Τη λύσσα τους την έχουμε συνηθίσει πλέον. Κάθε φορά που το αγωνιστικό φοιτητικό κίνημα αναλαμβάνει δράση, αφρούς βγάζουν οι Πρετεντεράκηδες και οι Τραγκαουνάκηδες. Ξεσαλώνουν οι Μπίστηδες και οι Βενιζέλοι. Νέες κουβαδιές λάσπης πετούν οι του Περισσού. Ομως, σε πείσμα όλων τους, οι αγωνιστές φοιτητές συνεχίζουν. Κάθε μέρα και ένα καινούργιο επεισόδιο αντίστασης στο νόμο-πλαίσιο έρχεται να προστεθεί. Ενας πρωτότυπος «ανταρτοπόλεμος» απλώνεται στα ΑΕΙ και ΤΕΙ όλης της χώρας.
Τούτη τη βδομάδα, τα φώτα της δημοσιότητας τράβηξαν πάνω τους τα γεγονότα στο Πανεμιστήμιο Μακεδονίας (ΠΑΜΑΚ), όπου μια γελοία σύγκλητος μέσα σε δυο λεπτά ενέκρινε «τετραετή προγραμματισμό» και αποφάσισε να τον αποστείλει ευπειθώς στον Στυλιανίδη. Ελάχιστοι πρόσεξαν, όμως, ότι στο ΤΕΙ Ηπείρου, που είχε διαφημιστεί ως το πρώτο ίδρυμα στο οποίο οι προεδρικές εκλογές «διεξήχθησαν ομαλώς», όλες οι γενικές συνελεύσεις των φοιτητών είπαν «όχι στον τετραετή προγραμματισμό» και οι φοιτητές πήγαν στην Αρτα και «έσπασαν» τη συνεδρίαση της διοίκησης. Κάτι τσαμπουκάδες πήγαν να κάνουν ο πρόεδρος με τον αντιπρόεδρο, αλλά σύντομα τα μάζεψαν και διέκοψαν τη συνεδρίαση.
Το ίδιο έγινε και στο ΠαΜακ. Με πολύ ήπιο τρόπο, μάλιστα. Ομως, οι επαγγελματίες προβοκάτορες δεν καταλαβαίνουν από τέτοια. Προτιμούσαν να διαψεύσουν και την εικόνα που μετέδιδαν τα κανάλια τους. Το ίδιο και ο Περισσός. Η πλάκα είναι πως στην αρχή πήγαν και οι Κνίτες, κατέθεσαν τη διαφωνία τους και… αποχώρησαν. Πολιτισμένα πράγματα. Οι υπόλοιποι, που επιμένουν να κάνουν πράξη τη δέσμευση για κατάργηση του νόμου στην πράξη, «αμαυρώνουν το φοιτητικό και σπουδαστικό κίνημα» και «ρίχνουν νερό στο μύλο της κυβέρνησης» (αυτό ανακοίνωσε το ΚΣ της ΚΝΕ και μετά τα γεγονότα του ΠαΜακ). Για ποιο λόγο; Επειδή έτσι θέλει η ΚΝΕ, που με την τακτική της στηρίζει την κυβέρνηση.
Το «αντάρτικο» της σημερινής φάσης δε μπορεί να φέρει τη νίκη. Είναι, όμως, η μαγιά για μια νέα έγερση του κινήματος, που αποτελεί το ζητούμενο.
————
Τι σας λέγαμε; Καθηγητής του ΤΕΙ Πειραιά κατέθεσε προσφυγή στο ΣτΕ κατά του κύρους των πρόσφατων προεδρικών «εκλογών», με το επιχείρημα ότι αυτές έγιναν σε δόσεις και έτσι παραβιάστηκε ο κανόνας του ταυτόχρονου της ψηφοφορίας.
Αν δεν τα βρουν μεταξύ τους οι καθηγητικές κλίκες , το παράδειγμα του «χαμένου» του Πειραιά θ’ ακολουθήσουν και άλλοι, σε άλλα πανεπιστήμια και ΤΕΙ. Ο καθένας τους έχει από ένα ολόκληρο ντοσιέ με αποδείξεις ότι αυτό που έγινε θυμίζει εκλογές σε επαρχείο της Ανω Ζουαζιλάνδης. Μπορεί το υπουργείο Παιδείας, τα κόμματα της αντιπολίτευσης και τα ΜΜΕ να κάνουν το κορόιδο, όμως αποκλείεται να βρουν δικαστήριο που να επικυρώσει αυτές τις φάρσες, έτσι και γίνουν προσφυγές.
Οι εκλογές τους –όπου τις έκαναν, όπως τις έκαναν– ήταν παρωδία, ήταν ένα αντιδημοκρατικό έκτρωμα και αυτό πιστώνεται στο αγωνιστικό φοιτητικό κίνημα και όχι σε κείνους που καλούσαν τους φοιτητές απλά να μην πάρουν μέρος (ΚΝΕ/ΠΚΣ). Ας αφήσουν τα παραμυθάκια περί καθολικής ψηφοφορίας και δημοκρατικότητας. Το ζήτημα δεν είναι οι εκλογές, αλλά ο νόμος-πλαίσιο. Οι φοιτητές δεσμεύτηκαν ότι θα τον καταργήσουν στην πράξη και αυτή τη δέσμευση υλοποιεί ο «ανταρτοπόλεμος» απ’ άκρου σ’ άκρο της χώρας.
