Μέσα σ’ όλα όσα λέει ο Παπακωνσταντίνου το τελευταίο διάστημα είναι και η υπεράσπιση των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων που εμφανίζονται με σκληρό πρόσωπο προς το ελληνικό κράτος στο ζήτημα του δανεισμού και των μέτρων. Εχουν κι αυτές οι κυβερνήσεις το δίκιο τους, λέει, διότι πρέπει να απολογηθούν στους φορολογούμενους των χωρών τους, που δεν βλέπουν με καλό μάτι το γεγονός ότι πρέπει συνεχώς να στηρίζουν με δάνεια την Ελλάδα.
«Δεν είναι εύκολο να εξηγήσει κάποιος σε έναν Γερμανό ή Ολλανδό φορολογούμενο, ο οποίος πληρώνει, για να δανείσει την Ελλάδα, βεβαίως, με τόκο, αλλά έτσι το αντιλαμβάνεται αυτός», έλεγε ο Παπακωνσταντίνου στο πρωινάδικο του Mega, το περασμένο Σάββατο. Και τη Δευτέρα, στο πρωινάδικο του ΑΝΤ1, το επαναλάμβανε με περισσότερα λόγια: «Μας έχουν δανείσει 80 δισ. ευρώ. Είναι το μεγαλύτερο δάνειο, που έχει δοθεί ποτέ. Βεβαίως με τόκο, δεν το συζητώ. Ομως, οι Υπουργοί Οικονομικών των άλλων χωρών, πρέπει να πάνε στο δικό τους Κοινοβούλιο. Ξέρετε τι μου είπε ένας Υπουργός Οικονομικών –να μην πούμε από ποια χώρα είναι. Μου λέει, Γιώργο, κοίταξε, πέρσι τον Μάιο, πήγα στο Κοινοβούλιό μου και τους είπα παιδιά, η Ελλάδα είναι σε πολύ δύσκολη κατάσταση, έχουν κάνει πολύ μεγάλα λάθη, αλλά έχουν αποφασίσει να βάλουν το σπίτι τους να το συμμαζέψουν. Θέλω να τους δανείσουμε. Ξαναπήγα για την Ιρλανδία. Τους είπα ξέρετε, εκεί πέρα στην Ιρλανδία οι τράπεζες καταρρεύσανε, πρέπει να τους δανείσουμε. Ξαναπήγα για την Πορτογαλία. Και τώρα, ίσως να χρειαστεί να ξαναπάω για την Ελλάδα». Ξέρετε πόσο δύσκολο είναι, να πείσω, όταν ο Γερμανός, ο Ολλανδός, ο Φιλανδός φορολογούμενος, ο Γάλλος…». Οταν ο Παπαδάκης παρατήρησε ότι «απ’ την κρίση στην Ελλάδα οι Γερμανοί έχουν βγάλει 40 δισ.», ο Παπακωνσταντίνου απάντησε «μην το λέμε έτσι» και συμπλήρωσε: «Να καταλαβαίνουμε ότι εμείς έχουμε πρόβλημα, αλλά τα χρήματα αυτά είναι και χρήματα ευρωπαίων φορολογουμένων. Δεν είναι απλώς χρήματα τα οποία βρίσκουμε ξαφνικά. Πρέπει να πείσουν τα Κοινοβούλιά τους».
Οταν ο δημοσιογράφος αναφέρθηκε στη δανειακή σύμβαση με την τρόικα, ο Παπακωνσταντίνου παρέστησε τον απορημένο: «Ποιο είναι το πρόβλημα των όρων της δανειακής σύμβασης;». «Ληστρικές. Είναι ληστρικοί οι όροι, με πάρα πολύ υψηλό επιτόκιο και υποθηκευμένη η εθνική κυριαρχία της χώρας», ανταπάντησε ο δημοσιογράφος, για να εισπράξει την εκπληκτικής κυνικότητας απάντηση: «Ωραία, ας βρίσκαμε από αλλού λεφτά»!
Τελικά τι ρόλο παίζει ο Παπακωνσταντίνου; Είναι ο υπουργός Οικονομικών του ελληνικού κράτους ή ο ατζέντης των δανειστών της τρόικας; Με τέτοιες δηλώσεις και τέτοια επιχειρήματα είναι το δεύτερο. Είναι εκείνος που έχει αναλάβει να ωραιοποιήσει τους διεθνείς τοκογλύφους. Οταν τα διεθνή οικονομικά έντυπα γράφουν για τα τεράστια κέρδη που αποκόμισαν οι δανειστές από την Ελλάδα, βγαίνει ο Παπακωνσταντίνου και τους παρουσιάζει περίπου ως φιλάνθρωπους, που ρισκάρουν ακόμα και τις σχέσεις τους με τους φορολογούμενους (και ψηφοφόρους) των χωρών τους, προκειμένου να βοηθήσουν την Ελλάδα, την Ιρλανδία, την Πορτογαλία. Προσπαθεί να πείσει τον ελληνικό λαό ότι οι όροι του δανείου είναι ευνοϊκοί, όταν η ίδια η κυβέρνηση έχει υποβάλει αίτημα επιμήκυνσης του χρόνου αποπληρωμής και μείωσης του επιτόκιου.
