Που δεν είχε τίποτε να προσάψει στην κυβέρνηση και το υπουργείο Παιδείας για τον ενταφιασμό του δημόσιου Πανεπιστήμιου και το απέραντο μπάχαλο που επιβάλλει σ’ αυτό. Που χωρίς αιδώ θεωρεί υπόλογους λίγο-πολύ για το κλίμα «ανοχής» απέναντι στις δυναμικές ενέργειες των φοιτητών την πανεπιστημιακή κοινότητα και τους πανεπιστημιακούς δασκάλους.
Και κουνώντας τους απειλητικά το δάχτυλο (τρομάρα του) τους τονίζει ότι «κεντρικό συστατικό στοιχείο της ακαδημαϊκότητας –και του πανεπιστημιακού ασύλου– αποτελεί το αναφαίρετο δικαίωμα στην ελεύθερη και αβίαστη διατύπωση απόψεων και θέσεων. Πρακτικές προγραφών, συκοφαντιών, εμπρηστικών διακηρύξεων, διαπομπεύσεων με ‘’αφίσες καταζητούμενων’’ και βίαιων επιθέσεων της όποιας μειοψηφίας ή μη κατά οποιουδήποτε μέσα στα Ιδρύματα είναι καταδικαστέες, καθότι αντιβαίνουν στην βαθύτερη έννοια του Πανεπιστημίου και την αναιρούν».
