Συνάντηση με το ΔΣ της ΔΟΕ είχε ο υπουργός Παιδείας στις 14 του Φλεβάρη. Και σε αυτήν τη συνάντηση έγινε φανερός ο βρόμικος ρόλος της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας. Με συναίνεση των παρατάξεων, που αποτελούν το συνδικαλιστικό βραχίονα των ΝΔ-ΚΙΝΑΛ (ΠΑΣΟΚ)-ΣΥΡΙΖΑ, η πλειοψηφία του ΔΣ της Ομοσπονδίας προσήλθε στη συνάντηση για να δώσει τη συγκατάθεσή της στη δρομολογημένη αξιολόγηση των σχολικών μονάδων και των εκπαιδευτικών, που καλύπτεται πίσω από τον «προγραμματισμό και την αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου».
Οσον αφορά στα άλλα σημαντικά ζητήματα, των μόνιμων διορισμών, της άμεσης επέκτασης της διετούς υποχρεωτικότητας της προσχολικής αγωγής σε όλη τη χώρα, της σύστασης των Ομάδων Εκπαιδευτικής Υποστήριξης που υποκαθιστούν ουσιαστικά τις Επιτροπές Διεπιστημονικής Εκπαιδευτικής Αξιολόγησης και Υποστήριξης (Ε.Δ.Ε.Α.Υ.), επιφέροντας ένα επιπλέον πλήγμα στην πολύπαθη Ειδική Αγωγή, η πλειοψηφία του ΔΣ της ΔΟΕ, αφού υπέβαλε επιμέρους ενστάσεις χωρίς να θέτει ζήτημα απόσυρσης των σχετικών νομοθετημάτων, εν συνεχεία έπαιξε με επιτυχία το ρόλο της «γλάστρας» στον υπουργό Παιδείας, ο οποίος απαντούσε με αοριστίες και ανέξοδες υποσχέσεις.
Συγκεκριμένα
Για την αξιολόγηση («Προγραμματισμός και Αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου»)
Η πλειοψηφία του ΔΣ προσήλθε στο υπουργείο με δεδομένη την απόφαση να στηρίξει τις προσπάθειες του υπουργείου Παιδείας και της κυβέρνησης να επιβάλλουν την αξιολόγηση των σχολικών μονάδων και των εκπαιδευτικών. Αλλωστε, πολλές φορές η ΔΟΕ έχει διακηρύξει ότι είναι υπέρ μιας αξιολόγησης που δήθεν δεν θα είναι τιμωρητική, αλλά θα έχει το χαρακτήρα της «ανατροφοδότησης» και «βελτίωσης» του εκπαιδευτικού έργου, κάτι που διατυμπανίζει και ο Γαβρόγλου.
Η συνδικαλιστική γραφειοκρατία διείδε αξιολόγηση-χειραγώγηση μόνον όσον αφορά την αξιολόγηση των στελεχών της εκπαίδευσης. Η αντίθεση έγκειται ουσιαστικά στο γεγονός του «μοιράσματος των κουκιών» στα εν λόγω πόστα της διοικητικής πυραμίδας.
Οσον αφορά τον «προγραμματισμό και αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου» την «αυτοαξιολόγηση» της σχολικής μονάδας, οι αστογραφειοκράτες συνδικαλιστές δεν έχουν καμιά ουσιαστική αντίθεση. Κρύβουν το γεγονός ότι όλη αυτή η καμουφλαρισμένη διαδικασία είναι επί του πρακτέου αξιολόγηση των σχολείων και των εκπαιδευτικών, είναι τα προεόρτια της αξιολόγησης και «με τη βούλα».
Αυτό αποδεικνύουν περίτρανα η διαδικασία (αντίγραφο της αξιολόγησης Αρβανιτόπουλου) και οι ποσοτικοί-ποιοτικοί δείκτες που υιοθετούν ο νόμος 4547/2018 και η Υπουργική Απόφαση 1816/ΓΔ4 (11 Γενάρη 2018) (δες αναλυτικά Κόντρα, αρ. φύλ. 992).
Αλλωστε, και τα ίδια τα κόμματά τους έχουν ακολουθήσει στο παρελθόν με πάθος αντίστοιχες πολιτικές, εφαρμόζοντας τις υποδείξεις ΕΕ και ΟΟΣΑ και μετείχαν και θα μετέχουν και στο μέλλον στη σκυταλοδρομία των μνημονιακών πολιτικών, κατεύθυνση των οποίων είναι και η γενικευμένη εφαρμογή της αξιολόγησης στο Δημόσιο.
