Με εγκύκλιο που εκδόθηκε και απεστάλη στις 16 Μάη στα πανεπιστημιακά ιδρύματα της χώρας, ο Αρβανιτόπουλος ξεκαθαρίζει ότι ο χρόνος της διαθεσιμότητας για όσους διαθέσιμους ανήκαν σε κλάδους που καταργήθηκαν λήγει στις 15 Ιούνη. Περίπου 150 εργαζόμενοι από το ΕΜΠ και πολλοί περισσότεροι από το ΕΚΠΑ πρόκειται άμεσα να βρεθούν στο δρόμο. Σύμφωνα με τις υποσχέσεις του υπουργού, θα προηγούνταν πρώτα η φάση της ενδο-ιδρυματικής και δια-ιδρυματικής «κινητικότητας» και κατόπιν όσοι δεν εντάσσονταν κάπου, τότε αυτομάτως θα απολύονταν. Οι θέσεις, όμως, αυτές είναι ελάχιστες και εκτείνονται σε όλη τη χώρα.
Τη Δευτέρα 2 Ιούνη πραγματοποιήθηκε παράσταση διαμαρτυρίας έξω από το υπουργείο Παιδείας από μέλη των συλλόγων διοικητικών του ΕΚΠΑ και του ΕΜΠ με αίτημα να επιστρέψουν οι διαθέσιμοι στις δουλειές τους. Ο υπουργός αρνήθηκε να συναντηθεί με αντιπροσωπεία των δύο συλλόγων για το ζήτημα των διαθεσιμοτήτων, δηλώνοντας κωλυόμενος λόγω… πανελλαδικών! Παραθέτουμε ενδεικτικά τμήμα της ανακοίνωσης που υπογράφουν από κοινού τα ΔΣ των δυο συλλόγων των διοικητικών του ΕΚΠΑ και ΕΜΠ:
«Τόσο την προηγούμενη εβδομάδα, όσο και τη Δευτέρα 2/6/2014, που οι σύλλογοι των εργαζόμενων ΕΚΠΑ και ΕΜΠ, πραγματοποίησαν συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το Υπουργείο Παιδείας, ο Υπουργός Παιδείας και οι παράγοντές του, απέφυγαν να τους συναντήσουν, προσφεύ-γοντας σε φτηνές δικαιολογίες του τύπου ότι είναι περίοδος πανελληνίων, ως εκ τούτου ο Γεν. Γραμματέας κ. Κυριαζής δεν μπορεί να συνομιλήσει με τους εργαζόμενους. Ο δε Υπουργός Παιδείας κ. Αρβανιτόπουλος είναι άφαντος από την προηγούμενη εβδομάδα, ενώ ο σύμβουλός του κ. Λάσκαρης υπόσχεται αόριστα ραντεβού (τα οποία δεν πραγματοποιούνται ποτέ), καθιστώντας τους εργαζόμενους «μπαλάκι» μεταξύ Υπουργείου Παιδείας και Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης. Αποδεικνύεται λοιπόν περίτρανα ότι ο διάλογος στον οποίο καλούσε ο Υπουργός Παιδείας τον Δεκέμβρη του 2013 ήταν καθαρά προσχηματικός, με μοναδικό στόχο να περάσουν οι Οργανισμοί στα ιδρύματα και να υλοποιηθεί ο Ν. 4009, θέτοντας αυτούς τους όρους εκβιαστικά ως προαπαιτούμενο για την επανατοποθέτηση των διαθεσίμων. Η δε τακτική του Υπουργείου να προχωρήσει “κομματιαστά” τις απολύσεις, θέτοντας διαφορετικό χρόνο έναρξης της διαθεσιμότητας τόσο μεταξύ των 8 ιδρυμάτων όσο και μεταξύ των διαφόρων κατηγοριών-κλάδων, είναι ενδεικτική της «διάσπασης» που για άλλη μια φορά επιχειρεί να καλλιεργήσει».
