Κουρέλιασμα της αστικής νομιμότητας από υπουργό, με την προσφυγή σε νομικό σύμβουλο και σε ατομικές γνωμοδοτήσεις, προκειμένου να αποχαρακτηριστούν δάση, δε γίνεται για πρώτη φορά. Την άνοιξη του 2007 είχαμε παρόμοιο περιστατικό με πρωταγωνιστή έναν πρώην νομικό σύμβουλο, τον Χ. Μπότσιο. Ο Χ. Μπότσιος εξέδωσε δύο ατομικές γνωμοδοτήσεις, μία στις 24 Απρίλη του 2007, με αριθμό πρωτοκόλλου 2250 και άλλη μία στις 18 Μάη του 2007, με αριθμό πρωτοκόλλου 3225, γνωματεύοντας ότι ένα δάσος 8.800 στρεμμάτων στη Χαλκιδική είναι δασική έκταση και επομένως μπορεί να δοθεί ως αντάλλαγμα στη Μονή Βατοπεδίου, στο πλαίσιο του περιβόητου σκανδάλου των «ιερών ανταλλαγών».
Υπουργός Γεωργίας, αρμόδιος για τα δάση (η Γενική Διεύθυνση Δασών μεταφέρθηκε στο ΥΠΕΝ το 2009, επί Γιωργάκη Παπανδρέου), ήταν τότε ο Ε. Μπασιάκος. Αυτός δεν επέλεξε τη διαδικασία της αποδοχής των δύο γνωμοδοτήσεων Μπότσιου, αλλά ανέθεσε στον τότε γενικό διευθυντή Ανάπτυξης και Προστασίας Δασών και Φυσικού Περιβάλοντος, Σ. Σαγρή, να προωθήσει στην προϊσταμένη της Διεύθυνσης Δασών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, Α. Τσακιστράκη, τις δύο ατομικές γνωμοδοτήσεις και να την υποχρεώσει να τις εφαρμόσει. Ακολούθησε αυτή την τακτική γιατί δεν προβλεπόταν (και εξακολουθεί να μην προβλέπεται) η δυνατότητα των υπουργών να αποδέχονται ατομικές γνωμοδοτήσεις νομικών συμβούλων, ενώ παράλληλα πίστευε ότι η Αρ. Τσακιστράκη θα πειθαρχήσει και θα κάνει τον αποχαρακτηρισμό του δάσους που είχαν βάλει στο μάτι οι βατοπεδινοί μπίζνεσμεν.
Η εντολή του γενικού διευθυντή Σ. Σαγρή, με την οποία εμμέσως πλην σαφώς διέτασσε την προϊσταμένη της Διεύθυνσης Δασών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας να εφαρμόσει τις δύο ατομικές γνωμοδοτήσεις Μπότσιου έλεγε:
«Σας διαβιβάζουμε σε φωτ/φο τις αριθ. 2520/24-4-2007 και 3225/18.5.2007 γνωμοδοτήσεις του Νομικού Συμβούλου του Υ.Α.Α.&Τ (σ.σ. Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων) που εκδόθηκαν κατόπιν του αριθ. 2733/11.5.2007 εγγράφου της Διεύθυνσης Πολιτικής Γης του Υ.Α.Α.&Τ και παρακαλούμε για τις από μέρους σας ενέργειες» (η επισήμανση δική μας).
Στις 13 Ιούλη του 2007, η Α. Τσακιστράκη απάντησε στον Σ. Σαγρή με το υπ’ αριθ. 6698 έγγραφο και ανάμεσα στ’ άλλα σημείωνε:
«Οι γνωμοδοτήσεις του Νομικού Συμβούλου του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης &Τροφίμων κ. Μπότσιου (…) εκφράζουν προσωπική άποψη και σύμφωνα με τα προηγούμενα δεν έχουν νομική βάση, είναι σε ευθεία αντίθεση με την ισχύουσα νομοθεσία και τις κατά καιρούς εκδοθείσες Δ/γές και κατά την άποψή μας δεν έχουν καμία ισχύ, πολύ περισσότερο που δεν προκύπτει να έχουν γίνει αποδεκτές από τον κ. Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων» (η επισήμανση δική μας).
Φαίνεται πως η Τσακιστράκη δε γνώριζε ότι οι υπουργοί δεν έχουν τη νομική βάση να αποδέχονται ατομικές γνωμοδοτήσεις νομικών συμβούλων, που είναι γνωμοδοτικά έγγραφα. Ανεξάρτητα απ’ αυτό, όμως, έβαλε στη θέση του τον γενικό διευθυντή Σαγρή και κατ’ επέκταση τον τότε υπουργό Μπασιάκο, αρνούμενη να εφαρμόσει προσωπικές απόψεις του Μπότσιου, γιατί δεν είχαν καμία νομική ισχύ.
