«Προφανώς και όφειλαν να ήξεραν αυτό το μπάχαλο, το χάος, σε ό,τι αφορά τη διοίκηση του ανθρώπινου δυναμικού, στον ΟΣΕ. Είναι σαφές ότι η εικόνα αυτής της διάλυσης, που αναδείχθηκε μέσα από το δυστύχημα με τον πιο τραγικό τρόπο, σε επίπεδο Κυβέρνησης δεν είχε φτάσει ποτέ. Προφανώς σε επίπεδο Πρωθυπουργού, η εικόνα αυτή δεν είχε φτάσει».
Αυτή ήταν η σημερινή τοποθέτηση του κυβερνητικού εκπρόσωπου Γιάννη Οικονόμου, σε συνέντευξή του στο φιλόξενο περιβάλλον του ΣΚΑΪ. Μετά τον ανιψιό Δημητριάδη, ο Μητσοτάκης «δίνει» τον Καραμανλή τον μικρό, μπας και γλιτώσει ο ίδιος.
Ο καραμανλικός Μανώλης Κοττάκης το ανέμενε, γι’ αυτό προειδοποίησε χθες από το newsbreak.gr και σήμερα από την «Εστία», παίρνοντας ως παράδειγμα τη Σοφία Νικολάου για να υπερασπιστεί επί της ουσίας τον Καραμανλή τον μικρό:
«Η κυρία Νικολάου είναι η τρίτη υποψήφια στη σειρά μετά τον κύριο Πάτση και τον κύριο Χειμάρα, η οποία δεν θα περιληφθεί στα ψηφοδέλτια της Νέας Δημοκρατίας. Η περίπτωσή της διαφέρει από τους δύο βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, καθώς αποτελεί αντιπροσωπευτικό δείγμα του κρατικού αξιωματούχου που υπηρετεί τη Νέα Δημοκρατία σε στρατηγικές θέσεις, λαμβάνει δύσκολες αποφάσεις με κεντρική καθοδήγηση, αλλά στην πρώτη στραβή αδειάζεται. Οσο υπογράφεις είσαι καλός, αλλά μόλις αρχίσουν οι αποκαλύψεις δεν σε ξέρουν, δεν σε είδαν. Αυτή είναι η πολιτική. Το σχόλιο θα μπορούσε να σταματά εδώ, αλλά -όπως σημείωσα- η κυρία Νικολάου είναι ένα αυθεντικό παράδειγμα της μεθόδου της διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας.
Σχεδόν σε όλα τα υπουργεία, με εξαίρεση δύο τρία, την εξουσία την ασκούσαν τα προηγούμενα τέσσερα χρόνια όχι οι διακοσμητικοί υπουργοί, αλλά οι υφυπουργοί και οι γενικοί γραμματείς, εμπιστοσύνης του Μεγάρου Μαξίμου. Ολη η πολιτική αγορά ξέρει ποιος ήταν ο πραγματικός υπουργός στο υπουργείο Υγείας τα τελευταία χρόνια. Ο υφυπουργός. Ολη η αγορά ξέρει ποιος ήταν ο πραγματικός υπουργός Δημόσιας Τάξης. Ο υφυπουργός και η γενική γραμματέας Αντεγκληματικής Πολιτικής. Ολη η αγορά ξέρει με ποιο πρόσωπο έπρεπε να συνομιλεί στο υπουργείο Μεταφορών για τις μεγάλες συμβάσεις. Με τον πανίσχυρο υφυπουργό. Τα παραδείγματα είναι ενδεικτικά και δεν αφορούν τα πρόσωπα, διότι το πρόβλημα δεν είναι τα πρόσωπα, αλλά είναι οι νοοτροπίες.
Το μοντέλο διακυβέρνησης της προηγούμενης τετραετίας ήταν ακριβώς αυτό: όλες τις αποφάσεις με μεγάλο οικονομικό αντικείμενο τις έτρεχαν υφυπουργοί και γενικοί γραμματείς, με τους υπουργούς να παρακολουθούν, παρέχοντας διά της παρουσίας τους απλώς πολιτική κάλυψη. Και όταν κάτι στράβωνε, όπως με τον διαγωνισμό για τις ταυτότητες, έσπευδε μετά το Μαξίμου να τον ακυρώσει για να μην εκτεθούν όσοι κρύβονταν πίσω από τις παρασκηνιακές διεργασίες. Στην πραγματικότητα, στο πρόσωπο της κυρίας Νικολάου και της κάθε κυρίας Νικολάου, τα οποία ήταν απλά εκτελεστικά πρόσωπα (και γι’ αυτό δικαιολογημένα νιώθει πικρία η γενική γραμματέας Αντεγκληματικής Πολιτικής που έμεινε ακάλυπτη από το Μαξίμου) απεικονίζεται η απαράδεκτη λειτουργία του επιτελικού κράτους, όπως την αντιλαμβάνεται η παρούσα κυβέρνηση. Το ιερό πρόσωπο του υπουργού, το οποίο αποτελεί -με βάση το Σύνταγμα- κεντρικό παράγοντα στη διαχείριση της εξουσίας, ακυρωνόταν με τη συναίνεσή του.
