Παρότι καταγγέλλουν το διάλογο ως προσχηματικό, οι συνδικαλιστικές γραφειοκρατίες των εκπαιδευτικών ομοσπονδιών (ΔΟΕ, ΟΛΜΕ) έσπευσαν να πάρουν μέρος σ' αυτόν, προσφέροντας χείρα βοηθείας στη συγκυβέρνηση. Γιατί, μπορεί η πλειοψηφία τους να ανήκει σε διαφορετικά αστικά πολιτικά στρατόπεδα από αυτό των συριζαίων και επομένως να υπηρετούν διαφορετικά κομματικά συμφέροντα, όμως, στη συγκεκριμένη περίπτωση «μέτρησε» η επιβεβαίωση του θεσμικού ρόλου που έχουν αναλάβει στο αστικό πολιτικό παιχνίδι και η χειραγώγηση των εκπαιδευτικών.
Αλλωστε, κάθε φορά που οι διάφοροι υπουργοί Παιδείας οργάνωναν αντίστοιχους διαλόγους -προεόρτια για τις αντιδραστικές εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις τους- οι γραφειοκράτες συνδικαλιστές έσπευδαν να πάρουν μέρος. Αλλο αν στη συνέχεια εξαναγκάζονταν, κάτω κυρίως από την πίεση του εκπαιδευτικού κινήματος που εν τω μεταξύ αναπτυσσόταν, να αποχωρήσουν «καταγγέλλοντας» στα λόγια το υπουργείο Παιδείας.
Προσερχόμενες στον «διάλογο», στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής, ΔΟΕ και ΟΛΜΕ υπέβαλαν υπομνήματα. Παρακάτω παραθέτουμε κάποια χαρακτηριστικά σημεία τους, που αναφέρονται κυρίως στην υπαρκτή τραγική κατάσταση του δημόσιου σχολείου (οι υπογραμμίσεις δικές τους):
ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΔΟΕ
…Ο κατ’ ευφημισμόν «εθνικός διάλογος» τον οποίο έχει ανοίξει η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας με μεγαλοστομίες και καλλιέργεια προσδοκιών για την κοινωνία σ’ ένα τοπίο διάλυσης και απόλυτης υποβάθμισης (από την πλευρά των κυβερνώντων) της δημόσιας εκπαίδευσης, είναι ολοφάνερα προσχηματικός. Η επιλογή των συμμετεχόντων στις επιτροπές με κλειστές, κομματικές διαδικασίες, η επιδέξια ανάδειξη απόψεων «λαγών» (π.χ. άρθρο του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ κ. Τριανταφυλλίδη, απόψεις ομάδας R.E.N.), οι συζητήσεις μικρών ομάδων ξένων προς την εκπαιδευτική πράξη, είναι μερικά μόνο παραδείγματα.
…Τονίζουμε το γεγονός ότι η όλη συζήτηση γίνεται σε μια εποχή όπου έχει ήδη τεθεί σε εφαρμογή το νέο μισθολόγιο των δημοσίων υπαλλήλων, μισθολόγιο άγριων περικοπών αποδοχών (που προσωρινά αποκρύπτονται με το τέχνασμα της προσωπικής διαφοράς) και εμπαιγμού των νεότερων εκπαιδευτικών των οποίων η μισθολογική εξέλιξη «ξεπάγωσε» στιγμιαία για να «ξαναπαγώσει» επ’ αόριστον . Οι Ελληνες εκπαιδευτικοί έχουν δει τα τελευταία χρόνια το 40% των αποδοχών τους να χάνονται για πάντα και παραμένουν από τους χαμηλότερα αμειβόμενους εκπαιδευτικούς στην Ευρώπη. Την ίδια στιγμή οι νέοι αντιασφαλιστικοί σχεδιασμοί της κυβέρνησης που αναμένουν τις ακόμα σκληρότερες παρεμβάσεις των «θεσμών» καταδικάζουν όλους τους εργαζόμενους σε συντάξεις πείνας που θα χορηγούνται στα βαθιά γεράματα. Οι εκπαιδευτικοί δεν αποτελούν εξαίρεση…
Δαπάνες για την Παιδεία
Τα τελευταία χρόνια, με πρόσχημα την επιβολή των μνημονίων αλλά σε συνέχεια της πολιτικής φθίνουσας χρηματοδότησης της Δημόσιας Παιδείας, οι δαπάνες για την Παιδεία μόλις που ξεπερνούν το 2% του ΑΕΠ. Η Ελλάδα είναι από τις τελευταίες χώρες της Ε.Ε. σε δαπάνες για την εκπαίδευση. Τα ελάχιστα χρήματα που διατίθενται για την Παιδεία οδηγούν σε μαρασμό τη δημόσια εκπαίδευση.