Αστικά κόμματα και συνδικαλιστική γραφειοκρατία έχουν πάρει το μάθημά τους από τη μαζική, μαχητική αντίσταση του εκπαιδευτικού κινήματος ενάντια στα σχέδια επιβολής της αξιολόγησης στο παρελθόν. Γι’ αυτούς σημασία έχουν τώρα τα προσεχτικά βήματα, προέχει αυτήν τη στιγμή η καλλιέργεια «κουλτούρας αξιολόγησης». Γι’ αυτό η ΔΟΕ δε σηκώνει τους τόνους και ασκεί κριτική σε επιμέρους σημεία.
Ετσι, π.χ. έθεσε υπόψη του Γαβρόγλου τα εξής ανώδυνα σημεία: Να καθοριστούν με νόμο σε μόνιμη βάση οι δείκτες αξιολόγησης «έπειτα από αναλυτική συζήτηση με τις εκπαιδευτικές ομοσπονδίες, ώστε να κινούνται πλήρως στην κατεύθυνση της ενίσχυσης και ανατροφοδότησης του παιδαγωγικού έργου». Να μην είναι υποχρεωτική η ενσωμάτωση των παρατηρήσεων των Συντονιστών Εκπαιδευτικού Εργου στις τελικές αποφάσεις του συλλόγου διδασκόντων. Να ορίζεται καθαρά στα όρια των αρμοδιοτήτων του (στα ζητήματα, δηλαδή, που αφορούν την υλικοτεχνική υποδομή) ο ρόλος του σχολικού συμβουλίου (μετέχουν Δήμος και γονείς) στον «προγραμματισμό και αποτίμηση» του εκπαιδευτικού έργου.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση της ΔΟΕ, ο υπουργός Παιδείας απάντησε ότι «ούτε από το νόμο ούτε από την υπουργική απόφαση προβλέπεται η υποχρεωτική ενσωμάτωση των παρατηρήσεων των Συντονιστών Εκπαιδευτικού Εργου στις εκθέσεις του συλλόγου διδασκόντων».
Με τις πλάτες της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, που δεν είχε καμία όρεξη να «στριμώξει» τον υπουργό, ο Γαβρόγλου έδωσε τη δική του ερμηνεία στην ΥΑ, η οποία αναφέρει χαρακτηριστικά: «Οι συντονιστές εκπαιδευτικού έργου μελετούν τις εκθέσεις προγραμματισμού και αποτίμησης του εκπαιδευτικού έργου των σχολικών μονάδων των οποίων έχουν την παιδαγωγική ευθύνη και διατυπώνουν παρατηρήσεις με βάση τις οποίες εισηγούνται πιθανές βελτιώσεις, οι οποίες λαμβάνονται υπόψη τόσο για την υλοποίηση των δράσεων του τρέχοντος σχολικού έτους όσο και κατά τον προγραμματισμό του επόμενου σχολικού έτους από τις αντίστοιχες σχολικές μονάδες» (οι εμφάσεις δικές μας).
Κερδίζοντας το ουσιαστικό, τη στήριξη δηλαδή στο νόμο, ο Γαβρόγλου δεν είχε θέμα να αποδεχθεί την πρόταση της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας (τη «βλέπει θετικά») για συζήτηση πάνω στους θεματικούς άξονες (δείκτες) επί των οποίων θα συντάσσονται οι εκθέσεις των σχολείων.
Για τους μόνιμους διορισμούς
«Ο Υπουργός απάντησε ότι προχωράει η διαδικασία από τον Α.Σ.Ε.Π. ώστε να υπάρξει προκήρυξη διορισμών στην ειδική αγωγή στα τέλη Φεβρουαρίου με αρχές Μαρτίου ενώ η κατανομή δεν θα υπάρχει τώρα στην προκήρυξη.
Οσον αφορά την κατανομή που θα ακολουθήσει είναι αυτονόητο ότι ο μεγαλύτερος αριθμός διορισμών θα γίνει στην πρωτοβάθμια και με αναλογική κατανομή, αφού εκεί προσλαμβάνονται κάθε χρόνο οι περισσότεροι αναπληρωτές.
Σε σχέση με τους 10.500 διορισμούς για τα έτη 2020 και 2021, η απάντηση του Υπουργού ήταν πως υπάρχει ήδη επικοινωνία με το Υπουργείο Διοικητικής Ανασυγκρότησης και τις επόμενες μέρες μπορεί να υπάρχει εξέλιξη στο ζήτημα της ενδεχόμενης ‘’προνομοθέτησης’’ των διορισμών αυτών» (σύμφωνα με τη χλιαρή ανακοίνωση της ΔΟΕ).
