Είναι αρχαιολάτρης. Και νεοελληνολάτρης. Ετσι και ψάξεις στα ουζερί της Εύβοιας και τα ρακάδικα του Λασιθίου και στα σούπερ μάρκετ μπροστά από τις μπίρες και τα ποτά, μπορεί να πετύχεις τον BoJo, κατά κόσμον Μπόρις Τζόνσον, πρώην πρωθυπουργό του Ηνωμένου Βασιλείου. Φέτος άρχισε να συχνάζει και στις λαϊκές. Του λείπει η επαφή με τον κόσμο φαίνεται. Και οι λαϊκατζήδες ξέρουν να τιμούν αυτούς που το αξίζουν, έστω κι αν αγοράζουν μόνο δύο ντομάτες και ένα αγγούρι. Βλέποντας το μάτι το γλαρό, καταλαβαίνουν αμέσως ότι ο άνθρωπος ξεκίνησε τις σπονδές με το πρωινό και του τελείωσε ο μεζές για το ούζο. Κι επειδή είναι ακομπλεξάριστος, βγήκε σ’ αυτό το χάλι για λίγα ψώνια, για να επανέλθει στις σπονδές. «Αυτός είναι δικός μας», φωνάζει ο λαϊκατζής στην πελατεία.
PR ή και κάτι παραπάνω;
Πριν από μερικές μέρες, ο Μητσοτάκης είχε δείπνο στην Τήνο με τον μεγιστάνα των μίντια Ρούπερτ Μέρντοχ (Fox News, Wall Street Journal, New York Post κ.ά.), που κάνει διακοπές διακοπές στην Ελλάδα με τη θεόρατη θαλαμηγό του. Eπειδή μεγαλοκαπιταλιστές σαν τον Μέρντοχ δεν κάνουν PR (δημόσιες σχέσεις) με πρωθυπουργούς μπανανιών επιπέδου Μητσοτάκη (δεν το έχουν ανάγκη), αναρωτιόμαστε τι να συζητήθηκε στο δείπνο. Εκλεισαν καμιά δουλειά; Ρητορική είναι η ερώτηση, φυσικά. Κανένας δεν πρόκειται να μας απαντήσει. Από το γεγονός ότι στο δείπνο παρευρέθηκαν και στελέχη του Ομίλου Μέρντοχ, όπως η διευθύνουσα σύμβουλος του ομίλου, Ρεμπέκα Μπρουκς, και ο διευθυντής της New York Post, Κιθ Πουλ, μας δημιουργείται η υποψία ότι κάποια δουλειά «έκλειναν». Είναι γνωστό ότι τύποι σαν τον Μέρντοχ δεν κάνουν τίποτα τζάμπα. Ούτε να καθήσουν σε ένα δείπνο.
Στον καιρό της κάθε είδους ιδεολογικής λόξας
Διαβάσαμε ότι κυκλοφόρησε βιβλίο κάποιου Τζέισον Χράιμπαλ, διδάκτορα ιστορίας από το University of Toledo του Οχάιο, με τίτλο «Τα ζώα είναι μέρος της εργατικής τάξης»! Ο συγγραφέας διαφωνεί με τον Μαρξ που υποστήριζε ότι τα ζώα δεν διαθέτουν εργασιακή δύναμη αλλά αποτέλεσαν μέσα παραγωγής. Τα ζώα, υποστηρίζει ο συγγραφέας, εργάστηκαν στα αγροκτήματα, τα εργοστάσια και τις πόλεις – οικοδόμησαν τον σύγχρονο κόσμο εξίσου με τους ανθρώπους. Γι’ αυτό και ανήκουν στην εργατική τάξη, αποτελώντας υπερκμεταλλευόμενο μέρος της, το οποίο μάλιστα είναι ικανό ν’ αντισταθεί! Το τελευταίο το συνάγει από περιστατικό που ζώα των τσίρκων, των πάρκων επίδειξης και των ζωολογικών κήπων έχουν στραφεί ενάντια στους εκπαιδευτές τους.
