Το ΣτΕ έκρινε συνταγματικό το νόμο για την Πανεπιστημιακή Αστυνομία, εναντίον του οποίου είχαν προσφύγει σύλλογοι μελών ΔΕΠ και ΕΔΙΠ, διοικητικού προσωπικού ΑΕΙ και φοιτητών ΑΕΙ. Για πολλοστή φορά απέδειξε ότι υπερασπίζεται το «Δίκαιο του μονάρχη», ειδικά σε περιπτώσεις κινηματικής (εννοούμε μαζικής και μαχητικής) νηνεμίας.
Η εξέλιξη αποτελεί μια ακόμη υπόδειξη ότι η προσφυγή στο ΣτΕ δεν έχει κανένα νόημα από τη στιγμή που πίσω από τους προσφεύγοντες δεν υπάρχει ένα μαζικότατο, μαχητικό, επίμονο κίνημα στο δρόμο, που να λειτουρχεί ως αποφασιστικός μοχλός πίεσης.
Βέβαια, ακόμη και τότε δεν είναι δεδομένη ευνοϊκή απόφαση του ΣτΕ για το ταξικό κίνημα. Τώρα, όμως, σε συνθήκες κινηματικής άπνοιας με τα χαρακτηριστικά που αναφέραμε παραπάνω, προσφέρεται πάτημα στους κυβερνώντες για να δημαγωγούν, να νομιμοποιούν τις αντεργατικές και αντιεκπαιδευτικές ενέργειές τους.
Περιχαρής η Κεραμέως με την εξέλιξη δήλωσε τα εξής: «Συνταγματικός κρίθηκε από το ΣτΕ ο νόμος του υπουργείου Παιδείας και του υπουργείου Εσωτερικών για τις Ομάδες Προστασίας Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων. Προχωράμε δυναμικά την πολιτική μας για ένα σύγχρονο, ασφαλές περιβάλλον γνώσης, διδασκαλίας, έρευνας, όπως αξίζει στα ΑΕΙ μας. Η Παιδεία αλλάζει στην πράξη».
Σημείωση: Περιγράφοντας την απόφαση του ΣτΕ, ο πρόεδρός του Δ. Σκαλτσούνης, ανακοίνωσε μεταξύ άλλων τα εξής:
«Ι. Το Δικαστήριο απέρριψε τις αιτήσεις, αφού, μεταξύ άλλων:
1) Εκρινε ομοφώνως ότι οι προσβαλλόμενες πράξεις βρίσκουν έρεισμα σε διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας περί ειδικών φρουρών.
3) Εκρινε (με μειοψηφία έξι μελών) ότι δεν παραβιάζει τις αρχές της ακαδημαϊκής ελευθερίας και της πλήρους αυτοδιοίκησης των ΑΕΙ (άρθρο 16 παρ. 1 και 5 Συντ., αντίστοιχα) η -πέραν της πρόβλεψης μέτρων ασφάλειας και προστασίας προσώπων και υποδομών στα ΑΕΙ, αρμοδιότητας των ιδίων αυτών οργάνων (άρθρα 12-17 ν. 4777/2021)- σύσταση ΟΠΠΙ, οι οποίες συγκροτούνται (και) από ειδικούς φρουρούς, οι οποίοι προσλαμβάνονται προς τούτο, λαμβάνουν ειδική εκπαίδευση, δεν φέρουν πυροβόλο όπλο και υποχρεούνται να συνεργάζονται με τις πανεπιστημιακές αρχές και όργανα (άρθρα 18-20 ν. 4777/2021), διότι: α) όταν ο νομοθέτης εκτιμά ότι το δημόσιο συμφέρον, το οποίο συνίσταται στην προστασία της δημόσιας τάξης και ασφάλειας αλλά και στην ίδια τη διασφάλιση της ακώλυτης άσκησης της ακαδημαϊκής ελευθερίας, επιβάλλει την αστυνόμευση στους χώρους των ΑΕΙ σε συνέχεια σειράς προϊσχυσάντων ηπιότερων μέτρων ασφάλειας και προστασίας του προσωπικού και της περιουσίας των ΑΕΙ, τα οποία κρίθηκαν από τον νομοθέτη απρόσφορα να υπηρετήσουν τους σκοπούς αυτούς, οι ως άνω συνταγματικές διατάξεις, στις οποίες δεν κατοχυρώνεται αυτοτελώς «άσυλο», δεν υποχρεώνουν τον νομοθέτη να αναθέτει στα ΑΕΙ τις αρμοδιότητες της τήρησης της δημόσιας τάξης και ασφάλειας, ειδικότερες εκφάνσεις της οποίας αποτελούν η πρόληψη και καταστολή του εγκλήματος, ασκούμενες κατά το Σύνταγμα από το Κράτος μέσω των σωμάτων ασφαλείας όπως η ΕΛΑΣ, β) δεν προβλέπεται συμμετοχή των ΟΠΠΙ σε διοικητικό όργανο των ΑΕΙ.
4) Εκρινε ομοφώνως ότι από καμία διάταξη του ν. 4777/2021 δεν προκύπτει ότι τίθενται σε κίνδυνο οι λοιπές ατομικές ελευθερίες (συνδικαλιστική, ανάπτυξης της προσωπικότητας, προσωπική, κίνησης και εγκατάστασης), των οποίων γίνεται επίκληση» (οι επισημάνσεις δικές μας).
