«Οι διορισμοί μονίμων εκπαιδευτικών δεν εξαρτώνται μόνο από την Κυβέρνηση. Είναι πρώτη προτεραιότητα για μας στις συζητήσεις που κάνουμε με τους θεσμούς και, όπως έχω δηλώσει και στη ΔΟΕ και στην ΟΛΜΕ, τον Οκτώβριο θα ανακοινωθεί ο αριθμός των μονίμων διορισμών και το σύστημα πρόσληψης. Δεν θέλω να πω τίποτα τώρα, διότι υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις και από τις ομοσπονδίες των εκπαιδευτικών. Εμείς θέλουμε να προχωρήσουμε σε συνθέσεις ώστε κάτι το οποίο θα δώσει μεγάλη δυναμική στα σχολεία, όπως είναι οι μόνιμοι διορισμοί, να μην υπονομευθεί από ένα σύστημα για το οποίο μπορεί να υπάρχουν πολλές διαφωνίες. Πρέπει να δούμε πώς θα ληφθεί υπόψιν και η προϋπηρεσία που έχει ένας τεράστιος αριθμός εκπαιδευτικών. Υπάρχουν εκπαιδευτικοί που είναι αναπληρωτές για εννέα και δέκα χρόνια ή ακόμα περισσότερο. Νομίζω ότι πρέπει η Πολιτεία να σεβαστεί και αυτή την κατάσταση, δηλαδή το γεγονός ότι υπάρχουν εκπαιδευτικοί που είναι με μία βαλίτσα στο χέρι, και κάθε χρόνο δεν ξέρουν αν θα ξαναπάνε στο ίδιο σχολείο με εργασιακές συνθήκες που έχουν. Ταυτόχρονα θα πρέπει να είμαστε και πολύ ευαίσθητοι ως προς το πώς νέοι εκπαιδευτικοί θα μπουν στην εκπαίδευση. Αρα, είναι μία ισορροπία πάρα πολύ δύσκολη την οποία θα πρέπει να εξασφαλίσουμε με συναίνεση, διότι και οι νέοι δεν μπορεί να είναι παρατημένοι από την Πολιτεία. Είναι ένα ζήτημα πολύ σύνθετο το οποίο μελετάμε και συζητάμε αλλά είναι προφανές ότι όταν θα ανακοινωθεί ο αριθμός θα ανακοινωθεί και με σαφήνεια το σύστημα πρόσληψης. Για πρώτη φορά έχει αποτυπωθεί η ανάγκη μονίμων διορισμών και γραπτά στα κείμενα που ανταλλάσσουμε με τους Θεσμούς κι αυτό έχει μία μεγάλη σημασία. Μέχρι την ανακοίνωση του συγκεκριμένου αριθμού υπάρχει μία απόσταση απόψεων με τους θεσμούς την οποία συζητάμε κι ελπίζουμε να καταλήξουμε σ’ έναν ικανοποιητικό αριθμό προσλήψεων»: Κώστας Γαβρόγλου (οι εμφάσεις δικές μας).
Οι μαζικές και δυναμικές κινητοποιήσεις των αναπληρωτών εκπαιδευτικών (η εισβολή τους στο υπουργείο Παιδείας μετά από σύγκρουση με τα ΜΑΤ δεν είναι ό,τι καλύτερο για την εικόνα της συγκυβέρνησης, που εμφανίζεται δήθεν ως φιλολαϊκή και ενάντια στην καταστολή), για πρώτη φορά έπειτα από αρκετά χρόνια όπου επικράτησε η βαθιά απογοήτευση και η βαριά ατμόσφαιρα της μνημονιακής πολιτικής, θορύβησαν τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και το υπουργείο Παιδείας.
Γι’ αυτό και ο υπουργός Παιδείας ξαναβγήκε στα ΜΜΕ και με συνεχείς δηλώσεις προσπάθησε να καλλιεργήσει και πάλι φρούδες ελπίδες στους εκπαιδευτικούς και να πετύχει τον εφησυχασμό τους.
