Τι υπέροχο! Αφού καταστρέψαμε το 97,4% των πλατφορμών εκτόξευσης, το 89,18% των πυραύλων, το 81% των διοικητών και το 79% των ομάδων εκτόξευσης, δεν μας απέμεινε παρά μόνο το 100% ψεύτες.
Καυστικό και εύστοχο το σχόλιο του σιωνιστή δημοσιογράφου, επιβεβαιώθηκε από την ίδια τη ζωή. Νέο ρεκόρ: 55 επιχειρήσεις μέσα σε ένα 24ωρο.
Σε υπεράσπιση του Λιβάνου και του λαού του, η Ισλαμική Αντίσταση εξέδωσε ανακοίνωση την Παρασκευή 20/03/2026, σχετικά με 55 στρατιωτικές επιχειρήσεις που περιλάμβαναν αντιμετώπιση κινήσεων του «ισραηλινού» εχθρού στα λιβανοπαλαιστινιακά σύνορα, καθώς και επιχειρήσεις στόχευσης θέσεων, βάσεων και αναπτύξεων του «ισραηλινού» εχθρικού στρατού και των οικισμών του στη βόρεια κατεχόμενη Παλαιστίνη, ως εξής:
1 Χτες, Πέμπτη 19/03/2026, συγκέντρωση στρατιωτών του «ισραηλινού» εχθρικού στρατού νότια της παραμεθόριας πόλης Maroun El-Ras στοχεύτηκε με σμήνος επιθετικών drones.
2 Χτες, Πέμπτη 19/03/2026, ένα «ισραηλινό» drone καταρρίφθηκε πάνω από την πόλη Baraachit με κατάλληλα όπλα.
3 01:40, στο πλαίσιο της προειδοποίησης που εξέδωσε η Ισλαμική Αντίσταση προς αρκετούς εποικισμούς στη βόρεια κατεχόμενη Παλαιστίνη, ο εποικισμός «Shlomi» στοχεύτηκε με καταιγισμό ρουκετών.
4 05:22, συγκέντρωση στρατιωτών του «ισραηλινού» εχθρικού στρατού στη θέση «Al-Marj», απέναντι από την παραμεθόρια πόλη Markaba, στοχεύτηκε με καταιγισμό ρουκετών.
5 05:22, συγκέντρωση στρατιωτών του «ισραηλινού» εχθρικού στρατού στο Khallat Al-Mahafir, στα περίχωρα της παραμεθόριας πόλης Odeissah, στοχεύτηκε με καταιγισμό ρουκετών.
6 08:00, συγκέντρωση στρατιωτών του «ισραηλινού» εχθρικού στρατού στη νεοσύστατη θέση στο Jabal Al-Bat στην παραμεθόρια πόλη Aitaroun στοχεύτηκε με επιθετικό drone.
7 09:00, στο πλαίσιο της προειδοποίησης, ο εποικισμός «Kiryat Shmona» στοχεύτηκε με καταιγισμό ρουκετών.
8 09:30, στο πλαίσιο της προειδοποίησης, ο εποικισμός «Yiftah» στοχεύτηκε με καταιγισμό ρουκετών.
9 09:35, συγκέντρωση στρατιωτών στη νεοσύστατη θέση στα νότια περίχωρα της πόλης Markaba στοχεύτηκε με καταιγισμό ρουκετών.
10 10:00, στο πλαίσιο της προειδοποίησης, ο εποικισμός «Hanita» στοχεύτηκε με καταιγισμό ρουκετών.
11 11:00, οι στρατώνες «Yara» στοχεύτηκαν με σμήνος επιθετικών drones.
12 12:00, η βάση «Ayelet», βορειοανατολικά της κατεχόμενης πόλης Safad, στοχεύτηκε με καταιγισμό ρουκετών.
13 12:00, οι στρατώνες «Mitat» στοχεύτηκαν με σμήνος επιθετικών drones.
14 12:00, οι στρατώνες «Zar’it» στοχεύτηκαν με καταιγισμό ρουκετών.
15 12:15, συγκέντρωση στρατιωτών του «ισραηλινού» εχθρικού στρατού στην πόλη Khiam στοχεύτηκε με καταιγισμό ρουκετών.
16 12:20, στο πλαίσιο της προειδοποίησης, ο εποικισμός «Ramot Naftali» στοχεύτηκε με καταιγισμό ρουκετών.
17 12:30, θέση στρατιωτών στο Jabal Warda στην παραμεθόρια πόλη Markaba στοχεύτηκε με κατάλληλα όπλα.
