Ο Γ. Φλωρίδης, εκτός των άλλων προτερημάτων του, είναι και βαθύς γνώστης της Ιστορίας. Ετσι, χθες ενημέρωσε τη Βουλή ότι «βιβλική καταστροφή είναι μια καταστροφή από αυτές που αναφέρει η Βίβλος, που ως τη μεγαλύτερη καταστροφή αναφέρει τον κατακλυσμό του Νώε, οπότε και αφανίζεται το σύνολο του ανθρώπινου γένους, αφανίζεται η γη»! Εκανε αυτή την επίδειξη… ιστορικών γνώσεων, για να πει πως «αν χρησιμοποιούμε τις λέξεις αυτές κυριολεκτικά, με το νόημα που έχουν, τότε επιβάλλεται μια πιο μετριοπαθής προσέγγιση σε ό,τι έχει συμβεί και όχι φωνές και κραυγές»!
Ποιους κατηγορεί για φωνές και κραυγές; Οσους ασκούν κριτική στην κυβέρνηση Μητσοτάκη. Κυρίως στον Μητσοτάκη. Διότι, όπως είπε ο Φλωρίδης, «οι πολιτικοί, αυτοί που υπηρετούν δηλαδή την πολιτική, όταν έχουμε μία εθνική καταστροφή δεν συντονίζονται με την απογοήτευση και το κλάμα. Αυτοί ηγούνται»!
Και τι κάνουν οι… ηγέτες; «Ενας κόσμος που είναι απελπισμένος από την καταστροφή από κάποιους πρέπει να εμψυχωθεί. Αν αναδεικνύουμε διαρκώς τα ζητήματα του πόσο αυτήν τη στιγμή ο κόσμος είναι απελπισμένος -και είναι απελπισμένος- χωρίς να μπορούμε να του πούμε εμείς, οι πολιτικοί στο σύνολο, ότι αυτή η χώρα έχει γεννηθεί από τις στάχτες μιας επανάστασης το 1821, έχει γεννηθεί από τη θυσία εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων και όταν ξεκίνησε να δημιουργείται το σύγχρονο ελληνικό κράτος δεν υπήρχαν ούτε σπίτια, ούτε δρόμοι, ούτε γεφύρια, ούτε ζώα, ούτε δέντρα, ούτε σπόροι για να σπείρουν, τίποτα, ο ορισμός της απόλυτα καμένης γης, και σε διακόσια χρόνια αυτός ο λαός και αυτό το έθνος μέσα από τη λειτουργία αυτού του κράτους κατάφερε να είναι σήμερα στα τριάντα πιο πλούσια κράτη του κόσμου και έχοντας βιώσει εν τω μεταξύ πάλι μεγάλους πολέμους, εθνικές καταστροφές, εμφυλίους πολέμους, χρεοκοπίες, πώς θα τον εμψυχώσουμε;».
Σε απλά ελληνικά, ο Φλωρίδης ψάχνει για συνεταίρους στο παραμύθιασμα του ελληνικού λαού. Το λέει με ωμότητα και αλαζονεία: «Κατά συνέπεια, λοιπόν, εγώ νομίζω ότι το καθήκον όλων μας αυτήν τη στιγμή είναι να πούμε στους ανθρώπους της Θεσσαλίας ότι είμαστε εδώ, το κράτος είναι εδώ, οι πολιτικές δυνάμεις είναι εδώ και το κράτος αυτό πατάει σήμερα γερά στα πόδια του για να μπορέσει να αντιμετωπίσει αυτό το μεγάλο πρόβλημα. Θα διαθέσει όσους πόρους και αν χρειαστεί, οικονομικούς και ανθρώπινους πόρους, που θα εργαστούν για να ανασυγκροτήσουν τη Θεσσαλία»!
Κι όσοι/ες δε συμφωνούν μαζί του; Μαύρο φίδι που τους έφαγε: «Εδώ, όμως, έχουμε και μια πλευρά της λεγόμενης «εθνικής κλάψας», ότι εφόσον μας έτυχε μια καταστροφή θα πρέπει να βάλουμε τα κλάματα και να μοιρολογούμε για το κακό το ριζικό μας -«τι είναι αυτό που μας βρήκε!»- και ότι αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι έχουν σαρωθεί κάποιες βασικές αξίες της κοινωνίας μας».