Καμία δαπάνη για σχολική στέγη, εγκατάλειψη των υφιστάμενων υποδομών, χρηματοδότηση των σχολικών μονάδων (όταν φτάνει σε αυτές μετά από καθυστερήσεις και «περικοπές» στα γρανάζια των διαδικασιών των Ο.Τ.Α.) με ψίχουλα που δεν αρκούν ούτε για την εξόφληση των λογαριασμών των Δ.Ε.Κ.Ο. και τη θέρμανση, πόσο δε για τον αξιοπρεπή εξοπλισμό των σχολείων με τα απολύτως απαραίτητα υλικά, είναι ο καθρέφτης της «στήριξης» του δημόσιου σχολείου από την πολιτεία.
Η λύση είναι μία και δεν αποτελεί αντικείμενο διαλόγου αλλά είναι αυτονόητη. Η κυβέρνηση οφείλει να αυξήσει τώρα τις δαπάνες για την Παιδεία – μέχρι και 5% του ΑΕΠ…
Μηδενικοί διορισμοί στην εκπαίδευση
Τη στιγμή αυτή καταγράφονται πάνω από 2.000 κενά εκπαιδευτικών στην Π.Ε. Ελάχιστες πιστώσεις έχουν απομείνει ενώ όσες διατέθηκαν μέχρι σήμερα ήταν κυρίως μέσα από τα προγράμματα ΕΣΠΑ κάτι που σημαίνει ελαστική εργασία, περιορισμοί στην τοποθέτηση εκπαιδευτικών (π.χ. δάσκαλοι μόνο στο ολοήμερο), αδυναμία σωστού εκπαιδευτικού σχεδιασμού, αφού η εξασφάλιση των πιστώσεων για αναπληρωτές είναι πάντα μια διαδικασία ασταθής και με πολλές καθυστερήσεις….
Στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση υπάρχει άμεση ανάγκη για την πρόσληψη χιλιάδων εκπαιδευτικών με μόνιμη σχέση εργασίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι την τελευταία τετραετία αποχώρησαν από την Π.Ε. 9.000, περίπου, εκπαιδευτικοί και προσλήφθηκαν μόνο 282 (οι διορισμοί τα 3 τελευταία χρόνια ήταν μηδενικοί). Η ανεργία των εκπαιδευτικών διογκώνεται και εκπαιδευτικοί που εργάζονταν επί σειρά πολλών ετών, φέτος έχουν παραμείνει άνεργοι…
Επιβάλλεται να γίνουν άμεσα μόνιμοι διορισμοί στα οργανικά κενά και πρόσληψη όλων των απαραίτητων αναπληρωτών στα λειτουργικά.
Θα πρέπει να τονίσουμε ιδιαίτερα το γεγονός ότι υπάρχουν χιλιάδες συνάδελφοί μας οι οποίοι εργάζονται πάνω από δεκατρία χρόνια ως αναπληρωτές στην Ειδική Αγωγή και προσφέρουν στον, εγκαταλελειμμένο από την πολιτεία, αυτό τομέα με αυταπάρνηση και εκπαιδευτικά αποτελέσματα. Το ίδιο ισχύει για όλους τους, επί σειρά ετών, εργαζόμενους ως αναπληρωτές ή ωρομίσθιους.
