Με κορύφωση το πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο της Πέμπτης (σσ. το σημείωμα αυτό γράφεται Τρίτη βράδυ) κορυφώνεται στην ουσία η εβδομάδα κινητοποιήσεων στα Πανεπιστήμια από πανεπιστημιακούς και φοιτητές.
Με αιχμή την αντίθεση στην αναθεώρηση του άρθρου 16 του συντάγματος (για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια), τις αλλαγές στο νόμο πλαίσιο και τις ελαχιστότατες δαπάνες για την Παιδεία, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Διδακτικού Επιστημονικού Προσωπικού (ΠΟΣΔΕΠ), έβαλε πενθήμερο λουκέτο στα ΑΕΙ. Οι πανεπιστημιακοί καθηγητές εκφράζουν επίσης την αντίθεσή τους στα τελευταία νομοσχέδια του υπουργείου Παιδείας για την αξιολόγηση, το ΔΟΑΤΑΠ (το νέο ΔΙΚΑΤΣΑ), τα Ινστιτούτα Δια Βίου Εκπαίδευσης και ζητούν την κατάργηση του θεσμού των εποχικών υπαλλήλων στα ΑΕΙ και την αύξηση των κονδυλίων για την έρευνα.
Τις κινητοποιήσεις των διδασκόντων υποστηρίζουν και κάποιες διοικήσεις ΑΕΙ, που πήραν την πρωτοβουλία να κλείσουν από μόνες τους τα Ιδρύματά τους. Το Πάντειο Πανεπιστήμιο με απόφαση της συγκλήτου του θα παραμείνει κλειστό αυτή τη βδομάδα, όπως και το Τμήμα Χημείας του Πανεπιστήμιου Αθηνών, ενώ την Πέμπτη θα είναι κλειστό το Μετσόβειο Πολυτεχνείο και το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο.
Η αντίστοιχη ομοσπονδία των ΤΕΙ (ΟΣΕΠ-ΤΕΙ) θα συμμετέχει στην κινητοποίηση της Πέμπτης με 24ωρη απεργία, ενώ το ΤΕΙ Αθήνας ανακοίνωσε ότι θα συμμετάσχει στην απεργία. Ανάλογες αποφάσεις αναμένονταν και από άλλα Τεχνολογικά Ιδρύματα.
Πολλές φορές έχουμε γράψει ότι τα πυρά των κινητοποιήσεων των πανεπιστημιακών καθηγητών είναι από μόνα τους ασθενή ή και άσφαιρα. Χωρίς με αυτό να θέλουμε να πούμε ότι η κυβέρνηση και το υπουργείο Παιδείας δεν θορυβούνται από αυτές. Γιατί και κάποιες διαδικασίες, όπως π.χ. η αξιολόγηση -για τις οποίες το σύστημα «καίγεται» να προωθηθούν άμεσα- μπλοκάρονται και γενικώς η κυβέρνηση υφίσταται πολιτικό κόστος απ’ όλη αυτή την αναταραχή στην ανώτατη εκπαίδευση.
Και τη φορά αυτή, οι πανεπιστημιακοί, φρόντισαν να μη μας διαψεύσουν. Ζητούν συνάντηση με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον Πρωθυπουργό και τους αρχηγούς των κομμάτων, λες και όλοι αυτοί είναι αμέτοχοι των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων που επιχειρούνται στα Πανεπιστήμια και της χρόνιας εξευτελιστικής υποχρηματοδότησης των Ιδρυμάτων, που τα έχει οδηγήσει σε κατάσταση νευρικής κρίσης.
Από την άλλη, μετρημένες στα δάκτυλα είναι οι έως τώρα αντιδράσεις τους στο πόρισμα της Επιτροπής Θεσμικών Θεμάτων των πρυτάνεων των ΑΕΙ για την αναμόρφωση του νόμου πλαίσιου, που είναι πανομοιότυπο με αυτό της « Επιτροπής των 8 σοφών» του Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας και το συναγωνίζεται σε αντιδραστικότητα και προκλητικότητα, όσον αφορά στα δικαιώματα και τις κατακτήσεις των φοιτητών και γενικά της εργαζόμενης κοινωνίας (αποπομπή των λεγόμενων «αιώνιων φοιτητών», χρονικός περιορισμός και εντατικοποίηση των σπουδών, κατάργηση των δωρεάν συγγραμμάτων, υποτροφίες στους αποδεδειγμένα οικονομικά ασθενείς φοιτητές συνδεδεμένες με την επίδοση, κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου).
