Απογυμνωμένη από κάθε στήριγμα, στη σαρωτική επίθεση που επιχειρεί ενάντια στο δημόσιο Πανεπιστήμιο, η Αννα Διαμαντοπούλου κατέφυγε στο υποχείριο του υπουργείου Παιδείας και του συστήματος, το Εθνικό Συμβούλιο Παιδείας, για να στηρίξει τον προσχηματικό της διάλογο. Στο προηγούμενο φύλλο της «Κ» αναφερθήκαμε διεξοδικά στη «μαγειρεμένη» πρόταση-συναίνεση των «κολλητών» του ΕΣΥΠ, που κατατέθηκε στον ΓΑΠ. Σήμερα, δημοσιεύουμε το κείμενο που δημοσιοποίησαν οι Πρωτοβουλίες Διδασκόντων με βάση το ΠΔ 407/80 των Πανεπιστημίων Αιγαίου, Θεσσαλίας, Πατρών, ΑΠΘ, Ιωαννίνων, Κρήτης, οι οποίες είναι φυσικό να εστιάζουν περισσότερο στα ιδιαίτερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν και τις ανατροπές στις εργασιακές τους σχέσεις, που φέρνει το «κείμενο διαβούλευσης» του υπουργείου Παιδείας και υποστηρίζει το πόρισμα του ΕΣΥΠ.
Το πόρισμα του ΕΣΥΠ εισηγείται την υπονόμευση της δημόσιας και δωρεάν παιδείας, την εργασιακή επισφάλεια και την υποβάθμιση των σπουδών και των πτυχίων!
Ως Πρωτοβουλίες Διδασκουσών και Διδασκόντων με βάση το ΠΔ 407/80 θεωρούμε ότι το πόρισμα του ΕΣΥΠ υποστηρίζει καθ’ ολοκληρία το περιώνυμο «κείμενο διαβούλευσης» του Υπουργείου Παιδείας. Το πόρισμα ουσιαστικά προτείνει την πλήρη ανατροπή της δημόσιας και δωρεάν ανώτατης εκπαίδευσης, την κατάργηση του αυτοδιοίκητου των πανεπιστημίων, τη διοίκηση μέσω διορισμένων μάνατζερ, τις συγχωνεύσεις / καταργήσεις τμημάτων, την επιβολή νέου εξεταστικού φίλτρου μέσω του «προπαρασκευαστικού έτους», την περαιτέρω υποβάθμιση των σπουδών μέσω του περιορισμού των προσφερομένων μαθημάτων.
Ειδικά για τους συμβασιούχους διδάσκοντες με βάση το ΠΔ 407/80 στο πόρισμα:
– Απουσιάζει οποιαδήποτε αποτίμηση της εργασιακής και ακαδημαϊκής προσφοράς των συμβασιούχων διδασκόντων με βάση το ΠΔ 407/80 για την λειτουργία πολλών πανεπιστημιακών τμημάτων. Παραλείπεται σταθερά οποιαδήποτε αναφορά στις καθυστερήσεις αμοιβών, στα απλήρωτα διαστήματα εργασίας, στον επιμερισμό μίας πίστωσης σε μεγάλο αριθμό διδασκόντων και διδασκουσών και στη διαρκή εργασιακή ανασφάλεια που βιώνουμε.
– Σιωπά απέναντι στο τεράστιο πρόβλημα που δημιουργεί τόσο η καθυστέρηση στο διορισμό των εκλεγμένων μελών ΔΕΠ όσο και το πάγωμα ουσιαστικά των προκηρύξεων νέων θέσεων ΔΕΠ.
– Ο νέος θεσμός των λεκτόρων χωρίς προοπτική εξέλιξης παρουσιάζεται ως βελτίωση της κατάστασης σε σχέση με τη σημερινή πανεπιστημιακή πραγματικότητα, ενώ στην ουσία αποτελεί επέκταση της ελαστικής και επισφαλούς εργασίας στη δημόσια ανώτατη εκπαίδευση.
– Προτάσεις που στην πραγματικότητα οδηγούν στη διαμόρφωση μιας νέας εκδοχής «βοηθών», όπως είναι η ανάθεση διδακτικού έργου σε υποψήφιους διδάκτορες και μεταδιδακτορικούς υπότροφους, παρουσιάζονται ως λύσεις για το πρόβλημα, παραβλέποντας ότι οι υπότροφοι-ερευνητές δεν μπορούν και δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως υποκατάστατο της κάλυψης διδακτικών αναγκών.
Επιμένουμε ότι η επέκταση της επισφαλούς ακαδημαϊκής εργασίας το μόνο που επιτυγχάνει είναι να συντηρεί και να επιδεινώνει μια συνθήκη υποβάθμισης των σπουδών και κατ’ επέκταση των πτυχίων. Η λογική που θέλει μια ελίτ καθηγητών να ασχολούνται με την άγρα ερευνητικών προγραμμάτων ή/και τη διοίκηση, ενώ τη διδασκαλία να την αναλαμβάνουν επισφαλείς «εντεταλμένοι διδάσκοντες», ταιριάζει σε ένα ιδιωτικοποιημένο εκπαιδευτήριο και όχι σε ένα δημόσιο πανεπιστήμιο. Επιμένουμε ότι η εργασιακή και ακαδημαϊκή αξιοπρέπεια και η κάλυψη όλων των εκπαιδευτικών και ερευνητικών αναγκών με προσωπικό με μόνιμη σχέση εργασίας παραμένουν αναγκαίοι όροι για να έχουν όλοι οι πολίτες πρόσβαση σε μια καθ’ ολοκληρία δημόσια και δωρεάν ανώτατη εκπαίδευση η οποία δεν θα αποκλείει καμία και κανέναν και η οποία θα είναι αντάξια των προσδοκιών και των αναγκών της ελληνικής κοινωνίας.
Βασική θέση μας παραμένει ότι πρέπει να καταργηθεί ο θεσμός των συμβασιούχων διδασκόντων και όλες οι ανάγκες των Πανεπιστημίων σε διδακτικό και ερευνητικό προσωπικό να καλύπτονται με προκηρύξεις θέσεων ΔΕΠ. Οι ενδεχόμενες έκτακτες ανάγκες θα πρέπει να καλύπτονται από διδάσκοντες και διδάσκουσες οι οποίοι εργάζονται υπό συνθήκες αξιοπρεπούς απασχόλησης. Να σταματήσει η επίκληση «έκτακτων αναγκών» ως πρόσχημα γενίκευσης της ελαστικής εργασίας. Σε αυτό το πλαίσιο απαιτούμε να μη μετατραπεί η βαθμίδα του λέκτορα σε βαθμίδα συμβασιούχων, επισφαλώς εργαζομένων χωρίς προοπτική εξέλιξης, αλλά και να μην επιστρέψουμε στο θεσμό των πάλαι ποτέ «βοηθών» και των ακαδημαϊκών «εδρών».
Πρωτοβουλίες Διδασκόντων με βάση το ΠΔ 407/80 των Πανεπιστημίων Αιγαίου, Θεσσαλίας, Πατρών, ΑΠΘ, Ιωαννίνων, Κρήτης
