Το γαϊτανάκι των διώξεων σε βάρος όσων αντιστέκονται στα αντιλαϊκά μέτρα στην εκπαίδευση δεν έχει τέλος. Η ενεργοποίηση του φασιστικού πειθαρχικού κώδικα, οι απειλές, η επανεμφάνιση του σπουδαστικού της ασφάλειας (θυμηθείτε το έγγραφο της ΓΑΔΑ προς τα αστυνομικά τμήματα της Αττικής να έρθουν σε επαφή με τους διευθυντές των σχολείων για να καταγράψουν-φακελώσουν τους «άτακτους» μαθητές, γονείς, εκπαιδευτικούς), οι κλήσεις μαθητών στα αστυνομικά τμήματα «δι’ υπόθεσίν τους», οι διώξεις εκπαιδευτικών, οι δίκες μαθητών που συμμετείχαν στις μαθητικές καταλήψεις, κ.λπ. κάνουν θραύση.
Δεν υπάρχει εβδομάδα που να μην έχουμε και καινούργια περιστατικά. Είναι πικρό, αλλά έχουμε καταντήσει να κρατούμε ημερολόγιο τέτοιων αντεργατικών-αντιεκπαιδευτικών-αντινεολαιίστικων ενεργειών από την πλευρά της διοίκησης και των μηχανισμών. Τούτο και μόνο αναδεικνύει την αναγκαιότητα να εγερθεί πλέον η εργαζόμενη κοινωνία, να μετουσιώσει την οργή που νιώθει σε πράξη και να υπερασπίσει όχι μόνο τα ιερά και τα όσια της εργατικής τάξης που χάνονται, αλλά και όσα παιδιά της κυνηγιούνται γιατί αντιστάθηκαν.
Αυτή τη φορά μαθαίνουμε πως
– Δεκάδες μαθητές λυκείων θα οδηγηθούν στα δικαστήρια τον Απρίλιο γιατί συμμετείχαν στις καταλήψεις των σχολείων τους το 2011 και 2012. Συγκεκριμένα, θα δικαστούν οκτώ μαθητές-μέλη του 15μελούς μαθητικού συμβουλίου του 1ου Γυμνασίου Νέας Ιωνίας Βόλου το 2012, γιατί ψήφισαν υπέρ της κατάληψης του σχολείου τους. Οι μαθητές τότε ξεσηκώθηκαν διεκδικώντας τα αυτονόητα για το σχολείο τους και την εκπαίδευση και βρήκαν απέναντί τους όχι μόνο τους μηχανισμούς του αστικού κράτους, αλλά -δυστυχώς- και τη διεύθυνση του σχολείου τους. Τέτοιοι άνθρωποι που βεβηλώνουν και ντροπιάζουν την ιδιότητα του δάσκαλου, δέχθηκαν να συνεργαστούν με τους διωκτικούς μηχανισμούς και να καταδώσουν ουσιαστικά τα παιδιά τους, τους μαθητές δηλαδή που πρωτοστατούσαν.
Την ίδια στιγμή θα καθίσουν στο εδώλιο του κατηγορούμενου επειδή «παρεμπόδισαν ή διέκοψαν την ομαλή λειτουργία των δημόσιων σχολείων» και δεκατρείς μαθητές από την Κόρινθο και το Λουτράκι, που το 2011, μαζί με άλλους συμμαθητές τους προχώρησαν σε κατάληψη του σχολείου τους. Ηταν η «εποχή της φωτοτυπίας», της φράου Διαμαντοπούλου και τα παιδιά αντέδρασαν και πάλεψαν γιατί το δημόσιο σχολείο «ήταν υπό διάλυση», όπως ακριβώς λένε.
– Μαζί με τη νεολαία, που τιμωρείται για να παραδειγματιστούν οι υπόλοιποι και να μην ξανασηκώσουν κεφάλι , μπήκε μπροστά και η φάμπρικα των διώξεων και των αργιών για τους εκπαιδευτικούς.
Ηδη βρίσκεται σε εξέλιξη προσπάθεια δίωξης κατά της ΕΛΜΕ Πειραιά. Οπως καταγγέλλει η ΕΛΜΕ «πρωτεργάτης της εκκολαπτόμενης σκευωρίας είναι ο Διευθυντής του 3ου ΣΕΚ Πειραιά, που σε αναφορά του χρησιμοποιεί διάφορα ψέματα, προκειμένου να συκοφαντήσει και να προκαλέσει δίωξη μελών του Δ.Σ. της ΕΛΜΕ». Μέλη του ΔΣ της ΕΛΜΕ επισκέφτηκε το εν λόγω σχολείο, στο οποίο, σημειωτέον, 8 τμήματα καταργήθηκαν και σημαντικός αριθμός εκπαιδευτικών και μαθητών μετακινήθηκε σ’ άλλο σχολείο, γεγονός που από μόνο του δημιουργεί κλίμα ανασφάλειας, και αβεβαιότητας, «για να προστατέψει τα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών και να γίνουν σεβαστές οι αρμοδιότητες του συλλόγου». Η αντιπροσωπεία του ΔΣ της ΕΛΜΕ «ήρθε σε αντιπαράθεση, ως όφειλε, με τον αυταρχισμό και τις αυθαιρεσίες του συγκεκριμένου Διευθυντή», του οποίου η στάση ήταν «υβριστική» και «προκλητική» (π.χ. «δεν είμαι, ούτε θέλω να γίνω μέλος της ΕΛΜΕ και αποτελεί συκοφαντία να με θεωρείτε μέλος της ΕΛΜΕ»!, «θα καλέσω την αστυνομία» !, «σας είπα δεν αναγνωρίζω την ΕΛΜΕ και δεν σας δέχομαι»!) και παρόλ’ αυτά «κράτησε την ψυχραιμία της».
