Αμετακίνητος και αισχρά προκλητικός εμφανίστηκε ο Μητσοτάκης στη σημερινή συνάντηση με εκπροσώπους των καλλιτεχνικών σωματείων. Υπερασπίστηκε με φανατισμό το ΠΔ 85/2022 και την τροπολογία 1565/2023, σύμφωνα με τα οποία τα πτυχία των Ανώτερων Καλλιτεχνικών Σχολών υποβαθμίζονται από την κατηγορία ΤΕ (Τεχνολογικής Εκπαίδευσης) στην κατηγορία ΔΕ (Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης) και ισοτιμούνται με το απολυτήριο Λυκείου, ενώ τα μισθολογικά των καλλιτεχνών ρυθμίζονται πλέον με ΚΥΑ, δηλαδή από την εκάστοτε κυβέρνηση.
Εκείνο που επιδίωξε σήμερα ο Μητσοτάκης, δεχόμενος τους καλλιτέχνες στο Μαξίμου, μετά από δυο μήνες αγώνα, ήταν να δείξει ότι αυτός είναι «συναινετικός» και «πολιτικός του διαλόγου» (γι’ αυτό και το Μαξίμου έβγαλε μια ανακοίνωση-μακρυνάρι 960 λέξεων!) και να προσπαθήσει να εκθέσει τους καλλιτέχνες στα μάτια του ελληνικού λαού, ισχυριζόμενος ότι η κυβέρνησή του και αυτός προσωπικά έκαναν αυτό που έπρεπε με το ΠΔ 85/2022 και την τροπολογία, αλλά οι καλλιτέχνες από «παρεξήγηση» δεν το αντιλαμβάνονται ή είναι «στημένοι» από την αντιπολίτευση και πως αν συνεχίσουν να είναι στις καταλήψεις και στο δρόμο, θα έχουν την αποκλειστική ευθύνη για ό,τι ακολουθήσει.
Κοντολογίς, ο Μητσοτάκης δεν ήθελε να απευθυνθεί στον καλλιτεχνικό κόσμο, που γνωρίζει πολύ καλά τι συμβαίνει, αλλά στον ελληνικό λαό, που δεν γνωρίζει αναλυτικά πρόσωπα και πράγματα και δέχεται την πιεστική παραπλανητική προπαγάνδα από τα Μέσα Μαζικής Παραπληροφόρησης.
Μητσοτάκης: «Και βέβαια νομίζω -το γνωρίζετε πια καλά- ότι αυτό το Προεδρικό Διάταγμα δεν αναγνωρίζει νέα ακαδημαϊκά ή επαγγελματικά δικαιώματα και ούτε τροποποιεί υφιστάμενες διατάξεις της νομοθεσίας γύρω από αυτά κι ότι οι προσλήψεις καλλιτεχνών στο δημόσιο για καλλιτεχνικό έργο εξαιρούνται ρητά από το Προεδρικό Διάταγμα, το ΑΣΕΠ και το ενιαίο μισθολόγιο.
Σε κάθε περίπτωση με την τροπολογία την οποία έχουμε ψηφίσει, έχουμε γυρίσει στο status quo ante, ό,τι ίσχυε δηλαδή πριν από τη δημοσίευση του Προεδρικού Διατάγματος. Αρα είμαστε στο σημείο το οποίο ίσχυε πριν γίνει όλη αυτή η μεγάλη κινητοποίηση από πλευράς καλλιτεχνών.
Κατά συνέπεια αυτό που θέλω να καταλάβω σήμερα από εσάς, δεν είναι τόσο πώς μπορούμε να θεραπεύσουμε κάτι το οποίο κρίνουμε ότι ως προς το Προεδρικό Διάταγμα ήδη έχουμε θεραπεύσει…».
