Κρώζουν καθημερινά οι κυβερνώντες κι από κοντά οι ξεσαλωμένοι Πρετεντεράκηδες: έχουμε μεγάλο κράτος, πρέπει να το μειώσουμε. Και προσπαθούν να καλλιεργήσουν τον «κοινωνικό αυτοματισμό»: αυτοί οι τεμπέληδες, οι χαραμοφάηδες, με τις μισθάρες, είναι που δημιουργούν το πρόβλημα.
Στο μεταξύ, έχουμε ήδη πάρει, παίρνουμε καθημερινά, μια καλή γεύση από τον εξορθολογισμό και τη μείωση του κράτους. Βλέπουμε το χάος του ΗΣΑΠ, μετά τη βίαιη μετάταξη περίπου 150 εργαζόμενων από τις πλατφόρμες-σταθμούς. Κάθε 5 λεπτά περνούσε συρμός του ηλεκτρικού, με τον οποίο εξυπηρετούνται καθημερινά ολόκληρες περιοχές, κάθε μισή ώρα περνά τώρα. Ο κόσμος βρίζει, σπρώχνεται, πλακώνεται, στριμώχνεται, το πρόγραμμά του γίνεται άνω κάτω. Είναι ευτύχημα που ακόμα δεν έχει γίνει κάποιο ατύχημα.
Τον «εξορθολογισμό» δεν θα τον πληρώσουν μόνο οι εργαζόμενοι που θα πεταχτούν στο δρόμο. Θα τον πληρώσουν όλοι οι εργαζόμενοι. Οι ελάχιστες άθλιες υπηρεσίες που τους παρείχε το κράτος, είτε μέσω της κεντρικής διοίκησης, είτε μέσω των δήμων, είτε μέσω των κρατικών επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας, θα γίνουν αθλιότερες. Μαζί με τη φτώχεια και την ανέχεια θα έρθει και η ταλαιπωρία. Αβίωτος θα γίνει ο βίος όλων μας, προς δόξαν των κερδών της εγχώριας κεφαλαιοκρατίας και του διεθνούς χρηματιστικού κεφάλαιου.
ΥΓ: Ο μόνος τομέας στον οποίο δεν προωθείται «εξορθολογισμός» με απολύσεις είναι οι μηχανισμοί καταστολής, οι οποίοι αυξάνονται και πληθύνονται. Μπορεί ο ηλεκτρικός να περνά πλέον κάθε μισή ώρα, οι μπάτσοι όμως είναι ανά πάσα στιγμή έτοιμοι να επέμβουν για την «αποκατάσταση της τάξης». Κι αν δεν υπάρχει αντικείμενο άμεσου κοινωνικού ενδιαφέροντος, δέρνουν τους οπαδούς στα γήπεδα ή και στους δρόμους, για να μάθουμε όλοι πως… το ξύλο βγήκε απ’ τον παράδεισο.