Αντί να απομονωθεί, όμως, ο εν λόγω διευθυντής, ο Περιφερειακός Διευθυντής Εκπαίδευσης Αττικής Δ.Γκίνης «διέταξε προκαταρκτική έρευνα δίνοντας κάλυψη σε συκοφαντίες κατά της ΕΛΜΕ. Η προκαταρκτική έρευνα όχι μόνο δεν κλείνει, αλλά μπροστά στην απουσία στοιχείων και στην αδυναμία να στοιχειοθετηθεί αδίκημα παρατείνεται με τη συνεχή κλήση μαρτύρων και τη διολίσθηση από θέμα σε θέμα» (τα αποσπάσματα μέσα στα εισαγωγικά είναι από την καταγγελία της ΕΛΜΕ Πειραιά).
Η βιομηχανία κατασκευής «επίορκων» καλά κρατεί και η απειλή της «αυτοδίκαιης αργίας» επικρέμεται ως δαμόκλειος σπάθη πάνω από τα κεφάλια των εκπαιδευτικών. Το ρόλο των δικαστών αναλαμβάνουν να παίξουν πρόθυμα παπαγαλάκια των ΜΜΕ και το ρόλο των «κουκουλοφόρων»-καταδοτών κάποιοι «πρόθυμοι», που προβαίνουν σε «ανώνυμες» καταγγελίες. Θύμα αυτή τη φορά υπήρξε η Δήμητρα Γιατράκου, φιλόλογος στο 1ο Λύκειο Χαλκίδας και μέλος της απεργιακής επιτροπής του σχολείου της, η οποία στις 18/9/2013, τρίτη ημέρα της απεργίας των εκπαιδευτικών, «εισήλθε προσεκτικά με το αυτοκίνητό της στον αύλειο χώρο του 1ου Γυμνασίου-Λυκείου για να μεταφέρει απεργιακό υλικό». «Την επόμενη μέρα ανώνυμο ηλεκτρονικό μήνυμα προς τη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Νομού Ευβοίας καταγγέλλει το περιστατικό. Η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης με βάση την ανώνυμη καταγγελία και σχετικό ανυπόστατο δημοσίευμα τοπικής εφημερίδας διενεργεί προφορική προκαταρκτική εξέταση και έναν μήνα μετά το περιστατικό, στις 17/10/2013, επιδίδει στη συνδικαλίστρια συνάδελφο την απόφαση παραπομπής της σε Ανώτερο Πειθαρχικό Συμβούλιο. Στις 15/11/2013, δυο μήνες μετά το περιστατικό και έναν μήνα μετά την υπηρεσιακή επίδοση της απόφασης παραπομπής της, η συνάδελφος ενημερώνεται από δημοσίευμα της ίδιας τοπικής εφημερίδας ότι ο υφυπουργός ΥΠΑΙΘ, κ. Συμεών Κεδίκογλου, την έχει θέσει με απόφασή του σε αργία.
Η σχετική απόφαση αναρτάται στον ιστότοπο του υφυπουργού, μετά από τρεις μέρες, στις 18/11/2013. Εως την Πέμπτη 21/11/2013 -όπως διαπίστωσε το Δ.Σ. της ΕΛΜΕ- ούτε η Προϊσταμένη κ. Καραμάνου, ούτε ο Περιφερειακός Διευθυντής κ. Παλιαλέξης, είχαν λάβει γνώση υπηρεσιακά της απόφασης αυτής.
Στην ίδια την ενδιαφερόμενη, η απόφαση την αργίας της -η οποία μάλιστα είχε αναδρομική ισχύ, από 21/10/2013- επιδόθηκε υπηρεσιακά μόλις την Παρασκευή 22/11/2013.
Για έναν ολόκληρο μήνα, η συνάδελφός μας παρουσιαζόταν κανονικά στο σχολείο της, δίδασκε, και επιτελούσε όλα τα εξωδιδακτικά της καθήκοντα, ενώ είχε τεθεί σε αργία, γεγονός που το αγνοούσε και η ίδια, και οι συνάδελφοί της, και ο Διευθυντής του σχολείου όπου υπηρετεί, και η Διευθύντρια Δευτεροβάθμιας Διεύθυνσης και ο Περιφερειακός Διευ-θυντής Εκπαίδευσης.
Το γνώριζε και το δημοσίευε ωστόσο η ίδια τοπική εφημερίδα!». (Το απόσπασμα είναι από την ανακοίνωση-καταγγελία του Συλλόγου Εκπαιδευτικών ΠΕ Εκπαιδευτικής Περιφέρειας Κύμης).
