Από το περασμένο καλοκαίρι ακόμα ο υπουργός Παιδείας, με δήλωση κατά τη διάρκεια της ομιλίας του σε εκδήλωση για το Ανοιχτό Πανεπιστήμιο στην Πάτρα, έδωσε το εναρκτήριο λάκτισμα για την επικείμενη αύξηση του διδακτικού ωράριου των εκπαιδευτικών από την επόμενη σχολική χρονιά. Παράλληλα προσέφερε «κατηγορηματική διαβεβαίωση» στους γραφειοκράτες συνδικαλιστές της ΔΟΕ (οι οποίοι προθύμως αναπαρήγαγαν τις ψεύτικες υποσχέσεις), ότι «οτιδήποτε εφαρμοστεί στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση θα είναι προϊόν διαλόγου και όχι αιφνιδιασμού και επιβολής», καθώς «πρέπει να υπάρχει κλίμα αμοιβαίου σεβασμού και εμπιστοσύνης μεταξύ εκπαιδευτικών και Υπουργείου».
Πριν αλέκτωρ φωνήσαι, λοιπόν, γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων του τους εκπαιδευτικούς, ο Αρβανιτόπουλος προώθησε την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και τώρα βάζει μπροστά την αύξηση του διδακτικού τους ωράριου.
Ως γνωστόν, τη Δευτέρα που πέρασε ψηφίσθηκε σ’ ένα μόνο άρθρο από τη διακοσμητική Βουλή η επικαιροποίηση του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2013-2016. Εκεί μέσα εξειδικεύονται οι περικοπές των δαπανών και για την Παιδεία για το τρέχον και για τα επόμενα έως το 2016 έτη.
Στη σελίδα 5 και στον πίνακα 4, υπό τον τίτλο Επικαιροποιημένες Δημοσιονομικές Παρεμβάσεις ΜΠΔΣ 2013-2016, αναφέρονται παρεμβάσεις στο σκέλος των δαπανών, όσον αφορά στην εκπαίδευση οι εξής σε εκατομμύρια ευρώ: 86,3 το 2013 – 33,5 το 2014 – 9,6 το 2015. Συνολικά, δηλαδή, προϋπολογίζεται μείωση στο σκέλος των δαπανών ως το 2016 129,5 εκατ. ευρώ.
Στη συνέχεια, εξειδικεύοντας τις παρεμβάσεις στην εκπαίδευση, το επικαιροποιημένο Μεσοπρόθεσμο, αναφέρεται στη μείωση των αναπληρωτών καθηγητών μέσω της αύξησης των ωρών διδασκαλίας, στη μείωση του εκτάκτου προσωπικού σε ΑΕΙ/ΤΕΙ (ΠΔ 407) και στη μείωση των προσλήψεων στο Υπουργείο Παιδείας, Πολιτισμού και Αθλητισμού. Με την αύξηση του διδακτικού ωράριου των μονίμων εκπαιδευτικών, μέσω της οποίας αναμένεται η δραστική περικοπή των προσλήψεων αναπληρωτών, αναμένεται να εξοικονομηθούν 41,2 εκατ. ευρώ μέσα στο 2013 και 61,8 εκατ. ευρώ το 2014. Συνολικά ως το 2016 το μαχαίρι στους αναπληρωτές, που θα επιτευχθεί με την αύξηση του διδακτικού ωράριου των μονίμων, αναμένεται να φθάσει τα 103 εκατ. ευρώ.
Αναφέρεται επίσης μείωση των δαπανών των κεντρικών και περιφερειακών υπηρεσιών και μείωση των λειτουργικών δαπανών των ΑΕΙ/ΤΕΙ με συγχωνεύσεις (67,4 εκατ. ευρώ ως το 2016). Οι δε ανώτατες δαπάνες για την Παιδεία από τα 5,8 δισ. ευρώ το 2013 (μέσα περιλαμβάνεται και η μισθοδοσία) θα πέσουν στα 5 περίπου δισ. το 2016.
Μετά την ψήφιση του επικαιροποιημένου Μεσοπρόθεσμου, ανέλαβε η εφημερίδα του Μπόμπολα («Εθνος», 19/2) να μας κάνει λιανά τις επιπτώσεις, «υπολογίζοντας» την αύξηση του διδακτικού ωράριου κατά 2-3 ώρες την εβδομάδα και τη μείωση των αναπληρωτών κατά 8.000-10.000 (πέρυσι εργάστηκαν περίπου 12.000 αναπληρωτές).
Ως γνωστόν δε, εδώ και πολύ καιρό υπάρχουν δημοσιεύματα για μηδενικές προσλήψεις μονίμων. Οπως αντιλαμβάνεστε, δραματική προοιωνίζεται η κατάσταση στην εκπαίδευση.
Το υπουργείο Παιδείας, προκειμένου να επιβάλλει την αύξηση του ωράριου, ξεκίνησε από το καλοκαίρι εκστρατεία συκοφάντησης των εκπαιδευτικών, ώστε να λειτουργήσει ο «κοινωνικός αυτοματισμός». Χρησιμοποίησε στην προπαγάνδα του τις ψευδείς αναφορές της έκθεσης του ΟΟΣΑ, που συντάχθηκε κατά παραγγελία του υπουργείου Παιδείας. Η έκθεση ισχυρίζεται ότι «το διδακτικό ωράριο των Ελλήνων εκπαιδευτικών είναι το χαμηλότερο στην Ευρώπη». Αντίθετα, έρευνα της ΟΛΜΕ διαβεβαιώνει ότι «δεν φαίνεται να υπάρχει κάποια διαφορά από τις άλλες χώρες της Ευρώπης, όπου η πλειονότητα των εκπαιδευτικών διδάσκουν από 18 ως 20 ώρες την εβδομάδα». Σημειώνουμε ότι στην Ελλάδα, στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση το βασικό διδακτικό ωράριο είναι 21 ώρες εβδομαδιαίως (μειώνεται με τα χρόνια υπηρεσίας στις 16 ώρες) και στην πρωτοβάθμια 24 ώρες (μειώνεται με τα χρόνια υπηρεσίας στις 21 ώρες), ενώ για τους νηπιαγωγούς δεν υπάρχει νομοθετημένο διδακτικό ωράριο, με αποτέλεσμα αυτό να γίνεται λάστιχο με συνεχείς αυξήσεις.
Τότε, σε σχετικό δημοσίευμά μας («Κόντρα» αρ. φύλ. 697) σημειώναμε: «Εκείνο που πρέπει να καταλάβει η εργαζόμενη κοινωνία είναι πως η αύξηση του διδακτικού ωράριου των εκπαιδευτικών θα επιδεινώσει παραπέρα την ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης. Ο κουρασμένος, αμειβόμενος με εξευτελιστικό μισθό εκπαιδευτικός, που αγωνιά για την επιβίωσή του και την παραμονή του στην εργασία, που δεν προσβλέπει σε κανένα μέλλον, που εργάζεται κάτω από αντίξοες συνθήκες μέσα σε πολυπληθή τμήματα μαθητών, πολλές ώρες, πάνω από το επίπεδο απόδοσης και αντοχής του, είναι σε βάρος της μάθησης των παιδιών. Και πάνω απ’ όλα των παιδιών της εργατικής τάξης, των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, που δεν έχουν από πουθενά αλλού υποστήριξη στη διάρκεια του μαθητικού τους βίου».