Οι εξαγγελίες του κ. Υπουργού Παιδείας για πραγματοποίηση 20.000 διορισμών μέχρι το 2018 έχουν καθαρά επικοινωνιακό χαρακτήρα αφού καμία εγγραφή για διορισμούς δεν υπάρχει στον προϋπολογισμό. Αρκεί να αναφερθεί ότι στην επιτροπή για τους διορισμούς και τις υπηρεσιακές μεταβολές που λειτουργεί στο Υπουργείο Παιδείας (με τη συμμετοχή εκπροσώπων και από τη Δ.Ο.Ε. και την Ο.Λ.Μ.Ε.) παρά την απαίτησή μας να ανακοινώσει η πολιτική ηγεσία το σχεδιασμό της για πραγματοποίηση διορισμών δεν έχει πραγματοποιηθεί καμία συζήτηση ή ανακοίνωση και το μόνο που έχει ειπωθεί σε σχέση με το θέμα, είναι η φράση «το παλεύουμε», γεγονός που η Δ.Ο.Ε. το έχει καταγγείλει…
Οργανικές θέσεις εκπαιδευτικών ειδικοτήτων
Ανοιχτό παραμένει επίσης το ζήτημα των οργανικών θέσεων για τους εκπαιδευτικούς ειδικοτήτων. Οι άδικες, μέσα από αδιαφανείς διαδικασίες, δίχως κανένα εκπαιδευτικό προγραμματισμό, «υποχρεωτικές» μετατάξεις εκπαιδευτικών από τη Δευτεροβάθμια στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση (επί υπουργίας κ. Αρβανιτόπουλου και κ. Λοβέρδου) δημιούργησαν πρόσθετα προβλήματα στο χώρο της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης και στους λειτουργούς της…
Αξιολόγηση
…Το ΔΣ της ΔΟΕ με όλες τις ενέργειες και τις αποφάσεις του έχει κινηθεί στην κατεύθυνση της ανάδειξης της αντίθεσης του Κλάδου των εκπαιδευτικών στην εφαρμογή της αξιολόγησης που χειραγωγεί, κατηγοριοποιεί σχολεία και εκπαιδευτικούς και οδηγεί στη μισθολογική – βαθμολογική καθήλωση και τις απολύσεις…
Η δέσμευση για πλήρη κατάργηση όλου του θεσμικού πλαισίου της αξιολόγησης δίχως απόπειρες επαναφοράς της με έμμεσο ή άμεσο τρόπο είναι για το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. προαπαιτούμενο οποιασδήποτε συζήτησης. Απαιτούμε από την πολιτεία το σεβασμό στο ρόλο και στις θέσεις του Κλάδου μας, την κατοχύρωση ακώλυτης βαθμολογικής και μισθολογικής εξέλιξης για όλους τους εκπαιδευτικούς καθώς και της αναγνώρισης και ενίσχυσης του επιστημονικού χαρακτήρα του έργου τους…
(σ.σ.: Η ΔΟΕ συνηγορεί υπέρ μιας «μη τιμωρητικής» αξιολόγησης, θολώνοντας τα μυαλά των εκπαιδευτικών ότι μπορεί να υπάρξει και τέτοια στο πλαίσιο του αστικού σχολείου, διευκολύνοντας τους συριζαίους στην επαναπροώθησή της, μιας και αυτοί ισχυρίζονται ακριβώς τα ίδια).
Προσχολική Αγωγή
Η θέσπιση της υποχρεωτικής φοίτησης για το ένα έτος προσχολικής αγωγής έγινε το 2006 έπειτα από αγώνες δεκαετιών. Η ικανοποίηση του αιτήματος της Δ.Ο.Ε. για την υποχρεωτική εφαρμογή της δίχρονης προσχολικής αγωγής ενώ είναι φανερό πως δεν ανήκει στις προτεραιότητες της εκπαιδευτικής πολιτικής που εφαρμόζεται, γίνεται αντικείμενο φτηνών επικοινωνιακών κόλπων από την πλευρά του Υπουργείου. Οι ανέξοδες εξαγγελίες του κ. Υπουργού για δίχρονη προσχολική αγωγή τη στιγμή που οι υπάρχουσες κτιριακές υποδομές είναι ανεπαρκείς (και σε ένα μεγάλο βαθμό ακατάλληλες) για την κάλυψη των αναγκών των νηπίων ενώ οι προσλήψεις μόνιμων εκπαιδευτικών είναι ζητούμενο δίχως απάντηση, φανερώνουν απόλυτη περιφρόνηση προς το θεμελιώδη ρόλο της προσχολικής αγωγής και το έργο των λειτουργών της.
Είναι αυτονόητο ότι δεν νοείται ως δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή η έμμεση ιδιωτικοποίηση μέσω παροχής voucher προς τους γονείς των προνηπίων, κάτι που μας βρίσκει απόλυτα αντίθετους. Η προσχολική αγωγή γενικεύεται μόνο μέσα από τη δημιουργία των απαραίτητων υποδομών και την πραγματοποίηση μόνιμων διορισμών ώστε να καλυφθούν πλήρως οι εκπαιδευτικές ανάγκες νηπίων και προνηπίων.
