Η φωτογραφία έχει τραβηχτεί πριν από ένα χρόνο στην αμερικάνικη πρεσβεία στην Αθήνα. Ο κυβερνητικά πανίσχυρος Νίκος Παππάς συνάντησε εκεί τον Αμος Χοχστάιν, Ειδικό Απεσταλμένο και Συντονιστή για τις Διεθνείς Ενεργειακές Υποθέσεις στο Στέιτ Ντιπάρμεντ (αυτός είναι ο τίτλος του). Ο Παππάς συναντήθηκε πάλι με τον Χοχστάιν στις 20 Σεπτέμβρη, κατά την παραμονή του στη Νέα Υόρκη. Φωτογραφίες δεν διανεμήθηκαν, αλλά από το γραφείο Τύπου του Παππά ανακοινώθηκε ότι «ο υπουργός Επικρατείας ενημέρωσε τον συνομιλητή του για τη θέση της ελληνικής κυβέρνησης ότι είναι πλέον επιτακτική η ανάγκη για άμεση και οριστική διευθέτηση του ελληνικού χρέους, όπως άλλωστε έχει συμφωνηθεί και χωρίς περαιτέρω καθυστερήσεις».
Τι δουλειά έχει ένας τεχνοκράτης του Στέιτ Ντιπάρτμεντ με το χρέος; Και τι δουλειά έχει ο Παππάς να συναντιέται με έναν αμερικανό τεχνοκράτη, με αρμοδιότητα τα ενεργειακά, ερήμην του αρμόδιου υπουργού Σκουρλέτη; Ο Παππάς έχει βέβαια μια ασαφή και γενικόλογη αρμοδιότητα που αφορά την προώθηση των επενδύσεων, όμως η περί τα ενεργειακά αρμοδιότητα είναι του Σκουρλέτη.
Αναφέρουμε το παράδειγμα για να δείξουμε πως ο όρος «αποικία χρέους», τόσο αγαπητός στους Τσιπραίους μέχρι να αναρριχηθούν στην κυβέρνηση περιλαμβάνει ευρύτερες διεργασίες υποταγής στα διεθνή ιμπεριαλιστικά κέντρα. Μια συνάντηση με τον αντιπρόεδρο Μπάιντεν εκλιπαρούσε ο Τσίπρας και για να την έχει έπρεπε προηγουμένως να περάσει ο Παππάς από τον «πάγκο» του Χοχστάιν. Στα ενεργειακά υπάρχει «απλωμένος τραχανάς» και μπόλικος μάλιστα. Μπορούμε να εικάσουμε με σχεδόν απόλυτη βεβαιότητα, ότι Χοχστάιν και Παππάς συζήτησαν για την ιδιωτικοποίηση του ΔΕΣΦΑ (για τον πλήρη παραγκωνισμό του Σκουρλέτη γράφουμε στη σελίδα 12). Το μόνο βέβαιο είναι πως Παππάς και Χοχστάιν δε συζήτησαν για το χρέος.
Συζήτησαν, μήπως, Τσίπρας και Μπάιντεν; Σίγουρα ο Τσίπρας έθεσε το ζήτημα, όμως ο αμερικανός αντιπρόεδρος δεν έκανε καμιά δήλωση. Αρκέστηκε σε μια φωτογραφία, ποζάροντας δίπλα στον Τσίπρα μ' εκείνο το πλατύ χαμόγελο, «σήμα κατατεθέν» των αμερικανών πολιτικών. Ούτε από ελληνικής πλευράς υπήρξε επίσημη ανακοίνωση (η συνάντηση ήταν άτυπη, γι' αυτό και δεν έγιναν δηλώσεις). Υπήρξαν, όμως, οι συνήθεις διαρροές, με τις οποίες η υπηρεσία προπαγάνδας του Μαξίμου προσπαθεί να περάσει «γραμμή» στους πολιτικούς συντάκτες. Σύμφωνα με τις διαρροές, λοιπόν, ο Μπάιντεν έδειξε πως παρά τη μεταβατικότητα της περιόδου (σε λιγότερο από τέσσερις μήνες, Ομπάμα, Μπάιντεν και σία θα κουνήσουν μαντίλι), ο Λευκός Οίκος παρακολουθεί με ενδιαφέρον τις εξελίξεις στην Ελλάδα, εκτιμώντας ότι αυτές συνδέονται με τη γενικότερη πολιτική σταθερότητα στην Ευρώπη, και γι' αυτό θα μεσολαβήσει «με όποιους τρόπους μπορεί». Νομίζω ότι καταλαβαίνουμε όλοι τι βγήκε: ένα φιλικό χτύπημα στην πλάτη του Τσίπρα από τον Μπάιντεν και μια φωτογραφία για να 'χει ο Τσίπρας να τη δείχνει στα εγγόνια του (προς το παρόν τη δείχνει η προπαγάνδα του Μαξίμου στον ελληνικό λαό, για να υποστηρίξει ότι ο πρωθυπουργός «δίνει μάχες» στο ανώτατο επίπεδο).
