Οταν τα πρόθυμα παπαγαλάκια έκαναν σημαία τις «υποχωρήσεις» (τρεις όλες κι όλες τον αριθμό) Κεραμέως στο πολυνομοσχέδιο, η οποία δήθεν έτεινε ευήκοον ους στις αντιδράσεις και επισημάνσεις των συμμετεχόντων στη «διαβούλευση», γράφαμε ότι ακόμη και γι’ αυτές τις ελαχιστότατες υπαναχωρήσεις, πρέπει να κρατάμε μικρό καλάθι.
Η κατάθεση του πολυνομοσχέδιου στη Βουλή δικαίωσε αυτήν μας την παρατήρηση. Εκείνο, στο οποίο έκανε πίσω η υπουργός Παιδείας, ήταν τελικά μόνο η επιβολή πρόσθετων εξετάσεων για τους απόφοιτους των Πρότυπων Γυμνασίων, προκειμένου αυτοί να συνεχίσουν τη φοίτηση στα πρότυπα Λύκεια. Η επιβολή ανώτατου ηλικιακού ορίου (17 έτη) για την εγγραφή στα ΕΠΑΛ απλά αποσύρθηκε για να έρθει σε ένα «ολοκληρωμένο» νομοσχέδιο για την τεχνικοεπαγγελματική εκπαίδευση. Οσο για την αύξηση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα, αυτή έμεινε αλώβητη (οι «τροποποιήσεις» που έγιναν στην ουσία ήταν «ίσα βάρκα ίσα πανιά»), ενώ ανέβηκε ένα σκαλί παραπάνω στο σύνολο των σχολείων της επικράτειας. Και εξηγούμαστε: Σύμφωνα με το αρχικό πολυνομοσχέδιο, ο αριθμός μαθητών ανά τμήμα, τόσο στα Νηπιαγωγεία όσο και στα Δημοτικά, αυξανόταν από 22 σε 24 συν 10% (26 ή και 27) μαθητές. Στο σχέδιο νόμου που κατατέθηκε στη Βουλή (άρθρο 50) προβλέπεται ανώτατος αριθμός μαθητών ανά τμήμα για Νηπιαγωγεία και Δημοτικά οι 25 μαθητές και ελάχιστος για τα διθέσια Νηπιαγωγεία και για τα επταθέσια Δημοτικά οι 15 μαθητές/τμήμα. Η νέα ρύθμιση είναι μέτρο οριζόντιο για όλη την επικράτεια και όχι μόνο για τα μεγάλα αστικά κέντρα, όπου παρατηρούνται τα πολυπληθή τμήματα. Αυτό -και ειδικά ο ανελαστικός κατώτατος αριθμός μαθητών/τμήμα- ανεβάζει συνολικά τον πήχη και προοιωνίζεται συγχωνεύσεις-καταργήσεις τμημάτων και σχολείων και ελαχιστοποίηση της ανάγκης για διορισμούς εκπαιδευτικών (αναπληρωτών).
Αδίστακτη, λοιπόν, η Κεραμέως (και η κυβέρνηση) που φέρνει εν μέσω πανδημίας ένα πολυνομοσχέδιο που θα δημιουργήσει αβάσταχτο άγχος και σκληρό ανταγωνισμό στους μαθητές, και θα τους στιγματίσει εφ΄όρου ζωής (επαναφορά τους αναχρονιστικού μέτρου της αναγραφής της διαγωγής στους τίτλους σπουδών), φόβο, πειθάρχηση και υποταγή στους εκπαιδευτικούς, κατηγοριοποίηση σχολείων και παραπέρα ενίσχυση της ιδιωτικοοικονομικής λειτουργίας των ΑΕΙ.
[Παράλληλα, η υπουργός Παιδείας επιμένει στην (ν)τροπολογία και την ΥΑ που εισάγουν τη ζωντανή αναμετάδοση των μαθημάτων από τη σχολική τάξη με την τοποθέτηση κάμερας, παρά την πάνδημη κατακραυγή και τις αντιδράσεις ΔΟΕ-ΟΛΜΕ. Για το λόγο αυτό και το Γενικό Συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ αποφάσισε την προκήρυξη απεργίας-αποχής από την εφαρμογή των σχετικών διατάξεων, στηρίζοντας τους εκπαιδευτικούς].