Τον προσεχή Οκτώβρη, είπε, θα ανακοινωθούν οι μόνιμοι διορισμοί, μαζί με το σύστημα διορισμού, που «μελετάει» και «συζητάει» με τις εκπαιδευτικές Ομοσπονδίες. Αλλά επειδή υπάρχουν διαφορετικές απόψεις με τις Ομοσπονδίες, σε αυτήν τη φάση, «δε θέλει να πει τίποτε».
Για να δώσει δε, επιπλέον μια νότα αισιοδοξίας και θετικής έκβασης, δήλωσε ότι «για πρώτη φορά έχει αποτυπωθεί η ανάγκη μονίμων διορισμών και γραπτά στα κείμενα που ανταλλάσσουμε με τους Θεσμούς» και αυτό «έχει μία μεγάλη σημασία».
Εμείς δε θα σταθούμε στα παραπλανητικά αυτά λόγια του Γαβρόγλου. Πρώτον θα σημειώσουμε ότι από τα ίδια τα λεγόμενά του προκύπτει ότι οι «θεσμοί» δεν έχουν δώσει ακόμη καμιά συγκατάθεση, αφού γι’ αυτούς προέχει η εφαρμογή της σκληρής δημοσιονομικής πειθαρχίας που επιτάσσουν τα Μνημόνια, η οποία θα συνεχιστεί και μετά, στο καθεστώς της αυστηρής και συνεχούς επιτροπείας από τους ιμπεριαλιστές δανειστές. Εκεί παραπέμπει η αναφορά «μέχρι την ανακοίνωση του συγκεκριμένου αριθμού υπάρχει μία απόσταση απόψεων με τους θεσμούς», την οποία «απόσταση» «συζητάμε κι ελπίζουμε να καταλήξουμε».
Δεύτερον, θα θυμίσουμε ότι στην αιτιολογική έκθεση τροπολογίας (κατατέθηκε στο νομοσχέδιο «Ενσωμάτωση στην εθνική νομοθεσία της Οδηγίας 2014/92/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 23ης Ιουλίου 2014 για τη συγκρισιμότητα των τελών που συνδέονται με λογαριασμούς πληρωμών, την αλλαγή λογαρια-σμών πληρωμών και την πρόσβαση σε λογαριασμούς πληρωμών με βασικά χαρακτηριστικά και άλλες διατάξεις») ομολογείται ότι μόνιμοι διορισμοί δεν πρόκειται να γίνουν μέχρι και το 2019. Και βλέπουμε λέμε εμείς, εφόσον βρισκόμαστε κάτω από τη σιδερένια φτέρνα των Μνημονίων ή της παρατεταμένης επιτήρησης.
Οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί, λοιπόν, δεν θα πρέπει να επαναπαυθούν στα λεγόμενα του Γαβρόγλου και ούτε να συγκινηθούν από την ευαισθητοποίηση που τάχα επιδεικνύει γι’ αυτούς που προσφέρουν στο δημόσιο σχολείο, κάποιοι και πάνω από 10 χρόνια, γυρνώντας με μια βαλίτσα σε όλη την Ελλάδα (οι συριζαίοι έχουν αποδείξει σε όλα τα επίπεδα ότι είναι «μανούλες» στη δημαγωγία, ενώ στην πράξη εφαρμόζουν με συνέπεια τη σκληρή αντιλαϊκή και αντιεκπαιδευτική πολιτική).
Αντίθετα, πρέπει να εντείνουν τον αγώνα τους. Με επίγνωση ότι από τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία δεν έχουν να περιμένουν παρά μόνο τρικλοπο-διές, να μπουν μπροστά. Ετσι, θα μπορέσουν να τραβήξουν και όλη την εκπαίδευση, που στενάζει από τη μνημονιακή πολιτική. Και θα συγκινήσουν και θα δώσουν ελπίδα και σε όλη την εργαζόμενη κοινωνία, που υφίσταται τα ίδια δεινά.
Γιούλα Γκεσούλη
