Μετά την ολοκλήρωση στις 2 Οκτώβρη της περιβόητης διαβούλευσης επί του νομοσχεδίου «Δασικά οικοσυστήματα: Ορισμοί, μέτρα προστασίας, ανάπτυξης και διαχείρισης», που υποτίθεται ότι έγινε για τη μερική κωδικοποίηση της δασικής νομοθεσίας, το νομοσχέδιο δόθηκε σε μια επιτροπή συμβούλων του αναπληρωτή υπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής Σ. Καλαφάτη, στην οποία συμμετείχε και ο Ειδικός Γραμματέας Γ. Αμοργιανιώτης, προς περαιτέρω επεξεργασία. Από υψηλόβαθμους υπηρεσιακούς παράγοντες υποστηρίζεται ότι έχουν προστεθεί και άλλες ρουσφετολογικές και φωτογραφικές διατάξεις, με τις οποίες αποχαρακτηρίζονται δάση και δασικές εκτάσεις. Αυτές τις πληροφορίες δεν μπορέσαμε να τις διασταυρώσουμε και έτσι περιοριζόμαστε στην παρουσίαση των αντιδασικών διατάξεων του νομοσχεδίου.
Ο νόμος 998/1979, που είναι ο βασικός δασικός νόμος, με τη συνεχή διεύρυνση των λεγόμενων επιτρεπτών παρεμβάσεων του 6ου κεφαλαίου στα δάση και τις δασικές εκτάσεις, έγινε αγνώριστος. Σε επόμενα δημοσιεύματα θα παρουσιάσουμε αυτές τις αντιδασικές ανατροπές που έγιναν στο όνομα της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Πέρα απ’ αυτή τη διεύρυνση, είχαμε ακόμη μεγάλες ανατροπές στην ασκηθείσα δασική πολιτική, τόσο στο επίπεδο της αλλαγής χρήσης όσο και στο επίπεδο κυριότητας επί των δασών. Με το νέο αντιδασικό νομοσχέδιο επιχειρείται μεγάλη ανατροπή στη διεκδίκηση της κυριότητας και των άλλων εμπράγματων δικαιωμάτων.
Σε προηγούμενα άρθρα μας αποκαλύψαμε ότι με το άρθρο 1 παρ. 5γ αφαιρείται η αρμοδιότητα από τα Συμβούλια Ιδιοκτησίας Δασών να κρίνουν την κυριότητα και τ’ άλλα εμπράγματα δικαιώματα επί των χορτολιβαδικών και φρυγανικών εκτάσεων και παραδίνεται σε επιτροπές της εταιρίας Ελληνικό Κτηματολόγιο και Χαρτογράφηση ΑΕ (ΕΚΧΑ ΑΕ). Η παράδοση της συγκεκριμένης αρμοδιότητας σε επιτροπές αυτής της εταιρίας δεν είναι τυχαία. Αποσκοπεί στη δωρεάν ιδιωτικοποίηση 14,5 εκατ. στρεμμάτων δημοσίων χορτολιβαδικών εκτάσεων και στην οικοπεδοποίησή τους, προκειμένου να κατασκευαστούν πολυτελείς βίλες, πετρελαϊκές εγκαταστάσεις, (όπως για παράδειγμα στον κόλπο της Σούδας). Πάνω σ’ αυτό έχουμε γράψει πολλά από το Μάρτη του 2013.
Οι συντάκτες του νομοσχεδίου και η πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΚΑ δεν έβαλαν στο στόχαστρο μόνο τα χορτολιβαδικά και τα φρυγανώδη, αλλά και την κυριότητα επί των δασών και των δασικών εκτάσεων, με την παράγραφο 6 του άρθρου 19, η οποία αναφέρει: «Στις περιοχές που κηρύσσονται υπό κτηματογράφηση, καθώς και στις περιοχές για τις οποίες καταρτίστηκε και κυρώθηκε ο δασικός χάρτης, οι διατάξεις του άρθρου 8 του ν.998/1979 παύουν να ισχύουν και τα προβλεπόμενα από αυτές συμβούλια παύουν να λειτουργούν…Υποθέσεις αναγνώρισης εμπραγμάτων δικαιωμάτων… δύνανται …να παραπεμφθούν στην αρμόδια Επιτροπή Ενστάσεων σύμφωνα με την διαδικασία του άρθρου 7 του ν. 2308/1995».