Κι ακόμη: «Την Τρίτη 3 Ιουνίου, μετά από συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, πραγματοποιήθηκε συνάντηση αντιπροσωπείας των δύο ΑΕΙ (ΕΚΠΑ, ΕΜΠ) με το Διευθυντή του Γραφείου του Υπουργού Δ.Μ.Η.Δ. Δ. Μελιτσιώτη, ο οποίος διευκρίνισε ότι η μόνη συμφωνία που υπάρχει μεταξύ των δύο υπουργείων είναι η προκήρυξη διιδρυματικής κινητικότητας περιορισμένου αριθμού μέχρι τις 15 Ιουνίου. Καμιά άλλη διαδικασία δεν έχει συμφωνηθεί μέχρι στιγμής».
Εν τέλει, από ό,τι φαίνεται, το υπουργείο κράτησε μονάχα ένα σκέλος της υπόσχεσης που έδωσε στους διοικητι- κούς, προκειμένου να σταματήσουν την απεργία οι εργαζόμενοι του ΕΜΠ και να αναγκαστούν να ακολουθήσουν αργότερα οι συνάδελφοί τους στο ΕΚΠΑ λόγω των δυσμενών συσχετισμών που είχαν διαμορφωθεί ερήμην τους. Οι διοικητικοί του ΕΜΠ που δεν θίγονταν από τη διαθεσιμότητα και αιτήθηκαν να ενταχθούν σε προσωποπαγείς θέσεις ΕΤΕΠ, θέσεις μελών εργαστηριακού τεχνικού προσωπικού των ιδρυμάτων, έγιναν εν τέλει ΕΤΕΠ στο ΕΜΠ, κατόπιν διοικητικής πράξης του πρύτανη, χωρίς να γίνει καμία μεταβολή στους μισθούς τους. Ηδη αιτήσεις για ΕΤΕΠ συλλέγονται αυτή τη βδομάδα στο ΕΚΠΑ. Ο πρύτανης προχώρησε στη μετατροπή διοικητικών σε ΕΤΕΠ, εφαρμόζοντας διάταξη του άρθρου 13 του παλιού νόμου 2817/2000, σύμφωνα με το οποίο ο πρύτανης του κάθε ιδρύματος μπορεί από μόνος του να προχωρήσει τη διαδικασία της μετατροπής. Η ισχύς του άρθρου του νόμου αυτού, σύμφωνα με το νεότερο νόμο της Διαμαντοπούλου (4009/2011), έπαυε από την στιγμή που τα συναρμόδια υπουργεία θα εξέδιδαν Προεδρικά Διατάγματα που θα ενέκριναν την πράξη του πρύτανη.
Την ίδια στιγμή, όμως, το υπουργείο εξασφάλισε κάτι πολύ σημαντικό χωρίς να χάσει απολύτως τίποτα, χωρίς να κερδίσουν οι διαθέσιμοι ούτε μια σίγουρη θέση επιστροφής στα ιδρύματα: την έκδοση του εσωτερικού κανονισμού από το ΕΜΠ σύμφωνα με το νόμο Διαμαντοπούλου, ένα από τα βασικά εργαλεία για την εφαρμογή της αντιδραστικής μεταρρύθμισης στις σχολές. Ο Αρβανιτόπουλος μέχρι την τελευταία στιγμή υποσχόταν ότι θα υλοποιήσει τη συμφωνία του αν το ΕΜΠ προχωρούσε σε αυτή την κίνηση.
Δυστυχώς, ο χρόνος είναι ελάχιστος πριν το πρώτο κύμα των απολύσεων. Βοήθησαν γι’ αυτό τόσο τμήμα του καθηγητικού κατεστημένου όσο και τα πουλητάρια στο ΕΜΠ, που φρόντισαν να καθησυχάζουν τόσους μήνες τον κόσμο, ότι όλα βαίνουν καλώς. Τώρα, αναγκάζονται κι αυτοί να παραδεχθούν ότι η συμφωνία είναι στον αέρα, συντασσόμενοι για πρώτη φορά μετά από μήνες με τους συναδέλφους τους στο ΕΚΠΑ, που το βροντοφώναζαν από την πρώτη στιγμή. Αν οι διαθέσιμοι δεν βγουν άμεσα μπροστά στο δρόμο του αγώνα να διεκδικήσουν τις δουλειές τους, είναι χαμένοι από χέρι.
