Κυνικά και εκβιαστικά, η διευθύντρια του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ, μιλώντας στο ΔΣ που συνεδρίαζε για ν’ αποφασίσει την εκταμίευση της έκτης δόσης του δανείου προς την Ελλάδα, είπε ότι αν δεν υπάρξει ιδιαίτερα υψηλή συμμετοχή του «ιδιωτικού τομέα» στο πρόγραμμα ανταλλαγής ελληνικών ομολόγων, το ΔΝΤ δεν θα συμμετάσχει στο νέο δανειακό πρόγραμμα. «Μια σχεδόν καθολική συμμετοχή στο προτεινόμενο πρόγραμμα ανταλλαγής χρέους στον ιδιωτικό τομέα θα είναι σημαντική για να διατηρηθεί η βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους, να αντιμετωπιστούν οι οικονομικές ανάγκες της Ελλάδας και να βεβαιώσει το Ταμείο τη συνέχιση της υποστήριξής του», είπε η Λαγκάρντ.
Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι το ΔΝΤ ανάβει το πράσινο φως προς τους διεθνείς τοκογλύφους, οι οποίοι διαπραγματεύονται υπό την αιγίδα του ΙΙF την ακριβή μορφή του PSI («κούρεμα», μετρητά και νέα ομόλογα) να σκληρύνουν τη στάση τους. Σημαίνει άσκηση πίεσης στην ελληνική κυβέρνηση να συμβιβαστεί σ’ ένα επιτόκιο κοντά στο 8% που απαιτεί το IIF και να προσφέρει και όλες τις ρήτρες που ζητιούνται, γιατί αλλιώς δεν πρόκειται να υπάρξει νέο δάνειο. Για να μπει η συντριπτική πλειοψηφία των τοκογλύφων στη ρύθμιση του PSI, η οποία πρέπει να είναι εθελοντική για να μην ενεργοποιηθούν τα CDS, θα πρέπει οι όροι της ανταλλαγής να είναι ελκυστικοί. Οι τοκογλύφοι δεν έχουν καμιά αντίρρηση για το «κούρεμα», ζητούν όμως επιτόκιο 8% (συν πέρασμα στο αγγλικό δίκαιο, συν εμπράγματες εγγυήσεις) για τα νέα ομόλογα που θα πάρουν. Οταν ακούνε και δημόσια τη δήλωση της Λαγκάρντ, ξέρουν καλά ότι την πίεση την έχει η κυβέρνηση Παπανδρέου και όχι αυτοί.
Το ότι το παιχνίδι παίζεται έτσι φάνηκε μια μέρα πριν, από τη δήλωση της Λαγκάρντ με την τοποθέτηση που έκανε στη Βουλή ο Βενιζέλος. Αυτός δεν μίλησε για κίνδυνο να μη δοθεί το νέο δάνειο, αλλά είπε πως αν δεν υπάρξει 100% συμμετοχή του «ιδιωτικού τομέα» στο πρόγραμμα, θα υπάρξει πρόβλημα στην εκτέλεση του προϋπολογισμού. Πρόβλημα, βέβαια, θα υπάρξει έτσι κι αλλιώς (ένα κωλόχαρτο είναι ο προϋπολογισμός), όμως ο Βενιζέλος αναφερόταν στο τεράστιο κονδύλι μείωσης της δαπάνης για τόκους που έγραψαν στον προϋπολογισμό, χωρίς να έχουν έρθει σε καμιά συμφωνία με τους δανειστές. Γι’ αυτό και έδωσε δραματικό τόνο στην ομιλία του, μιλώντας για εθνική αποστολή ιστορικών διαστάσεων και καλώντας τον Σαμαρά να συμβάλλει. Δεν υπάρχει δυνατότητα «αντιπολιτευόμενης συμπολίτευσης και συμπολιτευόμενης αντιπολίτευσης», είπε.
Τι αποδεικνύεται απ’ αυτές τις εξελίξεις; Πρώτο, ότι ήταν μούφα όσα έλεγε η κυβερνητική προπαγάνδα μετά τις 26 Οκτωβρίου, ότι δήθεν η Μέρκελ έβαλε κάτω τον Νταλάρα και τον εκβίασε πως είτε θα δεχτεί το «κούρεμα» των ελληνικών ομολόγων είτε η Ελλάδα θ’ αφεθεί να χρεοκοπήσει και οι τράπεζες θα τα χάσουν όλα. Προπαγάνδα που την τροφοδότησε ο ίδιος ο Παπανδρέου, στη συνέντευξη Τύπου που έδωσε στις Βρυξέλλες ξημερώματα 27 Οκτώβρη. Θα θυμόσαστε ότι από τότε είχαμε πει πως πρόκειται για σκέτη προπαγάνδα, σημειώνοντας ότι ο Παπανδρέου έλεγε ψέματα, διότι απλούστατα ο ίδιος δεν συμμετείχε στο παζάρι.