18 12:35, στο πλαίσιο της προειδοποίησης, ο εποικισμός «Shomera» στοχεύτηκε με καταιγισμό ρουκετών.
19 12:50, στο πλαίσιο της προειδοποίησης, ο εποικισμός «Yir’on» στοχεύτηκε με καταιγισμό ρουκετών.
20 13:00, συγκέντρωση στρατιωτών στο έργο Taybeh στοχεύτηκε με βολές πυροβολικού.
21 13:15, οι στρατώνες «Branit» (αρχηγείο της 91ης Μεραρχίας) στοχεύτηκαν με καταιγισμό ρουκετών.
22 13:15, στο πλαίσιο της προειδοποίησης, ο εποικισμός «Netu’a» στοχεύτηκε με καταιγισμό ρουκετών.
23 13:45, άρμα «Merkava» στο Baydar Al-Faqani στην πόλη Taybeh στοχεύτηκε με κατευθυνόμενο πύραυλο, επιτυγχάνοντας άμεσο πλήγμα.
24 14:00, αφού παρατηρήθηκε δύναμη του «ισραηλινού» εχθρικού στρατού που επιχειρούσε διείσδυση προς την περιοχή Al-Randa μεταξύ των παραμεθόριων πόλεων Alma Al-Shaab και Dhaira, οι μαχητές της Ισλαμικής Αντίστασης την αντιμετώπισαν με ελαφρά και μεσαία όπλα.
25 14:00, συγκέντρωση στρατιωτών νότια της Maroun El-Ras στοχεύτηκε με σμήνος επιθετικών drones.
26 14:10, στο πλαίσιο της προειδοποίησης που εξέδωσε η Ισλαμική Αντίσταση προς αρκετούς εποικισμούς στη βόρεια κατεχόμενη Παλαιστίνη, ο εποικισμός «Avivim» στοχεύτηκε με καταιγισμό ρουκετών.
27 14:10, η νεοσύστατη θέση στο Jabal Al-Bat στην πόλη Aitaroun στοχεύτηκε με καταιγισμό ρουκετών.
28 14:20, συγκέντρωση στρατιωτών του «ισραηλινού» εχθρικού στρατού στο δάσος Aitaroun στοχεύτηκε με καταιγισμό ρουκετών.
29 14:30, στο πλαίσιο της προειδοποίησης που εξέδωσε η Ισλαμική Αντίσταση προς αρκετούς εποικισμούς στη βόρεια κατεχόμενη Παλαιστίνη, ο εποικισμός «Shlomi» στοχεύτηκε με καταιγισμό ρουκετών.
30 15:00, οι στρατώνες «Kfar Giladi» στοχεύτηκαν με καταιγισμό ρουκετών.
31 15:00, στο πλαίσιο της προειδοποίησης που εξέδωσε η Ισλαμική Αντίσταση προς αρκετούς εποικισμούς στη βόρεια κατεχόμενη Παλαιστίνη, ο εποικισμός «Kiryat Shmona» στοχεύτηκε με σμήνος επιθετικών drones.
32 15:00, συγκέντρωση στρατιωτών του «ισραηλινού» εχθρικού στρατού στο Khallat Warda στην πόλη Aita Al-Shaab στοχεύτηκε με καταιγισμό ρουκετών.
33 15:15, βάση νότια του «Rosh Pinna» στοχεύτηκε με καταιγισμό ρουκετών.
34 15:20, στο πλαίσιο της προειδοποίησης που εξέδωσε η Ισλαμική Αντίσταση προς έναν αριθμό εποικισμών στη βόρεια κατεχόμενη Παλαιστίνη, ο εποικισμός «Kiryat Shmona» στοχεύτηκε για τρίτη φορά με καταιγισμό ρουκετών.
35 15:30, η βάση Tifn ανατολικά της κατεχόμενης πόλης Akka στοχεύτηκε με σμήνος επιθετικών drones.
36 15:35, συγκέντρωση στρατιωτών του «ισραηλινού» εχθρικού στρατού στα υψώματα Qabaa στα νοτιοανατολικά περίχωρα της πόλης Markaba στοχεύτηκε με βολές πυροβολικού.
37 15:40, συγκέντρωση στρατιωτών του «ισραηλινού» εχθρικού στρατού στα νότια περίχωρα της πόλης Alma Al-Shaab στοχεύτηκε με καταιγισμό ρουκετών.
38
15:40, συγκέντρωση στρατιωτών του «ισραηλινού» εχθρικού στρατού στα νότια περίχωρα της πόλης Dhayra στοχεύτηκε με καταιγισμό ρουκετών.