Αναφέρουμε εν τάχει τις κυριότερες ρυθμίσεις του πολυνομοσχέδιου του αίσχους (περισσότερα στην Κόντρα αρ. φύλ. 1046, 1047 και 1048):
Δημοτικό Σχολείο, Νηπιαγωγείο
♦ Η εισαγωγή δράσης με τίτλο «Εργαστήρια Δεξιοτήτων», η οποία, σύμφωνα με το σχέδιο νόμου «συνίσταται στη δοκιμαστική προσθήκη νέων θεματικών κύκλων στο Νηπιαγωγείο και στο υποχρεωτικό ωρολόγιο πρόγραμμα του Δημοτικού και του Γυμνασίου με σκοπό την ενίσχυση της καλλιέργειας ήπιων δεξιοτήτων, δεξιοτήτων ζωής και δεξιοτήτων τεχνολογίας και επιστήμης στους μαθητές», προσβλέπει στην ενίσχυση της στροφής στις δεξιότητες. Δεξιότητες που απαιτεί η καπιταλιστική αγορά εργασίας και αποβλέπουν στη διαμόρφωση σταδιακά, από τις πολύ μικρές ηλικίες, του «μερικού ανθρώπου», του ανθρώπου της μερικής δεξιότητας, του φθηνού και «ευέλικτου» για το κεφάλαιο.
♦ Στο Νηπιαγωγείο, όπου τα παιδιά έρχονται για πρώτη φορά σε επαφή με το σχολικό περιβάλλον (εξ ου και το αναλυτικό πρόγραμμα, τα μη διακριτά γνωστικά αντικείμενα, η ανάγκη για σταθερό περιβάλλον αναφοράς), όταν τα παιδιά δεν έχουν κατακτήσει ακόμη τη μητρική τους γλώσσα, εισάγεται ο κατακερματισμός των διδακτικών αντικειμένων και η πολυπρόσωπη παρουσία εκπαιδευτικών. Τη βιτρίνα των ιδιωτικών σχολείων, θέλει να μιμηθεί η Κεραμέως γι’ αυτό και εισάγει την Πληροφορική, τα Αγγλικά, κλ.π. Η «δημιουργική ενασχόληση των μαθητών με την αγγλική γλώσσα», με εκπαιδευτικό κλάδου ΠΕ06 Αγγλικής Φιλολογίας παρουσία του/της Νηπιαγωγού μπήκε μετά τις σφοδρές αντιδράσεις.
Γυμνάσιο
♦ Από το Γυμνάσιο ξεκινά ένας αβάσταχτος εξεταστικός μαραθώνιος.
Οι μαθητές εξετάζονται σε 14 μαθήματα με μία (1) ωριαία γραπτή δοκιμασία κατά τη διάρκεια του πρώτου τετραμήνου και μία (1) κατά τη διάρκεια του δεύτερου τετραμήνου. Ειδικά για το μάθημα της Πληροφορικής, η ωριαία γραπτή δοκιμασία του δεύτερου τετραμήνου αντικαθίσταται από την εκπόνηση συνθετικής εργασίας.
Στις προαγωγικές και απολυτήριες εξετάσεις αυξάνονται από 4 σε 7 τα γραπτώς εξεταζόμενα μαθήματα.
♦ Προϋπόθεση προαγωγής και απόλυσης των μαθητών είναι η κατοχύρωση της βάσης 10 σε κάθε μάθημα ή 13 κατά μέσο όρο σε όλα τα μαθήματα (!). Δυνατότητα επανεξέτασης το Σεπτέμβριο έχουν οι μαθητές που έχουν μόνο 4 μαθήματα κάτω από την επιτρεπόμενη βάση.
Λύκειο, Τράπεζα Θεμάτων, Εισαγωγή στην Τριτοβάθμια, Διαγωγή
Εάν καταφέρεις να ξεπεράσεις τις συμπληγάδες του Γυμνασίου και δεν στραφείς απευθείας για εργασία στα καπιταλιστικά κάτεργα ή στη λεγόμενη τεχνική εκπαίδευση, ακολουθεί ο Γολγοθάς του Λυκείου. Με κάθε τρόπο αποσκοπείται το ψαλίδισμα των ονείρων, ειδικά των παιδιών των προερχόμενων από την εργατική τάξη και τα φτωχολαϊκά στρώματα, και ο δραστικός περιορισμός της τάσης για σπουδές στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.
