«Ανεμο αλλαγής» έβλεπαν τα αστικά ΜΜΕ να πνέει στο υπουργείο Παιδείας, με την τοποθέτηση του Αρη Σπηλιωτόπουλου. Η προπαγάνδα δούλεψε δραστήρια όλο αυτό το διάστημα, για να πείσει, κυρίως τη νεολαία, να κάτσει στ’ αυγά της, αναμένοντας σαρωτικές ίσως πρωτοβουλίες του υπουργού, που θα αλλάξουν το κλίμα στην εκπαίδευση. Και πριν αλέκτορα φωνήσαι, ο Αρούλης έσπευσε να αποδείξει ότι το όνειρο ήταν απατηλό. Συναντήθηκε διαδοχικά με τη Μαριέττα Γιαννάκου και τον Στυλιανίδη, υπογραμμίζοντας συμβολικά ότι το έργο έχει συνέχεια. Αλλωστε, αυτό φρόντισε να το κάνει σαφές και με λόγια, τονίζοντας ότι «η κ. Γιαννάκου έκανε ένα πάρα πολύ σημαντικό έργο στο υπουργείο Παιδείας, το οποίο αποτελεί παρακαταθήκη για όλους μας» και «εμείς καλούμαστε να το συνεχίσουμε». Τα ίδια είπε και μετά τη συνάντηση με τον Στυλιανίδη.
Για όσους δε θυμούνται, η Μαριέττα Γιαννάκου προώθησε την αξιολόγηση-χειραγώγηση-υποταγή των Πανεπιστημίων στην αγορά και δια ροπάλου τον νόμο-πλαίσιο, παρά την κατακραυγή φοιτητών, πανεπιστημιακών, που εκφράσθηκε σε μαζικό πολύμηνο κίνημα. Ο δε Στυλιανίδης, που υπήρξε αμετακίνητος, ακόμη και στις εκκλήσεις πανεπιστημιακών, που συμφωνούσαν με το νόμο-πλαίσιο, να υπάρξει παράταση του χρόνου εφαρμογής κάποιων διατάξεών του (π.χ. συγγράμματα), προώθησε το νόμο για τα μεταπτυχιακά και την έρευνα, ολοκληρώνοντας το σκηνικό των αντιδραστικών αλλαγών και στη συνέχεια ετοίμασε την ταφόπλακα για το δημόσιο Πανεπιστήμιο, στρώνοντας το δρόμο στην αναγνώριση των «κολεγίων».
Αυτού του έργου επιθυμεί να είναι άξιος συνεχιστής ο Σπηλιωτόπουλος. Και η Μαριέττα φρόντισε να το κάνει κατανοητό, λέγοντας ότι «το κράτος έχει συνέχεια και το πρόγραμμα της κυβέρνησης έχει συνέχεια, διότι πρόκειται για ένα στρατηγικό πρόγραμμα 8ετίας».
Αφού ξεκαθαρίστηκε η συνέχεια του κυβερνητικού έργου απ’ όλες τις πλευρές, ο υπουργός Παιδείας έβγαλε και πάλι το μαγικό χαρτί του «διαλόγου» για την εισαγωγή στα Πανεπιστήμια, που «θα κινηθεί πάνω σε tabula rasa». Τα ωραία λογάκια για τα «άγραφα χαρτιά» και για τις «μη προειλημμένες αποφάσεις», έσπευσε να σκορπίσει και πάλι η Γιαννάκου: «είχαμε πει το 2006, ότι μετά τις εκλογές θα συζητηθεί η αλλαγή του συστήματος εξετάσεων -δε μίλησε ποτέ κανείς για κατάργηση των εξετάσεων όπως αναφέρατε- για να αποδεσμευτεί το Λύκειο και να αποκτήσει ολοκληρωμένο εκπαιδευτικό κορμό» είπε, απαντώντας σε σχετική ερώτηση δημοσιογράφων. Κόκαλο ο Αρης, που στη συνέχεια αρνήθηκε να απαντήσει αν μέσα στο σχεδιασμό του είναι να νομοθετήσει νέο εξεταστικό πριν από τις εκλογές, όποτε και αν αυτές γίνουν.
Ο υπουργός Παιδείας αρνήθηκε να σχολιάσει και «πληροφορίες» σχετικές με την πρόταση στην οποία προσανατολίζεται τελικά το ΕΣΥΠ (η οποία, σημειωτέον, είναι σαφώς διαφοροποιημένη από την αρχική για προπαρασκευαστικό έτος μετά το Λύκειο. Οι «σοφοί», φαίνεται, αφού συνέβαλαν στη δημαγωγία για την «ελεύθερη πρόσβαση», όταν ήγγικεν η ώρα του «δια ταύτα», αγκάλιασαν χωρίς δισταγμούς τη σκληρή πραγματικότητα). Οι «πληροφορίες» μιλούν για προπαρασκευαστικό έτος εντός του Λυκείου, με μαθήματα που θα γίνονται από διαφορετικούς του Λυκείου καθηγητές κατά τις απογευματινές ώρες (το πρωί σχολείο, το απόγευμα φροντιστήριο δηλαδή), υποχρέωση των μαθητών να αποφασίζουν στη Β΄ Λυκείου για το αν επιθυμούν να συνεχίσουν στην Ανώτατη Εκπαίδευση, προετοιμασία αυτών που επιθυμούν να συνεχίσουν, επιλέγοντας δυο κατευθύνσεις (θεωρητική, θετική) τις απογευματινές ώρες και εξετάσεις που θα διεξάγονται στο τέλος της Γ΄ Λυκείου σε πανελλαδικό επίπεδο υπό την ευθύνη του ΥΠΕΠΘ. Είναι φανερό ότι η πρόταση αυτή καμιά σχέση δεν έχει με τις τυμπανοκρουσίες για «ελεύθερη πρόσβαση», γι’ αυτό και ο Σπηλιωτόπουλος, πονηρά σκεπτόμενος, επειδή θέλει να διατηρήσει το νεφέλωμα, προσπέρασε το σκόπελο, λέγοντας ότι η πρόταση του ΕΣΥΠ θα είναι «μια από τις πολλές απόψεις», που θα ακουστούν στον «διάλογο».
Τη φιλολογία κατάργησης του πανεπιστημιακού ασύλου συνέχισε η Μαριέττα Γιαννάκου, δίνοντας διευκρινήσεις για τη σχετική διάταξη του νόμου-πλαίσιο, την οποία υπερασπίστηκε, ενώ ανέφερε και τις στιγμές που σε αυτό εισέβαλαν οι δυνάμεις καταστολής, με τη συγκατάθεση των τότε πρυτάνεων Σταθόπουλου και Μαρκάτου. Μούγκα και πάλι ο Αρης. Η σιωπή του προς απάντησή μας, που λέει και ο λαός.
Γιούλα Γκεσούλη
