Πολλές πρυτανικές αρχές ξεσάλωσαν τελευταία μετά την κατάργηση του ασύλου με το νόμο Διαμαντοπούλου και το γενικότερο τρομοκρατικό κλίμα των καιρών και καλούν τους μπάτσους για ψύλλου πήδημα να εισβάλλουν στους πανεπιστημιακούς χώρους.
Τελευταίο κρούσμα είναι η παραβίαση του ασύλου στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο στις 17/1, μετά από αίτημα της πρυτάνεως, που έληξε με τη σύλληψη 28 φοιτητών (η πλειοψηφία τους φοιτήτριες), οι οποίοι οδηγήθηκαν στην ασφάλεια Κέρκυρας για τα περαιτέρω.
Η ιστορία έχει ως εξής:
Το Εξάμηνο Εξωτερικού του Τμήματος Ξένων Γλωσσών, Διερμηνείας και Μετάφρασης του ΙΠ αποτελούσε το μοναδικό μέσο πρακτικής των φοιτητών του 4ου έτους, οι οποίοι σύμφωνα με τον παλιότερο νόμο όφειλαν να μεταβούν σε Πανεπιστήμια του εξωτερικού, με έξοδα του ΙΠ, ώστε να αποκτήσουν την απαραίτητη γνώση και εμπειρία που απαιτείται για την άσκηση του επαγγέλματος. Το Εξάμηνο Εξωτερικού αποτελούσε προϋπόθεση για την απόκτηση του πτυχίου του Τμήματος. Με νέο ΦΕΚ, όμως, το Εξάμηνο, έγινε προαιρετικό, γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα την υποβάθμιση των σπουδών και βέβαια την ύπαρξη πτυχίων δύο ταχυτήτων.
Το εξοργιστικό αυτό γεγονός προκάλεσε, όπως ήταν απολύτως φυσικό, την αγανάκτηση των φοιτητών, ο Σύλλογος των οποίων περιγράφει τα γεγονότα, που οδήγησαν στο μπουκάρισμα των ΜΑΤάδων στο Πανεπιστήμιο και τη σύλληψη των 28 φοιτητών, στην ανακοίνωση-καταγγελία που εξέδωσε ως ακολούθως:
«Ολα άρχισαν όταν το μεσημέρι, μετά την ορκομωσία που γινόταν στο κτήριο της πρυτανείας, φοιτητές του τμήματος Ξένων Γλωσσών, Μετάφρασης και Διερμηνείας θελήσαμε να έρθουμε σε επαφή με τις Πρυτανικές Αρχές, προκειμένου να συζητήσουμε για το εξάμηνο εξωτερικού, το οποίο με υπουργική απόφαση έγινε προαιρετικό αντί για υποχρεωτικό υποβαθμίζοντας το τμήμα και τις σπουδές μας. Η απόφαση ελήφθη ερήμην του τμήματος και θέλαμε η Πρυτανική Αρχή να εκφράσει τη στάση της σχετικά με αυτό το κρίσιμο ζήτημα και παράλληλα να διεκδικήσουμε επαρκή χρηματοδότηση. Ηταν η μοναδική μας ευκαιρία να μιλήσουμε με την πρύτανη, καθώς ήταν από τις λίγες φορές που οι πόρτες της Πρυτανείας ήταν ανοιχτές, λόγω της ορκομωσίας. Ημασταν αποφασισμένοι να παραμείνουμε στο κτήριο μέχρι να δεχθεί να μας δει, καθώς τα χρονικά περιθώρια για τις αιτήσεις του εξαμήνου μας είχαν στενέψει. Είναι αυτονόητο ότι δεν ασκήθηκε βία σε κανέναν, δεν απειλήθηκε κανείς, δεν προκλήθηκε καμία ζημιά στο χώρο, δεν επρόκειτο για κατάληψη καθώς η πόρτα παρέμενε ορθάνοιχτη μέχρι το βράδυ. Ασφαλίτες μπαινόβγαιναν και κυκλοφορούσαν ελεύθεροι από το μεσημέρι στο κτήριο, ενώ οι υπάλληλοι του πανεπιστημίου κρατούνταν όμηροι από την πρύτανη και τον αντιπρύτανη που είχαν κλειδωθεί στο γραφείο τους.