Το ζήτημα του ωραρίου των νηπιαγωγών παραμένει, σκόπιμα, δίχως θεσμοθέτηση…
Ειδική Αγωγή
Την ώρα που ο Υπουργός Παιδείας αναγνωρίζει τη σημασία της Ειδικής Αγωγής, χιλιάδες παιδιά που έχουν απόλυτη ανάγκη των υπηρεσιών της βρίσκονται, κυριολεκτικά, κρυμμένα στο σπίτι τους.
Οι διαγνώσεις στα ΚΕΔΔΥ βαλτωμένες, τα Ειδικά Σχολεία πάντα υποστελεχωμένα, τα τμήματα ένταξης ανεπαρκή και η παράλληλη στήριξη (της οποίας οι φετινές προσλήψεις αντλούνται από τις πιστώσεις του επόμενου διδακτικού έτους) ελάχιστη μπροστά στον όγκο των περιπτώσεων που τη χρειάζονται…
Πειθαρχικό δίκαιο
Το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. από την πρώτη στιγμή της εφαρμογής του προηγούμενου νομοθετικού πλαισίου είχε ζητήσει και, ξεκάθαρα, την κατάργησή του αφού αντί να επιλύει ζητήματα είχε χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο διώξεων και αυταρχισμού, στερούσε το τεκμήριο της αθωότητας και είχε οδηγήσει πάρα πολλούς εκπαιδευτικούς σε αργία ακόμη και για ασήμαντες ιδιωτικές διαφορές…
Συγχωνεύσεις – καταργήσεις σχολικών μονάδων
Το ΔΣ της ΔΟΕ έλαβε από την πολιτική ηγεσία των κ.κ. Μπαλτά – Κουράκη τη διαβεβαίωση ότι θα επανεξετάζονταν οι συγχωνεύσεις και καταργήσεις σχολικών μονάδων που από το 2011 και μετά, με πρόσχημα τη δημιουργία των σχολείων Ε.Α.Ε.Π. καθώς και τον «εξορθολογισμό» στην εκπαίδευση, οδήγησαν στην υποβάθμιση της παρεχόμενης εκπαίδευσης με την αύξηση του αριθμού των μαθητών στα τμήματα και το κλείσιμο σχολικών μονάδων καίριας σημασίας για τις τοπικές κοινωνίες.
Δυστυχώς αντί της ικανοποίησης αυτού του αιτήματος και παρά τη διαβεβαίωση και του νυν Υπουργού ότι δεν πρόκειται, έστω, να υπάρξουν νέες, ακούγονται «φήμες» για νέες συγχωνεύσεις και καταργήσεις σχολικών μονάδων…
Μετακινήσεις εκπαιδευτικών
Είναι πάγια, τα τελευταία χρόνια, η τακτική της διοίκησης για υποχρεωτικές μετακινήσεις εκπαιδευτικών, οι οποίοι προσχηματικά χαρακτηρίζονται ως πλεονάζοντες (αφού προηγουμένως αναστέλλεται η λειτουργία των δομών όπου εργάζονται όπως για παράδειγμα τα Ολοήμερα τμήματα και οι τάξεις υποδοχής ή συγχωνεύονται τάξεις στα σχολεία τους). Κατά τη φετινή χρονιά με τα χιλιάδες ακάλυπτα κενά παρουσιάστηκε και η πρωτοφανής πρακτική των «εθελοντικών» μετακινήσεων για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα (το πόσο εθελοντικές ήταν απορρέει εύκολα ως συμπέρασμα από την ιεραρχική θέση αυτών που δέχονταν να εξυπηρετήσουν την υπηρεσία)…
Μετεκπαίδευση – επιμόρφωση
Την τελευταία πενταετία δεν υπάρχει καμία απολύτως μέριμνα της πολιτικής ηγεσίας για την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών με ευθύνη της. Η διετής μετεκπαίδευση με απαλλαγή από τα διδακτικά καθήκοντα έχει καταργηθεί ενώ το ζητούμενο ήταν η γενίκευσή της για όλους τους εκπαιδευτικούς της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης.
