Πριν από μια εβδομάδα, απ’ αυτή εδώ τη στήλη, υπό τον τίτλο: Κυβέρνηση κοινωνικής αναλγησίας και κρατικής καταστολής, σημειώναμε:
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν είναι διατεθειμένη να κάνει βήμα πίσω από την κοινωνικά ανάλγητη, σκληρά νεοφιλελεύθερη πολιτική της. Ο Μητσοτάκης δείχνει για μια ακόμα φορά ότι δεν τον ενδιαφέρει το λεγόμενο πολιτικό κόστος. Ξέρει ότι βρίσκεται σε αποδρομή και θέλει να μείνει στην ιστορία του ελληνικού αστικού κοινοβουλευτισμού ως ο πρωθυπουργός που συγκρούστηκε με όλα τα κοινωνικά στρώματα, προωθώντας την πιο σκληρή νεοφιλελεύθερη πολιτική προς όφελος του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου.
Η τακτική απέναντι στους αγωνιζόμενους αγρότες, όπως διαμορφώνεται αυτή τη στιγμή, είναι ένας συνδυασμός πολιτικής αδιαλλαξίας και κρατικής καταστολής, με στόχο την απογοήτευση και την κούραση των αγροτών, ώστε να τα παρατήσουν και να γυρίσουν ηττημένοι στα χωριά τους.
Χτες, αυτή η τακτική επιβεβαιώθηκε στη χειρότερη εκδοχή της, καθώς ο Μητσοτάκης επιδιώκει όχι απλά να νικήσει τους αγρότες αλλά και να τους εξευτελίσει.
Η απαίτηση να ορίσει αυτός και το μέγεθος και τη σύνθεση της αντιπροσωπείας των μπλόκων που θα δεχόταν στο μέγαρο Μαξίμου ξεπέρασε κάθε όριο αυτοκρατορικής συμπεριφοράς.
Η… χωροταξική δικαιολογία ήταν κανονική πρόκληση. Εξήντα δύο μέλη έχει το υπουργικό συμβούλιο, δεν χωρούσαν 35 εκπρόσωποι των αγροτών, ο Μητσοτάκης, ο Χατζηδάκης, ο Τσιάρας και οι δύο υφυπουργοί του;
Ο αποκλεισμός όσων αντιμετωπίζουν διώξεις είχε ως στόχο να αποκλείσει δεξιούς αγροτοσυνδικαλιστές που δεν έπαιξαν το παιχνίδι της κυβέρνησης (π.χ. Ανεστίδης) και αγρότες που κατηγορούνται για συμμετοχή σε μαχητικές ενέργειες. Tους παραπεμφθέντες και τους υπό παραπομπή στα αγροτοδικεία.
Ποιος ήθελε να τους αποκλείσει; Ο συνδαιτυμόνας του Φραπέ, του Χασάπη και των άλλων λαμόγιων. Ο πρωθυπουργός που οργάνωσε την εγκληματική οργάνωση του ΟΠΕΚΕΠΕ, ο πρωθυπουργός των υποκλοπών, ο πρωθυπουργός που με τον πιο ωμό τρόπο προχώρησε στη συγκάλυψη του εγκλήματος στα Τέμπη, ο πρωθυπουργός που ύψωσε τείχος προστασίας γύρω από υπουργούς όπως ο Βορίδης και ο Αυγενάκης κτλ. κτλ.
Ο πρωθυπουργός που σφιχταγγαλιάζεται με τον εγκληματία πολέμου Νετανιάχου, σε βάρος του οποίου εκκρεμεί ένταλμα σύλληψης του Διεθνούς Ποινικού Δικαστήριου.
Ο Μητσοτάκης και το επιτελείο του έθεσαν τέτοιους εξευτελιστικούς όρους στους αγρότες των μπλόκων, ώστε αυτοί να αρνηθούν να πάνε στη συνάντηση. Εχοντας μάλιστα και τον επιπρόσθετο λόγο ότι ο Μητσοτάκης είχε καλέσει και δεύτερη συνάντηση, με τους δεξιούς αγροτοπατέρες που χρησιμοποιούνται ως πέμπτη φάλαγγα μέσα στην κινητοποίηση των αγροτών. Για να στείλει το μήνυμα πως τσάι και συμπάθεια στο μέγαρο Μαξίμου σερβίρεται μόνο στα καλά παιδιά που είναι πρόθυμα να δοξάσουν τον αυτοκρατορίσκο και να δεχτούν τις αποφάσεις του ως θέσφατα.
Από την Παρασκευή ήταν γνωστό πως οι αγρότες αποφάσισαν να πάνε σε συνάντηση με τον Μητσοτάκη (δεν εξετάζουμε εδώ αν ήταν σωστή ή λαθεμένη η απόφασή τους). Η κυβερνητική προπαγάνδα τροφοδοτούσε τα «πετσωμένα» παπαγαλάκια με πληροφορίες ότι όλα είναι έτοιμα, ότι επικράτησε η λογική και άλλα τέτοια συγκινητικά. Και ξαφνικά τη Δευτέρα, κυριολεκτικά στο παρά πέντε, ο Μητσοτάκης τίναξε τη συνάντηση στον αέρα, με το ιταμό τελεσίγραφο ταπείνωσης των αγροτών.
Αμέσως μόλις οι αγρότες αποφάσισαν ότι δε δέχονται να υποστούν την ταπείνωση και διεκδίκησαν το αυτονόητο, να ορίζουν αυτοί ποιοι θα τους εκπροσωπήσουν σε μια συνάντηση με τον πρωθυπουργό, εξαπολύθηκε μια παράλληλη προπαγάνδα απειλών για άγρια καταστολή.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, που τόσο καιρό τώρα το έπαιζε μειλίχιος και συναινετικός, άλλαξε το ύφος του και άρχισε τις απειλές, συνοδεύοντάς τες και με κατηγορίες ότι οι αγρότες είναι πολιτικά υποκινούμενοι. Ξαμολύθηκε και ο ακροδεξιός-νεοφιλελεύθερος τηλεπλασιέ-τηλεμαϊντανός-υπουργός Υγείας με τις γνωστές κατασταλτικές υλακές του. Τον είχαν δεμένο ως τώρα και σήμερα του έλυσαν τον άλυσο και τον αμόλησαν.
Ο Μητσοτάκης δεν απειλεί μόνο τους αγρότες. Απειλεί ολόκληρη την εργαζόμενη κοινωνία και τη νεολαία της. Διακηρύσσει, ως ελέω θεού μονάρχης, πως σ’ αυτή τη χώρα αποφασίζουν μόνον αυτός και οι υπουργοί του. Και πως κανένας αγώνας δεν έχει νόημα, γιατί στο τέλος θα γίνει το δικό του.