Εμείς δεν ακούσαμε κανέναν (ούτε τα κόμματα της αστικής αντιπολίτευσης) να κλαψουρίζει. Καταγγελίες μόνο ακούσαμε, σε ήπιους ή σε σκληρούς τόνους. Αυτές χαρακτηρίζει «εθνική κλάψα» ο ανεκδιήγητος σημιτάνθρωπος που έγινε μητσοτακάνθρωπος.
Αμέσως μετά επέστρεψε στην… ιστορική ενατένιση: «Αυτός ο τόπος πήγε μπροστά από εκείνους που πιστεύουν ότι όλα γίνονται. Αυτός ο τόπος πήγε μπροστά από εκείνους που πιστεύουν ότι μπορούμε να βάλουμε μεγάλους εθνικούς στόχους και να τους πετύχουμε. Οταν η αντίληψη του μικροελλαδισμού έλεγε ότι η Ελλάδα πρέπει να παραμείνει στα όρια της Μελούνας, ένας Ελευθέριος Βενιζέλος είπε «όχι, θα πάμε παρακάτω» και με τη Συνθήκη των Σεβρών τετραπλασίασε την Ελλάδα (σ.σ. για τη μικρασιατική εκστρατεία δεν είπε τίποτα). Οταν πολλοί πίστευαν ότι η «ψωροκώσταινα» δεν μπορεί με τίποτα να γίνει μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής είπε ότι μπορούμε. Οταν κάποιοι έλεγαν ότι η Ελλάδα με αυτή την οικονομική κατάσταση δεν μπορεί να μπει στην Οικονομική και Νομισματική Ενωση ένας πρωθυπουργός είπε ότι μπορούμε, ο Κωνσταντίνος Σημίτης. Και όταν πολλοί πίστευαν ότι δεν μπορεί να μπει η Κύπρος στην Ευρώπη, μπήκε στην Ευρώπη»! (σ.σ. τον Ανδρέα Παπανδρέου παρέλειψε να τον μνημονεύσει. Τόσο μίσος…)
Η… ιστορική ενατένιση δεν μπορούσε να μην ολοκληρωθεί με έναν ύμνο στον μεγάλο ηγέτη Κούλη Μητσοτάκη, το ηγετικό μεγαλείο του οποίου φάνηκε κυρίως όταν πήρε τον Φλωρίδη από το σωρό με τα πολιτικά μπάζα του ΠΑΣΟΚ και τον έκανε υπουργό: «Και όταν μέσα στην καταχνιά της παγκόσμιας επιδημίας, οπότε έκλεισε η ελληνική οικονομία και πιστεύαμε ότι θα μπούμε σε μεγάλες οικονομικές περιπέτειες, ένας Πρωθυπουργός πίστεψε ότι αυτή η χώρα αξιοποιώντας τη διεθνή της θέση μπορεί να πετύχει όχι μόνο να βρεθεί στο σημείο που ήταν πριν, αλλά να πάει ακόμα καλύτερα και γι’ αυτό ανέλαβε την πρωτοβουλία μαζί με τις άλλες χώρες του Νότου απέναντι στις δύσπιστες χώρες του Βορρά να δημιουργηθεί για πρώτη φορά το Ταμείο Ανάκαμψης. Και αυτός είναι ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης». [Οι βουλευτές της ΝΔ δεν χειροκρότησαν, παρά την κορόνα]
«Οταν, λοιπόν, η χώρα βρέθηκε σε μεγάλη δυσκολία ο Κυριάκος Μητσοτάκης έφερε τη δημιουργία του Ταμείου Ανάκαμψης ως πρωταγωνιστής και 31 δισεκατομμύρια στην Ελλάδα και η κληρονομιά που μας άφησαν οι «έμπειροι» του ΣΥΡΙΖΑ μετά από δεκαεπτά ώρες διαπραγμάτευσης ήταν το τρίτο μνημόνιο με 100 δισεκατομμύρια σε βάρος του ελληνικού λαού». [Ούτε στη δεύτερη κορόνα χειροκρότησαν οι βουλευτές στη ΝΔ]