Οι εξουσίες μεταβιβάζονταν σε πρόσωπα μη εκλεγμένα και μη έχοντας τη δημοκρατική νομιμοποίηση, τα οποία με τη σειρά τους έκαναν ό,τι έπρεπε με την πεποίθηση ότι διαθέτουν ισχυρή πολιτική κάλυψη. Και κάθε φορά που τα πράγματα στράβωναν, το Μαξίμου έχει το manual της εξουσίας. Χρεώνει σε φυσικά πρόσωπα το κόστος (Νικολάου, Κοντολέων, στελέχη του ΟΣΕ), χρεώνει σε πολιτικά πρόσωπα την αντικειμενική πολιτική ευθύνη (Δημητριάδης, Καραμανλής) και παριστάνει τον ουδέτερο διαιτητή, που επιλύει τις διαφορές, χωρίς καν να έχει καμιά ευθύνη για τις παρανομίες που εντοπίζουν ανεξάρτητες Αρχές και οικονομικά σώματα. Είχα προειδοποιήσει από το 2019 ότι κάποια στιγμή αυτό το μοντέλο λειτουργίας, που βασιζόταν στην ευθεία γραμμή μεταξύ Μεγάρου Μαξίμου και υφυπουργών – γενικών γραμματέων στα υπουργεία, θα σκάσει».
Οταν ξέσπασε το σκάνδαλο των υποκλοπών, ο Μητσοτάκης υποστήριξε ότι δεν ήξερε τίποτα για την παρακολούθηση του Ανδρουλάκη. Εδιωξε τον Κοντολέοντα, επειδή τάχα δεν είχε ενημερώσει και τα έκανε όλα μόνος του, έβαλε και τον πανίσχυρο ανιψιό του, Δημητριάδη, που έλυνε και έδενε στο Μαξίμου, να παραιτηθεί, αναλαμβάνοντας την «αντικειμενική πολιτική ευθύνη» (το επίθετο «αντικειμενική» προστέθηκε από το σύστημα προπαγάνδας του Μεγάρου Μαξίμου, δημιουργώντας ένα νεολογισμό).
Οταν αποκαλύφθηκε ότι η ΕΥΠ/ΚΥΠ παρακολουθούσε τουλάχιστον έναν υπουργό (Χατζηδάκης), τον αρχηγό ΓΕΕΘΑ (Φλώρος) και τουλάχιστον άλλους τέσσερις στρατιωτικούς (με αντικείμενο τις προμήθειες), ο Μητσοτάκης το έβαλε στα πόδια, αρνούμενος να απαντήσει αν αληθεύει ή όχι αυτό που επιβεβαίωσε ο πρόεδρος της ΑΔΑΕ. Ο δε Χατζηδάκης παραδέχτηκε μεν ότι τον παρακολουθούσαν, εξέφρασε όμως τη βεβαιότητά του ότι ο πρωθυπουργός… δεν ήξερε τίποτα!
Τώρα είναι η σειρά του Καραμανλή του μικρού να φορτωθεί την ευθύνη της «μη ενημέρωσης του πρωθυπουργού» για την ανασφάλεια-επικινδυνότητα του σιδηροδρομικού δικτύου. Οταν, όμως, αυτός παραιτήθηκε, ο Μητσοτάκης τον ξεπροβόδισε μετ’ επαίνων. Είπε στο αισχρό διάγγελμά του το απόγευμα της 1ης του Μάρτη: «Ο υπουργός Υποδομών και Μεταφορών, Κώστας Καραμανλής, αναλαμβάνοντας την αντικειμενική πολιτική ευθύνη, υπέβαλε αμέσως την παραίτησή του. Το ίδιο και οι επικεφαλής του ΟΣΕ και της ΕΡΓΟΣΕ. Η στάση του τον τιμά, καθώς όλα δείχνουν πως το δράμα οφείλεται, δυστυχώς, κυρίως σε τραγικό ανθρώπινο λάθος». Ολα σωστά τα είχε κάνει ο Καραμανλής, σύμφωνα με το διάγγελμα του Μητσοτάκη. Η ευθύνη για την «μη ενημέρωση» ανακαλύφθηκε μετά από δυο εβδομάδες.