Ας δούμε, όμως, πώς δουλεύει το σύστημα του EFSF, του Προσωρινού Μηχανισμού Στήριξης. Πριν από μερικές μέρες η Πορτογαλία πήρε την πρώτη δόση του δικού της δανείου. Η ΕΕ, που θα δανείσει συνολικά την Πορτογαλία 76 δισ. ευρώ (συν 26 δισ. το ΔΝΤ), προέβη σε δημοπρασία δεκαετών ομολόγων, τα οποία πούλησε σε ευρωπαϊκές και ασιατικές χρηματαγορές, προκειμένου να δώσει το δικό της μερίδιο δανείου προς την Πορτογαλία. Τα ομόλογα αυτά τα εκδίδει ο EFSF, υπό την εγγύηση της ΕΕ και βαθμολογούνται από τους διεθνείς οίκους με ΑΑΑ (κορυφαία αξιολόγηση).
Η ΕΕ δανείζεται με πολύ καλούς όρους από τμήματα του χρηματιστικού κεφάλαιου, δανείζει την Πορτογαλία με πολύ υψηλότερο επιτόκιο (εξασφαλίζοντας ένα σίγουρο κέρδος) και η Πορτογαλία χρησιμοποιεί το δάνειο για να αποπληρώσει παλαιότερα δάνεια. Μπορεί, δηλαδή, οι ίδιοι «επενδυτές» που κατέχουν πορτογαλικά ομόλογα να γίνουν και πάλι δανειστές της Πορτογαλίας, αγοράζοντας τα ομόλογα που πουλάει ο EFSF για να δανείσει την Πορτογαλία. Αυτοί οι επενδυτές, λοιπόν, πληρώνονται στο ακέραιο τα παλιά πορτογαλικά ομόλογα, που τα είχαν διακρατήσει μέχρι τη λήξη, γιατί στη δευτερογενή αγορά δεν θα έπιαναν ούτε τη μισή ονομαστική αξία και ταυτόχρονα ξαναδανείζουν εμμέσως την Πορτογαλία, αγοράζοντας ομόλογα βαθμού ΑΑΑ, η αγοραία τιμή των οποίων είναι στο 100% της ονομαστικής τους.
Επομένως, τα μεν ευρωπαϊκά κράτη μέσω του EFSF εξασφαλίζουν τοκογλυφικά κέρδη σε βάρος της Πορτογαλίας (εκμεταλλευόμενα την υψηλή αξιοπιστία της ΕΕ στις διεθνείς χρηματαγορές), οι δε ιδιώτες «επενδυτές» πληρώνονται τα παλιά πορτογαλικά ομόλογα στην ονομαστική τους τιμή και τα αντικαθιστούν με νέα, υψηλής αξιολόγησης και με ικανότατο περιθώριο επιτοκίου. Και ποιος πληρώνει τα κέρδη από τόκους που εξασφαλίζουν τα ευρωπαϊκά κράτη και οι ιδιώτες «επενδυτές»; Ο πορτογαλικός λαός, φυσικά, που αποπλήρωσε τα παλιά και θα αποπληρώσει και τα νέα δάνεια, υποβαλλόμενος σ’ ένα εφιαλτικό πρόγραμμα λιτότητας.
Το αν τα γνωρίζουν αυτά οι «ευρωπαίοι φορολογούμενοι» δεν έχει καμιά σημασία. Σημασία έχει πώς δουλεύει το σύστημα στην πράξη. Εκείνος που σώζεται δεν είναι η υπερχρεωμένη χώρα, αλλά οι εκπρόσωποι του χρηματιστικού κεφάλαιου που έχουν στην κατοχή τους υποβαθμισμένα ομόλογα αυτής της χώρας. Οταν ιμπεριαλιστές πολιτικοί τύπου Μέρκελ επικαλούνται τους «φορολογούμενους» των χωρών τους, που δεν θέλουν να πληρώνουν για να συντηρούν τους «τεμπέληδες Ελληνες», απλά α- σκούν εκβιασμό στον ελληνικό λαό. Αλλωστε, όσες φορές χρειάστηκε να πάρουν αποφάσεις «διάσωσης», τις πήραν με μοναδική ευκολία, βάζοντας τα ΜΜΕ των χωρών τους να εξηγήσουν πόσο κερδοφόρος είναι αυτός ο δανεισμός.
Οταν, όμως, ο Παπακωνσταντίνου αποκρύπτει αυτές τις αλήθειες και προσπαθεί να παραμυθιάσει τον ελληνικό λαό, παρουσιάζοντας τους δανειστές-τοκογλύφους σαν σωτήρες, δουλεύει σαν ατζέντης αυτού του συστήματος που απομυζά τον ανθρώπινο και φυσικό πλούτο της χώρας μας. Για ποιο λόγο το κάνει; Γιατί μέσα απ’ αυτό το σύστημα κερδοσκοπεί και το ελληνικό κεφάλαιο.
