Το στίγμα του κρατικού προϋπολογισμού του 2007, το προσχέδιο του οποίου κατατέθηκε στη Βουλή στις αρχές της εβδομάδας, το έδωσε με τον καλύτερο τρόπο ο πρόεδρος του ΣΕΒ Δ. Δασκαλόπουλος: «Ο προϋπολογισμός συνεχίζει στην κατεύθυνση της ήπιας προσαρμογής, κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση. Υπ’ αυτή την έννοια είναι διαχειριστικά σωστός, παραμένει όμως μεταρρυθμιστικά ελλειμματικός».
Οταν οι καπιταλιστές επαινούν έναν προϋπολογισμό, σημαίνει ότι αισθάνονται ικανοποιημένοι ως προς τα αιτήματά τους. Και επειδή σε μια ταξική κοινωνία δε μπορεί να αισθάνονται όλοι ικανοποιημένοι, επειδή -για να το πούμε διαφορετικά- τα συμφέροντα καπιταλιστών και εργαζόμενων είναι συγκοινωνούντα δοχεία (όταν γεμίζει το ένα αδειάζει το άλλο), οι εργαζόμενοι είναι που πρέπει να αισθάνονται δυσαρεστημένοι (και) απ’ αυτόν τον προϋπολογισμό.
Η ταξικότητα και αυτού του προϋπολογισμού, ο φορομπηχτικός και αντιλαϊκός του χαρακτήρας φαίνονται με μια γρήγορη ματιά στο σκέλος των εσόδων και ειδικά των φορολογικών εσόδων. Κατά 7,4% προϋπολογίζεται να αυξηθούν τα φορολογικά έσοδα, δηλαδή με ρυθμό υπερδιπλάσιο του πληθωρισμού. Αυτό σημαίνει ότι οι Ελληνες πολίτες θα κληθούν του χρόνου να πληρώσουν περισσότερους συνολικά φόρους απ’ όσους θα πληρώσουν φέτος. Ακόμα πιο σημαντική, όμως, είναι η κατανομή των φόρων, που δείχνει την ένταση της αντιλαϊκότητας της φορολογίας. Αυτό φαίνεται καθαρά στον παραπάνω πίνακα.
Καταρχάς, οι έμμεσοι φόροι αυξάνονται με ρυθμό μεγαλύτερο απ’ αυτόν των άμεσων φόρων (8,8% έναντι 5,4%). Αυτό σημαίνει εξ ορισμού πιο αντιλαϊκή φορολογική πολιτική, δεδομένου ότι οι έμμεσοι φόροι επιβαρύνουν τα πλατιά λαϊκά στρώματα. Αν μάλιστα προσέξουμε τη διάρθρωση των έμμεσων φόρων, θα δούμε ότι η μεγαλύτερη αύξηση είναι στο ΦΠΑ.
Ομως, πιο ταξική σε αντιλαϊκή κατεύθυνση είναι και η διάρθρωση των άμεσων φόρων. Τα φυσικά πρόσωπα θα σηκώσουν το βάρος (αύξηση φορολογίας κατά 6,7%), ενώ ο φόρος που θα πληρώσουν τα νομικά πρόσωπα (δηλαδή οι επιχειρήσεις) θα αυξηθεί μόνο κατά 2,2% (πρόκειται για πραγματική μείωση, αν υπολογίσουμε τον πληθωρισμό, που κυμαίνεται γύρω στο 3,5%). Η αύξηση των άμεσων φόρων αφορά τους καπιταλιστές μόνο για τα εισοδήματά τους πλην επιχειρηματικών κερδών (τα κέρδη φορολογούνται αυτοτελώς), δηλαδή για ένα μικρό μέρος των συνολικών εισοδημάτων. Ετσι, και την αύξηση των άμεσων φόρων θα σηκώσουν οι μισθωτοί και τα μεσαία στρώματα.
Ο,τι και να πει η κυβέρνηση, αρκεί και μόνο η εικόνα του σκέλους των εσόδων για να αποδείξει πως λέει ψέματα. Εφτιαξε έναν προϋπολογισμό πιο φορομπηχτικό και πιο αντιλαϊκό από τον προηγούμενο.
Μήπως, όμως, τα έσοδα από την αυξημένη φορομπηξία σε βάρος του ελληνικού λαού θα διατεθούν για τη βελτίωση της κοινωνικής πολιτικής του κράτους; Αρκεί μόνο μια ματιά στις δαπάνες των βασικών υπουργείων μέσω των οποίων ασκείται κοινωνική πολιτική: Παιδείας +5,9%, Υγείας +5,7%. Οι κοινωνικές δαπάνες, δηλαδή, κινούνται σταθερά στον αστερισμό της υποχρηματοδότησης, υπολειπόμενες κάθε χρόνο όχι μόνο από τις πραγματικές ανάγκες αλλά και από την αύξηση των φόρων. Αυξημένα εμφανίζονται μόνο τα κονδύλια στα υπουργεία Απασχόλησης (+13,9%) και Αγροτικής Ανάπτυξης (+9,9%), όμως αυτές οι αυξήσεις δαπανών προέρχονται από τις προαναγγελθείσες αυξήσεις στο ΕΚΑΣ και τις αγροτικές συντάξεις (35 και 50 ευρώ αντίστοιχα), με τις οποίες η κυβέρνηση φιλοδοξεί να «πάρει» τις επόμενες εκλογές.
Από την ανάλυση των δαπανών στην κατηγορία «Αποδοχές και Συντάξεις» της κεντρικής διοίκησης οδηγούμαστε στο συμπέρασμα ότι η εισοδηματική πολιτική του 2007 θα κυμαίνεται στα επίπεδα του 3-3,5% για τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων και 4% για τις συντάξεις. Βγάλτε τον πληθωρισμό και διαπιστώστε ότι μιλάμε για καθήλωση μισθών και συντάξεων (αποκαλυπτικά στοιχεία για τη ληστεία των συνταξιούχων μπορείτε να βρείτε στη σελίδα 16).
Η επιχορήγηση προς το ΙΚΑ αυξάνεται μόνο κατά 5,9% και κρατιέται σταθερά κάτω από το 1% του ΑΕΠ που προβλέπει ο νόμος Ρέππα (0,86%). Οι επιχορηγήσεις προς συγκοινωνιακούς φορείς μειώνονται σε πραγματική βάση (ονομαστική αύξηση 1,8%). Τα μόνα που αυξάνονται είναι τα χρεολύσια. +43,4%! Χωρίς άλλο σχόλιο.