Οι ενέργειές μας ήταν απολύτως ειρηνικές και μόνος μας στόχος να μιλήσουμε με την πρύτανη. Οι άνωθεν εντολές ήταν πολύ ισχυρές (ας μην ξεχνάμε ότι η «κυρία» Σαλή ήταν στο ψηφοδέλτιο επικρατείας της Ν.Δ.) και με πολλή προσπάθεια η κατηγορία βρέθηκε. 7 παρά 10 το απόγευμα, την ώρα που κάναμε συνέλευση για το αν θα παραμείνουμε στο κτήριο, η πόρτα της αίθουσας άνοιξε και οι ΜΑΤατζήδες χωρίς να μας δείξουν την εισαγγελική εντολή, μας έσυραν κάτω στην κλούβα, πιάνοντας έναν συμφοιτητή μας απ’ το λαιμό και σέρνοντάς τον στις σκάλες. Οι συλλήψεις μπορεί να ήταν 28, αλλά τα άτομα που ήταν μέσα στο κτήριο ήταν πολύ περισσότερα. Η κλούβα έφυγε άρον άρον, την ώρα που πλησίαζε η πορεία αλληλεγγύης στις καταλήψεις, ενώ οι ΜΑΤατζήδες φώναζαν ‘’όσους πήραμε πήραμε, φεύγουμε γιατί έρχεται η πορεία’’.
Φτάνοντας πια στην ασφάλεια, επιτέλους μάθαμε την κατηγορία που μας απαγγέλθηκε. Η Σαλή (μέσω της γραμματέως της πάντα για να μη χαλάσει την εικόνα της) μας κατήγγειλε για ‘’διατάραξη οικιακής ειρήνης’’. Βέβαια όπως έχουμε ήδη τονίσει και όπως έχει δει οποιοσδήποτε ήταν στο κτήριο κατά τη διάρκεια της ημέρας, δεν εμποδίσαμε την κίνηση κανενός, ούτε και μπήκαμε παράνομα. Το αποτέλεσμα της προσπάθειάς μας να μιλήσουμε με την πρύτανη ήταν να αποκτήσουν 22 φοιτήτριες και 6 φοιτητές φάκελο στην ασφάλεια, δηλαδή να δώσουν δακτυλικά αποτυπώματα και να τους τραβήξουν φωτογραφίες. Εξω από το κτήριο της ασφάλειας συγκεντρώθηκαν από την πρώτη στιγμή πάνω από εκατό άτομα: φοιτητές που δεν είχαν συλληφθεί, καθηγητές μας, αλληλέγγυοι από την πορεία, εκπρόσωποι σωματείων, άτομα από τον αναρχικό και τον ευρύτερο αριστερό χώρο.
Η εικόνα μιας κλούβας γεμάτη ως επί το πλείστον με φοιτήτριες, που ζητούσαν τα αυτονόητα, σίγουρα σόκαρε την τοπική κοινωνία, ωστόσο δεν είναι σε καμία περίπτωση ουρανοκατέβατη. Πρόκειται για πιστή εφαρμογή όχι μόνο του νόμου-πλαίσιο, αλλά του συνόλου της πολιτικής που θέλει το λαό υποταγμένο, να μη μπορεί να σηκώσει κεφάλι. Το σύστημα εδώ και καιρό δείχνει τα δόντια του. Καταστέλλει την όποια δίκαιη συλλογική αντίδραση με τον πιο ωμό και απροκάλυπτο τρόπο. Είναι αρκετό να σκέφτεσαι διαφορετικά από το σύστημα και να διεκδικείς όσα σου ανήκουν για να θεωρείσαι επικίνδυνος και να διώκεσαι. Ας μην ξεχνάμε ότι ο φασίστας Δένδιας με τον τρομονόμο έχει δείξει τις διαθέσεις του: αναίτιες προσαγωγές, εκκενώσεις καταλήψεων, σπάσιμο του ασύλου, ωμή βία κατά των διαδηλωτών.
Η ομοϊδεάτισσα του Δένδια, «κυρία» Σαλή – Παπασαλή καθώς και ο «κύριος» Κάτσιος αντιπρύτανης οικονομικών έχουν φτάσει στο έσχατο σημείο ξεφτίλας. Αντί να δεχτούν να δουν τους φοιτητές τους για ένα τόσο σημαντικό ζήτημα, επέλεξαν να μας δουν να βγαίνουμε σηκωτοί από ένα πανεπιστημιακό κτήριο, θυμίζοντας μέρες χούντας. Ο τρόμος τους δεν θα περάσει. Δεν μας αφήνουν πια κανένα περιθώριο διαλόγου.
♦ Να εξασφαλιστεί το υποχρεωτικό εξάμηνο εξωτερικού και η χρηματοδότησή του.
♦ Οι ακαδημαϊκοί χώροι να είναι ανοιχτοί και ελεύθεροι για τους φοιτητές.