Από τότε, βέβαια, έγιναν πολλά. Ο Μητσοτάκης έβαλε στο ρεπερτόριό του την υποκριτική «συγγνώμη», άρχισε να μιλά για τις ελλείψεις του δικτύου κτλ. Ο,τι έκανε, όμως, φούντωσε ακόμη περισσότερο την αγανάκτηση και την οργή του ελληνικού λαού. Τώρα, κάνει μια καινούργια πιρουέτα: «δίνει» τον Καραμανλή και ταυτόχρονα δοκιμάζει να επιστρέψει στο «ανθρώπινο λάθος».
Σήμερα, μιλώντας σε φιέστα στο Μαξίμου, με τη συμμετοχή των διοικήσεων ΟΣΕ, ΕΡΓΟΣΕ και HELLENIC TRAIN, είπε: «Ακούσαμε διαλόγους που προκαλούν και οργή και ντροπή. Αρνούμαι προσωπικά να πιστέψω ότι αποτελούν τον κανόνα, όμως και ως εξαιρέσεις δυστυχώς κόστισαν ζωές και γι’ αυτό καμία τέτοια συμπεριφορά πια δεν μπορεί να είναι ανεκτή». Και μετά το γενίκευσε, ξαναδείχνοντας τις «συντεχνίες» που ανέχονται και υποθάλπουν εγκληματικές συμπεριφορές: «Ο αντίπαλός μας και εδώ, είναι το βαθύ κράτος του αναχρονισμού, το οποίο δυστυχώς στους σιδηροδρόμους μας έχει εκδηλωθεί με μεγαλύτερη ένταση ενδεχομένως απ’ ό,τι σε άλλους τομείς της δημόσιας διοίκησης. Πρέπει να καταπολεμήσουμε τις νησίδες εκείνες που αντιστέκονται στον εκσυγχρονισμό. Πρέπει να καταπολεμήσουμε -και το λέω ευθέως- και το δικό μας κακό εαυτό».
Το μαζικό έγκλημα οφείλεται στους εργαζόμενους και φταίει λίγο και ο «δικός μας κακός εαυτός». Ποιος είναι «ο δικός μας κακός εαυτός»; Αυτό ανέλαβε να το εξηγήσει ο Οικονόμου. Είναι αυτοί που δεν αντιμετώπισαν αποφασιστικά το χάλι του ΟΣΕ και δεν ενημέρωσαν τον πρωθυπουργό, δηλαδή ο Καραμανλής!
Το χάλι του ΟΣΕ, βέβαια, δεν είναι η εργασιακή συμπεριφορά. Είναι η παντελής απουσία συστημάτων ασφάλειας, η μείωση του προσωπικού σε βαθμό που να μην μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις ασφάλειας και η απουσία διπλού και τριπλού ελέγχου στη σιδηροδρομική συγκοινωνία (για παράδειγμα, το κέντρο ελέγχου στα κεντρικά του ΟΣΕ δεν το έκλέισαν οι εργαζόμενοι, το έκλεισαν οι διοικήσεις εκτελώντας κυβερνξητικές εντολές, για να γίνει… οικονομία). Το χάλι του ΟΣΕ δεν είναι όλα αυτά που με γκεμπελίστικο τρόπο παρουσιάζουν τα μέσα μαζικής παραπληροφόρησης, βάζοντας και ξαναβάζοντας αποσπασματικούς διαλόγους μεταξύ εργαζόμενων που μιλούν για σουβλάκια και καλαμπουρίζουν με σεξουαλικά υπονοούμενα, χωρίς να λένε ότι αυτοί οι διάλογοι δεν έχουν σχέση με το δυστύχημα, δεν έγιναν εκείνη την ώρα, αλλά πολλές ώρες νωρίτερα. Αν ήταν έτσι, τότε μέρα παρά μέρα θα υπήρχε κάποιος εκτροχιασμός ή κάποια σύγκρουση τρένων. Το ότι αποσοβήθηκαν τέτοια περιστατικά οφείλεται στο ότι αυτοί που στα διαλείμματα της δουλειάς καλαμπουρίζουν (ούτε αυτό το λένε, πως σε διαλλείμματα καλαμπούριζαν) ήξεραν να κάνουν καλά τη δουλειά τους και να καλύπτουν με την εμπειρία τους ένα σύστημα εντελώς ανασφαλές.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ
Ιδιωτικοποίηση: το αίτιο του εγκλήματος
Ο Μητσοτάκης και οι επιτελείς του ξέρουν πολύ καλά ότι ακόμη και εκείνοι που θα πειστούν από τη γκεμπελίστικη προπαγάνδα των αστικών Μέσων θα ρωτήσουν: Κι εσύ γιατί άφησες να υπάρχει αυτή η κατάσταση; Γι’ αυτό τους πετάει τον Καραμανλή: αυτός φταίει που δεν με ενημέρωσε για τίποτα. Αν με είχε ενημερώσει, τότε θα είχα παρέμβει και θα είχα λύσει τα προβλήματα.