Το ΔΣ της ΔΟΕ ζητά την άμεση επαναλειτουργία της μετεκπαίδευσης…
Ολοήμερο σχολείο
Με έκπληξη ακούσαμε τις ανακοινώσεις του κ. Υπουργού Παιδείας ότι την επόμενη σχολική χρονιά όλα τα σχολεία θα λειτουργήσουν ως Ολοήμερα.
Με δεδομένο ότι η ΔΟΕ πρωτοστάτησε στη δημιουργία του Ολοήμερου Σχολείου όντας παράλληλα ο μόνος φορέας (το ΙΠΕΜ – ΔΟΕ) που μέσα από έρευνα κατέθεσε συμπεράσματα σχετικά με τη λειτουργία του, αισθανόμαστε ότι τέτοιου είδους ανακοινώσεις αποτελούν προσβολή της νοημοσύνης των εκπαιδευτικών.
Κατά τη φετινή χρονιά πλήθος Ολοήμερων τμημάτων δε λειτούργησαν ή υπολειτουργούν και οι προοπτικές για την επόμενη σχολική χρονιά είναι ακόμα χειρότερες…
(σ.σ.: πολλές φορές έχουμε γράψει ότι το Ολοήμερο σχολείο εκφράζει στην πραγματικότητα τη συμμόρφωση του σχολείου με τις ισχύουσες απάνθρωπες συνθήκες εργασίας των εργαζόμενων γονιών και τα ελαστικά ωράρια που επέβαλε η καπιταλιστική αγορά εργασίας, ενώ αυτός ο θεσμός ουδόλως υπηρετεί το πραγματικό συμφέρον των μικρών παιδιών. Ομως και σε αυτό το ζήτημα η συνδικαλιστική γραφειοκρατία έκανε τις πλάτες στο κεφάλαιο).
Αναλυτικά προγράμματα και βιβλία
Ενα από τα μεγάλα ζητήματα του σχολείου ώστε να είναι αποτελεσματικό είναι το να ανταποκρίνεται στις ανάγκες των μαθητών. Είναι κοινώς αποδεκτό ότι κάτι τέτοιο αυτή τη στιγμή δε συμβαίνει. Οι μαθητές πιέζονται αφόρητα υπό το βάρος ενός απίστευτου όγκου διδακτέας ύλης που ταυτόχρονα βρίσκεται σε απόλυτη αναντιστοιχία με το στάδιο νοητικής ανάπτυξής τους. Η πίεση πολλαπλασιάζεται από το γεγονός ότι τα βιβλία που έχουν στη διάθεσή τους έχουν συμπληρώσει μια δεκαετία στη σχολική πράξη δίχως κανείς επίσημος φορέας να έχει αποτυπώσει τα προβλήματα που έχουν…
Εκπαίδευση Ελληνοπαίδων εξωτερικού
Αποτελεί επιτακτική ανάγκη η άμεση αναβάθμιση της ποιότητας της παρεχόμενης εκπαίδευσης στο εξωτερικό. Για το Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. η στήριξή της αποτελεί υποχρέωση της Ελληνικής Πολιτείας αφού αποτελεί μια άλλη έκφανση της δημόσιας παρεχόμενης εκπαίδευσης στην Ελλάδα.
Τα τελευταία χρόνια η εκπαίδευση των ελληνοπαίδων του εξωτερικού φαντάζει απολύτως εγκαταλειμμένη από την ελληνική πολιτεία…
ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΟΛΜΕ
(σ.σ. Αντίστοιχο ως προς τα βασικά αιτήματα με το υπόμνημα της ΔΟΕ είναι και αυτό της ΟΛΜΕ. Γι' αυτό παραθέτουμε αποσπάσματα από το γενικό πολιτικό σκεπτικό της ΟΛΜΕ και κάποια ιδιαίτερα αιτήματα που απασχολούν τη Δευτεροβάθμια).
