Από τότε που ο Μητσοτάκης είπε ότι μαθηματικά προκύπτει η δυνατότητα κυβέρνησης δεύτερου και τρίτου κόμματος και που οι Τσιπραίοι (και το ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ) εγκατέλειψαν την άρνηση σε «κυβέρνηση των ηττημένων», άρχισε μια φιλολογία που παρουσιάζει μια κυβέρνηση των δευτερότριτων περίπου ως αντισυνταγματική εκτροπή, ως παραβίαση της αρχής της πλειοψηφίας και άλλα τέτοια φαιδρά.
Συμπέρασμα: Ο Κούλης φοβάται. Δικοί του είναι οι αναλυτές που γράφουν ότι μια κυβέρνηση των δευτερότριτων κρύβει «την άρνηση ή την ακύρωση του δημοκρατικού φαινομένου που στηρίζεται στις εκλογές ως μέσο έκφρασης της λαϊκής κυριαρχίας» (Πρετεντέρης).
Δε χρειάζεται να είσαι συνταγματολόγος για να καταλάβεις ότι πρόκειται για πολιτικάντικες φαιδρότητες. Αρκεί να σκεφτείς τη διαδικασία των εντολών που προβλέπει το Σύνταγμα. Τις παίρνουν διαδοχικά το πρώτο, το δεύτερο και το τρίτο κόμμα, για να διερευνήσουν αν μπορούν να σχηματίσουν κυβέρνηση. Αν το «δημοκρατικό φαινόμενο» (sic!) ήταν συμβατό μόνο με το σχηματισμό κυβέρνησης από το πρώτο κόμμα, τότε το αστικό Σύνταγμα της Ελληνικής Δημοκρατίας δε θα πρόβλεπε εντολές στο δεύτερο και στο τρίτο κόμμα. Θα πρόβλεπε μία και μόνη εντολή, στο πρώτο κόμμα κι αν αυτό δεν τα κατάφερνε να μαζέψει 151, νέες εκλογές, άνευ ετέρου τινός. Και θα θέσπιζε (με συνταγματική ισχύ) ένα πλειοψηφικό εκλογικό σύστημα, που ανταποκρίνεται στη λογική «μόνον ο πρώτος». Οι εντολές στο δεύτερο και το τρίτο κόμμα δε δίνονται για πλάκα ή για να περνάει η ώρα. Δίνονται μπας και καταφέρουν να σχηματίσουν συμμαχική κυβέρνηση.
Οχι πως «καιγόμαστε» από το φόβο της… ακυβερνησίας (κυβέρνηση θα σχηματιστεί, είτε από την πρώτη είτε από τη δεύτερη Κυριακή, και θα πάρει τη σκυτάλη για να συνεχίσει την ίδια πολιτική), αλλά δεν ανεχόμαστε να μας περνάνε για μακάκες οι διάφοροι Πρετεντερίσκοι.
Κάποιος «τυπολάτρης γραφειοκράτης» του Νομικού Συμβούλιου του Κράτους, απ’ αυτούς που «δεν έχουν ενσυναίσθηση» έκανε την έφεση κατά της δικαστικής απόφασης που επιδίκασε αποζημίωση σε συγγενείς θυμάτων της φονικής πυρκαγιάς στο Μάτι και τον Νέο Βουτζά. Αυτό τσαμπουνάγανε επί διήμερο τα παπαγαλάκια (ακόμη και… μεγαλοπαπαγαλάκια) μόλις έγινε γνωστό το προκλητικό γεγονός (η έφεση έριχνε στα θύματα ευθύνη για το θάνατό τους). Μετά το διήμερο το γεγονός ξεχάστηκε. Αποσύρθηκε από τη δημοσιότητα. Η έφεση, φυσικά, παρέμεινε. Δεν αποσύρθηκε. Συμπέρασμα: ο «τυπολάτρης γραφειοκράτης» ενήργησε με την έγκριση της πολιτικής ηγεσίας. Του Σταϊκούρα και του Μητσοτάκη.
Σκέφτεται να την κάνει ο Κούλης
Γράφει ο Μανώλης Κοττάκης, σταθερός συνομιλητής του Καραμανλή του δάμαλου (ο τελευταίος κουβαλήθηκε στη Λάρισα για να παραστεί στην παρουσίαση βιβλίου του Κοττάκη:
«Το βράδυ της Δευτέρας ο πρωθυπουργός κάλεσε τον κύριο Καραμανλή ύστερα από πολύ καιρό και, έπειτα από ολιγόλεπτη συζήτηση για τα παιδιά τους που μεγαλώνουν, ακολούθησε grosso modo ο εξής διάλογος:
– Kώστα, εξυπακούεται ότι θα είσαι ξανά μαζί μας υποψήφιος, αν το επιθυμείς.
-Κυριάκο, ευχαριστώ, αλλά έχω ήδη λάβει τις αποφάσεις μου. Ολοι οι κύκλοι κάποτε κλείνουν. Και, αν επιθυμώ να κάνω κάτι διαφορετικό στη ζωή μου, τώρα είναι η ώρα.
