Και φέτος η καρμανιόλα των πανελληνίων εξετάσεων αποκεφάλισε το 41,7% των παιδιών. Συνολικά 38.982 υποψήφιοι, που εξετάστηκαν με το σύστημα των πανελληνίων εξετάσεων, βαθμολογήθηκαν κάτω του 10 σε σύνολο 93.423 εξετασθέντων. Δηλαδή από τους 93.423 μόνο οι 54.434 έχουν δικαίωμα να υποβάλουν μεθαύριο μηχανογραφικό για την επιλογή τους από τα ΑΕΙ-ΤΕΙ και το 41,7% , που δε συγκέντρωσε τη βάση του 10 καλείται από τώρα να πάρει την άγουσα ή για την αγορά εργασίας ή για τα διάφορα «κολέγια» (τα οποία δηλώνουν ότι έχουν ήδη αύξηση στις εγγραφές) ή για το εξωτερικό (όσοι φυσικά από αυτούς έχουν την οικονομική δυνατότητα) ή και να ξαναπροσπαθήσει του χρόνου να εισαχθεί, αφού προηγουμένως περάσει από τα μαγαζιά των φροντιστηρίων.
Με βάση τα περσινά δεδομένα (όπου 67.475 εισήχθησαν στα ΑΕΙ-ΤΕΙ με την κατηγορία του 90% , δηλαδή με το σύστημα των πανελληνίων εξετάσεων και άρα θεωρούμε ότι 67.475 ήταν οι αντίστοιχες θέσεις των ιδρυμάτων) και το φετινό νούμερο των 54.441 υποψηφίων, που έχει δικαίωμα πρόσβασης στα τριτοβάθμια ιδρύματα αφού έγραψε πάνω από 10 (και κάνοντας την υπόθεση ότι θα εισαχθούν όλοι), μπορούμε να υπολογίσουμε τον αριθμό των θέσεων που θα χαθούν στα ΑΕΙ-ΤΕΙ.
13.034 τουλάχιστον θέσεις θα χαθούν λοιπόν φέτος από τα ιδρύματα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης (67.475-54.441=13.034) ή αλλιώς ποσοστό 19, 32%.
Γνωρίζουμε όμως ότι περίπου 8.000 είναι κάθε χρόνο οι επιτυχόντες στα ΑΕΙ-ΤΕΙ με την κατηγορία του 10%, δηλαδή αυτοί που επιτυγχάνουν με βάση τη βαθμολογία τους από προηγούμενη συμμετοχή τους στις πανελλαδικές, με απλή εκ νέου υποβολή του μηχανογραφικού. Το μέτρο αυτό έρχεται να διευκολύνει το σύστημα και να εμφανίσει λιγότερο καταστροφικές τις συνέπειες από την εφαρμογή της ρύθμισης για το βαθμολογικό πλαφόν της βάσης του 10. Εάν δεν ίσχυε το μέτρο του 10% τότε θα είχαμε χαμένες ακόμη 8.000 θέσεις τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Θα είχαμε δηλαδή συνολικά 21.034 χαμένες θέσεις ή ποσοστό 27,86%.
Ειδικά φέτος έγραψε κάτω από τη βάση το 42,94% των υποψηφίων της θεωρητικής κατεύθυνσης, το 13,61% της θετικής, το 21,93% της Τεχνολογικής 1 και το 47,68% της Τεχνολογικής 2. Ετσι πολλά περιφερειακά κυρίως ΤΕΙ θα αναγκαστούν σε συγχώνευση, όπως δήλωσε ο γενικός γραμματέας του υπουργείου Καραμάνος και όπως γίνεται εμφανές και από τις ρυθμίσεις που προβλέπει το πολυσυζητημένο νομοσχέδιο Γιαννάκου (Κεφάλαια Ε΄ και ΣΤ΄). Παρά, λοιπόν, τις αρχικές τυμπανοκρουσίες για αύξηση των θέσεων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση -αύξηση που καταγγέλθηκε, δικαίως, ως πλασματική αφού από φέτος προβλέπεται ανώτατος αριθμός εισακτέων, που σημαίνει ότι πολλές από τις προβλεπόμενες θέσεις μένουν κενές αν οι υποψήφιοι δε συγκεντρώσουν τη βάση του 10 και που προέκυψε κατόπιν μεγάλου μαγειρέματος, αφού αυξήθηκαν οι θέσεις στα ΤΕΙ της Κωλοπετινίτσας και κόπηκαν από τις βαρβάτες σχολές υψηλής ζήτησης- δεκάδες χιλιάδες και πάλι παιδιά θα μείνουν εκτός νυμφώνος.