♦ Σε όλες τις τάξεις του Λυκείου διενεργούνται στα μαθήματα όλων των Ομάδων δύο (2) υποχρεωτικές ωριαίες γραπτές δοκιμασίες, μία (1) κατά τη διάρκεια του πρώτου τετραμήνου και μία (1) κατά τη διάρκεια του δεύτερου τετραμήνου, με εξαίρεση το μάθημα της Φυσικής Αγωγής. Αν για κάποιο λόγο δεν πραγματοποιηθεί η ωριαία γραπτή δοκιμασία του πρώτου τετραμήνου, στο δεύτερο τετράμηνο διενεργούνται δύο (2) ωριαίες γραπτές δοκιμασίες!
Στο μάθημα της Πολιτικής Παιδείας οι μαθητές εκπονούν επιπλέον και ερευνητική εργασία στο β’ τετράμηνο, η βαθμολογία της οποίας αποτελεί το 50% του βαθμού του τετραμήνου αυτού.
Στο μάθημα της Πληροφορικής στο δεύτερο τετράμηνο, αντί για γραπτή εξέταση, οι μαθητές εκπονούν μία (1) ερευνητική εργασία, η βαθμολογία της οποίας αποτελεί το 50% του βαθμού του τετραμήνου αυτού.
♦ Η Α' Τάξη αποτελεί τάξη αποκλειστικά γενικής παιδείας.
Στη Β' Τάξη εφαρμόζεται πρόγραμμα μαθημάτων γενικής παιδείας και πρόγραμμα μαθημάτων που ανήκουν σε δύο (2) Ομάδες Μαθημάτων Προσανατολισμού, Ανθρωπιστικών και Θετικών Σπουδών. Οι μαθητές, εκτός από τα μαθήματα γενικής παιδείας, παρακολουθούν υποχρεωτικά και τα μαθήματα της Ομάδας Προσανατολισμού που επιλέγουν.
Η Γ' Τάξη έχει μαθήματα γενικής παιδείας και μαθήματα προσανατολισμού. Τα μαθήματα προσανατολισμού χωρίζονται σε τρεις (3) Ομάδες Μαθημάτων Προσανατολισμού (Ανθρωπιστικές Σπουδές, Θετικές Σπουδές και Σπουδές Υγείας, Σπουδές Οικονομίας και Πληροφορικής).
Το «κόντρα μάθημα» (για τους μαθητές των ανθρωπιστικών σπουδών υποχρεωτικά τα μαθηματικά και για τους μαθητές των θετικών σπουδών υποχρεωτικά η ιστορία) θα έρθει με Υπουργική Απόφαση, σύμφωνα με όσα είπε η Κεραμέως.
♦ Στο Λύκειο αυξάνονται κατά ένα τα γραπτώς εξεταζόμενα μαθήματα στη Β’ και Γ’ Λυκείου (από 8, 6, 4 σε 8, 7, 5).
♦ Οι μαθητές προάγονται/απολύονται εφόσον έχουν γενικό μέσο όρο τουλάχιστον 10.
♦ Επαναφέρεται η Τράπεζα Θεμάτων στο Λύκειο. Τα θέματα των προαγωγικών και απολυτήριων εξετάσεων ορίζονται κατά ποσοστό 50% με τυχαία επιλογή από την Τράπεζα Θεμάτων Διαβαθμισμένης Δυσκολίας (Τ.Θ.Δ.Δ.) και κατά ποσοστό 50% από τον διδάσκοντα.