39 16:25, στο πλαίσιο της προειδοποίησης που εξέδωσε η Ισλαμική Αντίσταση προς έναν αριθμό εποικισμών στη βόρεια κατεχόμενη Παλαιστίνη, ο εποικισμός «Kiryat Shmona» στοχεύτηκε για τέταρτη φορά με καταιγισμό ρουκετών.
40 17:00, στο πλαίσιο της προειδοποίησης που εξέδωσε η Ισλαμική Αντίσταση προς έναν αριθμό εποικισμών στη βόρεια κατεχόμενη Παλαιστίνη, ο εποικισμός «Kiryat Shmona» στοχεύτηκε για πέμπτη φορά με καταιγισμό ρουκετών.
41 17:30, στο πλαίσιο της προειδοποίησης που εξέδωσε η Ισλαμική Αντίσταση προς έναν αριθμό εποικισμών στη βόρεια κατεχόμενη Παλαιστίνη, ο εποικισμός «Nahariya» στοχεύτηκε με καταιγισμό ρουκετών.
42 18:00, η βάση Mahfah Alon νοτιοδυτικά της κατεχόμενης πόλης Safad στοχεύτηκε με καταιγισμό ρουκετών.
43 21:30, συγκέντρωση στρατιωτών και οχημάτων του «ισραηλινού» εχθρικού στρατού στο Khallat Al-Aqsa στα περίχωρα της παραμεθόριας πόλης Odeissah στοχεύτηκε με καταιγισμό ρουκετών.
44 22:00, το ναυτικό ραντάρ στη ναυτική θέση Ras Al-Naqoura στοχεύτηκε με επιθετικό drone, επιτυγχάνοντας άμεσο πλήγμα.
45 22:00, συγκέντρωση στρατιωτών του «ισραηλινού» εχθρικού στρατού στο Jabal Warda στην παραμεθόρια πόλη Markaba στοχεύτηκε με καταιγισμό ρουκετών.
46 22:05, συγκέντρωση στρατιωτών του «ισραηλινού» εχθρικού στρατού στην περιοχή Dhahr Al-Tayara μεταξύ των παραμεθόριων πόλεων Markaba και Rab Al-Thalathine στοχεύτηκε με καταιγισμό ρουκετών.
47 22:20, συγκέντρωση στρατιωτών του «ισραηλινού» εχθρικού στρατού στο πάρκο της παραμεθόριας πόλης Maroun Al-Ras στοχεύτηκε με καταιγισμό ρουκετών.
48 22:20, συγκέντρωση στρατιωτών και οχημάτων του «ισραηλινού» εχθρικού στρατού στη θέση Al-Marj, απέναντι από την παραμεθόρια πόλη Markaba, στοχεύτηκε με μεγάλο καταιγισμό ρουκετών.
49 22:30, στο πλαίσιο της προειδοποίησης που εξέδωσε η Ισλαμική Αντίσταση προς έναν αριθμό εποικισμών στη βόρεια κατεχόμενη Παλαιστίνη, ο εποικισμός «Kiryat Shmona» στοχεύτηκε για έκτη φορά με καταιγισμό ρουκετών.
50 22:35, συγκέντρωση στρατιωτών του «ισραηλινού» εχθρικού στρατού στο έργο Taybeh στοχεύτηκε με καταιγισμό ρουκετών.
51 22:35, συγκέντρωση στρατιωτών του «ισραηλινού» εχθρικού στρατού στο Jabal Warda στην παραμεθόρια πόλη Markaba στοχεύτηκε με καταιγισμό ρουκετών.
52 22:50, συγκέντρωση στρατιωτών του «ισραηλινού» εχθρικού στρατού στο Jabal Warda στην παραμεθόρια πόλη Markaba στοχεύτηκε με καταιγισμό ρουκετών.
53 23:00, συγκέντρωση στρατιωτών και οχημάτων του «ισραηλινού» εχθρικού στρατού στη θέση Al-Marj, απέναντι από την παραμεθόρια πόλη Markaba, στοχεύτηκε με μεγάλο καταιγισμό ρουκετών.
54 23:15, στο πλαίσιο της προειδοποίησης που εξέδωσε η Ισλαμική Αντίσταση προς έναν αριθμό εποικισμών στη βόρεια κατεχόμενη Παλαιστίνη, ο εποικισμός «Kiryat Shmona» στοχεύτηκε για έβδομη φορά με καταιγισμό ρουκετών.
