέργειες, χωρίς να βάζει πλαφόν στο ύψος της αποζημίωσης. Στα οπωροφόρα δέντρα, εκτός από αμπέλια και ακτινίδια, επιτρέπεται η κρατική ενίσχυση μέχρι τέσσερα χρόνια, ανάλογα με το μέγεθος της ζημιάς του δέντρου, ενώ για αμπέλια και ακτινίδια το ανώτατο είναι τα 3 χρόνια. Ψεύδεται ασύστολα, λοιπόν, το ΠΑΣΟΚ, όταν υπόσχεται στους ελαιοπαραγωγούς και τους άλλους αγρότες ότι θα τους αποζημιώνει για 7 και 5 χρόνια αντίστοιχα.
Το ΠΑΣΟΚ υπόσχεται στους αγρότες ότι θα τους καταβάλει όλη τη δαπάνη για την ανασύσταση του φυτικού κεφαλαίου. Συνάμα, δημοσιεύει στο πρόγραμμά του ένα πίνακα με τις δαπάνες που θα γίνουν από τους αγρότες για την ανασύσταση όλων των πολυετών καλλιεργειών. Οταν συγκρίνουμε τον πίνακα αυτό με τους πίνακες εγκεκριμένων προγραμμάτων ΠΣΕΑ των ετών 2002 και 2003, διαπιστώνουμε ότι οι δαπάνες που ορίζει τώρα το ΠΑΣΟΚ υπολείπονται κατά πολύ των δαπανών των ετών αυτών. Ετσι, οι αγρότες που θ’ αποφασίσουν ν’ ανασυστήσουν το φυτικό τους κεφάλαιο θα υποχρεωθούν να βάλουν βαθιά το χέρι στη τσέπη τους. Σε κάθε περίπτωση, οι φτωχοί αγρότες θα καταφύγουν στις τράπεζες για δανεισμό προκειμένου να ανασυστήσουν το φυτικό τους κεφάλαιο. Εννοείται, ότι και τα έτη 2002 και 2003 οι πίνακες δαπανών για την ανασύσταση του φυτικού κεφαλαίου υπολείπονταν των πραγματικών δαπανών, παρά τις διακηρύξεις των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ. Αυτό το ομολογούσε η ίδια η κυβέρνηση Σημίτη σε αλληλογραφία της με την ΕΕ (την προηγούμενη βδομάδα δημοσιεύσαμε το σχετικό απόσπασμα).
Στις αποζημιώσεις για το ζωικό, πάγιο και έγγειο κεφάλαιο, το ΠΑΣΟΚ υπόσχεται ότι θα καταβάλει στους αγρότες όλη τη δαπάνη για την αποκατάσταση των ζημιών. Και εδώ ψεύδεται. Οπως αναφέραμε και στο προηγούμενο φύλλο της «Κ», οι αποζημιώσεις που κατέβαλαν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ σε ανάλογες περιπτώσεις ήταν μικρότερες από το 100%. Το 2003 η κυβέρνηση Σημίτη είχε φτιάξει τον κανονισμό για τις αποζημιώσεις λόγω ΠΣΕΑ. Η κυβέρνηση Καραμανλή τον έστειλε για έγκριση στην Κομισιόν, η οποία τον ενέκρινε. Ενώ η Κομισιόν δεν έβαζε πλαφόν στις αποζημιώσεις για την καταστροφή του ζωικού, πάγιου και έγγειου κεφαλαίου, το έβαλε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ! Συγκεκριμένα, για το ζωικό κεφάλαιο έβαλε 80%, για το πάγιο και έγγειο 70%, για τα αποθηκευμένα προϊόντα 50% και για τις αποθηκευμένες ζωοτροφές 60%. Σε εγκεκριμένα από την Κομισιόν προγράμματα ΠΣΕΑ το ΠΑΣΟΚ είχε βάλει και μικρότερα από τα παραπάνω ποσοστά, που οι Κομισάριοι, βέβαια, δεν είχαν κανένα λόγο να μην υιοθετήσουν. Μαρτυρά η πολιτική τους, λοιπόν, για την ειλικρίνεια των προεκλογικών τους υποσχέσεων.
Το ΠΑΣΟΚ πλειοδοτεί ακόμη όταν ισχυρίζεται, ότι θα καταβάλει όλη τη δαπάνη που θα απαιτηθεί για την κατασκευή όχι μόνο της Α’ αλλά και της Β’ κατοικίας. Ομως, δεν κώλωσε η ΝΔ και συμπλήρωσε κι αυτή αναλόγως το προεκλογικό της παροχολόγιο. Εκεί που δεν πλειοδοτεί το ΠΑΣΟΚ είναι σε ό,τι αφορά την ενίσχυση των καπιταλιστικών επιχειρήσεων. Είναι δεδομένο ότι όποια κι αν είναι η κυβέρνηση στις 17 Σεπτέμβρη θα ενισχύσει πλουσιοπάροχα το μεγάλο κεφάλαιο και θα φροντίσει να εξαιρεθούν δεκάδες, αν όχι εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα δάσους και δασικών εκτάσεων, για να κτιστούν βίλες, ξενοδοχεία, γκολφ κ.λπ.
Το πιο προκλητικό απ’ όλα, ίσως, είναι η τοποθέτηση του ΠΑΣΟΚ ότι «απόλυτη προτεραιότητα πρέπει να δοθεί στον καθορισμό και τη θεσμοθέτηση των χρήσεων γης και στην ολοκλήρωση του δασολογίου-κτηματολογίου». Εδώ μας δουλεύουν χοντρά προσπαθώντας να κρύψουν τη δασοκτόνα πολιτική τους. Για ποια ολοκλήρωση του δασολογίου μιλούν, όταν μέχρι το 2003 είχαν ολοκληρώσει δασικούς χάρτες για το 6% περίπου των δασών και δασικών εκτάσεων και γι’ αυτό χρειάστηκαν μια πενταετία; Οταν υπάρχει εκκρεμότητα στο ΣτΕ για την αντισυνταγματικότητα του δασοκτόνου νόμου 3208/2003;
Θα είναι λυπηρό, αν οι εργαζόμενοι της Ελλάδας και ιδιαίτερα των πυρόπληκτων περιοχών εξαπατηθούν από τη δημαγωγία των αστικών κομμάτων εξουσίας και πάρουν μέρος στις εκλογές της 16ης Σεπτέμβρη για να ψηφίσουν είτε ΝΔ είτε ΠΑΣΟΚ είτε κάποιο από τα μικρότερα αστικά κόμματα. Το ελάχιστο που οφείλουν να κάνουν είναι να απόσχουν απ’ αυτές.