Μετά από μερικούς μήνες, στις 13 Νοέμβρη του 2007, απάντησε στην Τσακιστράκη η τότε προϊσταμένη της Διεύθυνσης Προστασίας Δασών, Μ. Παφίλη. Από τη μια της διευκρίνισε ότι οι ατομικές γνωμοδοτήσεις είναι γνωμοδοτικά έγγραφα που δεν χρήζουν αποδοχής και από την άλλη ότι μια Γνωμοδότηση (Τμήματος ή Ολομέλειας του ΝΣΚ, προφανώς) για να είναι υποχρεωτικά εφαρμοστέα πρέπει να γίνει αποδεκτή από τον υπουργό. Στην ουσία, η προϊσταμένη της Διεύθυνσης Προστασίας Δασών εξήρε τη στάση της συναδέλφου της στη Διεύθυνση Δασών της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, που αρνήθηκε να εφαρμόσει τα γνωμοδοτικά έγγραφα του Μπότσιου. Εγραφε η Μ. Παφίλη:
«Τα 2520/24-4-2007 και 3225/18-5-2007 του Νομικού Συμβούλου αποτελούν γνωμοδοτικά έγγραφα. Τα γνωμοδοτικά έγγραφα δεν χρήζουν αποδοχής, ενώ αντιθέτως η γνωμοδότηση προκειμένου να είναι πράξη υποχρεωτική για τη Διοίκηση πρέπει να γίνει αποδεκτή από το κατά περίπτωση αρμόδιο όργανο έτσι όπως ορίζεται».
Ηταν μια ξεκάθαρη απάντηση από την Μ. Παφίλη, η οποία δεν θέλησε να συνεργήσει στην παράνομη ενέργεια του τότε γενικού διευθυντή Δασών, Σ. Σαγρή, οποίος πειθάρχησε πειθήνια σε προφορική εντολή του τότε υπουργού Ε. Μπασιάκου. Ετσι, μέσα στο 2008, ο Ε. Μπασιάκος αναγκάστηκε να δώσει εντολή στους υπηρεσιακούς παράγοντες να προσφύγουν στο Ε’ Τμήμα του ΝΣΚ, το οποίο εξέδωσε τη Γνωμοδότηση 161, με την οποία αποχαρακτήρισε παράνομα αυτό το δάσος και το χαρακτήρισε δασική έκταση, για να γίνει η μεταβίβαση στη Μονή Βατοπεδίου. Αυτή τη Γνωμοδότηση την αποδέχτηκε ο υφυπουργός Κ. Κιλτίδης. Χαρακτηρίζουμε παράνομη τη Γνωμοδότηση 161 του Ε’ Τμήματος του ΝΣΚ, γιατί το ΝΣΚ δεν έχει την αρμοδιότητα να γνωματεύει επί του δασικού ή μη χαρακτήρα των εκτάσεων.
Γίνεται φανερό, λοιπόν, ότι ο Φάμελλος, προκειμένου να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις των πλιατσικολόγων καπιταλιστών που θέλουν να τσιμεντώσουν την περιοχή που εκτείνεται από το πρώην αεροδρόμιο του Ελληνικού μέχρι τον Αγιο Κοσμά, ξεπέρασε στο κουρέλιασμα της νομιμότητας τους προκατόχους του που οργάνωσαν το σκάνδαλο των «ιερών ανταλλαγών».
Κλείνοντας, επισημαίνουμε ότι ο Φάμελλος και γενικότερα οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ δεν μας «τάραξαν στη νομιμότητα», όπως δήλωναν δημαγωγικά όταν αναλάμβαναν τη διαχείριση της αστικής εξουσίας. Μας «τρέλαναν» με το συνεχές κουρέλιασμα της νομιμότητας, πότε με αντιδασικές εφαρμοστικές εγκυκλίους των αντιδασικών νόμων 4280 και 4315 των Σαμαροβενιζέλων, πότε με τον πρόσφατο αντιδασικό νόμο που νομιμοποιεί τους καταπατητές δασών και δασικών εκτάσεων και ανοίγει το δρόμο για νέα γενιά καταπατητών και πότε με την πρόσφατη υπουργική απόφαση για τα περιβόητα πρόδηλα λάθη (δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 1366 Β, στις 24 Απρίλη του 2017). Μια υπουργική απόφαση 100% παράνομη (σχετικά γράφουμε στη σελίδα 13), αφού στην ουσία νομοθετεί, χωρίς να υπάρχει η λεγόμενη εξουσιοδοτική πράξη, καταργώντας έτσι το αστικό κοινοβούλιο, που κατά το Σύνταγμα είναι το μόνο που μπορεί να νομοθετεί (και όχι οι υπουργοί).