Στο χορό των κινητοποιήσεων μπήκαν και οι φοιτητές και κάποιες σχολές όπως η Ιατρική Αθήνας, σχολές του ΕΜΠ, της Κρήτης, της Θράκης, της Πάτρας προχώρησαν σε συμβολικές καταλήψεις. Μέχρι σήμερα, Τρίτη, που γράφονται αυτές οι γραμμές, οι καταλήψεις δεν είχαν γενικευτεί.
Γιατί η αλήθεια είναι ότι, παρά τα μεγάλα προβλήματα και τα μύρια κακά που επέρχονται, δεν υπάρχει αγωνιστικό κλίμα στα Πανεπιστήμια, ενώ το μαζικό, διεκδικητικό φοιτητικό κίνημα εξακολουθεί να είναι ζητούμενο.
Με τονωτικές ενέσεις, όπως φαίνεται, κάποιες παρατάξεις του λεγόμενου αριστερού χώρου, προσπαθούν να μεταφέρουν στα Πανεπιστήμια «άρωμα Γαλλίας», ενόψει και των φοιτητικών εκλογών, που θα γίνουν σε δυο εβδομάδες, για να προσελκύσουν και τα ανάλογα ψηφαλάκια.
Οχι ότι τα προβλήματα δεν είναι και εδώ το ίδιο ζόρικα. Η αντιμετώπισή τους και η ανάσχεση των επιδιώξεων του κεφάλαιου απαιτεί γενικευμένο, τιτάνιο αγώνα, σκληρές μορφές αντιπαράθεσης, όμως, δυστυχώς, ο κόσμος, οι φοιτητές, δε φαίνονται έτοιμοι αυτή τη στιγμή να τον διεξάγουν.
Πάντως ο «Ριζοσπάστης», εκφράζοντας όπως πάντα απέχθεια για τέτοιες προχωρημένες μορφές πάλης, όπως οι καταλήψεις -ακόμα κι όταν αυτές είναι άνευρες και συμβολικές- νοιάζεται μόνο για τη διοργάνωση νέων συλλαλητηρίων και συνελεύσεων, τις οποίες παρεμποδίζει -όπως υποστηρίζει- η απεργία της ΠΟΣΔΕΠ και το πάγωμα των διαδικασιών στο Πανεπιστήμιο εξαιτίας της, δυο βδομάδες πριν τις φοιτητικές εκλογές. Είναι χαρακτηριστικό ότι στην αρθρογραφία του οι καταλήψεις «δεν υπάρχουν».
Η φοιτητική παράταξη Πανσπουδαστική δε διευκολύνεται, φαίνεται, στην άγρα ψήφων μέσα στο κλίμα αυτό.
Με «αριστερό» λόγο πλασάρεται και η ΠΑΣΠ, που συντάσσεται με τις καταλήψεις (εκλογές γαρ).
Με ιδιαίτερη οξύτητα καταφέρεται ενάντια στην ίδρυση ιδιωτικών ΑΕΙ. «Είμαστε κάθετα αντίθετοι στη θέσπιση μη κρατικών πανεπιστημίων. Πρόκειται για απόφαση της τελευταίας συνδιάσκεψης της ΠΑΣΠ και του συνεδρίου της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ», δηλώνει ο γραμματέας της ΠΑΣΠ Γκορόγιας.
Ολα αυτά αποδεικνύουν ότι, παρά την κατάντια και την ανυπαρξία του φοιτητικού κινήματος, το φούντωμα του ατομισμού και του προσωπικού βολέματος, η συνείδηση της νεολαίας και της εργαζόμενης κοινωνίας δεν έχει υποχωρήσει σε τέτοιο εξευτελιστικό βαθμό ώστε να οδηγηθεί σε παραίτηση από την υπεράσπιση του αγαθού της δημόσιας Παιδείας και στην αποδοχή των ιδιωτικών ΑΕΙ.
Μπαστούνια, λοιπόν, όπως φαίνεται θα τα βρει ο Γ. Παπανδρέου, πρωτοπόρος στην ιδέα των ιδιωτικών πανεπιστημίων και στην εκμετάλλευση της νεολαίας από το κεφάλαιο, τύπου Γαλλίας, ειδικά όσο πλησιάζει η ώρα της αναθεώρησης του συντάγματος.
Γιούλα Γκεσούλη