55 23:30, συγκέντρωση στρατιωτών και οχημάτων του «ισραηλινού» εχθρικού στρατού στο Khallat Al-Aqsa στα περίχωρα της παραμεθόριας πόλης Odeissah στοχεύτηκε με καταιγισμό ρουκετών.
Η Ισλαμική Αντίσταση δηλώνει ότι παραμένει προσηλωμένη στην υπεράσπιση της γης και του λαού της, ιδιαίτερα καθώς ο «ισραηλινός» εχθρός υπερβαίνει τα όρια με τα εγκλήματά του. Η απάντησή της έχει κατευθυνθεί σε στρατιωτικές θέσεις, όχι όπως όπως ο εχθρός που στοχεύει αμάχους, και αυτό αποτελεί το ελάχιστο καθήκον για τον περιορισμό του και την αποτροπή συνέχισης των επικίνδυνων στόχων του κατά του Λιβάνου, του κράτους, του λαού και της Αντίστασης.
Παραθέτουμε και μια ανάλυση του λιβανέζου δημοσιογράφου της Al-Akhbar, Ταμζίντ Κομπαϊσί.
Σύροντας τον στρατό σε αντιπαράθεση με τη Χεζμπολά: Παιχνίδι ισχύος πάνω στην ενότητα του Λιβάνου
Η κυβερνώσα ελίτ του Λιβάνου διακινδυνεύει να ξανανοίξει το πιο επικίνδυνο κεφάλαιο της σύγχρονης ιστορίας του, επιχειρώντας να μετατρέψει τον εθνικό στρατό σε εργαλείο εσωτερικής πολιτικής αντιπαράθεσης.
του Tamjid Kobaissy
20 Μάρτη 2026
Μια νέα πολιτική αντιπαράθεση διαμορφώνεται στον Λίβανο — μία που κινδυνεύει να φέρει τον εθνικό στρατό σε άμεση αντιπαράθεση με την ισχυρότερη δύναμη αντίστασης της χώρας.
Η κυβερνητική απόφαση, νωρίτερα αυτόν τον μήνα, να «απαγορεύσει τη στρατιωτική δραστηριότητα της Χεζμπολά» και να χαρακτηρίσει τον στρατιωτικό ρόλο της και το ρόλο και ασφαλείας που διαδραματίζει ως «παράνομο» έχει πυροδοτήσει έντονη συζήτηση σε όλη τη χώρα, επεκτεινόμενη πολύ πέρα από τους πολιτικούς κύκλους σε σοβαρά ερωτήματα σχετικά με την ασφάλεια, τη σταθερότητα και τη μελλοντική συνοχή του στρατιωτικού θεσμού.
Στην πράξη, η κίνηση αυτή φέρνει τον λιβανικό στρατό αντιμέτωπο με ένα θεωρητικό καθήκον εφαρμογής που θα μπορούσε να τον ωθήσει σε αντιπαράθεση με τη Χεζμπολά. Αυτή η προοπτική αναβιώνει επώδυνες ιστορικές μνήμες περιόδων κατά τις οποίες ο στρατιωτικός θεσμός σύρθηκε σε εσωτερικούς αγώνες εξουσίας, με καταστροφικές συνέπειες τόσο για τη συνοχή του στρατού όσο και για την εύθραυστη σταθερότητα της χώρας.
Ο λιβανικός στρατός γνώρισε μεγάλη διάσπαση το 1976 κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου. Μια παρόμοια κρίση επανεμφανίστηκε κατά την εξέγερση της 6ης Φλεβάρη του 1984, όταν πολιτικές και θρησκευτικές διαιρέσεις διείσδυσαν στις τάξεις του ίδιου του θεσμού.
Η επανεξέταση αυτών των κομβικών στιγμών είναι απαραίτητη για να κατανοηθούν οι κίνδυνοι που ενέχει οποιαδήποτε πολιτική πορεία που επιχειρεί να θέσει τον στρατό απέναντι στην Αντίσταση — ιδιαίτερα μέσα στην ευαίσθητη ισορροπία που κυβερνά τον Λίβανο από το τέλος του πολέμου και την υιοθέτηση της Συμφωνίας της Ταΐφ.
Οταν ο στρατός διασπάστηκε
Στα μέσα της δεκαετίας του 1970, ο Λίβανος εισήλθε σε μία από τις πιο επικίνδυνες φάσεις της σύγχρονης ιστορίας του με την έκρηξη του εμφυλίου πολέμου το 1975. Στην καρδιά της αναδυόμενης αναταραχής βρισκόταν ο λιβανικός στρατός, ένας θεσμός που υποτίθεται ότι λειτουργούσε ως εγγυητής της εθνικής ενότητας και της σταθερότητας.
