Συνάδελφοι,
Το μαύρο μέτωπο ράγισε. Το ΠΑΣΟΚ αποσύρθηκε από την αναθεώρηση του Συντάγματος. Ο αρχηγός του έψαχνε μια αφορμή για να το κάνει και τη βρήκε σε μερικούς κοινοβουλευτικούς χειρισμούς στελεχών της ΝΔ. Η αλήθεια, όμως, είναι ότι τρόμαξε από τη δυναμική του κινήματός μας. Δεν τρόμαξε, ούτε πείστηκε από τις διαφωνίες τακτικής στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ. Αν συνέβαινε αυτό, τότε δεν θα προχωρούσε σε επανειλημμένες δηλώσεις υπέρ της αναθεώρησης του άρθρου 16, δεν θα έψαχνε γελοίες δικαιολογίες για τη συναίνεσή του με την κυβέρνηση, δεν θα εξέθετε τόσα στελέχη του να βγαίνουν στα ΜΜΕ και να υποστηρίζουν την αναθεώρηση του άρθρου 16. Θα άκουγε από νωρίς τις συμβουλές που του έδιναν ο Βενιζέλος με το Λομβέρδο να μην πάει σ’ αυτή τη φάση σε ψηφοφορία μαζί με τη ΝΔ. Το έκανε όταν διαπίστωσε ότι το κίνημα των καταλήψεων δεν υποχωρεί αλλά φουντώνει. Οταν διαπίστωσε ότι στόχος του κινήματος δεν είναι μόνο η κυβέρνηση αλλά και το ΠΑΣΟΚ. Γι’ αυτό και μπορούμε να πούμε πως η υπαναχώρηση του ΠΑΣΟΚ σ’ αυτή τη φάση, όπως και αν προσπαθεί να την καλύψει, αποτελεί μια πρώτη νίκη του κινήματος των καταλήψεων.
Είναι μια νίκη μερική και ασταθής όμως. Γιατί:
♦ Η κυβέρνηση δηλώνει ότι θα προχωρήσει μόνη της στην αναθεώρηση, ολοκληρώνοντας αυτή την πρώτη φάση με 151 ψήφους που διαθέτει.
♦ Το ΠΑΣΟΚ εξακολουθεί να δηλώνει ότι εμμένει στις θέσεις του.
Ετσι, το ζήτημα δεν κλείνει αλλά παραμένει ανοιχτό και στην επόμενη Βουλή θα είναι ορατός ο κίνδυνος ΝΔ και ΠΑΣΟΚ να ψηφίσουν από κοινού την αναθεώρηση του άρθρου 16 σχηματίζοντας πλειοψηφία 180 ψήφων. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι προτάσεις που έχουν καταθέσει είναι ταυτόσημες στην ουσία και τις διατυπώσεις.
Πέρα, όμως, από την αναθεώρηση του άρθρου 16, βρισκόμαστε και πάλι αντιμέτωποι με το νόμο πλαίσιο. Με αυτό που δεν «καθαρίσαμε» το περασμένο καλοκαίρι, κλείνοντας πρόωρα τις καταλήψεις μας. Ηδη, από το μέγαρο Μαξίμου διοχετεύεται προς τα ΜΜΕ η πληροφορία, ότι η κυβέρνηση θα επιταχύνει την προώθηση στη Βουλή του νόμου-πλαισίου, αφού πλέον έχει σπάσει η συναίνεση με το ΠΑΣΟΚ για την αναθεώρηση του άρθρου 16 και δεν έχει να φοβηθεί τίποτα.
Η υπουργός Παιδείας προσπαθεί να οργανώσει τις συμμαχίες της.
♦ Χρησιμοποιεί την «κίνηση των 1.000», που δεν είναι βέβαια 1.000 πανεπιστημιακοί, αλλά είναι ικανοί για να λειτουργήσουν ως αβανταδόροι της κυβερνητικής πολιτικής στα ΜΜΕ.
♦ Χρησιμοποιεί κυριολεκτικά σαν «γλάστρες» σε τηλεοπτικό σόου τη συντριπτική πλειοψηφία των πρυτάνεων (πλην ελάχιστων εξαιρέσεων), που συνεδρίασαν στο Καστρί φρουρούμενοι από τα ΜΑΤ, για να εκφράσουν τη στήριξή τους στην κυβερνητική πολιτική και τη συμφωνία τους με το νόμο-πλαίσιο. Πέταξαν δηλαδή τις μάσκες και λειτουργούν πλέον ως κολαούζοι της κυβέρνησης.