-Κώστα, σε καταλαβαίνω απόλυτα, γιατί και εγώ κάπως έτσι σκέφτομαι. Θα μας βοηθήσεις στον εκλογικό αγώνα στη Θεσσαλονίκη;
-Εννοείται. Θα είμαι παρών. Θα συνεννοηθούμε…
Αυτός είναι ο ακριβής διάλογος μεταξύ των δύο ανδρών, και όλα τα υπόλοιπα που μεταδόθηκαν από ΜΜΕ είναι κατά βάση «σος», που αποδίδουν πάντως το πνεύμα της συνομιλίας. Για αυτό άλλωστε η δήλωση του πρωθυπουργού για τον κύριο Καραμανλή ήταν εξαιρετικώς θερμή».
Ποιο είναι το καινούργιο στοιχείο που προσθέτει ο Κοτάκης, χαρακτηρίζοντας τα υπόλοιπα «ρεπορτάζ» ως «σος» που δόθηκαν από το Μαξίμου; Οτι ο Μητσοτάκης σκέφτεται όπως ο Καραμανλής! Δηλαδή, ετοιμάζεται να την κάνει από την πολιτική, αν χάσει τις επερχόμενες εκλογές;
Ο μπαλαντέρ
«Εγώ δεν μπορώ να αποκλείσω τίποτα στην πολιτική. Θεωρώ ότι όλα είναι θέμα θεωρήσεως, συζήτησης. Οι προσωπικές αντιπαραθέσεις σε αυτές τις περιπτώσεις που είναι πολύ σοβαρά τα θέματα, πάνε στην άκρη και αυτό που πρέπει να προκύπτει είναι ποιο είναι το καλό του τόπου», δήλωσε ο απόστρατος ναύαρχος Αποστολάκης, επιβεβαιώνοντας ότι ο ίδιος αισθάνεται σαν μπαλαντέρ. Οπως τότε που δέχτηκε να γίνει υπουργός Πολιτικής Προστασίας του Μητσοτάκη, αλλά του τράβηξε τ’ αυτί ο Τσίπρας και ανέκρουσε πρύμναν.
Το αυτονόητο είπε ο Αποστολάκης. Δεν τα λένε, όμως, αυτά τα πράγματα σε προεκλογική περίοδο. Αλλά μάλλον δεν κατέχει τα μυστικά της προεκλογικής προπαγάνδας ο απόστρατος (για να είμαστε ειλικρινείς, δεν τον κόβουμε και για εξαιρετικά εύστροφο). Και δεν τα λένε και για έναν επιπλέον λόγο: γιατί δε διαφαίνεται τέτοια ανάγκη τούτη την περίοδο. Είτε με μία είτε με δύο εκλογικές αναμετρήσεις, κυβέρνηση κατά πάσα πιθανότητα θα βγει. Οπότε γιατί τρέχει ο ναύαρχος ε.α.; Μάλλον γιατί αυτό που κυριαρχεί στη σκέψη του είναι ο ρόλος του μπαλαντέρ, που γίνεται σημαντικός σε κυβερνήσεις συνεργασίας των «δύο μονομάχων».
Κρίμα το κορίτσι
Ελεύθερος με βραχιολάκι από σήμερα ο ωραίος Φραντσέσκο! Μέσα, τουλάχιστον για ένα δίμηνο ακόμη, η ωραία Εύα! Τι έγινε, ρε παιδιά; Αυτός που ήταν ο απατεώνας, ο στενός συνεργάτης του Παντσέρι, ο πήξε και ο δείξε, που πήρε στο λαιμό του το αθώο κορίτσι μας κτλ. κτλ., ελεύθερος και το… θύμα του ακόμα μέσα; Ας τζογάρουμε λίγο με τις πιθανότητες:
- Ο ωραίος Φραντσέσκο ήταν κάτω από την ωραία Εύα στην ιεραρχία της εγκληματικής οργάνωσης. Ηταν απλά το παιδί για τις δουλειές. Κάτι σαν τον μπαμπά της Εύας, που κουβαλούσε τη βαλίτσα με τα 150 χιλιάρικα και δεν προφυλακίστηκε καν.
- Ο ωραίος Φραντσέσκο άκουσε το δικηγόρο του και άρχισε να «συνεργάζεται», δηλαδή να «ξερνάει» ό,τι ξέρει και δεν ξέρει, ακολουθώντας το παράδειγμα του μέντορά του Παντσέρι. Ενώ η ωραία Εύα εμφανίζεται ακόμη σκληρή και άκαμπτη. Και έδιωξε τον δικηγόρο που της είπε «συνεργάσου, ρε κορίτσι μου, να πέσεις στα μαλακά».
Αν έχετε και άλλη εκδοχή για τζογάρισμα, παρακαλούμε να μας την αποστείλετε κι εμείς θα τη δημοσιεύσουμε.
Ολα τα πανό γράφουν τον αριθμό 85. Οι καλλιτέχνες, ιδιαίτερα οι σπουδαστές των καλλιτεχνικών σχολών που τραβούν μπροστά σ’ αυτόν τον αγώνα, με βάση τους τα κατειλημμένα κρατικά θέατρα, δεν τσίμπησαν στο «τυράκι» του Μητσοτάκη. Το αίτημά τους είναι αυτό που τέθηκε από την αρχή: Κάτω το ΠΔ 85/2022. (Η φωτογραφία είναι από τη χτεσινή πορεία στη Θεσσαλονίκη)