Ωστόσο, το περίπλοκο πολιτικό και θρησκευτικό σκηνικό σταδιακά διέβρωσε την εσωτερική συνοχή του στρατού, οδηγώντας τελικά στη διάσπαση του 1976. Ο αξιωματικός Αχμαντ αλ-Χατίμπ ανακοίνωσε την αποσκίρτησή του μαζί με ομάδα αξιωματικών και στρατιωτών, δηλώνοντας τη δημιουργία μιας νέας στρατιωτικής δύναμης γνωστής ως Λιβανικός Αραβικός Στρατός. Ο Χατίμπ ευθυγράμμισε τη δύναμή του με αυτό που τότε ονομαζόταν Λιβανικό Εθνικό Κίνημα, το οποίο διατηρούσε συμμαχία με την Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO).
Η εξέλιξη αυτή δεν συνέβη μεμονωμένα. Ηταν αποτέλεσμα αυξανόμενων πολιτικών και στρατιωτικών εντάσεων στο εσωτερικό του Λιβάνου. Εκείνη την περίοδο, το λιβανικό κράτος επιχείρησε να αναπτύξει τον στρατό για να περιορίσει τις κλιμακούμενες συγκρούσεις μεταξύ δεξιών χριστιανικών δυνάμεων από τη μία πλευρά και λιβανικών εθνικών δυνάμεων που ήταν συμμαχικές με παλαιστινιακές οργανώσεις από την άλλη.
Τελικά, η πολιτική απόφαση εμπλοκής του στρατού σε εσωτερικές συγκρούσεις παρήγαγε ακριβώς το αποτέλεσμα που πολλοί φοβούνταν. Ο θεσμός διασπάστηκε σε αντίπαλους σχηματισμούς που αντικατόπτριζαν τη γενικότερη πολιτική και θρησκευτική ρήξη που συγκλόνιζε τη χώρα.
Η προειδοποίηση της 6ης Φλεβάρη
Η κρίση της διάσπασης δεν τελείωσε εκεί. Μια παρόμοια καμπή εμφανίστηκε κατά την εξέγερση της 6ης Φλεβάρη του 1984, όταν η παρατεταμένη πολιτική πίεση ώθησε ξανά τον στρατό σε εσωτερικές συγκρούσεις με διάφορες λιβανικές δυνάμεις.
Αρκετές στρατιωτικές μονάδες κατέρρευσαν ή αποσύρθηκαν από τις θέσεις τους, ενώ άλλες είδαν το προσωπικό τους να εντάσσεται σε τοπικές παρατάξεις. Για άλλη μία φορά, ο στρατός αντικατόπτρισε τις βαθιές πολιτικές και θρησκευτικές διαιρέσεις της χώρας — ενισχύοντας το δίδαγμα ότι η εσωτερική αντιπαράθεση ενέχει υπαρξιακούς κινδύνους για τον θεσμό.
Ανασυγκρότηση μετά τη Συμφωνία της Ταΐφ
Μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου και την επικύρωση της Συμφωνίας της Ταΐφ, ξεκίνησαν σοβαρές προσπάθειες για την ανασυγκρότηση του λιβανικού στρατού και την αποτροπή επανάληψης της εμπειρίας της διάσπασης.
Ο πρώην πρόεδρος Εμίλ Λαχούντ διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο σε αυτή τη διαδικασία. Υιοθετήθηκε μια νέα οργανωτική φόρμουλα, ενσωματώνοντας αξιωματικούς και στρατιώτες από διαφορετικά θρησκευτικά υπόβαθρα μέσα στις ίδιες ταξιαρχίες και μονάδες.
Κατά τα χρόνια του πολέμου, πολλοί σχηματισμοί είχαν αποκτήσει θρησκευτικό ή περιφερειακό χαρακτήρα. Η αναδιάρθρωση μετά τη Συμφωνία της Ταΐφ επιδίωξε να αποκαταστήσει την εθνική ταυτότητα του στρατού και να καταστήσει μια μελλοντική διάσπαση πολύ πιο δύσκολη.
Στόχος αυτής της προσέγγισης ήταν να εδραιωθεί ο εθνικός χαρακτήρας του στρατού και να καταστεί δυσκολότερη οποιαδήποτε απόπειρα διαίρεσής του.
