Την ημέρα μνήμης και τιμής της εξέγερσης του Πολυτεχνείου (!) δικάζονταν στο τριμελές πλημμελειοδικείο δυο αιρετοί εκπαιδευτικοί του ΠΥΣΠΕ Γ΄ Αθήνας, ο Βαϊνάς Παντελής και ο Γιώργος Χρόνης, μέλη των Παρεμβάσεων – Κινήσεων – Συσπειρώσεων με την κατηγορία της «παράβασης καθήκοντος». Στους συνδικαλιστές εκπαιδευτικούς ασκήθηκε ποινική δίωξη έπειτα από μήνυση που υπέβαλαν εναντίον τους οι Δάτσικας Θεοδόσιος (Διευθυντής του 2ου ΔΣ Ιλίου), Αττα-λιώτου Κυριακή (Σχολική Σύμβουλος Ειδικής Αγωγής), Αλεξανδράτος Χαράλαμπος (Διευθυντής 1ου ΔΣ Αγίων Αναργύρων), υποψήφιοι στις κρίσεις στελεχών του 2011.
Ποιο ήταν το «έγκλημα» των αγωνιστών εκπαιδευτικών; Βαθμολόγησαν με χαμηλό βαθμό τους μηνυτές στις κρίσεις στελεχών, επειδή σε βάρος τους υπήρχαν καταγγελίες από συλλόγους εκπαιδευτικών για αυταρχική και αντισυναδελφική συμπεριφορά.
Η στάση των δυο αιρετών βασίστηκε σε απόφαση των Παρεμβάσεων – Κινήσεων – Συσπειρώσεων να απέχουν από τη βαθμολογία όλων των άλλων υποψήφιων ως πράξη εναντίωσης στην αξιολόγηση και να βαθμολογήσουν με χαμηλή βαθμολογία μόνο τους συγκεκριμένους υποψήφιους, που σε βάρος τους υπήρχαν καταγγελίες συλλόγων. Η απόφαση αυτή ήταν πολύ γνωστή στους μηνυτές από πολύ νωρίς.
Οι μηνυτές έδρασαν ως εμπροσθοφυλακή της πολιτικής που ασκείται -ειδικά τα τελευταία χρόνια της επέλασης των Μνημονίων- με περισσό πάθος από το αστικό κράτος, της ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης και των αγώνων για να σταλεί τρομοκρατικό μήνυμα ενάντια σε κάθε εργαζόμενο που αντιστέκεται. Παράλληλα στάλθηκε το μήνυμα στους εκπαιδευτικούς, ότι οι αιρετοί στα Υπηρεσιακά Συμβούλια, που είναι πειθαρχικά όργανα και όργανα επιβολής της εκάστοτε κυβερνητικής πολιτικής στην Παιδεία, οφείλουν να μην παρεκκλίνουν από τις κατευθυντήριες γραμμές της εξουσίας. Οφείλουν να συμπλέουν απόλυτα με τα διορισμένα μέλη, να είναι διαπλεκόμενοι και υποταγμένοι.
Η δίκη των δύο αγωνιστών συνδικαλιστών τελικά αναβλήθηκε, επειδή, παρότι κλητεύθηκαν, δεν τόλμησαν να εμφανιστούν στην δικαστική αίθουσα οι μηνυτές, φοβούμενοι, προφανώς, το «κράξιμο» και την οργή των εκπαιδευτικών που ήταν παρόντες στο δικαστήριο, για να συμπαρασταθούν στους διωκόμενους συναδέλφους τους.
Νωρίτερα, στις 6 του Νοέμβρη 2015, το πειθαρχικό συμβούλιο απάλλαξε ομόφωνα τους Παντελή Βαϊνά και Γιώργο Χρόνη από την κατηγορία της «παράβασης καθήκοντος» και σταμάτησε την παραπέρα διαδικασία για την υπαγωγή τους σε δυνητική αργία.
ΥΓ: Η δίωξη αυτή όπως και οι διώξεις εναντίον άλλων αιρετών επειδή εναντιώθηκαν στην ασκούμενη πολιτική, π.χ. της μη κάλυψης των κενών, κ.λπ., κατά τη γνώμη μας, επιβεβαιώνει την άποψη ότι το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα δεν έχει θέση στα Υπηρεσιακά Συμβούλια, επειδή η συμμετοχή σε αυτά με αιρετούς εκπροσώπους καλλιεργεί την συνυπευθυνότητα, την υποταγή και βεβαίως τις αυταπάτες στους εκπαιδευτικούς ότι μπορούν να επηρεάσουν – χωρίς την καυτή ανάσα του αγώνα- τις εξελίξεις και την πολιτική που ασκείται στην εκπαίδευση. Η συμμετοχή στα ΥΣ υπακούει στη λογική της κακόφημης «συνδιοίκησης», που προωθήθηκε στα μεταπολιτευτικά χρόνια για να εγκλωβίσει και υποτάξει το τότε ανερχόμενο διεκδικητικό κίνημα των φοιτητών και των εργαζόμενων.