♦ Καλούμε τους Συλλόγους Φοιτητών, διδασκόντων και διοικητικών υπαλλήλων να καταδικάσουν τα γεγονότα και να στηρίξουν τον αγώνα μας.
♦ Στην τρομοκρατία της κυβέρνησης απαντάμε με συμμαχία των φοιτητών και των οικογενειών μας.
♦ Απαιτούμε η φασιστική πρυτανική αρχή να παραιτηθεί τώρα».
Στο πλευρό των φοιτητών έσπευσε και η Ενωση Διδασκόντων του ΙΠ, η οποία εξέδωσε ανακοίνωση, τονίζοντας τα εξής: «Το ΔΣ της Ενωσης Διδασκόντων του Ιονίου Πανεπιστημίου (ΕΔΙΠ) καταγγέλλει την παραβίαση του Πανεπιστημιακού Ασύλου του Ι.Π. με την επέμβαση της αστυνομίας στο χώρο της Ιονίου Ακαδημίας και την προσαγωγή 27 φοιτητών και φοιτητριών που βρίσκονταν στο χώρο με απόφαση του συλλόγου τους ζητώντας να συνομιλήσουν με την Πρύτανη του Ι. Π. προκειμένου να εκθέσουν τα αιτήματά τους. Το γεγονός ότι επρόκειτο για μια καθ’ όλα ειρηνική κινητοποίηση των φοιτητών, όπως ομολογείται από όλες τις πλευρές, καθιστά το γεγονός της επέμβασης της αστυνομίας ακόμη πιο προκλητικό και απαράδεκτο…. Το ΔΣ της ΕΔΙΠ καταδικάζει απερίφραστα κάθε προσπάθεια ποινικοποίησης του αγώνα των φοιτητών, ενώ παράλληλα θεωρεί απαράδεκτη τη στάση της Πρυτανείας του Ι.Π. για την άρνησή της ακόμη και να συζητά με τους φοιτητές που κινητοποιούνται για την ικανοποίηση των δίκαιων αιτημάτων τους.
Το ΔΣ της ΕΔΙΠ καλεί τους διδάσκοντες, τους εργαζόμενους και τους φοιτητές του Ιονίου Πανεπιστημίου να αντιστα- θούν σε κάθε προσπάθεια καταπάτησης των δικαιωμάτων τους και προειδοποιεί την Πρυτανεία του Ι.Π., την Αστυνομική Διεύθυνση , την Εισαγγελία Κερκύρας και την κυβέρνηση να μη διανοηθούν να επαναλάβουν ενέργειες που στοχεύουν στην τρομοκράτηση και τη φαλκίδευση δικαιωμάτων και ελευθεριών της ακαδημαϊκής κοινότητας του Ιονίου Πανεπιστημίου».
Στον αντίποδα τώρα, η θρασύδειλη πρυτανική αρχή εξέδωσε μια προκλητικότατη ανακοίνωση. Εκφράζει «θλίψη» για τα γεγονότα και δεν αρθρώνει ούτε μισή κουβέντα για την καταπάτηση του ασύλου, την εισβολή των ΜΑΤάδων στο Πανεπιστήμιο και τη σύλληψη των φοιτητών. Δε σταματάει όμως εκεί. Χρεώνει την «ομηρεία» των υπαλλήλων στους φοιτητές, προσπαθώντας να τους φορτώσει ενοχές για ένα γεγονός που η ίδια προκάλεσε, όπως καταγγέλλουν οι φοιτητές, και τολμά να επικαλεστεί τα «ακαδημαϊκά ήθη», αυτή που δε δίστασε να προκαλέσει την καταπάτηση ενός θεσμού (άσυλο), που αποτελεί κορωνίδα για την πανεπιστημιακή κοινότητα, ποτισμένη με αίμα και αγώνες μέσα σε σκληρές εποχές. Χαρακτηρίζει την απαίτηση των φοιτητών να διαφυλαχτούν τα νόμιμα δικαιώματά τους (που απορρέουν από το χαρακτήρα του δημόσιου δωρεάν Πανεπιστήμιου) «παραβατικές συμπεριφορές», ενώ με τη φράση της «το Ιόνιο Πανεπιστήμιο αποτελεί και θα συνεχίσει να αποτελεί χώρο πιστής εφαρμογής των νόμων της πολιτείας χωρίς την οποία δε νοείται ελευθερία, ελεύθερη διακίνηση των ιδεών, θεσμικός διάλογος και αλληλοσεβασμός…» τα λέει όλα. Διότι ορκίζεται πίστη στην αστική νομιμότητα και τον καπιταλισμό, έκφραση του οποίου είναι η «πολιτεία» και οι «νόμοι» της.