«Επειδή, λοιπόν, πολύ εύκολα σήμερα χρησιμοποιείται στη ρητορική του ΣΥΡΙΖΑ το Ταμείο Ανάκαμψης, λες και είναι το Ταμείο Εμποροϋπαλλήλων που το έχουμε διακόσια χρόνια, να πούμε ότι το Ταμείο Ανάκαμψης δημιουργήθηκε πριν από δύο χρόνια και έχει ονοματεπώνυμο: Κυριάκος Μητσοτάκης! Για να συνεννοούμαστε! Ταμείο Ανάκαμψης, Ταμείο Ανάκαμψης, Ταμείο Ανάκαμψης! Ε, πείτε και ποιος το έφερε!». [Στην τρίτη κορόνα με αναφορά του ονόματος του Μητσοτάκη, οι βουλευτές της ΝΔ χειροκρότησαν, ίσως για να τον ξεφορτωθούν και να μη συνεχίσει να τους ζητάει μπιζ]
Αυτός, όμως, συνέχισε απτόητος: «Κατά συνέπεια, λοιπόν, την ώρα που οι άλλοι με οιμωγές πιστεύουν ότι έτσι θα συντονιστούν με τη θλίψη των ανθρώπων, ένας Πρωθυπουργός φεύγει από την Ελλάδα, πάει στην Ευρώπη και φέρνει 2,5 δισεκατομμύρια. Σε πρώτη φάση αυτά, γιατί η Ευρώπη δεν θα σταματήσει την αλληλεγγύη της προς την Ελλάδα. Πρέπει, λοιπόν, τώρα να δούμε συντεταγμένα πώς στην πράξη και όχι στα λόγια θα μπορέσουμε να ανορθώσουμε αυτήν την πολύπαθη περιοχή, την τόσο κρίσιμη για την οργάνωση και την προοπτική της χώρας περιοχή, δηλαδή τη Θεσσαλία. Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, την ώρα που κάποιοι εκπρόσωποι της «εθνικής κλάψας», μοίρασαν εδώ μερικά δισεκατομμύρια και άλλοι λένε ότι χρησιμοποιείται ο Στρατός ως υπηρετικό προσωπικό, οι άνδρες των ειδικών δυνάμεων έπεσαν στη λάσπη και έβαλαν το σώμα τους για να περάσουν πάνω από τα σώματά τους, ενώ αυτοί είναι μέσα στη λάσπη, οι εγκλωβισμένοι υπερήλικες. Αυτοί είναι υπηρετικό προσωπικό; Οι άνδρες των ειδικών δυνάμεων του ελληνικού στρατού εκείνη την ώρα εκτελούσαν το υπέρτατο εθνικό καθήκον, βουτηγμένοι στη λάσπη για να μπορέσουν να περάσουν από πάνω τους, πάνω από την πλάτη τους, οι υπερήλικες».
Το αηδιαστικό γλείψιμο του Μητσοτάκη από έναν άνθρωπο σαν τον Φλωρίδη είναι κατανονητό. Είπαμε, αυτός τον πήρε από τα μπάζα του σημιτικού ΠΑΣΟΚ και τον έκανε υπουργό, που δεν τον είχε κάνει ούτε ο Σημίτης. Οι παραληρηματικές αναφορές σε άσχετα κεφάλαια της ελληνικής πολιτικής ιστορίας είναι επίσης κατανοητές. Αμα δεν έχεις τι να πεις, λες μπούρδες για να φανείς σπουδαίος. Το να μιλά, όμως, για «εθνική κλάψα» συνιστά ύβρι, πολιτική εξαχρείωση. Προσβολή των ανθρώπων που κάηκαν ή πνίγηκαν, προσβολή των πυρόπληκτων και των πλημμυρόπληκτων που βρίσκονται σε κατάσταση απελπισίας καθώς αντιμετωπίζουν υπαρξιακή απειλή.