Οι Τσιπραίοι, όπου βρεθούν κι όπου σταθούν, επαναλαμβάνουν ότι μέχρι το τέλος του χρόνου θα έχουν «μια συμφωνία για το χρέος». Ας μην τα ξαναλέμε: θα έχουν συμφωνία επί των βραχυπρόθεσμων μέτρων, δηλαδή για τη μετατροπή των κυμαινόμενων επιτοκίων σε σταθερά. Αυτό πήγε να συζητήσει με τον Ρέγκλινγκ στο Λουξεμβούργο ο Τσακαλώτος. Ο Ρέγκλινγκ, όμως, υπήρξε σαφέστατος στη σχετικά πρόσφατη συνέντευξή του στα «Νέα». Αφού υπενθύμισε ότι τα βραχυπρόθεσμα μέτρα μπορούν να συζητηθούν μόνο όταν ολοκληρωθεί η πρώτη αξιολόγηση, μπήκε στην ουσία της αλλαγής των επιτοκίων από κυμαινόμενα σε σταθερά: «Οσο πιο πολύ σταθεροποιούμε τις μελλοντικές πληρωμές τόσο υψηλότερο θα είναι το κόστος αρχικά. Δεν είναι δωρεάν. Αν διασφαλίσουμε ότι τα επιτόκια κλειδώνουν για μεγαλύτερο διάστημα, αυτό σημαίνει ότι το επιτοκιακό κόστος θα ανέβει τα πρώτα χρόνια. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να συζητήσουμε με τον ελληνικό Οργανισμό για τη Διαχείριση του Δημοσίου Χρέους και τις άλλες δικαιούχους χώρες για να δούμε ποιες είναι οι προτιμήσεις τους».
Το χρέος, φυσικά, θα παραμείνει στο ακέραιο (αυτό δε συζητιέται). Και το σχήμα της εξυπηρέτησής του θα παραμείνει ως έχει μέχρι και τα τέλη του 2018, που λήγει το τρίτο Μνημόνιο. Και δεν προβλέπεται ν' αλλάξει αυτό το σχήμα, όσες «ευχές» κι αν κάνει ο Μοσκοβισί (που τις κάνει τόσο γενικόλογα, ώστε να μη διακρίνεται αν αναφέρεται στα βραχυπρόθεσμα ή και στα μεσομακροπρόθεσμα μέτρα). Αυτό είναι αποφασισμένο από το Eurogroup στις 24 του περασμένου Μάη και η απόφαση φέρει και την υπογραφή του Τσακαλώτου. Ο Ρέγκλινγκ το είχε τονίσει στη συνέντευξή του («Γνωρίζουμε ότι η κυβέρνηση επενδύει ελπίδες σ' αυτό» αλλά «προς το παρόν δεν υπάρχει μεγάλο βάρος, ούτως ή άλλως»), ενώ η εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Εξωτερικών δήλωσε αυτή τη βδομάδα: «δεν γνωρίζω κάτι για νέες απαιτήσεις από την ελληνική κυβέρνηση», παρέπεμψε στην απόφαση του Eurogroup στις 24 Μάη και πρόσθεσε ότι τα μεσομακροπρόθεσμα μέτρα θα τεθούν για συζήτηση το νωρίτερο το 2018.