Ο εκπαιδευτικός, λοιπόν, δεν θα επιλέγει τα θέματα με βάση τη διδαχθείσα ύλη στην τάξη του και το μαθησιακό επίπεδο και τις αδυναμίες των μαθητών του. Θα τρέχει όλη τη χρονιά, αδιαφορώντας για την ουσία, να καλύψει την ύλη που περιέχεται στα αναρτημένα θέματα της Τράπεζας Θεμάτων. Το γεγονός από μόνο του θα τροφοδοτήσει τα φροντιστήρια με μπόλικους πελάτες. Με τον ίδιο τρόπο θα λειτουργήσει και η υποχρεωτική παρακολούθηση επιπλέον μαθήματος («κόντρα μάθημα»).
Η Κεραμέως ισχυρίζεται ότι η Τράπεζα Θεμάτων θα εξασφαλίσει την κάλυψη «του συνόλου της διδακτέας ύλης από όλα τα σχολεία της χώρας» και «δεύτερον, τη διαμόρφωση ενός συνεκτικού συστήματος αποτίμησης της προόδου των μαθητών, μέσα από την εξαγωγή στοιχείων επί αντικειμενικής βάσης». Ως προς το πρώτο, σημειώνουμε τη μέγιστη υποκρισία, αφού το υπουργείο Παιδείας αφήνει ακάλυπτα τα κενά σε εκπαιδευτικό προσωπικό, ακόμη και για τα πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα, μέχρι και λίγους μήνες πριν το τέλος της σχολικής χρονιάς. Για δε το δεύτερο ισχυρισμό, παρατηρούμε ότι ανοίγει ο δρόμος και για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών μέσω της «αποτίμησης» των μαθητικών επιδόσεων.
♦ Οσον αφορά στην πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, επαναφέρονται οι συντελεστές βαρύτητας σε δύο μαθήματα ανά σχολή, τμήμα ή εισαγωγική κατεύθυνση.
Οι υποψήφιοι της ομάδας προσανατολισμού ανθρωπιστικών σπουδών θα εξετάζονται στο μάθημα των Λατινικών αντί της Κοινωνιολογίας. Ο αναχρονισμός, οι συντηρητικές ιδεοληψίες της δεξιάς γίνονται πράξη, μετά τα όσα έχουν ειπωθεί περί ιεροδιδασκάλων, εθελοντισμού, προαγωγής της εθνικής συνείδησης, αντί της κοινωνιολογικής προσέγγισης, κ.λπ.
♦ Αναμένεται επίσης μια επαναδιατύπωση συνολικά του τρόπου εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Εχει προαναγγελθεί το «αναβαθμισμένο» Εθνικό Απολυτήριο και ο συνυπολογισμός των βαθμών και των τριών τάξεων του Λυκείου.
♦ Ο χαρακτηρισμός της διαγωγής των μαθητών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης (Γυμνάσιο-Λύκειο) αναγράφεται σε όλους τους τίτλους σπουδών (απολυτήρια, πτυχία, αποδεικτικά, πιστοποιητικά) (άρθρο 5). Με το στιγματισμό των μαθητών εφ’ όρου ζωής επιδιώκεται η διαμόρφωση φοβισμένων, υποταγμένων ανθρώπων, πρόθυμων να υποκύπτουν μεθαύριο, ως εργαζόμενοι, στις ορέξεις των εργοδοτών-καπιταλιστών.
Πρότυπα και Πειραματικά Σχολεία
Από το Σεπτέμβριο θα λειτουργήσουν 28 Πρότυπα και 34 Πειραματικά σχολεία.
Η ίδρυση και λειτουργία μεγάλου αριθμού Προτύπων Σχολείων, στα οποία θα υπάρχει επιλογή (αξιολόγηση) προσωπικού και εισαγωγή μαθητών με βάση τις υψηλές επιδόσεις σε εξετάσεις, νοηματοδοτεί το ψευτοαφήγημα της «αριστείας» και επιβεβαιώνει στην πράξη την κατηγοριοποίηση των σχολικών μονάδων και μέσω αυτής των μαθητών και των εκπαιδευτικών. Η αξιολόγηση σχολικών μονάδων και εκπαιδευτικών (η τελευταία τίθεται από τώρα σε εφαρμογή), θα λειτουργήσει ως «λαγός» για την επέκτασή της σε όλα τα σχολεία.