…Η ΟΛΜΕ είναι η Ομοσπονδία των 70.000 εκπαιδευτικών της δημόσιας δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Η δημόσια εκπαίδευση τα τελευταία 6 χρόνια, λόγω των εφαρμοζόμενων μνημονιακών πολιτικών, έχει υποστεί μείωση των δαπανών κατά 35%, ο αριθμός των εκπαιδευτικών έχει υποστεί συρρίκνωση κατά 30%, οι εκπαιδευτικοί έχουν υποστεί τις συνέπειες των μισθολογικών περικοπών, της αύξησης του ωραρίου, τις διαθεσιμότητες, τις προσπάθειες εφαρμογής ενός απάνθρωπου Πειθαρχικού Δικαίου και μιας τιμωρητικής αξιολόγησης – χειραγώγησης…
Διεθνείς εξελίξεις και εκπαίδευση
Οι κυρίαρχες δυνάμεις της αγοράς προωθούν σήμερα ένα διαφορετικό τρόπο οργάνωσης της οικονομίας. Προβάλλεται η απαίτηση για ένα πιο ευέλικτο και σχετικά αυτοδύναμο εργατικό δυναμικό, ικανό να αναπροσαρμόζεται στις συνεχώς μεταβαλλόμενες απαιτήσεις της αγοράς. Ταυτόχρονα προωθείται το πρότυπο του «απασχολήσιμου», που κινείται σε ένα περιβάλλον διαρκούς εργασιακής περιπλάνησης και αβεβαιότητας με υψηλά ποσοστά ανεργίας και υποαπασχόλησης και με ευέλικτες εργασιακές σχέσεις. Στο πλαίσιο αυτό προωθείται από τις κυρίαρχες δυνάμεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης μέσω των προγραμμάτων σπουδών μια πιο λεπτομερής εξειδίκευση συγκεκριμένων ικανοτήτων που πρέπει να καλλιεργηθούν στο σχολείο και επιχειρείται η επιβολή αντίστοιχων πρακτικών αξιολόγησης. Αποτέλεσμα αυτής της επανιεράρχησης είναι η συνεχής υποβάθμιση των γνωστικών αντικειμένων και δραστηριοτήτων που καλλιεργούν την κριτική σκέψη και τη δημιουργικότητα και προάγουν τις ανθρωπιστικές αξίες, και η αναβάθμιση «εργαλειακών» γνώσεων και δεξιοτήτων που εξυπηρετούν τις βραχυπρόθεσμες απαιτήσεις των επιχειρήσεων… Αυτή η τάση έχει σοβαρές επιπτώσεις στο έργο μας ως εκπαιδευτικών, γιατί αφυδατώνει τη μόρφωση από το ανθρωπιστικό της περιεχόμενο και την υποβιβάζει σε μέσο για την ατομική επιτυχία. Καλλιεργεί ένα αρνητικό κλίμα στο σχολείο και στην κοινωνία, που αντιμάχεται αξίες στις οποίες βασίζεται η κοινωνική συνοχή και η συνύπαρξη.
Επιχειρείται να καθιερωθεί ένα νέο πλαίσιο παροχής των εκπαιδευτικών υπηρεσιών, τις οποίες ουσιαστικά μετατρέπει σε εμπόρευμα, ενώ ταυτόχρονα επηρεάζει καθοριστικά και στην ουσία αμφισβητεί τη σχέση των εκπαιδευτικών με το κράτος, που είναι ο κύριος εργοδότης τους. Οι εξελίξεις στον παγκόσμιο χώρο γύρω από την εκπαίδευση επιβεβαιώνουν ότι οι μεταβολές που απορρέουν από την παγκοσμιοποίηση και, κυρίως, το μεταβαλλόμενο ρόλο και πεδίο δράσης τόσο της εκπαίδευσης υπηρετούν γενικότερες στρατηγικές του κεφαλαίου.