Μιλάμε για θράσος χιλίων χιμπατζήδων. Ο Μητσοτάκης ισχυρίστηκε ότι το κύριο ζήτημα για τους καλλιτέχνες είναι η ηθική διάσταση της «παρεξήγησης» και όχι ο τρόπος πρόσληψής τους στο δημόσιο: «Καταλαβαίνω ότι σε μεγάλο βαθμό το θέμα το οποίο θα συζητήσουμε σήμερα έχει μία ακαδημαϊκή ή, θα έλεγα, αξιακή διάσταση. Δεν νομίζω ότι αυτό το οποίο σας ενδιαφέρει πρωτίστως, η πρώτη προτεραιότητά σας, είναι ο τρόπος με τον οποίο θα προσλαμβάνεστε στο δημόσιο, ειδικά για αντικείμενα που δεν έχουν να κάνουν με την καλλιτεχνική σας απασχόληση».
Ο Μητσοτάκης λέει κατάμουτρα στους καλλιτέχνες, πως από μια «παρεξήγηση», από «σύγχυση», έχει θιγεί το θυμικό σας, το συναίσθημά σας. Δεν σας ενδιαφέρει πρωτίστως τι θα τρώτε και πώς θα ζείτε, πράγμα που έχει να κάνει ακριβώς με το ΠΔ 85/2022 και την τροπολογία.
Ο Μητσοτάκης επανέλαβε αυτό που είχε πει ο φαιδρός και προκλητικός συνάμα Γιατρομανωλάκης, όταν προσπάθησε να επισκεφθεί την κατάληψη της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου: «Επεκτείνουμε ό,τι ισχύει για τους καλλιτέχνες και τον τρόπο (;) των καλλιτεχνών σε όλο το Δημόσιο, αποσυνδέουμε ΔΕ και όλα αυτά από τον καλλιτέχνη, το βγάζουμε στην άκρη. Δεν μας πειράζει, δεν μας ενδιαφέρει τί πτυχίο έχει. Οντισιόν θα κάνουμε και με οντισιόν θα προσλαμβάνονται»!
Αυτό είναι το βασικό περιεχόμενο των δηλώσεων που έκανε ο Μητσοτάκης, απευθυνόμενος στους εκπροσώπους των καλλιτεχνών, το οποίο στη συνέχεια έντυσε με μια θολούρα εξαγγελιών το Μαξίμου, κάνοντας «σημαία» την ίδρυση Ανώτατης Σχολής Παραστατικών Τεχνών… το 2025 (!) και εξαγγέλοντας ότι ως το τέλος της εβδομάδας θα κατατεθεί συγκεκριμένη πρόταση «προκειμένου να θεραπευτεί το ζήτημα που προέκυψε το 2017 και αφορά τη διαφοροποίηση μισθολογικά και ως προς την βαθμολογική εξέλιξη αποφοίτων δραματικών σχολών και σχολών χορού ανεξαρτήτως του έτους αποφοίτησής τους (προ ή μετά του 2003), για την παροχή καλλιτεχνικού-εκπαιδευτικού και συναφούς έργου στο δημόσιο».
Εκείνο που θέλουμε να υπογραμμίσουμε είναι ότι οι «διαβεβαιώσεις» Μητσοτάκη δεν έχουν καμιά αξία, από τη στιγμή που διατηρεί σε ισχύ το ΠΔ 85/2022. Ολα τα άλλα είναι τρικλοποδιές και φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Το απέδειξε, άλλωστε, πρόσφατα με την κατάπτυστη τροπολογία, που και σήμερα υπερασπίστηκε.
Γι’ αυτό και δεν πρέπει να υπάρξει κανένας εφησυχασμός από τους καλλιτέχνες, καμιά ανοχή, καμιά αβελτηρία στην προβολή της άμεσης και επιτακτικής διεκδίκησης, η οποία είναι η ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΟΥ ΠΔ. Καμιά υποχώρηση, κανένα «ναι μεν αλλά», κανένα κλίμα αναμονής «θετικών εξελίξεων», που δίνει χρόνο στα «πετσωμένα» ΜΜΕ να επεξεργαστούν την εργαζόμενη κοινωνία για να τη στρέψουν ενάντια στον αγωνιζόμενο καλλιτεχνικό κόσμο, εργαζόμενους και σπουδαστές.
