Αμετακίνητοι στις θέσεις τους για άμεση κατάργηση όλων των νομοθετημάτων που αναφέρονται στην κινητικότητα/διαθεσιμότητα, για κατάργηση της ΚΥΑ που οδήγησε πολλούς διοικητικούς υπάλληλους των ΑΕΙ στην διαθεσιμότητα, για άμεση επαναφορά στις θέσεις τους όλων των υπό διαθεσιμότητα εργαζόμενων στα ΑΕΙ, είναι οι διοικητικοί υπάλληλοι του Πανεπιστήμιου Αθηνών.
Την πρόθεσή τους να μη κάνουν βήμα πίσω διακηρύσσουν με απόφαση του Συλλόγου τους. Στην ανακοίνωση αυτή υπενθυμίζουν σε όλους και ειδικά στη συγκυβέρνηση (που «δεσμεύτηκε» για την επαναπρόσληψή τους), ότι τα δίκαια αιτήματά τους τα ανέδειξαν με το αίμα τους, με σκληρό και ανυποχώρητο αγώνα και γι’ αυτό κανείς δε μπορεί να τους εξαπατήσει, ούτε μπορεί να παραπέμψει την υπόθεσή τους στις ελληνικές καλένδες. Δήλωση αποφασιστικότητας, λοιπόν, με αποδέκτη τη συγκυβέρνηση, στην οποία διαμηνύουν, εμμέσως πλην σαφώς, κατά την άποψή μας, ότι θα βρει μπροστά της τους εργαζόμενους έτσι και δεν υλοποιήσει τις δεσμεύσεις της, είναι η απόφαση του Συλλόγου Διοικητικού Προσωπικού του Πανεπιστήμιου Αθηνών, την οποία παραθέτουμε:
«ΠΛΑΙΣΙΟ ΑΙΤΗΜΑΤΩΝ
Τα τελευταία χρόνια, η τριτοβάθμια εκπαίδευση, παρά το πλήθος προβλημάτων που ήδη είχε, υπέστη τις συνέπειες της μνημονιακής πολιτικής: υποχρηματοδότηση, ‘’κούρεμα’’ αποθεματικών, συρρίκνωση Σχολών και Τμημάτων, ιδιωτικοποίηση τομέων της, συνολική επίθεση στα δικαιώματα φοιτητών και εργαζομένων. Η πολιτική αυτή, μέρος μιας ευρύτερης αντίληψης για το δημόσιο τομέα, στόχευε στην αποδόμηση της λειτουργίας των ΑΕΙ-ΤΕΙ, στην υποβάθμιση του έργου τους και τελικά στην ολοσχερή απαξίωσή τους, ώστε να ανοίξει ο δρόμος για την περεταίρω ιδιωτικοποίησή τους, την εξάρτησή τους από την αγορά, την ύψωση επιπλέον ταξικών φραγμών στην εκπαίδευση.
Από την έναρξη του ακαδημαϊκού έτους 2013-2014, στο επίκεντρο της επίθεσης, βρεθήκαμε και οι διοικητικοί υπάλληλοι των ΑΕΙ. Οι εργαζόμενοι οκτώ Πανεπιστημίων βρεθήκαμε αντιμέτωποι με μια όξυνση της επίθεσης της κυβέρνησης, με το μέτρο της διαθεσιμότητας/απολύσεων. Για την κυβέρνηση και το ΥΠΑΙΘ, που δε δίστασαν να παραβιάσουν κάθε έννοια λογικής και δικαίου, να χρησιμοποιήσουν την αυθαιρεσία και τον εκβιασμό, δεν ήμασταν παρά αριθμοί που έπρεπε να θυσιαστούν στο βωμό της τρόικας, μαζί με άλλους συναδέλφους μας από το δημόσιο. Στο όνομα της ‘’δημοσιονομικής εξυγίανσης’’, 1.349 συνάδελφοί μας χαρακτηρίστηκαν ‘’πλεονάζοντες’’ και άνοιξε γι’ αυτούς η πόρτα της εξόδου.