Αξιολόγηση
Ο δρόμος για την πειθάρχηση των εκπαιδευτικών είναι μεθοδικά στρωμένος. Πρώτα «αυτοαξιολόγηση» σχολικής μονάδας πίσω από τον «αθώο» «προγραμματισμό και αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου», ώστε να αποκτηθεί «κουλτούρα αξιολόγησης» (το δρόμο τον έδειξαν οι συριζαίοι, γι’ αυτό και βάση αποτελεί ο νόμος 4547/2018), στη συνέχεια εξωτερική αξιολόγηση σχολείων και έπεται η αξιολόγηση του εκπαιδευτικού. Ολα θα ΄χουν τελειώσει ως το 2021 λένε οι «άριστοι», υπολογίζοντας χωρίς τον «ξενοδόχο», τη μαχόμενη εκπαίδευση.
♦ Κάθε αρχή της σχολικής χρονιάς ο σύλλογος διδασκόντων καταρτίζει τον «προγραμματισμό του εκπαιδευτικού έργου», τις «δράσεις» και τα «ερευνητικά προγράμματα» που απαιτούνται, τα οποία απαιτούν με τη σειρά τους τη συμμετοχή της «τσέπης» των γονιών, ενώ ιδιώτες, εταιρίες, ΜΚΟ κ.λπ. εισβάλλουν στο δημόσιο σχολείο, καθώς είναι αυτοί κυρίως που υλοποιούν τέτοιες «δράσεις» και «προγράμματα». Ολα αυτά θα καταγράφονται, θα ελέγχονται από τους ανωτέρω και θα αποτελούν κριτήρια αξιολόγησης της σχολικής μονάδας και εμμέσως των εκπαιδευτικών της.
Αυτό το νόημα, έχουν οι επισημάνσεις ότι «λαμβάνονται υπόψη… ιδίως η απολογιστική έκθεση εσωτερικής αξιολόγησης του εκπαιδευτικού έργου της σχολικής μονάδας του προηγούμενου σχολικού έτους και οι παρατηρήσεις, προτάσεις και εκθέσεις της εξωτερικής αξιολόγησής της».
Η αξιολόγηση συναρτάται και με τις μαθητικές επιδόσεις, τις απουσίες και τη σχολική διαρροή, εξ ου και υπάρχει ειδική αναφορά στις «δράσεις» που προγραμματίζονται. Ως εκ τούτου, η κατάταξη-κατηγοριοποίηση των σχολικών μονάδων των φτωχών, εργατικών, αγροτικών περιοχών, των σχολείων με μεγάλη αναλογία προσφυγικού μαθητικού πληθυσμού και πληθυσμού περιθωριοποιημένων κοινωνικά ομάδων είναι προδιαγεγραμμένη.
♦ Στην αξιολόγηση εμπλέκεται το Σχολικό Συμβούλιο (σύλλογοι γονέων και δημαρχαίοι), καθώς οι απόψεις του λαμβάνονται υπόψη στον προγραμματισμό και αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου.
♦ Ο «προγραμματισμός του εκπαιδευτικού έργου» γίνεται υπό αυστηρή επιτήρηση. Κατά την κατάρτισή του «δύναται» να λάβει μέρος όλη η ιεραρχική πυραμίδα της εκπαίδευσης [από στελέχη του Περιφερειακού Κέντρου Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού (ΠΕ.Κ.Ε.Σ.), μέχρι του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής (Ι.Ε.Π.) και μέλη ΔΕΠ των ΑΕΙ], αφήνοντας γκρίζες ζώνες για το πώς θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν τα σχολεία που δεν παίρνουν τέτοιου είδους «πρωτοβουλία».
♦ Το άγχος για τη θετική «αποτίμηση» που θα γίνει στο τέλος της σχολικής χρονιάς είναι διαρκές, γιατί μέσω αυτής πραγματοποιείται η αξιολόγηση. Γι’ αυτό και προβλέπεται συστηματική παρακολούθηση της πορείας πραγματοποίησης του «προγραμματισμού» καθόλη τη διάρκεια του σχολικού έτους, με τις συνεδριάσεις να γίνονται «τουλάχιστον μία φορά ανά δίμηνο».
♦ Ο έλεγχος των εκπαιδευτικών επιτυγχάνεται και μέσω της ένταξής τους σε ομάδες («κράτα με να σε κρατώ» ή «οφθαλμόν αντί οφθαλμού»).
