«Στο υπό διαβούλευση σχέδιο νόμου για την αναδιοργάνωση των δομών υποστήριξης της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, για το οποίο θα τοποθετηθούμε αναλυτικά το επόμενο διάστημα, η έννοια της αξιολόγησης βρίσκεται υπό διωγμόν.
Η αξιολόγηση, όπως είχε προβλεφθεί σε Προεδρικό Διάταγμα του 2013, επί Κυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας, καταργείται, χωρίς να αντικαθίσταται από κάποιο άλλο σύστημα αξιολόγησης για τους εκπαιδευτικούς, τον βασικό δηλαδή παράγοντα της εκπαιδευτικής διαδικασίας.
Για τη Νέα Δημοκρατία, η αξιολόγηση όλων των κρίκων της εκπαιδευτικής αλυσίδας είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την εύρυθμη λειτουργία του εκπαιδευτικού συστήματος σε όλες του τις βαθμίδες. Αξιολόγηση παντού και για όλους. Για να επιβραβεύονται οι καλοί και να βελτιώνονται όλοι»: Νίκη Κεραμέως, Τομεάρχης Παιδείας, Ερευνας και Θρησκευμάτων της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Επικρατείας, 17 Μαρτίου 2018 (οι εμφάσεις δικές μας).
Η ΝΔ, ως γνήσιο κόμμα του μεγάλου κεφαλαίου και με τον Μητσοτάκη επικεφαλής, γνωστό «βαμμένο» εκφραστή του νεοφιλελευθερισμού, στο πλαίσιο και του ευνοϊκού κλίματος που έχουν διαμορφώσει οι επιταγές των ιμπεριαλιστών δανειστών, δε διστάζει να δηλώσει δημόσια τη θέση της για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, αλλά και όλων των δημόσιων υπάλληλων («Αξιολόγηση παντού και για όλους»), γνωρίζοντας τα αισθήματα αντιπάθειας και αγανάκτησης που θα προκαλέσει σε αυτούς και επομένως και το πολιτικό κόστος που συνεπάγεται μια τέτοια στάση.
Με τη στάση της αυτή, όμως (ηθελημένα ή αθέλητα), διευκολύνει και το έργο των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ στο συγκεκριμένο ζήτημα, της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών. Γιατί, όταν ισχυρίζεται ότι καταργείται η αξιολόγηση στην εκπαίδευση, αβίαστα προκύπτει το συμπέρασμα ότι η συγκυβέρνηση ανταποκρίνεται στο πάγιο αίτημα του εκπαιδευτικού κινήματος για κατάργηση της αξιολόγησης (σ.σ. που είναι πάντα μέσα στον καπιταλισμό συνυφασμένη με την πειθάρχηση και χειραγώγηση) και ότι αυτή τηρεί ευλαβικά τις προεκλογικές της δεσμεύσεις. Η αποτίμηση, όμως, του σχεδίου νόμου του υπουργείου Παιδείας, κάθε άλλο παρά οδηγεί σε ένα τέτοιο συμπέρασμα. Αντίθετα, οι συριζαίοι επιλέγουν να κάνουν προσεκτικά βήματα, έχοντας την εμπειρία της ακύρωσης όλων των προσπαθειών επαναφοράς της αξιολόγησης των Διαμαντοπούλου-Λοβέρδου-Αρβανιτόπουλου, από το εκπαιδευτικό κίνημα. Βάζουν τώρα μπροστά την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου, υπό τον απατηλό τίτλο «Συλλογικός προγραμματισμός και ανατροφοδοτική αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου» και όταν πλέον θα έχει καλλιεργηθεί η ποθούμενη «κουλτούρα αξιολόγησης», θα προχωρήσουν στα περαιτέρω, την αξιολόγηση της σχολικής μονάδας και του εκπαιδευτικού. Αλλωστε, η αξιολόγηση των στελεχών εκπαίδευσης (κριτήρια και διαδικασία επιλογής), με το ίδιο νομοσχέδιο, δεν αφήνει καμιά αμφιβολία περί αυτού, ενώ δίνει και μια πρώτη γεύση για το πώς θα εφαρμοστεί και η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών.