Θυμίζουμε ότι από το καλοκαίρι του 2010 η τότε υπουργός Τ. Μπιρμπίλη με απόφασή της είχε κηρύξει όλη την Ελλάδα υπό κτηματογράφηση, προκειμένου όλοι οι Δασικοί Χάρτες της χώρας να παραδοθούν στην ΕΚΧΑ ΑΕ. Εδώ και πολλά χρόνια, οι υπηρεσιακοί παράγοντες της Διεύθυνσης Δασικών Χαρτών και τα Τμήματα Χαρτών των Διευθύνσεων Δασών στην περιφέρεια βιώνουν την αντιδασική πολιτική που ασκούν τα διευθυντικά στελέχη της πρώην Κτηματολόγιο ΑΕ. Πολύ φοβόμαστε ότι μετά την ψήφιση αυτής της διάταξης θα επιχειρηθεί από τις επιτροπές της ΕΚΧΑ ΑΕ το πέρασμα σε ιδιωτικά συμφέροντα της κυριότητας μεγάλων εκτάσεων δασών και δασικών εκτάσεων, δηλαδή η ιδιωτικοποίηση δασών χωρίς εξαγορά.
Με το δασοκτόνο νόμο 3208/ 2003 (άρθρο 15) αναγνωρίστηκαν ως ιδιωτικά, δάση στον τέως Δήμο Σολυγείας στο νομό Κορίνθου στο πρώην Δήμο Ειδυλίας (τώρα Δήμο Μάνδρας- Ειδυλίας) και στα νησιά της Σαλαμίνας και της Σκύρου. Με την παράγραφο 9 του άρθρου 12 του νομοσχεδίου οι χορτρολιβαδικές εκτάσεις των περιοχών αυτών αναγνωρίζονται ως ιδιωτικές. Στις περιοχές αυτές υπήρχαν και δάση, τα οποία, σύμφωνα με το εδάφιο β του άρθρου 15, αναγνωρίζονταν ως δημόσια. Τώρα, με την παράγραφο 10 του ίδιου άρθρου, δηλαδή του 15, ανοίγει ο δρόμος να περάσουν –αν όχι όλα– τμήματα των δασών αυτών σε ιδιώτες που διεκδικούσαν την κυριότητά τους από το δημόσιο. Σε ιδιώτες περνούν και οι χορτολιβαδικές εκτάσεις στις περιοχές αυτές, ανεξάρτητα από το εάν οι εκτάσεις αυτές είναι μέσα σε δάση, οπότε μπορεί να είναι κι αυτές δάση ή δασικές.
Με το άρθρο 13 του νομοσχεδίου, ακίνητα που ανήκουν στις δασικές υπηρεσίες μπο- ρούν να παραχωρούνται και σε ιδιώτες με αντάλλαγμα (θα καθοριστεί με υπουργική απόφαση). Οι διαχειριζόμενοι τα ακίνητα αυτά θα έχουν το δικαίωμα να παρεκκλίνουν από τις ισχύουσες πολεοδομικές και δασικές διατάξεις για τη χρήση γης. Τι είδους ακίνητα είναι αναφέρται μεν στο άρθρο αναλυτικά, όμως δεν μας πληροφορούν πόσα είναι σε αριθμό, τι έκταση καταλαμβάνουν και σε ποιες περιοχές βρίσκονται. Ετσι, δε γνωρίζουμε ποιοι από τους γνωστούς μεγαλοκαπιταλιστές έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για την επικερδή καπιταλιστική αξιοποίησή τους και δεν μπορούμε να προεξοφλήσουμε ότι κάποια στιγμή θα μπορέσουμε να βρούμε στοιχεία για το πάρτι που πάει να γίνει.
Αρκετά χιονοδρομικά κέντρα στην Ελλάδα λειτουργούν σε δάση και δασικές εκτάσεις και δεν έχουν την άδεια που προβλέπεται από την παρ. 1 του άρθρου 49 του νόμου 998/1979. Με την παράγραφο 6 του άρθρου 20 αναστέλλεται για ένα χρόνο η ισχύς των διοικητικών πράξεων αποβολής, επιβολής προστίμων, κατεδάφισης των εγκαταστάσεων και κήρυξης των εκτάσεων ως αναδασωτέων. Αν μέσα σε ένα χρόνο από την έναρξη της ισχύος του νόμου αυτού πάρουν άδεια, τότε παύουν να ισχύουν αυτές οι διοικητικές πράξεις. Πόσες αναβολές πήραν μέχρι τώρα οι ιδιοκτήτες αυτών των χιονοδρομικών κέντρων και πόσες ακόμη θα πάρουν;
Με το σχόλιο αυτό κλείνουμε προσωρινά τον κύκλο του σχολιασμού του νέου δασοκτόνου νομοσχεδίου. Οταν κατατεθεί στη βουλή, θα επανέλθουμε, γιατί όπως αναφέραμε προστέθηκαν και νέες δασοκτόνες διατάξεις.