Αυτό δεν ταιριάζει, βέβαια, με τους κομπασμούς για το «επιτελικό κράτος», αλλά στο Μαξίμου αποφάσισαν ότι δεν μπορούν να τα έχουν όλα. Πρέπει να παραδεχτούν ότι το «επιτελικό κράτος», το «αποτελεσματικό», το «τεχνοκρατικό», το «τέλειο», είχε και μερικές τρύπες. Τρύπα στην ΕΥΠ/ΚΥΠ, τρύπα στις προμήθειες για τις φυλακές, τρύπα και στον έλεγχο του σιδηροδρομικού δικτύου. Αν δεν υπήρχαν αυτές οι τρύπες, αν είχε ενημερωθεί ο πρωθυπουργός, κανένα πρόβλημα δε θα εμφανιζόταν!
Οταν έγινε το ξεκατίνιασμα με τη Νικολάου, γράψαμε: «Πρώτο, η Νικολάου ήταν γενική γραμματέας (Αντ)εγκληματικής Πολιτικής και είχε προϊστάμενο υπουργό (πρώτα τον Χρυσοχοΐδη, μετά τον Θεοδωρικάκο). Αυτοί γιατί δεν έχουν πει κουβέντα για τα καταγγελθέντα και αποκαλυφθέντα από τους ελεγκτές του ΣΔΟΕ σχετικά με την υφιστάμενή τους; Τι ξέρουν και κρύβονται; Δεύτερο, τη Νικολάου την ανακοίνωσε ως υποψήφια της ΝΔ ο ίδιος ο Μητσοτάκης, καλώντας την στο Μαξίμου (δείτε τη φωτογραφία), ενώ είχε ήδη κατατεθεί η μηνυτήρια αναφορά των τριών βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, την οποία αγνόησε προκλητικά και αλαζονικά. Αυτός δεν έχει καμιά ευθύνη; Τον παραμύθιασαν ο νυν και ο πρώην υπουργός Προ Πο ότι όλα είναι “συκοφαντίες του Πολάκη“;»
Δεν υπάρχει περίπτωση δουλειές με προμήθειες να μην είναι σε γνώση του μεγάρου Μαξίμου. Εδώ είχαν βυσματώσει κοτζάμ Χατζηδάκη, για να μάθουν αν πάει να κάνει καμιά «κασκαρίκα» στις διαδικασίες ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ, θα άφηναν ανεξέλεγκτη την κάθε τυχάρπαστη Νικολάου; ‘Η θα άφηναν τον Καραμανλή να παίζει «σόλο» στον ΟΣΕ; Το Μαξίμου του είχε βάλει και υφυπουργούς και γενικούς γραμματείς, που έδιναν αναφορά στο επιτελείο του Μητσοτάκη και όχι στον Καραμανλή (το ίδιο γίνεται σε όλα τα υπουργεία).
Κάτι τύποι σαν τον Κοντολέοντα, τη Νικολάου, τον Χρυσοχοΐδη είναι αναλώσιμοι. Εξ ορισμού προορίζονται για αποδιοπομπαίοι τράγοι έτσι και κάτι στραβώσει. Σ’ αυτή την κατηγορία μπαίνει τώρα και ο Καραμανλής ο μικρός. Η δήλωση Οικονόμου είναι ένα σινιάλο προς τον Καραμανλή να ανακοινώσει μόνος του ότι δεν θα είναι υποψήφιος στις ερχόμενες εκλογές (μικρός είν’ ακόμη, έχει όλο το χρόνο μπροστά του να επανέλθει).
Εννοείται πως ο Μητσοτάκης γνώριζε τα πάντα για τον ΟΣΕ. Ο ίδιος έλεγε πριν από τις εκλογές του 2019 ότι ο ΟΣΕ έχει εγκαταλειφθεί και «δεσμευόταν» ότι τα πάντα θ’ αλλάξουν.
