Στις 13 Μάρτη, η ηλεκτρονική πλατφόρμα exoikonomisi.ypen.gr, στην οποία κάθε ενδιαφερόμενος πολίτης θα υπέβαλε αίτηση συμμετοχής στο πρόγραμμα «Εξοικονομώ κατ' οίκον», κατέρρευσε μέσα σε δυο ώρες. Κόσμος και κοσμάκης παιδεύτηκε, βλαστήμησε, έχασε χρόνο, κανένας δεν κατόρθωσε να ολοκληρώσει την εγγραφή του. «Ηδη από τα πρώτα λεπτά λειτουργίας διαπιστώθηκε ότι συγκεκριμένες ηλεκτρονικές διευθύνσεις (IP’s) επιχειρούσαν ταυτόχρονη είσοδο με πλήθος διαφορετικών κωδικών. Διερευνάται εάν πρόκειται για χρήση κακόβουλου λογισμικού», ανακοίνωσε με θράσος χιλίων Γκέμπελς ο Σταθάκης, ενώ ήξερε πολύ καλά ότι οι περισσότεροι ενδιαφερόμενοι είχαν απευθυνθεί σε μηχανικούς, οι οποίοι προσπαθούσαν να μπουν στο σύστημα για όλους τους πελάτες τους (εξ ου και οι πολλές αιτήσεις από την ίδια ΙΡ).
O Σταθάκης αναγκάστηκε να ανακοινώσει ότι η διαδικασία «παγώνει» και θα επαναληφθεί με κλιμάκωση εβδομάδας ανά σύνολο περιοχών (19 Μάρτη για Ανατολική Μακεδονία – Θράκη, Κεντρική Μακεδονία, Ηπειρο, Θεσσαλία και Δυτική Ελλάδα, 26 Μάρτη για Πελοπόννησο, Στερεά Ελλάδα, Δυτική Μακεδονία, Ιόνιο, Βόρειο Αιγαίο και Κρήτη και 2 Απρίλη για Αττική και Νότιο Αιγαίο).
Στις 15 Μάρτη, ο Σταθάκης πήρε σβάρνα τα ραδιόφωνα, για να διαβεβαιώσει ότι «οι πόροι που έχουν διασφαλιστεί για το πρόγραμμα “Εξοικονόμηση κατ’ οίκον ΙΙ“ καλύπτουν αριθμό ενδιαφερόμενων υπερδιπλάσιο εκείνου που μέχρι τώρα διαφαίνεται». Αλλά, ακόμα και «αν το ενδιαφέρον αποδειχθεί μεγαλύτερο (κάτι που δεν προκύπτει από τις μέχρι σήμερα ενδείξεις) θα διασφαλιστούν πρόσθετοι πόροι, ώστε να καλυφθεί το σύνολο των ενδιαφερόμενων». Στις ίδιες συνεντεύξεις, ο Σταθάκης επανήλθε στον γκεμπελισμό, δηλώνοντας πως εντόπισαν «60 κόμβους που έστελναν ο καθένας από 5.000 μηνύματα το οποίο διέλυσε το σύστημα» και πως στη συνέχεια το σύστημα εξομαλύνθηκε, «είχε, όμως, προηγηθεί η ταλαιπωρία του κόσμου και θεωρήσαμε ότι πρέπει να πάμε εκ του ασφαλούς και να προχωρήσουμε το πρόγραμμα ανά εβδομάδα».
Το πρωί της Δευτέρας, που το σύστημα ξανάνοιξε για να δεχτεί αιτήσεις από την πρώτη ομάδα περιοχών, ο Σταθάκης έσπευσε να ανακοινώσει ότι η διαδικασία «εξελίσσεται ομαλά». Και να διαβεβαιώσει: «Με βάση τα παραπάνω δεδομένα, η ροή των αιτούντων τις επόμενες ημέρες αναμένεται να κινηθεί σε φυσιολογικά πλαίσια και η ηλεκτρονική πλατφόρμα να συνεχίσει να λειτουργεί ομαλά».
Την Τρίτη, το σύστημα είχε καταρρεύσει και πάλι! Δεν παρακολουθήσαμε τη συνέχεια, όμως είναι βέβαιο ότι έτσι θα πάει μέχρι το τέλος. Γιατί το σύστημα προφανώς δεν έχει σχεδιαστεί για να δέχεται μεμιάς ένα μεγάλο όγκο αιτήσεων. Ομως το πρόβλημα δεν είναι τεχνικό, είναι πολιτικό. Ο κόσμος τρέχει σαν τρελός να υποβάλει αίτηση αμέσως μόλις ανοίγει το σύστημα, γιατί φοβάται ότι θα μείνει «εκτός νυμφώνος». Βλέπετε, η ίδια η κυβέρνηση, όταν δημιούργησε αυτή την ηλεκτρονική πλατφόρμα, ανήγγειλε ότι θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας. Μ' άλλα λόγια, «όποιος πρόλαβε τον Κύριο είδε».
Ο κόσμος γνωρίζει τι έγινε την προηγούμενη φορά. Μόλις τα λεφτά που είχαν προβλεφθεί για το πρόγραμμα εξαντλήθηκαν, χιλιάδες άνθρωποι που είχαν τρέξει να μαζέψουν τα δικαιολογητικά και είχαν πληρώσει μηχανικούς να τους συμπληρώσουν τους φακέλους, έμειναν χωρίς επιδότηση. Τους διαβεβαίωναν ότι θα ενταχθούν στο σύστημα κατ' απόλυτη προτεραιότητα, μόλις εξασφαλιστούν κονδύλια για μια δεύτερη φάση του προγράμματος. Περνούσαν τα χρόνια και μόλις εξασφαλίστηκαν τα κονδύλια, είπαν σ' αυτούς τους ανθρώπους ότι δεν έχουν κατοχυρώσει κανένα δικαίωμα με την παλιά αίτηση που είχαν υποβάλει, αλλά πρέπει να μαζέψουν ξανά τα απαιτούμενα χαρτιά (τώρα έγιναν περισσότερα) και να περιμένουν το άνοιγμα της ηλεκτρονικής πλατφόρμας προκειμένου να τρέξουν όσο πιο γρήγορα μπορούν για να προλάβουν. Εβαλαν δηλαδή τον κόσμο σε μια διαδικασία που θυμίζει σκηνές από παλιές αμερικάνικες ταινίες με θέμα τον εποικισμό της Δύσης, όταν οι έποικοι παρατάσσονταν στη σειρά, πάνω στ' άλογά τους και μόλις άκουγαν την πιστολιά του κυβερνητικού αφέτη, έτρεχαν για να προλάβουν να σημαδέψουν το κομμάτι γης που θα τους ανήκε.
Λέει ψέματα ο Σταθάκης ότι τάχα τα λεφτά είναι υπερδιπλάσια από τους δικαιούχους. Αν ήταν έτσι, δε θα έγραφαν «θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας», αναγκάζοντας τον κόσμο (τους μηχανικούς περισσότερο), να βλαστημάνε πάνω από έναν υπολογιστή, προσπαθώντας να πάρουν έναν αριθμό πρωτοκόλλου από ένα σύστημα που δεν μπορεί ν' αντέξει τόσο φόρτο. Θα καθόριζαν μια διαδικασία που να μπορεί να την αντέξει το σύστημα (π.χ. γεωγραφική και αλφαβητική). Μιλάμε για αλήτες!