Από τα παραπάνω προκύπτει ότι δεν υπήρξε καμιά απολύτως δέσμευση (καμιά ρητή ημερομηνία) του Γαβρόγλου, ούτε ακόμη και γι’ αυτούς τους 4.500 διορισμούς στην Ειδική Αγωγή (είναι εγγεγραμμένοι στον κρατικό προϋπολογισμό, αλλά όπως είναι γνωστό πολλές από τις δαπάνες δεν πραγματοποιούνται, καθόσον συνδέονται με την «πορεία των οικονομικών δεδομένων»). Η δε εξαγγελία για 10.500 διορισμούς το 2020 και το 2021 γίνεται για καθαρά δημαγωγικούς προεκλογικούς σκοπούς. Καμιά δέσμευση, ούτε καν λεκτική, και επ’ αυτού. Και ήδη απέχουμε μόλις 3 μήνες από μια πιθανή προκήρυξη εκλογών.
Για την προσχολική αγωγή
Η ΔΟΕ ζήτησε να προχωρήσει άμεσα η έκδοση της υπουργικής απόφασης με την οποία θα εντάσσονται όλοι οι Δήμοι της χώρας στην εφαρμογή της δίχρονης υποχρεωτικής προσχολικής αγωγής και εκπαίδευσης από το σχολικό έτος 2019 – 2020. Τόνισε «το γεγονός ότι υπάρχουν δήμαρχοι οι οποίοι αρνούνται να συναινέσουν, παρότι οι κτιριακές υποδομές επαρκούν ή υπάρχουν άμεσες λύσεις, εμπόδιο που η πολιτική ηγεσία επιβάλλεται να ξεπεράσει, ιδιαίτερα τώρα, λίγο καιρό πριν τις εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση. Επίσης, σε πολλές περιπτώσεις ασκούνται πιέσεις από συγκεκριμένες ομάδες που με κίνητρο το συμφέρον (π.χ. ιδιωτικοί βρεφονηπιακοί σταθμοί) καταθέτουν ακόμη και μηνύσεις κατά των δήμων όπου εφαρμόζεται η δίχρονη προσχολική (π.χ. περίπτωση Πύργου Ηλείας όπου οι νηπιαγωγοί καλούνται να καταθέσουν επί της… καταλληλότητας των κτιρίων) και είναι απαραίτητη η παρέμβαση της πολιτικής ηγεσίας για την κάλυψή τους.
Ο υπουργός δεσμεύτηκε να εκδώσει την υπουργική απόφαση μέχρι τις 15 Μαρτίου. Σ’ αυτήν δήλωσε ότι θα περιλαμβάνονται οι Δήμοι με ομόφωνες αποφάσεις των τριμερών επιτροπών καθώς και οι Δήμοι όπου υπάρχει πλειοψηφία στις τριμερείς και έχει πιστοποιηθεί η επάρκεια της υλικοτεχνικής υποδομής. Πρόκειται για 100 περίπου δήμους ακόμη (συνολικά 285 επί των 325, συνυπολογίζοντας τους 184 περσινούς)».
Θυμίζουμε ότι στους 184 Δήμους που αρχικά εφαρμόστηκε η διετής προσχολική αγωγή αντιστοιχεί μόνο το 25% των παιδιών περίπου. Ολοι οι μεγάλοι Δήμοι (π.χ. της Αττικής, της Θεσσαλονίκης, της Πάτρας) δεν εντάχθηκαν στον πρώτο σχεδιασμό, ενώ και σε αυτά που «δεσμεύτηκε» ο Γαβρόγλου παραμένουν εκτός. Υπογραμμίζουμε επίσης ότι το υπουργείο Παιδείας εξακολουθεί αμετανόητα να εμπλέκει τους Δήμους, ανοίγοντας επικίνδυνους δρόμους (νόμοι της αποκέντρωσης). Ο Γαβρόγλου αναφέρθηκε στους Δήμους όπου υπάρχουν «ομόφωνες αποφάσεις» και σε αυτούς που υπάρχει «πλειοψηφία στις τριμελείς επιτροπές και πιστοποιημένη επάρκεια στην υλικοτεχνική υποδομή». Ταυτόχρονα, όμως, το υπουργείο δεν προχωρά σε αλλαγές χρήσης ή απαλλοτριώσεις οικοπέδων, ούτε μεταφέρει τις αρμοδιότητες για το σχεδιασμό και την ανέγερση σχολικών κτιρίων αποκλειστικά στο υπουργείο Παιδείας.