Μόλις στις 25 Φλεβάρη, έκανε φιέστες στη Θεσσαλία και επισκέφθηκε, μαζί με τον Καραμανλή, εργοτάξια του βόρειου τμήματος του αυτοκινητόδρομου Ε65. Ολόκληρο κεφάλαιο αφιέρωσε στα σιδηροδρομικά, πανηγυρίζοντας. Αντιγράφουμε από την ιστοσελίδα του πρωθυπουργού:
«Η επόμενη δεκαετία θα είναι η δεκαετία των μεγάλων σιδηροδρομικών έργων. Εκεί η χώρα είχε μείνει πίσω. Είχαμε πάρα πολύ μεγάλες αστοχίες στον τρόπο με τον οποίον τα έργα αυτά σχεδιάστηκαν και δημοπρατήθηκαν. Εχουμε κάνει μια πολύ σοβαρή δουλειά να μαζέψουμε το σιδηροδρομικό έργο και έχεις απόλυτα δίκιο να λες ότι ο σιδηρόδρομος είναι το πιο φιλικό μέσο προς το περιβάλλον. Εχει ξεχωριστή σημασία όχι μόνο για τις μεταφορές των επιβατών, αλλά και για το εμπορικό έργο το οποίο μπορεί να εκτελεί και μια Περιφέρεια βέβαια η οποία φιλοδοξεί να είναι διαμετακομιστικό κέντρο, όπως η Θεσσαλία, πρέπει και αυτή να έχει πρόσβαση σε αξιόπιστους σιδηροδρόμους. Εχει μεγάλη σημασία να μη σκεφτόμαστε μόνο τη Θεσσαλία, να σκεφτόμαστε και τη Δυτική Μακεδονία, η οποία αντιμετωπίζει τις μεγάλες δυσκολίες της απολιγνιτοποίησης, για να μπορέσει και η Δυτική Μακεδονία να έχει σιδηροδρομική σύνδεση, όχι μόνο οδική σύνδεση. Την αποκτά μέσα από τον Ε65. Να έχει και σιδηροδρομική σύνδεση με τον κορμό του δικτύου της χώρας. Γι’ αυτό και η μελέτη αυτή έχει ξεχωριστή σημασία».
Και την επομένη του εγκλήματος, λίγες ώρες μετά τη σύγκρουση των τρένων στα Τέμπη, ετοιμαζόταν να κάνει φιέστα για τον σιδηρόδρομο στη Θεσσαλονίκη. Θα πήγαινε σε κέντρο σηματοδότησης-τηλεδιοίκησης που δεν λειτουργεί! Η ανακοίνωση για την επίσκεψη βρίσκεται ακόμη ανηρτημένη στην επίσημη ιστοσελίδα του πρωθυπουργού: «Πρόγραμμα του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη για αύριο, Τετάρτη 1 Μαρτίου. Ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης θα επισκεφθεί τη Θεσσαλονίκη. (…) Στις 12:00 ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα επισκεφθεί το Κέντρο τηλεδιοίκησης – σηματοδότησης σιδηροδρομικού δικτύου βορείου Ελλάδος»!
Δεν μας έπιασε, φυσικά, κανένας πόνος για τον Καραμανλή, την Νικολάου (μπρρρ!), τον Κοντολέοντα και τους άλλους. Αφήνουμε τον Κοττάκη να… θρηνεί για την αδικία. Αξιωματούχοι στην αυλή του αυτοκρατορίσκου Κούλη του Α’ Μητσοτάκη του Β’ υπήρξαν και αυτή είναι η τύχη των αξιωματούχων της αυλής (σε παλαιότερες εποχές τούς εκτελούσαν κιόλας για παραδειγματισμό). Ειδικά ο Καραμανλής ο μικρός θα έπρεπε να βαράει το κεφάλι του στον τοίχο, γιατί πρόσφατα συντάχθηκε με τον Μητσοτάκη ενάντια στον μεγαλύτερο ξάδερφό του. Ισως να έχει ήδη πάει να του ζητήσει συγγνώμη και να ζητήσει βοήθεια, γιατί ό,τι έχει περισσέψει από το σύστημα των καραμανλικών στον δάμαλο αναφέρεται, όχι στον μικρό.
Σημειώνουμε τις κινήσεις του Μητσοτάκη γιατί αυτές, εκτός από την απεγνωσμένη προσπάθεια που κάνει να βγει ο ίδιος στον αφρό, «δίνοντας» τους συνεργάτες του, αποτελούν και ασφαλείς ενδείξεις για την επιχείρηση συγκάλυψης που ήδη έχει μπει μπροστά.