Η ένταξη στις ομάδες δεν διασφαλίζει μόνο το γεγονός να μην ξεφύγει «κανένα πρόβατο από το μαντρί», αλλά αποτελεί και στοιχείο ατομικής αξιολόγησης. Εξ ου και η πρόβλεψη ότι οι συμμετέχοντες σε ομάδες μπορούν να υποβάλουν αίτηση για την έκδοση σχετικής βεβαίωσης, που υπογράφουν ο Διευθυντής του σχολείου και ο Συντονιστής Εκπαιδευτικού Εργου (πρώην Σχολικός Σύμβουλος).
♦ Ο τιμωρητικός χαρακτήρας αποκαλύπτεται και από τη δημοσιοποίηση του προγραμματισμού, ώστε σε αυτόν να έχουν πρόσβαση όχι μόνο όλη η εκπαιδευτική και διοικητική ιεραρχία, αλλά και οι γονείς, η γειτονιά και ο «κάθε πικραμένος».
Ο προγραμματισμός αποτυπώνεται σε έκθεση, η οποία «αναρτάται αμελλητί, με ευθύνη της Διεύθυνσης του σχολείου,… στην ιστοσελίδα κάθε σχολικής μονάδας, καθώς και στο σύνολό της σε ειδική ηλεκτρονική εφαρμογή… στην οποία έχουν πρόσβαση τα εμπλεκόμενα στελέχη της εκπαιδευτικής ιεραρχίας, το Ι.Ε.Π. και η Αρχή Διασφάλισης της Ποιότητας στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση (Α.ΔΙ.Π.Π.Δ.Ε.)».
♦ Για να μην υπάρχουν «παραστρατήματα» και «αυτοσχεδιασμοί» από τους συλλόγους διδασκόντων προβλέπεται ο καθορισμός -με ΥΑ- των θεματικών αξόνων, των σχεδιαζόμενων δράσεων, των τρόπων προσέγγισής τους, ο τύπος και το ειδικότερο περιεχόμενο της έκθεσης του προγραμματισμού. Ολα αυτά ύστερα από εισήγηση της Α.ΔΙ.Π.Π.Δ.Ε. και του Ι.Ε.Π.
♦ Η «Αυτοαξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου των σχολικών μονάδων» πραγματοποιείται στο τέλος κάθε σχολικής χρονιάς. Λόγο έχουν και πάλι ο Συντονιστής Εκπαιδευτικού Εργου και το Σχολικό Συμβούλιο (γονείς, τοπική αυτοδιοίκηση).
Συντάσσεται «ετήσια απολογιστική έκθεση εσωτερικής αξιολόγησης του έργου της σχολικής μονάδας», η οποία «αναρτάται αμελλητί … στην ιστοσελίδα κάθε σχολικής μονάδας, καθώς και στο σύνολό της στην ειδική ηλεκτρονική εφαρμογή της παρ.9 του άρθρου 47».
♦ «Οι θεματικοί άξονες αναφοράς της αξιολόγησης, καθώς και ο τύπος και το ειδικότερο περιεχόμενο της απολογιστικής έκθεσης δύναται να καθορίζονται με απόφαση του Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων, που εκδίδεται ύστερα από εισήγηση της Α.ΔΙ.Π.Π.Δ.Ε. και του Ι.Ε.Π.».
♦ Προβλέπεται και εξωτερική αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου, η οποία ακολουθεί τη διαδρομή, διατρέχοντας όλη την ιεραρχική πυραμίδα, στη λογική ότι ο ελέγχων είναι ταυτόχρονα και ελεγχόμενος από τους αμέσως ανωτέρους του: Σύνταξη παρατηρήσεων και προτάσεων από τους Συντονιστές Εκπαιδευτικού Εργου, που «αναρτώνται αμελλητί στην ιστοσελίδα του οικείου ΠΕ.Κ.Ε.Σ.», συνολική έκθεση εξωτερικής αξιολόγησης από το ΠΕ.Κ.Ε.Σ. και ανάρτησή της στην ιστοσελίδα του και στην ειδική ηλεκτρονική εφαρμογή, αξιοποίηση των εκθέσεων εξωτερικής αξιολόγησης των ΠΕ.Κ.Ε.Σ. από την Α.ΔΙ.Π.Π.Δ.Ε, σύνταξη εκθέσεων με γενικές παρατηρήσεις από την Αρχή, εισήγησή της στον υπουργό Παιδείας και συνεργασία στη συνέχεια με το ΙΕΠ.