Μια επικίνδυνη εσωτερική αποστολή
Αυτά τα ιστορικά προηγούμενα καθιστούν ένα γεγονός σαφές. Οποιαδήποτε πολιτική απόφαση που ωθεί τον λιβανικό στρατό προς εσωτερικές συγκρούσεις — ιδιαίτερα ενώ ο Λίβανος αντιμετωπίζει συνεχιζόμενη επιθετικότητα από το Ισραήλ — εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για την ενότητα και τη συνοχή του στρατιωτικού θεσμού.
Ακόμη κι έτσι, οι τρέχουσες ενδείξεις υποδηλώνουν ότι ένα τέτοιο σενάριο παραμένει απίθανο στο άμεσο μέλλον. Η εφαρμογή μιας κυβερνητικής απόφασης αυτού του είδους απαιτεί τόσο επιχειρησιακή ικανότητα όσο και εσωτερική στρατιωτική συναίνεση — προϋποθέσεις που σε μεγάλο βαθμό απουσιάζουν.
Οι περιορισμένοι πόροι του στρατού και η σταθερή στάση του διοικητή του, Ρουντόλφ Χάικαλ, κατά της αντιπαράθεσης με τη Χεζμπολά περιορίζουν σημαντικά τη δυνατότητα υλοποίησης μιας τέτοιας πορείας. Το φάσμα της θεσμικής διάσπασης περιπλέκει περαιτέρω οποιαδήποτε προσπάθεια επιβολής στρατιωτικής απόφασης προς αυτή την κατεύθυνση.
Στην πράξη, η ώθηση του στρατού προς διάσπαση θα απαιτούσε μια μεγάλη πολιτική μεταβολή, οδηγώντας τον Λίβανο προς έναν γενικευμένο εμφύλιο πόλεμο. Μια τέτοια πορεία δεν θα εξυπηρετούσε τελικά ούτε επιδραστικούς εξωτερικούς παράγοντες όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Σαουδική Αραβία. Μια πλήρης εσωτερική κατάρρευση θα μπορούσε να παραγάγει αποτελέσματα που θα υπονόμευαν ό,τι απομένει από την πολιτική τους επιρροή στον Λίβανο.
Οι διαθέσιμες πληροφορίες δείχνουν ότι ο Χάικαλ είναι εξαιρετικά προσεκτικός στην προσέγγιση οποιουδήποτε βήματος που θα μπορούσε να σύρει τον στρατό σε εσωτερική σύγκρουση. Η θέση του έγινε εμφανής κατά τις συζητήσεις στην πιο πρόσφατη συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου με τον πρωθυπουργό του Λιβάνου Ναουάφ Σαλάμ, όταν φέρεται να δήλωσε: «Δεν μπορώ να ζητήσω από έναν στρατιώτη που κερδίζει 200 δολάρια να πολεμήσει στον βορρά, στην ανατολή και στον νότο, και μετά να πολεμήσει τον ίδιο του τον λαό».
Οι «Εθνικοί Αξιωματικοί»
Ταυτόχρονα, προκλήθηκε αντιπαράθεση μετά από μια σύντομη ανακοίνωση που δημοσιεύτηκε σε τοπική εφημερίδα κοντά στη Χεζμπολά και αποδόθηκε σε μια ομάδα που αυτοαποκαλείται «Εθνικοί Αξιωματικοί». Η ανακοίνωση προειδοποιούσε κατά της ανάθεσης στον στρατό της αποστολής «καταδίωξης όσων αντιμετωπίζουν μια εξωτερική επίθεση στη χώρα». Το κείμενο προειδοποιούσε ότι τέτοιες αποφάσεις θα μπορούσαν να «αποδυναμώσουν τον ενοποιητικό ρόλο του στρατού και να εκθέσουν την εσωτερική του ενότητα σε επικίνδυνους κλυδωνισμούς με απρόβλεπτες συνέπειες».
Η ανακοίνωση, που αποτελούνταν από λίγες μόνο γραμμές, μετακινήθηκε γρήγορα από μια απλή δημοσιογραφική αναφορά στο επίκεντρο της πολιτικής συζήτησης σε μια χώρα ιδιαίτερα ευαίσθητη σε κάθε συζήτηση που αφορά τον στρατιωτικό θεσμό. Παρατηρητές θεώρησαν τη δημοσίευσή της ως προσπάθεια άσκησης πίεσης προς τις πολιτικές αρχές εν μέσω συνεχιζόμενων σχεδίων για την υπαγωγή όλων των όπλων υπό αποκλειστικό κρατικό έλεγχο.