Σε μια πορεία σύμπλευσης με αυτές τις αρνητικές διεθνείς τάσεις και με ιδιαίτερα βίαιο τρόπο μέσω των μνημονιακών πολιτικών, επιχειρείται να εδραιωθεί και στην Ελλάδα η αντίληψη ότι το κύριο ζήτημα σήμερα είναι να προσαρμοστεί η εκπαίδευση στις απαιτήσεις της «αγοράς» και τις μεταβαλλόμενες ανάγκες των επιχειρήσεων. Η λαίλαπα των ιδιωτικοποιήσεων σαρώνει δικαιώματα και κατακτήσεις των εργαζομένων που διασφαλίστηκαν με πολύχρονους αγώνες και συχνά με θυσίες, και ανάμεσα σε αυτές και τη δημόσια παιδεία. Προτείνονται ως «λύση» στα αδιέξοδα της εκπαίδευσης πρακτικές που δοκιμάστηκαν σε άλλες χώρες και απέτυχαν, όπως το «εκπαιδευτικό κουπόνι», η ιδιωτικοποίηση των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων πρωτοβάθμιας, δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, η επιβολή διδάκτρων στα δημόσια σχολεία καθώς και ο αποικισμός της εκπαίδευσης με επιχειρηματικές πρακτικές οργάνωσης και διοίκησης – λογικές «μάνατζμεντ»- που εμφανίστηκαν και αναπτύχθηκαν στους χώρους της βιομηχανίας και των επιχειρήσεων…
Δηλώσαμε ότι: αρνούμαστε μια εκπαίδευση δέσμια μιας πολιτικής που δίνει προτεραιότητα στις ανάγκες και τις επιδιώξεις της οικονομικής και πολιτικής ελίτ της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Απορρίπτουμε την εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης, γιατί όχι μόνο εξ ορισμού, αλλά και γιατί «εν τοις πράγμασι» είναι μέρος της γενικότερης επίθεσης ενάντια στο δημόσιο χαρακτήρα των αγαθών και των υπηρεσιών που οφείλει να παρέχει το κράτος στον πολίτη. Την αποκρούουμε, επειδή απεμπολεί την παιδεία ως δημόσιο και δωρεάν παρεχόμενο αγαθό, μια κατάκτηση μακροχρόνιων δημοκρατικών και κοινωνικών αγώνων. Καταδικάζουμε την πρακτική της περικοπής των δημόσιων δαπανών για την εκπαίδευση, γιατί δεν επιτρέπει την πρόσβαση όλων σε αυτή, οξύνει τις κοινωνικές ανισότητες, ενισχύει τους ταξικούς φραγμούς στη μόρφωση, και οδηγεί τα εκπαιδευτικά ιδρύματα σε ένα καταστροφικό μεταξύ τους ανταγωνισμό για προσέλκυση πελατών.
Διακηρύξαμε πως για μας η παιδεία είναι δικαίωμα όλων, όχι προνόμιο των λίγων, διεκδικούμε μια παιδεία, σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, που θα παρέχει σε όλες και σε όλους τα μέσα και τα εφόδια (γνωστικά και μορφωτικά) για την πολύπλευρη κατανόηση του κοινωνικού γίγνεσθαι και την κριτική και δημιουργική παρέμβασή τους σε αυτό. Μια παιδεία η οποία θα διαμορφώνει ενεργούς πολίτες, προσωπικότητες που θα συγκρούονται και θα αντιπαρατίθενται με ό,τι εμπορευματοποιεί και ευτελίζει τον άνθρωπο ως αξία…
(σ.σ.: η συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΟΛΜΕ, στην οποία σημαντική θέση κατέχουν συνδικαλιστικά στελέχη των συριζαίων, είναι «μανούλα» στις αναλύσεις, από τις οποίες, όμως, απουσιάζει κραυγαλέα το κοινωνικοοικονομικό σύστημα -καπιταλισμός- μέσα στο οποίο λειτουργεί το αστικό σχολείο. Οπως, επίσης, απουσιάζει από το «όραμά» της για το «άλλο σχολείο» το σύστημα μέσα στο οποίο αυτό είναι δυνατόν να υπάρξει).
Το Ενιαίο Λύκειο
Πρωταρχικό στοιχείο της εκπαιδευτικής μας πρότασης είναι η ανάπτυξη ενός τύπου σχολείου στη λυκειακή βαθμίδα, του Eνιαίου Λυκείου, στο πλαίσιο της καθιέρωσης της 12χρονης υποχρεωτικής εκπαίδευσης, με στόχους:
α) την παροχή ουσιαστικών εφοδίων στους μαθητές μας για μια δημιουργική κοινωνική και επαγγελματική εξέλιξη των νέων,
β) την ενιαιοποίηση των σχολικών επιλογών (γενικής και τεχνικοεπαγγελματικής εκπαίδευσης) και την απομείωση του κατανεμητικού ρόλου του σχολείου.
Tο Eνιαίο Λύκειο που προτείνουμε πρέπει να παρέχει στους μαθητές/μαθήτριες:
α) ολοκληρωμένη γενική μόρφωση και προεπαγγελματικά εφόδια και δεξιότητες, με στόχο τη διαμόρφωση πολιτών που θα έχουν συνείδηση των σύγχρονων προβλημάτων και θα είναι καλά προετοιμασμένοι να ενεργούν αποτελεσματικά για την αντιμετώπισή τους,
β) σύνολο επιλεγόμενων αντικειμένων, που στοχεύουν στην ικανοποίηση των ιδιαίτερων ενδιαφερόντων των μαθητών/μαθητριών.