♦ Ο στενός κορσές που φτιάχνεται για τις σχολικές μονάδες και τους εκπαιδευτικούς βρίσκει εφαρμογή και στη συγκρότηση «ομάδων όμορων σχολείων» για «την ανάπτυξη πρωτοβουλιών και δράσεων».
♦ Το ασφυκτικό πλαίσιο επιτήρησης, συμπληρώνεται με τον «Εσωτερικό Κανονισμό Λειτουργίας σχολικών μονάδων», στη σύνταξη του οποίου έχουν λόγο και γονείς και δημαρχαίοι. Ο Εσωτερικός Κανονισμός εγκρίνεται από τον Συντονιστή Εκπαιδευτικού Εργου και τον Διευθυντή Εκπαίδευσης.
Προκειμένου δε, να διασφαλιστεί ο απόλυτος έλεγχος προβλέπεται η έκδοση «πρότυπου κανονισμού λειτουργίας», με απόφαση του υπουργού Παιδείας μετά από εισήγηση του Ι.Ε.Π.
♦ Οσον αφορά στην ατομική αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, στο πολυνομοσχέδιο δεν γίνεται σχετική μνεία. Είναι το επόμενο βήμα, σύμφωνα με τις δηλώσεις Κεραμέως. Είναι δε σίγουρο ότι το περιεχόμενό της δεν θα διαφέρει από αυτό του ΠΔ 152/2013 των Αρβανιτόπουλου-Κυριάκου Μητσοτάκη (υπουργοί Παιδείας και Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης αντίστοιχα).
ΑΕΙ
♦ «Ενισχύεται η εξωστρέφεια των ελληνικών πανεπιστημίων»: ίδρυση ξενόγλωσσων προπτυχιακών προγραμμάτων από κάθε ΑΕΙ, θερινά προγράμματα κ.λπ.
Μέγας καημός είναι η προσέλκυση φοιτητών-πελατών με όλους τους τρόπους, ώστε τα πανεπιστήμια να αποκτούν πρόσθετους πόρους από τα δίδακτρα, να ελαχιστοποιείται η κρατική χρηματοδότηση και να προωθείται η ιδιωτικοοικονομική λειτουργία τους. Τα ξενόγλωσσα προπτυχιακά με δίδακτρα είναι ο προάγγελος επιβολής διδάκτρων στο μέλλον για όλα τα προπτυχιακά προγράμματα των Ιδρυμάτων.
♦ Η εκλογική διαδικασία για την εκλογή Πρυτάνεων, Αντιπρυτάνεων διεξάγεται αποκλειστικά μέσω ηλεκτρονικής ψηφοφορίας, ώστε να αποφεύγονται οι αντιδράσεις από μέρους του φοιτητικού κινήματος και των εργαζόμενων στο Πανεπιστήμιο.
♦ Καθιερώνεται πρόσθετο ακαδημαϊκό κριτήριο (βάση εισαγωγής μείον 2.750 μόρια), για τις μετεγγραφές των φοιτητών και αλλάζουν τα υφιστάμενα οικονομικά και κοινωνικά κριτήρια (π.χ. εξέταση μέσου όρου εισοδημάτων 3 τελευταίων ετών και όχι μόνο ενός).
Επιδιώκεται, λοιπόν, η αυστηροποίηση των μετεγγραφών, που θα στραγγαλίσει οικονομικά ειδικά τις οικογένειες των φτωχών και μεσαίων στρωμάτων, που τα παιδιά τους σπουδάζουν μακριά από τον τόπο κατοικίας, δεδομένης της πολύ χαμηλής ενίσχυσης της φοιτητικής μέριμνας (φοιτητικές εστίες, σίτιση, κ.λπ.).
Γιούλα Γκεσούλη