Συνεπώς το υπουργείο Παιδείας δεν έχει κανένα λόγο να πανηγυρίζει ακόμη και για το ρετουσάρισμα που έκανε στο προηγούμενο εξεταστικό σύστημα. Τα μεγάλα ποσοστά αποτυχίας δεν αφήνουν κανένα περιθώριο στη δημαγωγική εξαγγελία ότι δήθεν η καθιέρωση του βαθμολογικού πλαφόν θα καταστήσει το επίπεδο των εισακτέων περισσότερο ποιοτικό. Απλώς τα φροντιστήρια τσίμπησαν περισσότερη πελατεία, διδάσκοντας συνταγές επιτυχίας.
Για μας, λοιπόν, αυτό είναι ΤΟ ΘΕΜΑ. Τι φταίει δηλαδή και σχεδόν τα μισά παιδιά γράφουν σταθερά κάτω από τη βάση. Και αν οι εξετάσεις τελικά μπορούν να κρίνουν την αξιοσύνη των μαθητών να σπουδάσουν τελικά σε κάποια σχολή των ΑΕΙ-ΤΕΙ.
Πίσω από την «αποτυχία» στις εξετάσεις κρύβεται ολόκληρο το σάπιο εκπαιδευτικό σύστημα, που δεν κατορθώνει να αναπτύξει το μορφωτικό επίπεδο των παιδιών, που δεν τα βοηθά να ολοκληρωθούν σαν προσωπικότητες με κριτική σκέψη, που τους προσφέρει ψήγματα γνώσης και αυτά αποσπασματικά και σε ρυθμό παπαγαλίας, που δεν τα συγκινεί και λειτουργεί αποτρεπτικά για το σχολείο, τη μόρφωση, το διάβασμα. Πίσω από την «αποτυχία» κρύβεται το σύστημα των «διαβαθμισμένων θεμάτων» και οι παγίδες του, που μπορούν να οδηγήσουν και «καλούς» μαθητές να μείνουν «με το στυλό στο χέρι», ειδικά όταν έχουν τη φοβερή πίεση της τρίωρης διάρκειας των εξετάσεων και λειτουργούν κάτω από φοβερό άγχος και ένταση. Κρύβεται δηλαδή ο βαθμός δυσκολίας/ευκολίας των θεμάτων, που λειτουργεί σαν στρόφιγγα στα χέρια της Επιτροπής Εξετάσεων και του υπουργείου Παιδείας ώστε να ρυθμίζεται η ροή των εισακτέων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, σύμφωνα με τους καθορισμένους στόχους. Πάμπολλα είναι εξάλλου τα παραδείγματα των παιδιών (και αυτό το γνωρίζει κανείς και από τον οικογενειακό και κοινωνικό του περίγυρο) που είτε απέτυχαν στις πανελλήνιες εξετάσεις και τελικά σπούδασαν σε κάποιο Πανεπιστήμιο του εξωτερικού, ενώ στη συνέχεια πέτυχαν και επαγγελματικά ή των παιδιών που έγραψαν κάτω από τη βάση σε κάποιο μάθημα το οποίο ήταν το «δυνατό τους σημείο» και στη συνέχεια αρίστευσαν στη σχολή που πέρασαν ή των παιδιών που αρίστευσαν σε όλη τη διάρκεια του σχολείου και τελικά απέτυχαν να εισαχθούν στο Πανεπιστήμιο ή των παιδιών που αρίστευσαν στο σχολείο και το Πανεπιστήμιο και τελικά απέτυχαν σε κάποιο διαγωνισμό του ΑΣΕΠ. Τι θέλουμε να πούμε με αυτό; Οτι οι εξετάσεις δε μετρούν απολύτως τίποτε πλην της αντοχής στην αγωνία, ενώ προετοιμάζουν τα παιδιά για τη ζωή στον καπιταλισμό, όπου ισχύει ο σκληρός κανόνας της επιλογής.
Γιούλα Γκεσούλη
