«Τον γουστάρω, είναι ωραίος τύπος. Ο Εμανουέλ. Λατρεύω τη γαλλική προφορά. Είπα στον Εμανουέλ Μακρόν: άκου, θα χρειαστεί να αυξήσεις λίγο τις τιμές των φαρμάκων σου. “Όχι, όχι, όχι, όχι, Ντόναλντ, δεν θα μπορέσω, δεν θα το κάνουμε αυτό”. Ναι, θα το κάνεις, Εμανουέλ, 100%».
Ο πορτοκαλομαλλιάς του Λευκού Οίκου, αυτή η καρικατούρα χιτλερίσκου, χλευάζει δημόσια τους ευρωπαίους ιμπεριαλιστές ηγέτες.
«Ο Εμανουέλ μου είπε: “Ντόναλντ, έχεις συμφωνία. Θα μου άρεσε πολύ να αυξήσω τις τιμές των συνταγογραφούμενων φαρμάκων μου κατά 200% ή όσο θες. Θα μου άρεσε να το κάνω· θα ήταν τιμή μου. Ο,τι θέλεις, Ντόναλντ, σε παρακαλώ μην το πεις στον κόσμο, σε ικετεύω”. Κάθε χώρα είπε το ίδιο πράγμα: “Οχι, όχι, όχι, δεν θα το κάνουμε αυτό”. Κάποιες ήταν σκληρές, κάποιες ήταν πολύ ευγενικές και κάποιες ήταν αγενείς. Αλλά όλες είπαν ένα πράγμα: “Οχι, δεν θα το κάνουμε”. Μέσα σε, θα έλεγα, κατά μέσο όρο 3,2 λεπτά, όλοι έλεγαν: “Θα ήταν τιμή μας να τετραπλασιάσουμε τις τιμές των φαρμάκων μας”».
Και οι ακροδεξιοί-αμερικανόδουλοι τον χειροκροτούν
Ο ακροδεξιός-νεοφιλελεύθερος τηλεπλασιέ-τηλεμαϊντανός- υπουργός Υγείας του Μητσοτάκη το τερμάτισε. Παρομοιάζει τον Τραμπ με ρωμαίο αυτοκράτορα και την πολιτική των ένοπλων επεμβάσεων σε ανεξάρτητες χώρες-μέλη του ΟΗΕ με την πολιτική του ξίφους του ρωμαϊκού ιμπέριουμ.
“Nolite leges loqui — gladios gerimus.”
«Σταματήστε να μας μιλάτε για νόμους — κουβαλούμε σπαθιά.»
Πομπήιος ο Μέγας
Gnaeus Pompeius MagnusΜερικά ιστορικά διδάγματα από την Ρωμαϊκή παράδοση που θυμήθηκα τώρα με… pic.twitter.com/lWD6jWWdew
— Άδωνις Γεωργιάδης (@AdonisGeorgiadi) January 4, 2026
Τρελέ τσιγγάνε, Αλέξη…
Μπορεί ο κόσμος να καίγεται, αλλά οι συριζαίοι στην κοσμάρα τους. Ο Φάμελος έκανε γλέντι σε ταβερνείο στις 30 Δεκέμβρη και η Δούρου έκανε τα κουμάντα της, για μόστρα στα σόσιαλ μίντια. Μεταξύ των άλλων, «σκότωσε» και το κλασικό ζεϊμπέκικο «Τρελέ τσιγγάνε», που η Ιωάννα Γεωργακοπούλου έγραψε για ένα υπαρκτό πρόσωπο, αντάρτη του ΕΛΑΣ, που τον σκότωσαν οι ναζί. Η επιλογή δεν ήταν, βέβαια, τυχαία (για τον -ο θεός να τον κάνει- χορό της Δούρου λέμε). Το μηνυματάκι στον Τσίπρα πήγαινε: Τρελέ τσιγγάνε, τι με κοιτάς / Έρημη μόνη με παρατάς / Πάμε, τσιγγάνε, πριν την αυγή / Θα ‘ρθω μαζί σου και ό,τι βγει. Εμάς, όμως, μας εντυπωσίασε ο τρόπος που βγάζει το σακάκι και το παραδίνει στην εκ των ιδιοκτητριών του ταβερνείου, που επιστρατεύτηκε για να της βαρέσει παλαμάκια, γιατί οι υπόλοιποι συριζαίοι… δεν. Λες και ήταν ο μπάτλερ της (για να μην πούμε το δουλάκι της). Μας θύμισε την εποχή του «όλοι ένα βήμα πίσω».