Κοντολογίς, ενόψει και της επόμενης χρονιάς (που θα είναι κρίσιμη, καθώς η υλοποίηση του νόμου προβλέπεται να γίνει σε βάθος τριετίας) η λύση θα είναι ή μίζερη, σε προκάτ κτίρια ή θα παραπεμφθεί στις ελληνικές καλένδες.
Για τις Ομάδες Εκπαιδευτικής Υποστήριξης
Και σ’ αυτό το σοβαρό ζήτημα, που επιφέρει ένα ακόμη πλήγμα στην πολύπαθη Ειδική Αγωγή, η συνδικαλιστική γραφειοκρατία αποφάσισε να βάλει πλάτη στους σχεδιασμούς του υπουργείου Παιδείας, «κατανοώντας» τη δυσκολία στα δημόσια οικονομικά, στηρίζοντας ουσιαστικά τη μνημονιακή πολιτική.
Αντί να απαιτήσει την άμεση γενναία ενίσχυση της Ειδικής Αγωγής με κονδύλια και όλο το απαιτούμενο επιστημονικό, διδακτικό, υποστηρικτικό και βοηθητικό προσωπικό, πρότεινε αναστολή στη συγκρότηση των τριμελών ομάδων, κάτι που το υπουργείο αποδέχτηκε με ευχαρίστηση.
Θυμίζουμε ότι, σύμφωνα με το νόμο 4547, άρθρο 10, παράγραφος 2 και 3 «Στις σχολικές μονάδες που δεν λειτουργεί Ε.Δ.Ε.Α.Υ. ( σ.σ.: Επιτροπή Διεπιστημονικής Εκπαιδευτικής Αξιολόγησης και Υποστήριξης), συνιστάται για την άσκηση της αρμοδιότητας αυτής ομάδα εκπαιδευτικής υποστήριξης μαθητών, η οποία υποστηρίζεται στο έργο της από το Κ.Ε.Σ.Υ., συγκροτείται με απόφαση του συλλόγου διδασκόντων και αποτελείται από το διευθυντή ή τον υποδιευθυντή του σχολείου, τον υπεύθυνο εκπαιδευτικό επικοινωνίας με το Κ.Ε.Σ.Υ. και τον υπεύθυνο εκπαιδευτικό του τμήματος».
Τα Κ.Ε.Σ.Υ. (Κέντρο Εκπαιδευτικής και Συμβουλευτικής Υποστήριξης. Αντικατέστησε τα ΚΕ.Δ.Δ.Υ.) διενεργούν ατομικές αξιολογήσεις και εκδίδουν αξιολογικές εκθέσεις – γνωματεύσεις «ύστερα από πρόταση της ομάδας εκπαιδευτικής υποστήριξης μαθητών στις σχολικές μονάδες στις οποίες δεν λειτουργεί Ε.Δ.Ε.Α.Υ., η οποία διατυπώνεται μετά την εφαρμογή βραχυχρόνιου προγράμματος υποστήριξης».
Σε κάθε περίπτωση, για την αξιολόγηση και την έκδοση σχετικών αξιολογικών εκθέσεων – γνωματεύσεων από τα Κ.Ε.Σ.Υ. απαιτείται «αιτιολογημένη εισήγηση του συλλόγου διδασκόντων προς το Κ.Ε.Σ.Υ., από την οποία να προκύπτει ότι έγιναν όλες οι αναγκαίες υποστηρικτικές παρεμβάσεις από τη σχολική μονάδα του μαθητή, τα αποτελέσματα των παρεμβάσεων αυτών, καθώς και το βραχυχρόνιο πρόγραμμα παρέμβασης, το οποίο έχει συνταχθεί και υλοποιηθεί από την Ε.Δ.Ε.Α.Υ. ή την ομάδα εκπαιδευτικής υποστήριξης μαθητών» (οι εμφάσεις δικές μας).
Στην πραγματικότητα εδώ έχουμε τη διάχυση των μαθητών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες στα «συμβατικά» τμήματα. Οι εκπαιδευτικοί με τη «στήριξη» των Ομάδων Εκπαιδευτικής Υποστήριξης, στις οποίες ένα μόνο μέλος, ο εκπαιδευτικός που είναι υπεύθυνος για την επικοινωνία με το Κ.Ε.Σ.Υ., έχει γνώσεις Ειδικής Αγωγής, επιφορτίζονται με το καθήκον της «διάγνωσης» των μαθητών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες και της κατάρτισης «βραχυχρόνιου προγράμματος υποστήριξης» αυτών.
Πρόκειται για μια «άρπα κόλλα» αντιμετώπιση τόσο των εκπαιδευτικών, όσο και των μαθητών.
Γιούλα Γκεσούλη