Μεταβατική περίοδος
Στο πλαίσιο της μεταβατικής περιόδου στην πορεία προς την καθιέρωση του Ενιαίου Λυκείου που προτείνουμε πρέπει άμεσα να αρθεί ο κάθετος διαχωρισμός του σημερινού Γενικού και Επαγγελματικού Λυκείου με μέτρα που θα συμβάλουν στην αναβάθμιση της τεχνικής-επαγγελματικής εκπαίδευσης. Στο μεταβατικό στάδιο, λοιπόν, λειτουργούν δύο ισότιμοι τύποι Λυκείου (ΓΕΛ-ΕΠΑΛ) και καταργούνται οι ΣΕΚ με την πρόωρη κατάρτιση και μαθητεία ανηλίκων μετά το Γυμνάσιο…
Προβλήματα της Τεχνικής-Επαγγελματικής Εκπαίδευσης
Τα ΕΠΑΛ-ΕΠΑΣ-ΣΕΚ δεν αποτέλεσαν μια αξιόπιστη εναλλακτική επιλογή. Οι αντιεκπαιδευτικές και αλλοπρόσαλλες πολιτικές που εφαρμόστηκαν τα τελευταία χρόνια στην δευτεροβάθμια τεχνική-επαγγελματική εκπαίδευση οδήγησαν στην μεγαλύτερη υποβάθμισή της και, όπως έχουμε επανειλημμένα τονίσει, στη μετατροπή της σε κατάρτιση και πρόωρη εξειδίκευση των μαθητών. Ολα αυτά τα χρόνια η μαθητική διαρροή στη δημόσια ΤΕΕ διατηρείται σε υψηλά επίπεδα. Οι μαθητές/μαθήτριες που φοιτούν στην ΤΕΕ θεωρούνται από την Πολιτεία «παιδιά ενός κατώτερου Θεού»…
Για την πρόσβαση στα ΑΕΙ και ΤΕΙ
Η ΟΛΜΕ προέβαλλε πάντα το αίτημα της διεύρυνσης της πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, με αντίστοιχη, βέβαια, γενναία χρηματοδότηση των υποδομών των ιδρυμάτων της, ώστε να μην υποβαθμίζονται συνεχώς οι σπουδές σε αυτά με την είσοδο όλο και περισσότερων φοιτητών με την ίδια χρηματοδότηση και την ύπαρξη σοβαρών κενών σε πανεπιστημιακούς.
Μεταβατικά και στην πορεία για την καθιέρωση της «ελεύθερης πρόσβασης» προτείνουμε τα παρακάτω μέτρα:
o Αποσύνδεση του Λυκείου από το σύστημα πρόσβασης σε ΑΕΙ –ΤΕΙ.
o Η πρόσβαση στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση να γίνεται μετά την αποφοίτηση από το Λύκειο, με πανελλαδικές εξετάσεις σε περιορισμένο αριθμό μαθημάτων, με διαφορετικό συντελεστή βαρύτητας για ορισμένα από αυτά.
o Οι εξετάσεις διεξάγονται με την ευθύνη της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Η εξεταστέα ύλη καθορίζεται κεντρικά από το Υπουργείο Παιδείας και αντιστοιχεί στη διδακτέα ύλη.
o Οι εξετάσεις πραγματοποιούνται με ανάλογο σύστημα για τους απόφοιτους και των δύο τύπων λυκείων.
o Οι υποψήφιοι έχουν απεριόριστες ευκαιρίες να συμμετέχουν στη διαδικασία της πρόσβασης στη τριτοβάθμια εκπαίδευση.
(σ.σ.: Η πρόταση της ΟΛΜΕ συμπλέει σ' ένα βαθμό με αυτή που ακούγεται ως τώρα διά στόματος Αντώνη Λιάκου. Η «ελεύθερη πρόσβαση» είναι «κατεύθυνση» και ο δρόμος προς αυτήν είναι στρωμένος με… εξετάσεις. Η διαφορά είναι ότι ο Α. Λιάκος εισηγείται τα «πρόσθετα κριτήρια» να αφορούν την επιλογή για τις σχολές υψηλής ζήτησης, ενώ μιλά και για ένα «αναβαθμισμένο» απολυτήριο λυκείου).