Η Διοίκηση του Στρατού διέψευσε άμεσα οποιαδήποτε σύνδεση μεταξύ της φερόμενης ομάδας και του θεσμού, υπογραμμίζοντας ότι «δεν υπάρχει απολύτως καμία αλήθεια σε όσα αναφέρθηκαν σχετικά με αξιωματικούς του στρατού» και επιβεβαιώνοντας ότι το στρατιωτικό προσωπικό παραμένει πιστό μόνο στον στρατό και στο έθνος. Ο πρωθυπουργός Σαλάμ χαρακτήρισε επίσης την ανακοίνωση «ύποπτη και στερούμενη πατριωτισμού», εκφράζοντας αμφιβολίες για την αυθεντικότητά της και προειδοποιώντας για νομικές συνέπειες αν διαπιστωθεί ότι υποκινεί διχόνοια.
Παρά τις επίσημες διαψεύσεις, το επεισόδιο ενέτεινε την ανησυχία στους πολιτικούς κύκλους. Η ταχεία διάδοσή του αποκάλυψε υποβόσκουσες εντάσεις σχετικά με τον πιθανό ρόλο του στρατού σε αντιπαράθεση με τη Χεζμπολά και ανέδειξε φόβους ότι οποιαδήποτε προσπάθεια εμπλοκής του θεσμού σε εσωτερική σύγκρουση θα μπορούσε να κλονίσει τη συνοχή του.
Μια στρατιωτική πηγή ανέφερε στο The Cradle ότι «η ηγεσία του στρατού έχει πλήρη επίγνωση της ευαισθησίας της τρέχουσας φάσης και ότι η διατήρηση της συνοχής του στρατιωτικού θεσμού παραμένει θεμελιώδης προτεραιότητα εν μέσω των προκλήσεων ασφαλείας που αντιμετωπίζει ο Λίβανος».
Η ίδια πηγή υπογραμμίζει ότι η διοίκηση του στρατού παραμένει απόλυτα συνειδητοποιημένη για τα διδάγματα των ετών 1976 και 1984 και είναι αποφασισμένη να αποφύγει οποιοδήποτε σενάριο που θα μπορούσε να επαναφέρει το ζήτημα της εσωτερικής διάσπασης. Κατά την άποψή της, το πρόβλημα εντοπίζεται λιγότερο στον ίδιο τον στρατό και περισσότερο σε βεβιασμένους πολιτικούς υπολογισμούς της κυβερνώσας ελίτ, οι οποίοι παραβλέπουν τις πραγματικότητες επί του πεδίου και αντιμετωπίζουν τον στρατιωτικό θεσμό ως εργαλείο σε εσωτερικούς αγώνες εξουσίας.
Η διατήρηση της θεσμικής συνοχής, προσθέτει, παραμένει κορυφαία προτεραιότητα για την ηγεσία του στρατού εν μέσω των προκλήσεων ασφαλείας που εξακολουθεί να αντιμετωπίζει ο Λίβανος.
Υπολογισμοί ισχύος και πραγματικότητες στο πεδίο μάχης
Μια πολιτική πηγή αποκαλύπτει στο The Cradle ότι «αυτοί οι υπολογισμοί και οι κυβερνητικές αποφάσεις δεν εξυπηρετούν τα συμφέροντα της τρέχουσας διοίκησης, είτε σε σχέση με τον πρόεδρο [του Λιβάνου] Ζοζέφ Αούν είτε με τον πρωθυπουργό Ναουάφ Σαλάμ. Οποιαδήποτε πορεία αποδυναμώνει τον στρατό ή τον σύρει σε εσωτερική διάσπαση τελικά θα καταλογιστεί εις βάρος της πολιτικής τους θητείας».
Η πηγή προσθέτει:
«Οι αρχικές πολιτικές εκτιμήσεις που αποτέλεσαν τον βασικό παράγοντα πίσω από την κυβερνητική απόφαση, μαζί με εξωτερικές πιέσεις, βασίστηκαν σε μια βεβιασμένη ανάγνωση ότι η Χεζμπολά είχε φτάσει σε θέση αδυναμίας που θα μπορούσε να αξιοποιηθεί εσωτερικά παράλληλα με την ισραηλινή επιθετικότητα. Ωστόσο, οι εξελίξεις στο πεδίο έδειξαν ότι αυτή η ανάγνωση ήταν λανθασμένη και ότι το κόμμα εξακολουθεί να διαθέτει αποτελεσματικές οργανωτικές, στρατιωτικές δυνατότητες και δυνατότητες ασφαλείας».
«Αν η συνεδρίαση είχε καθυστερήσει έστω και λίγες ημέρες, μέχρι μετά την έκπληξη που προκάλεσε η στρατιωτική ισχύς του κόμματος, είναι πιθανό η συνεδρίαση να μην είχε πραγματοποιηθεί καθόλου ή να μην είχε εκδώσει απόφαση αυτού του επιπέδου».