Αποδεικνύεται ότι η Μέρκελ ήθελε τότε απλά την ανακοίνωση μιας συμφωνίας, προκειμένου να χαλαρώσει λίγο η πίεση στο ευρώ. Μίλησαν για 50% «κούρεμα», χωρίς να καθορίσουν οτιδήποτε άλλο. Ομως τα υπόλοιπα είναι τα σημαντικά και όχι το «κούρεμα» αυτό καθαυτό, όπως έχουμε ξαναγράψει. Εκείνο που πρέπει να γίνει αντιληπτό είναι πως όταν οι πολιτικοί εκπρόσωποι του χρηματιστικού κεφάλαιου, η Μέρκελ, ο Σαρκοζί, η Λαγκάρντ, ο Γιούνκερ και η λοιπή συμμορία, μιλούν για βιωσιμότητα του ελληνικού κρατικού χρέους, δεν αναφέρονται στα δεινά στα οποία εξαναγκάζουν τον ελληνικό λαό, αλλά στη δυνατότητα αποπληρωμής του χρέους. Κάνουν μια αναδιάρθρωσή του, ώστε οι διεθνείς τοκογλύφοι να εξασφαλίσουν τα λεφτά τους και το ευρωσύστημα να εξασφαλίσει την όποια σταθερότητα μπορεί να εξασφαλίσει.
Το χρέος αναδιατάσσεται στο χρόνο, έτσι που να μπορούν ν’ αποπληρώνονται οι καινούργιες δόσεις. Ενα τμήμα του υπάρχοντος χρέους πετιέται στα σκουπίδια (αυτό που ήταν ήδη απαξιωμένο στη δευτερογενή αγορά) και ό,τι απομείνει θα χρεωθεί με υπέρογκο επιτόκιο. Υπερδιπλάσιο από το επιτόκιο με το οποίο δανειζόταν το ελληνικό κράτος πριν από δυο χρόνια. Ετσι, θα έχουν τη δυνατότητα για μια δεκαπενταετία ακόμη να αρμέγουν τον ελληνικό λαό και το χρέος να παραμένει σε αστρονομικά επίπεδα, για να μπορεί να διαιωνιστεί η ληστεία και μετά τη 15ετία των νέων ομολόγων. Η δική τους βιωσιμότητα είναι ο θάνατος του ελληνικού λαού.
ΥΓ: Δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ ότι από το «κούρεμα» εξαιρούνται πρώτον τα δάνεια της τρόικας και δεύτερο τα ομόλογα που έχει στην κατοχή της η ΕΚΤ, τα οποία φτάνουν στο καθόλου ευκαταφρόνητο ύψος των περίπου 65 δισ. ευρώ. Ομόλογα που η ΕΚΤ αγόρασε στη δευτερογενή αγορά, σε μέρες που ασκούνταν μεγάλες πιέσεις στο ευρώ, προκειμένου να εξισορροπήσει την κατάσταση. Ομόλογα που αγοράστηκαν σε τιμές πολύ κάτω από τις ονομαστικές τους. Μέχρι και στο 30% της ονομαστικής τιμής των ομολόγων αγόρασε η ΕΚΤ. Κι όμως, αυτά τα ομόλογα, όταν φτάσει η ώρα της λήξης τους, θα πληρω- θούν στην ονομαστική τους τιμή και η ΕΚΤ θ’ αποκομίσει τεράστια κέρδη.
Εν αντιθέσει με το… ευαγές ίδρυμα της ΕΚΤ, που μένει στο απυρόβλητο και θα κερδοσκοπήσει με τόσο αισχρό τρόπο (ακόμα και ο Σάιλοκ θα τη ζήλευε τέτοια τοκογλυφία), τα ασφαλιστικά ταμεία θα υποστούν ζημιά ύψους περίπου 14 δισ. ευρώ (ζημιά ύψους 11,5-12 δισ. παραδέχτηκε επίσημα ο Προβόπουλος της ΤτΕ, μιλώντας στη Βουλή, όπως γράψαμε στο προηγούμενο φύλλο της «Κ»). Ζημιά από ομόλογα την αγορά των οποίων ουδέποτε αποφάσισαν, τυπικά έστω, τα διοικητικά τους συμβούλια, αλλά την αποφάσισε η ΤτΕ, χωρίς να ενημερώσει καμιά διοίκηση, έχοντας το προνόμιο να διαχειρίζεται εν λευκώ τα «διαθέσιμα» των Ταμείων. Προκλητικότατα ο Βενιζέλος είπε και πάλι στη Βουλή, ότι τα Ταμεία θα αποζημιωθούν με κρατική περιουσία! Οι τράπεζες, βέβαια, θα ανακεφαλαιωθούν με ζεστό χρήμα από το νέο δάνειο της τρόικας, όπως προβλέπει η 26η Οκτώβρη.
