Με τριάκοντα αργύρια το υπουργείο Παιδείας εξαγοράζει την εφαρμογή του νόμου-πλαίσιο από τους πρυτάνεις; Αυτό θα διερωτηθεί κάποιος διαβάζοντας το δελτίο Τύπου του υπουργείου Παιδείας, που εξεδόθη μετά τη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησαν Μπαμπινιώτης και Αρβανιτόπουλος, αλλά και τις δηλώσεις του πρύτανη του ΑΠΘ Μυλόπουλου.
Με την απομάκρυνση της φράου Αννας από το Παιδείας, ο Μπαμπινιώτης ανέλαβε το ρόλο του πυροσβέστη στη σύγκρουση με τα ΑΕΙ (άλλωστε γι’ αυτό τοποθετήθηκε), τάζοντας «στρογγυλέματα», πλην όμως πάντα μέσα στο πλαίσιο του νόμου και με την προϋπόθεση της πλήρους εφαρμογής του.
Με τη συνέντευξη Τύπου προσφέρθηκε και ένα ακόμη δωράκι στα Ιδρύματα. Αποδεσμεύτηκε η χρηματοδότησή τους από οποιαδήποτε προϋπόθεση (πλήρης εφαρμογή του νόμου, εκλογή Συμβουλίων Διοί-κησης) που έβαζε η Διαμαντοπούλου. Συγκεκριμένα αναφέρεται: «Ανατίθεται στις Συγκλήτους των Πανεπιστημίων η αρμοδιότητα έγκρισης των προϋπολογισμών των Ιδρυμάτων για το οικονομικό έτος 2012. Πρόκειται για τη διατήρηση του πρότερου καθεστώτος μόνο γι’ αυτό το χρόνο, ώστε να αρθούν τα επείγοντα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα ανώτατα Ιδρύματα».
Ασφαλώς, η υποχώρηση αυτή του υπουργείου Παιδείας έρχεται ως αποτέλεσμα του αγώνα της πανεπιστημιακής κοινότητας και της ακύρωσης όλων των έως τώρα προσπαθειών για την εκλογή των Συμβουλίων Διοίκησης. Το γεγονός αυτό πραγματικά θα ήταν πολύ σημαντικό, αν δεν συνοδευόταν και από μια «ουρά», που ανοίγει το λάκκο στα Ιδρύματα και προετοιμάζει το δρόμο για την πλήρη εφαρμογή του νόμου-έκτρωμα με κάποιες ίσως «διορθώσεις». Και βέβαια, δεν πρόκειται για τίποτε φοβερά ποσά που θα εισρεύσουν στα ΑΕΙ. Το υπουργείο Παιδείας με ψίχουλα, αφού το PSI κατέφαγε ήδη τα «διαθέσιμα» των Πανεπιστημίων και των ΤΕΙ, που ήταν απαραίτητα για τη στοιχειώδη λειτουργία τους (δες ρεπορτάζ στη σελίδα 10), προσπαθεί να εξαγοράσει τη συναίνεση των ΑΕΙ στην εφαρμογή του νόμου.
Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας, λέει ένα αρχαίο ρητό. Πλην, όμως, οι πρυτάνεις, αυτή η συντηρητική ομάδα που θεωρεί τον εαυτό της –και είναι– θεσμική δύναμη του συστήματος, σαν έτοιμη από καιρό, προσέτρεξε να πάρει τα τριάκοντα αργύρια, αποδεχόμενη την «ουρά», που συνόδευε την αποδέσμευση της χρηματοδότησης. Δέχτηκε να συμμετάσχει σε επιτροπή που έστησε το υπουργείο Παιδείας (με 5 μέλη στα 7), «με σκοπό τη διευθέτηση θεμάτων που αφορούν στην πλήρη εφαρμογή του νόμου για τα ΑΕΙ. Τα μέλη της επταμελούς ομάδας θα εξετάσουν τις δυσλειτουργίες που έχουν διαπιστωθεί κατά την εφαρμογή του νόμου και μέχρι τις 15 Μαΐου θα καταθέσουν πόρισμα με προτάσεις για την καλύτερη εφαρμογή του νέου θεσμικού πλαισίου για την ανώτατη εκπαίδευση».
Βασιλικότερος του βασιλέως ο «πολύς» πρύτανης του ΑΠΘ Μυλόπουλος, που υποτίθεται ότι πρωτοστατούσε στη μάχη ενάντια στο νόμο, είπε: «Οι σημερινές δηλώσεις του Υπουργού και του Αναπληρωτή Υπουργού Παιδείας ανοίγουν μια νέα εποχή για τα πανεπιστήμια. Το γεγονός ότι αποδεσμεύτηκε η χρηματοδότηση των πανεπιστημίων από προϋποθέσεις που καμία σχέση δεν έχουν με τη θεμελιώδη υποχρέωση του κράτους για χρηματοδότηση της ανώτατης εκπαίδευσης, είναι μια ιδιαίτερα θετική εξέλιξη και ταυτόχρονα μια δικαίωση των ελληνικών πανεπιστημίων….» και συνέχισε, αναφερόμενος στη συγκρότηση της επιτροπής: «είναι μια ιδιαίτερα ευχάριστη είδηση που για πρώτη φορά, μετά από καιρό, επιτρέπει αισιόδοξες σκέψεις για την εύρυθμη λειτουργία των Ιδρυμάτων. Το ΑΠΘ έχει ήδη μελετήσει σε βάθος τα θέματα εφαρμογής του νέου νόμου και έχει επεξεργαστεί σειρά προτάσεων για τη βελτίωσή του. Σήμερα ουσιαστικά αλλάζει σελίδα η ανώτατη εκπαίδευση. Ξεφεύγουμε από το στείρο ανταγωνισμό και την άγονη αντιπαράθεση με το Υπουργείο Παιδείας και ξεκινάμε μια εποχή συνεργασίας, συναίνεσης και διαλόγου».
Φυσικά, ξέσπασε σάλος. Δεν αντέδρασε μόνο η Διαμαντοπούλου, που αισθάνθηκε ότι ο Μπαμπινιώτης την άδειασε με «χοντρό» τρόπο, ούτε μόνο εκείνοι οι πανεπιστημιακοί που τόσο καιρό στήριζαν το νόμο εισπράττοντας τη χλεύη φοιτητών και διδασκόντων. Αντέδρασε και ο αστικός Τύπος, γεγονός που ανάγκασε τον Μπαμπινιώτη να εκδώσει διορθωτική ανακοίνωση, με την οποία υποβάθμιζε το χαρακτήρα και το ρόλο της επιτροπής, στην οποία έδωσε έναν διακοσμητικό χαρακτήρα.
Γιούλα Γκεσούλη