Η αντιπαράθεση εκτείνεται επίσης πέρα από έναν καθαρά τοπικό αγώνα. Η Χεζμπολά δεν λειτουργεί απομονωμένα, ούτε αντιμετωπίζει τις τρέχουσες πιέσεις μόνη της. Αντίθετα με ισχυρισμούς που προωθήθηκαν τους τελευταίους μήνες ότι το κόμμα άνοιξε μέτωπο υποστήριξης εκ μέρους του Ιράν, αρκετές ενδείξεις υποδηλώνουν ότι η ίδια η Τεχεράνη συμβάλλει ενεργά στην υποστήριξη της Χεζμπολά σε αυτή την αντιπαράθεση.
Το κόμμα φαίνεται να έχει αξιοποιήσει τη συγκυρία σε περιφερειακό επίπεδο για να επαναβεβαιώσει τη στάση αποτροπής του απέναντι στον ισραηλινό εχθρό — είτε ενισχύοντας την αμυντική ικανότητα του Λιβάνου, είτε ανακόπτοντας επιθέσεις, είτε επανακαθορίζοντας τους κανόνες εμπλοκής.
Δηλώσεις του Σώματος των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης του Ιράν (IRGC) που αναφέρονται σε συντονισμένες στρατιωτικές επιχειρήσεις με τη Χεζμπολά υποδεικνύουν υψηλό επίπεδο ευθυγράμμισης. Αυτός ο συντονισμός αντικατοπτρίζει την ευρύτερη έννοια της «Ενότητας των Μετώπων», που συνδέει τη στρατιωτική αντιπαράθεση με παράλληλες πολιτικές και διαπραγματευτικές διαδικασίες.
Στην πράξη, η Χεζμπολά αντιμετωπίζει εσωτερικές και εξωτερικές πιέσεις ως μέρος ενός ευρύτερου περιφερειακού δικτύου. Αυτή η δυναμική της παρέχει μεγαλύτερο στρατηγικό περιθώριο για να αναδιοργανώσει τη θέση της τόσο στο εσωτερικό όσο και σε περιφερειακό επίπεδο και να ενισχύσει την πολιτική και στρατιωτική της θέση στο προσεχές διάστημα.
Δικαστική πίεση ως ένα ακόμη μέτωπο
Παράλληλα με την πολιτική και στρατιωτική συζήτηση, η δικαστική διαχείριση του ζητήματος των όπλων έχει γίνει αυστηρότερη. Πληροφορίες δείχνουν ότι ο υπουργός Δικαιοσύνης Αντέλ Νασάρ έχει δώσει εντολή για πιο αυστηρή προσέγγιση, συμπεριλαμβανομένων αυστηρότερων νομικών μέτρων κατά ατόμων που εντοπίζονται να κατέχουν όπλα χωρίς άδεια.
Πηγές επισημαίνουν ότι τα μέτρα αυτά δεν επηρεάζουν μόνο τη Χεζμπολά, αλλά επιβάλλουν επίσης μια πιεστική πραγματικότητα στον λιβανικό στρατό και στις Δυνάμεις Εσωτερικής Ασφάλειας, θέτοντάς τους ενώπιον πρόσθετων προκλήσεων.
Ενα γνώριμο και επικίνδυνο αποτέλεσμα
Τελικά, το πρόβλημα σε αποφάσεις αυτού του είδους δεν βρίσκεται στον ίδιο τον στρατό, αλλά στους πολιτικούς υπολογισμούς μέσα στην κυβερνώσα εξουσία. Η ιστορία του Λιβάνου δείχνει επανειλημμένα ότι οι προσπάθειες χρήσης του στρατού για την αλλαγή εσωτερικών ισορροπιών οδηγούν στο ίδιο αποτέλεσμα — την αποδυνάμωση του θεσμού.
Σε μια χώρα όπως ο Λίβανος, η μετατροπή του στρατού σε εργαλείο πολιτικής αντιπαράθεσης ενέχει τον κίνδυνο αποσταθεροποίησης της ενότητάς του. Η ώθηση του θεσμού σε σύγκρουση με ισχυρές εσωτερικές δυνάμεις δεν θα παράγει αποφασιστικά πολιτικά αποτελέσματα.
Αντίθετα, κινδυνεύει να υπονομεύσει το ίδιο το κράτος και να επανανοίξει επικίνδυνα ρήγματα μέσα στον στρατό — και μέσα στον Λίβανο συνολικά.