Αντισταθήκαμε στην επίθεση αυτή κάνοντας έναν πρωτοφανή σε διάρκεια απεργιακό αγώνα από το Σεπτέμβριο μέχρι και το Δεκέμβριο του 2013. Στον αγώνα μας είχαμε τη συμπαράσταση της πανεπιστημιακής κοινότητας, και κυρίως των φοιτητών και των γονιών τους, αλλά και των συναδέλφων μας στο δημόσιο. Με απόλυτη συνείδηση της αποστολής μας αγωνιστήκαμε και στηρίξαμε:
– Τις θέσεις εργασίας μας και τα εργασιακά μας δικαιώματα
– Το Πανεπιστήμιο ως δημόσιο χώρο και αγαθό. Το συνταγματικά κατοχυρωμένο αυτοδιοίκητό του
Με τον αγώνα μας, αντιστεκόμενοι στο ειδικό μέτρο της ‘’αυτό-απογραφής’’ και το συνακόλουθο πειθαρχικό αδίκημα που θέσπισε το ΥΔΜΗΔ για να σπάσει τον απεργιακό μας αγώνα, καταφέραμε τη σημαντική μείωση του αριθμού των διαθέσιμων συναδέλφων μας.
Παρά την επίθεση που δεχθήκαμε και την άσκηση πειθαρχικών διώξεων σε πολλούς από μας, συνεχίσαμε τις κινητοποιήσεις μας και μετά τη λήξη της μεγάλης απεργίας, απαιτώντας την επιστροφή όλων των συναδέλφων στις θέσεις τους, την κατάργηση των ΚΥΑ και του μέτρου της διαθεσιμότητας/απολύσεων. Ξεσκεπάσαμε το πέπλο της διαθεσιμότητας και δηλώσαμε ότι δε γελιόμαστε από τη φενάκη της κινητικότητας.
Σήμερα, μετά από ενάμιση χρόνο αγωνιστικών κινητοποιήσεων, από τους διαθέσιμους συναδέλφους μας, οι περισσότεροι παραμένουν σε καθεστώς διαθεσιμότητας, ενώ κάποιοι από αυτούς βρίσκονται ήδη εκτός μισθοδοσίας.
Τίποτα δε μας χαρίστηκε. Ολα κατακτήθηκαν μέσα από τους αγώνες μας. Ετσι, σήμερα δηλώνουμε ότι πάγια αιτήματά μας ήταν και είναι:
α) Η κατάργηση όλων των νομοθετημάτων περί διαθεσιμότητας/κινητικότητας και των εφαρμοστικών ρυθμίσεων που προέκυψαν από αυτά.
β) Η κατάργηση των ΚΥΑ που οδήγησαν τους συναδέλφους μας στη διαθεσιμότητα.
γ) Η άμεση επιστροφή όλων των υπό διαθεσιμότητα συναδέλφων μας στις θέσεις εργασίας τους. Αναγνώριση της υπηρεσίας τους, όλων των εργασιακών και ασφαλιστικών τους δικαιωμάτων, όλων των μηνών της διαθεσιμότητας-ομηρίας, καθώς και αποκατάσταση της οικονομικής βλάβης που υπέστησαν κατά χρόνο παραμονής τους στη διαθεσιμότητα.
δ) Η κατάργηση κάθε μορφής υποχρεωτικής μετάταξης.
ε) Η μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους. Κανενός είδους ελαστική μορφή εργασίας (voucher, συμβάσεις ορισμένου χρόνου, ‘’ωφελούμενοι’’), καμιά εργολαβία στα Πανεπιστήμια. Πρόσληψη όλου του αναγκαίου προσωπικού.
στ) Η κατάργηση του πειθαρχικού παραπτώματος της μη αυτό-απογραφής σε ηλεκτρονικές εφαρμογές (Αριθμ.ΔΙΠΙΔΔ/Β.2/Δ/33/οικ.27653/11-10-2013).
Σε ό,τι αφορά το γενικότερο πλαίσιο διεκδικήσεων, συντασσόμαστε με αυτό της ΑΔΕΔΥ (από 5/2/2015).
Οι συνάδελφοί μας να γυρίσουν ΤΩΡΑ στη δουλειά.
Κανένας εργαζόμενος δεν περισσεύει, ούτε στα ΑΕΙ-ΤΕΙ ούτε στο δημόσιο γενικότερα».
