Το «τσακιστείτε έξω από την αίθουσα» δεν το φώναξε μόνο ο έξαλλος πρύτανης των ΜΑΤ Φορτσάκης στους φοιτητές που παρενέβησαν στη Σύγκλητο, που συζητούσε σημαντικότατα ζητήματα που αφορούσαν το μέλλον τους και το μέλλον του δημόσιου Πανεπιστήμιου, αλλά σύσσωμες οι Πρυτανικές Αρχές. Νοητικά, βεβαίως, αυτές αφού, όπως αποδείχθηκε από τη συνέχεια, συνενώθηκαν σε ένα πνεύμα, μια ψυχή για να τσακίσουν το φοιτητικό κίνημα και κάθε διαμαρτυρία του.
Με μια κατάπτυστη και συνάμα προκλητική ανακοίνωση, στην οποία τολμούν να πιάσουν στο στόμα τους τους ηρωικούς νεκρούς της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, τη νεολαία που πάλεψε και συνέβαλε αποφασιστικά στην πτώση της χούντας, ακόμη και τον Μαρξ, για να φανεί τάχα ότι δεν πρόκειται για τίποτε αντιδραστικούς, χουντικούς, φασίστες, αλλά για ακραιφνείς δημοκράτες με αριστερές καταβολές, δηλώνουν ότι θα «εισηγηθούν προς τις επί μέρους Σχολές την περιοδική διεξαγωγή ηλεκτρονικών δημοψηφισμάτων κατά Τμήματα ώστε να δοθεί επιτέλους η δυνατότητα στην πλειοψηφία των φοιτητών/-τριών να αποφασίζουν όλοι απ’ ευθείας ως προς την εκάστοτε διακοπή των μαθημάτων που ορισμένοι προτείνουν κι επιτήδεια επιβάλλουν».
Τη σιωπηλή πλειοψηφία, λοιπόν, θέλουν για συνομιλητές ο Φορτσάκης και η παρέα του. Τους αδιάφορους για τα κοινά και τα συμβαίνοντα στο Πανεπιστήμιο, τους απόντες από τους αγώνες για την υπεράσπιση του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα του, τους τάχαμου «αθώους», που νοιάζονται μόνο για την καριέρα, τους εαυτούληδες, αυτούς που κλαψουρίζουν αξιοθρήνητα για τις «χαμένες ώρες» εξαιτίας των καταλήψεων και όχι για τις χαμένες ζωές και τα όνειρα, τους ΟΝΝΕΔίτες θέλουν για παρτενέρ τους και κάλυψη στο βρόμικο έργο τους της πλήρους διάλυσης του δημόσιου Πανεπιστήμιου.
Οι άλλοι, που αγωνίζονται ενάντια στην ιδιωτικοποίηση των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, στη μετατροπή τους σε ΑΕ, ενάντια στην καταστρατήγηση του δικαιώματος και των φτωχών να σπουδάζουν και να μη κινδυνεύουν να διαγραφούν επειδή δεν έχουν την πολυτέλεια να μην εργάζονται ταυτόχρονα, ενάντια στη μετατροπή των φοιτητών σε «φυτά», ενάντια στο φίμωμα κάθε αντίθετης φωνής σ’ αυτή την πολιτική, αυτοί που είναι μαχητικά αντίθετοι στην επιβολή της «σιγής νεκροταφείου», απλώς «κραυγάζουν για να υπάρχουν» για τις Πρυτανικές Αρχές, «παρεμποδίζουν άρα δικαιώνονται», κάνουν πράξεις «έσχατης ανευθυνότητας» και χαλκεύουν τις δημοκρατικές διαδικασίες!
Κοιτάξτε, αλήθεια, ποιοι τολμούν να μιλούν! Ποιοι πλασάρονται για πανεπιστημιακοί δάσκαλοι, παιδαγωγοί και τα ρέστα, ποιοι νοιάζονται τάχα για τη «δημοκρατία και την τήρηση των κανόνων της».