Κομπλεξικός, δήθεν ακομπλεξάριστος
Ακομπλεξάριστος πήγε να το παίξει ο Μπαρουφάκης, «ομολογώντας» ότι μια φορά στην Αυστραλία πήρε «έκσταση», αλλά τον χάλασε τόσο πολύ που δεν ξαναπήρε. Και λέγοντας ότι γουστάρει το «χόρτο» αλλά δε βρίσκει πια καθαρό και το ‘κοψε κι αυτό. Το μόνο που έδειξε είναι το κόμπλεξ του να συνδεθεί με τη νεολαία του τέκνο και των ρέιβ πάρτι. Ο,τι και να έχεις κάνει στην προσωπική ζωή σου, δεν βγαίνεις να το διατυμπανίσεις, παρά μόνο αν διακατέχεσαι από το κόμπλεξ που είπαμε. Οι νεαροί τα ξέρουν πολύ καλά αυτά, σε αντίθεση με τον Μπαρουφάκη. Ο οποίος κέρδισε μερικά λεπτά δημοσιότητας, όχι τόσο με την «εξομολόγησή» του όσο με τις βρισιές που του απηύθυνε ο ακροδεξιός-νεοφιλελεύθερος και τα λοιπά Μπουμπούκος, στοχεύοντας στους «νοικοκυραίους». Ο Μπαρουφάκης αισθάνεται σφιγμένος σε μέγκενη. Από τη μια ο Τσίπρας, από την άλλη Καρυστιανού και Κωνσταντοπούλου, πού να περισσέψει εκλογικός χώρος για να ψαρέψει το 3% που χρειάζεται για να (ξανα)μπεί στη Βουλή; Το ‘ριξε, λοιπόν, στη… φιλοσοφία του μπάφου.
Ο σαλταδορισμός ως πολιτική τακτική
Οταν πρωτοκυκλοφόρησε η φήμη ότι ο πιανίστας του ΣΥΡΙΖΑ φλερτάρει με το μόρφωμα της Καρυστιανού, νομίσαμε ότι ήταν προβοκάτσια της ΝΔ. Στο τσακ συγκρατηθήκαμε και δεν βάλαμε στοίχημα με σύντροφο που έλεγε πως πρέπει να είναι αλήθεια. Ο σύντροφος είχε δίκιο. Ο Φαραντούρης έβαλε πλώρη για το μόρφωμα Καρυστιανού. Οταν τον ρώτησαν αν τον ενδιαφέρει η συγκεκριμένη προοπτική, αρνήθηκε κατηγορηματικά να το διαψεύσει. Και η Καρυστιανού, στη δική της συνέντευξη στο κουροκάναλο, τον ευχαρίστησε για το καλωσόρισμα του κινήματός της. Μπορεί, βέβαια, να είναι και μπλόφα του Φαραντούρη, για να φανεί σαν πολύφερνος κλαρινογαμπρός και να πιέσει τον Τσίπρα. Και πάλι, η συμπεριφορά του θα παραμένει ο ορισμός του πολιτικού σαλταδορισμού με προσωπική ατζέντα χωρίς κανένα προγραμματικό περιεχόμενο.
Ρωτήθηκε η Μαρία Καρυστιανού για την ιδεολογία του πολιτικού μορφώματος που ιδρύει. Απάντησε: «Να είμαστε όλοι καλά». Τα σχόλια δικά σας.