Δυστυχώς, ζούμε στην εποχή όπου κάθε ιδεολογική λόξα διεκδικεί χώρο στην… επιστήμη. Δεν διαβάσαμε το συγκεκριμένο βιβλίο (ούτε έχουμε τέτοια πρόθεση), αλλά από τα λίγα που διαβάσαμε στις παρουσιάσεις καταλάβαμε ότι ο τύπος δεν έχει καταλάβει τίποτα ούτε από τον Δαρβίνο ούτε από τους Μαρξ και Ενγκελς. Δεν έχει καμιά σχέση με την επιστήμη και ιδιαίτερα με την πολιτική οικονομία, την οποία ο Μαρξ πέρασε σε άλλη σφαίρα με το «Κεφάλαιο». Αναγορεύει σε επιστήμη μια σειρά ηθικολογικού τύπου ιδεοληψίες.
Και για να το διασκεδάσουμε: φαντάζεστε γενική συνέλευση σωματείου οικοδόμων στις αρχές του 20ού αιώνα, στην οποία να ψηφίζουν και τα άλογα που έσερναν τα κάρα; Και να λέει ο πρόεδρος της συνέλευσης: ο συνάδελφος Ντορής έχει το λόγο…
Πάντα επικίνδυνος ο Μαρξ
Και μιας που μιλήσαμε για τη μαρξική Πολιτική Οικονομία, να αναφερθούμε και στην απόφαση ενός γερμανικού δικαστήριου στο Αμβούργο, που απεφάνθη ότι η διδασκαλία του Μαρξ ενδέχεται να είναι αντίθετη με την «ελεύθερη δημοκρατική τάξη»! Η Κρατική Υπηρεσία Προστασίας του Συντάγματος (LfV) χαρακτήρισε «αριστερή εξτρεμιστική» οργάνωση το «Φόρουμ Μαρξιστικής Σχολής Πολιτικής και Πολιτισμού» (Masch) και του ανακάλεσε το καθεστώς του μη κερδοσκοπικού οργανισμού. Το Φόρουμ προσέφυγε στο Διοικητικό Δικαστήριο του Αμβούργου, το οποίο απεφάνθη ότι δεν επιδεικνύει «ενεργή μαχητική στάση» και γι’ αυτό πρέπει να ξαναπάρει το στάτους του μη κερδοσκοπικού οργανισμού. Ταυτόχρονα, όμως, το δικαστήριο έκρινε ότι η διδασκαλία του Μαρξ είναι «ασύμβατη με την «ελεύθερη δημοκρατική βασική τάξη» («freiheitliche demokratische Grundordnung») της Γερμανίας. Ετσι, μια δικαστική απόφαση κρέμεται σαν Δαμόκλειος σπάθη πάνω από κάθε όμιλο μαρξιστικής αναφοράς στην -κατά τα άλλα-… ελεύθερη και δημοκρατική Γερμανία.
Από εκεί που δεν το περιμένεις
Σίγουρα ο Στέλιος Ρόκος δεν συγκαταλέγεται στις προτιμήσεις μας και των αναγνωστών και αναγνωστριών μας. Δείτε, όμως, πόσο ξεκάθαρα έγραψε κάποια πράγματα, σε αντίθεση με τους προβεβλημένους συναδέλφους του της «ποιότητας» και της «κουλτούρας», που άμα πρόκειται για την Παλαιστίνη παθαίνουν αφωνία.
Ο Στέλιος Ρόκος έκανε την παρακάτω ανάρτηση αναφερόμενος στο σχολείο του χωριού του στη Λήμνο, όπου μαθήτευσε και ο ίδιος:
Ασχετος ο κλαριντζής. Ούτε ένα τσιφτετελοσέικ δεν μπορεί να παίξει και τ’ αφήνει στον κιθαρίστα που κάνει… improvisation. Πού να του ζητούσαν και το του-ρου-ρου…
