Δεν είχε περιθώρια να παραμείνει για πολύ σιωπηλός ο Βενιζέλος, μετά την πρόκληση Στυλιανίδη. Εμφανίστηκε, λοιπόν, σε μια επί τούτου οργανωμένη συνέντευξη στο ραδιόφωνο του «Αθήνα 9.84» (20.5.08), με το γνωστό ύφος «εγώ τα ξέρω όλα, τι να μας πει ο Στυλιανίδης» και ουσιαστικά έδωσε οδηγίες στην κυβέρνηση για το πως να παρακάμψει το εμπόδιο του άρθρου 16, μέχρι να μπορέσουν τα δυο κόμματα μαζί να το καταργήσουν.
Αφού είπε τις γνωστές παπαριές περί «μη κρατικών, μη κερδοσκοπικών πανεπιστημίων», τα οποία δήθεν θα φτιάξουν κάποιοι ευεργέτες για να φέρουν τ’ όνομά τους («παράξενο»: το ίδιο ακριβώς ψευτοεπιχείρημα έλεγε μια μέρα πριν ο Στυλιανίδης), πέρασε στο ζουμί: «Θεωρώ ότι δεν υπάρχει κανένα συνταγματικό πρόβλημα, ότι όπως όλα τα ζητήματα λύθηκαν στο πλαίσιο του ισχύοντος Συντάγματος μέχρι τώρα, έτσι μπορεί να λυθεί και οποιοδήποτε πρόβλημα προκύψει που έχει σχέση με το μέλλον του ελληνικού πανεπιστημίου».
Αν το πρόβλημα ήταν τόσο απλό, όπως υποστηρίζει ο «έγκριτος συνταγματολόγος», τότε γιατί το ΠΑΣΟΚ είχε καταθέσει πρόταση για αναθεώρηση του άρθρου 16; Τουλάχιστον ο Στυλιανίδης μιλά για «διασταλτική ερμηνεία» του συντάγματος. Ο Βενιζέλος τον ξεπερνά σε ξετσιπωσιά και εισηγείται στην πραγματικότητα ένα συνταγματικό πραξικόπημα, με τη σύμφωνη γνώμη των δυο μεγάλων κομμάτων. Τι προτείνει; «Αν εμφανιστεί ο δωρητής ο οποίος έχει την ικανότητα να χρηματοδοτήσει ένα πανεπιστήμιο, τότε θα έρθει το ελληνικό κράτος, η Βουλή των Ελλήνων θα ψηφίσει ένα νόμο και θα ιδρύσει ένα νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, το οποίο θα φέρει το όνομα του δωρητή»!!!
Αν ήταν τόσο απλά τα πράγματα, γιατί δεν το ‘καναν τόσα χρόνια οι Πασόκοι; Μήπως γιατί δεν υπάρχουν δωρητές, αλλά λαμόγια που θέλουν να κάνουν μπίζνες στην τριτοβάθμια εκπαίδευση; Εν πάση περιπτώσει, η εκπαιδευτική κοινότητα πρέπει να συνειδητοποιήσει πως τίποτα δεν τέλειωσε με τη μη αναθεώρηση του άρθρου 16.