Οσο παραμένουν σε ισχύ το ΠΔ και η τροπολογία, οι καλλιτέχνες δεν έχουν κανένα λόγο να σταματήσουν τον αγώνα τους και να μπουν σε οποιοδήποτε «διάλογο». Αντίθετα πρέπει να εντείνουν τον αγώνα με κάθε μέσο.
ΥΓ. Ο άθλιος Μητσοτάκης έκανε και προβοκάτσια ενάντια στους καλλιτέχνες, απόφοιτους ιδιωτικών Ανώτερων Καλλιτεχνικών Σχολών, διαστρεβλώνοντας καθαρά τα αιτήματά τους, προσπαθώντας να τους βάλει στο ίδιο τσουβάλιι με τον εαυτό του και τους άλλους νεοφιλελεύθερους, που διεκδικούν μετά μανίας την κατάργηση του άρθρου 16 του Συντάγματος: «Θα χαρώ πάρα πολύ βέβαια, πρέπει να πω, όταν με το καλό προχωρήσει αυτή η μεταρρύθμιση -γιατί είναι στις προθέσεις μας στην επόμενη συνταγματική μεταρρύθμιση να αλλάξουμε το άρθρο 16-, όσοι διαμαρτυρήθηκαν μετ’ επιτάσεως και ζήτησαν την αναγνώριση της δυνατότητας της ιδιωτικής εκπαίδευσης να παρέχει πτυχία τα οποία θα είναι ουσιαστικά πανεπιστημιακά, να μάς στηρίξουν σε αυτή τη μεγάλη προσπάθεια που θα κάνουμε τότε».
Διαπράττει καραμπινάτη προβοκάτσια γιατί οι σπουδαστές και οι απόφοιτοι των ιδιωτικών Ανώτερων Καλλιτεχνικών Σχολών (Ανώτερων σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία) δεν ζητούν την ανωτατοποίηση των σπουδών τους, αλλά «Την ΑΜΕΣΗ ίδρυση Δημόσιας Σχολής Παραστατικών Τεχνών Ανώτατης Εκπαίδευσης με παραρτήματα σε όλη την Ελλάδα» και «δυνατότητα Π.Ε. σε αποφοίτους ανωτέρων καλλιτεχνικών σχολών, είτε μέσα από διαδικασίες εξομοίωσης με εξετάσεις σε μια σειρά μαθημάτων για τους αποφοίτους – μέχρι και την ίδρυση της Δημόσιας Σχολής Παραστατικών Τεχνών Ανώτατης Εκπαίδευσης – είτε με κατατακτήριες και μερική φοίτηση μετά την ίδρυση της Δημόσιας Σχολής Παραστατικών Τεχνών Ανώτατης Εκπαίδευσης».
Ας σημειωθεί, ότι σύμφωνα με το άρθρο 16 του Συντάγματος που είναι σε ισχύ, μόνο στην Ανώτατη Εκπαίδευση (Πανεπιστήμια) απαγορεύεται η ίδρυση και λειτουργία ιδιωτικών ΑΕΙ, ενώ τέτοιος περιορισμός δεν υπάρχει για την επαγγελματική και κάθε άλλη ειδική εκπαίδευση που παρέχεται από το Kράτος και με σχολές ανώτερης βαθμίδας: «H ανώτατη εκπαίδευση παρέχεται αποκλειστικά από ιδρύματα που αποτελούν νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου με πλήρη αυτοδιοίκηση. Tα ιδρύματα αυτά τελούν υπό την εποπτεία του Kράτους, έχουν δικαίωμα να ενισχύονται οικονομικά από αυτό και λειτουργούν σύμφωνα με τους νόμους που αφορούν τους οργανισμούς τους… H επαγγελματική και κάθε άλλη ειδική εκπαίδευση παρέχεται από το Kράτος και με σχολές ανώτερης βαθμίδας για χρονικό διάστημα όχι μεγαλύτερο από τρία χρόνια, όπως προβλέπεται ειδικότερα από το νόμο, που ορίζει και τα επαγγελματικά δικαιώματα όσων αποφοιτούν από τις σχολές αυτές… H σύσταση ανώτατων σχολών από ιδιώτες απαγορεύεται…».