Αυτοί που αποδέχτηκαν και κατάπιαν αμάσητο όλο το αντιδραστικό πλαίσιο των νόμων Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου, όταν σύσσωμη η πανεπιστημιακή κοινότητα, ακόμη και η Σύνοδος των πρυτάνεων την εποχή που συζητιόταν το αισχρό πόνημα της φράου Αννας δήλωναν ότι αυτό «δεν αποτελεί βάση για συζήτηση» και το απέρριπταν στο σύνολό του.
Αυτοί που αποδέχτηκαν ο επικεφαλής τους (στην περίπτωση του ΕΚΠΑ ο πρύτανης Φορτσάκης) να εκλεγεί με προεπιλογή από το κακόφημο Συμβούλιο διοίκησης για να είναι αρεστός στους κυβερνώντες, όταν αποκλείστηκαν όλες οι άλλες υποψηφιότητες που τόλμησαν να ψελλίσουν έστω κάποιες αντιρρήσεις στην ψήφιση και επιβολή του αντιδραστικού θεσμικού πλαισίου για τα Πανεπιστήμια.
Αυτοί που από τη μια μεριά μιλούν συγκλονισμένοι δήθεν για «οικονομικό υποσιτισμό» των Πανεπιστημίων και «στελεχικές περικοπές» και την ίδια στιγμή θέλουν να μπάσουν από πόρτες και παραθύρια το ιδιωτικό κεφάλαιο στην ανώτατη εκπαίδευση, να παραχωρήσουν ζωτικά κομμάτια της στις εταιρίες, να εξαφανίσουν ό,τι απέμεινε από τον δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της.
Αυτοί που έκαναν το κάλεσμα των ΜΑΤ στο Πανεπιστήμιο «ψωμοτύρι», που δεν αισχύνονται για το ότι αυτοί είναι υπαίτιοι που οι δυνάμεις καταστολής έχουν κάνει το πανεπιστημιακό άσυλο «κόσκινο». Αυτοί που με την αστυνομική βία ενάντια στους φοιτητές και τις απειλές για εισαγγελικές διώξεις θέλουν να επιβάλλουν το «νόμο και την τάξη» των αφεντικών.
Αυτοί που αποδέχονται ο πρύτανής τους να επιβάλει λοκ άουτ στις Σχολές, χωρίς να ρωτηθούν τα εκλεγμένα όργανά τους, όπως π.χ. καταγγέλλει ο πρόεδρος του Παιδαγωγικού Τμήματος του ΕΚΠΑ Κώστας Σκορδούλης («Θέλω να καταστήσω γνωστό ότι ουδέποτε ενημερώθηκα για τυχόν “προβλήματα” που πιθανόν να προέκυπταν από τη λειτουργία του κτηρίου του Νέου Χημείου στο οποίο στεγάζεται το Παιδαγωγικό Τμήμα. Το κλείσιμο του κτηρίου και η ακύρωση των εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων σε αυτό (λοκ άουτ) αποφασίστηκε χωρίς να ερωτηθούν τα εκλεγμένα όργανα του Τμήματος»).
Ο Φορτσάκης και η παρέα του, με την πρότασή τους να αποφασίζει με ηλεκτρονικά δημοψηφίσματα η «σιωπηλή πλειοψηφία» των φοιτητών για τον τρόπο αντίδρασης στις δρομολογούμενες αντιδραστικές αλλαγές στα ιδρύματα, επιθυμούν -προφανώς με τις πλάτες της κυβέρνησης- να θάψουν το φοιτητικό κίνημα και όχι μόνο να καταργήσουν τους φοιτητικούς συλλόγους. Αυτός είναι ο απώτερος στόχος, η κατάργηση, δηλαδή, του αποφασιστικού χαρακτήρα των φοιτητικών γενικών συνελεύσεων, που μαζεύουν το ζωντανό κομμάτι των φοιτητών.
Πλανώνται πλάνην οικτράν. Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές στα Πανεπιστήμια επικρατεί αναβρασμός, γίνονται συνελεύσεις και δρομολογούνται αγώνες για να μπει φραγμός στα βρόμικα αυτά σχέδια του Φορτσάκη και της παρέας του.