Αυτές είναι οι μόνες συμμαχίες της κυβέρνησης. Ας δούμε και τις δικές μας συμμαχίες:
♦ Η πλειοψηφία των πανεπιστημιακών είναι αντίθετη και στην αναθεώρηση του άρθρου 16 και στο νόμο πλαίσιο. Η ΠΟΣΔΕΠ με μεγάλη πλειοψηφία αποφάσισε απεργία διάρκειας.
♦ Οι εκπαιδευτικοί είναι επίσης μαζί μας. Η ΟΛΜΕ έχει ήδη αποφασίσει δυο 24ωρες απεργίες.
♦ Οι εργαζόμενοι είναι μαζί μας, γιατί γνωρίζουν ότι δεν αγωνιζόμαστε για ιδιοτελείς σκοπούς, αλλά για να μπορούν να σπουδάσουν και αύριο τα παιδιά τους. Γνωρίζουν ότι αγωνιζόμαστε για αιτήματα και οράματα που χρόνια τώρα προβάλλει το εργατικό και λαϊκό κίνημα στη χώρα μας. Οτι αγωνιζόμαστε για το μέλλον των ερχόμενων γενεών.
♦ Τέλος η μεγαλύτερη δύναμή μας είναι το ίδιο το κίνημά μας. Με τη θετική και αρνητική εμπειρία του προηγούμενου κύκλου των καταλήψεων, καταφέραμε να παρακάμψουμε την ύπουλη εξεταστικολογία, να απομονώσουμε τις «ρεαλιστικές» προτάσεις που οδηγούσαν σε εκτόνωση, να αποκρούσουμε τους τραμπουκισμούς της ΔΑΠ και τα πισώπλατα χτυπήματα της ΠΑΣΠ και να δημιουργήσουμε ένα νέο κίνημα καταλήψεων, που πήρε από την πρώτη στιγμή την πρωτοβουλία των κινήσεων και έβαλε τη σφραγίδα του στις εξελίξεις.
Αυτό το κίνημα πρέπει να διαφυλάξουμε σαν κόρη οφθαλμού. Να συνεχίσουμε στον ίδιο δρόμο, να αναβαθμίσουμε τη δράση μας, να κλιμακώσουμε τα μέσα πάλης, να καταστήσουμε το ζήτημα της Παιδείας κεντρικό πολιτικό ζήτημα.
Οι στόχοι μας παραμένουν οι ίδιοι:
► Να ακυρωθεί η αναθεώρηση του άρθρου 16. Να σβήσει κάθε προοπτική αναθεώρησης με 180 ψήφους στην επόμενη Βουλή, ακόμα κι αν η κυβέρνηση ολοκληρώσει μόνη της τη σημερινή φάση.
► Να μην περάσει ο νόμος-πλαίσιο. Εστω κι αν χρειαστεί να αναγκάσουμε τον Καραμανλή να διώξει τη Γιαννάκου. Εστω κι αν αναγκάσουμε την κυβέρνηση να πάει σε εκλογές.
Ο αγώνας μας έφερε ήδη την πρώτη νίκη. Το μαύρο μέτωπο ράγισε. Οι συνθήκες είναι ευνοϊκές για μας. Εμπρός να το τσακίσουμε, γράφοντας μια φωτεινή σελίδα στην ιστορία του φοιτητικού κινήματος. Επαναλαμβάνοντας τη μεγάλη νίκη του κινήματος του 1979, που κατάφερε να καταργήσει ψηφισμένο από τη Βουλή νόμο (νόμος 815). Στέλνοντας ελπιδοφόρο μήνυμα σε ολόκληρη την εργαζόμενη κοινωνία και τη νεολαία, ότι οι αγώνες, όταν είναι μαζικοί και αποφασιστικοί, μπορούν να φέρουν και φέρνουν τη νίκη.
♦ Να βγούμε πιο αποφασιστικά στους δρόμους. Να κάνουμε την παρουσία μας πιο αισθητή, να αυξήσουμε την πίεση πάνω στην κυβέρνηση και στο πολιτικό σύστημα.
♦ Να αναγκάσουμε τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία να αφήσει τις προκλητικές υπεκφυγές και να κηρύξει απεργίες συμπαράστασης. Καμιά ανοχή σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ.
♦ Να μετατρέψουμε το συντονιστικό σε όργανο ουσιαστικής συζήτησης στη βάση των εξελίξεων, αντί για πασαρέλα ομιλητών-πλαισίων και αρένα παραταξιακών σκυλοκαυγάδων.
ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ
ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΝΙΚΗ
ΟΧΙ ΣΤΑ ΠΑΖΑΡΙΑ ΤΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΩΝ,
Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ
6 Φλεβάρη 2007
